cinetentas

The Greatest Opening Scene (8)

2012-03-10T08:15:00.003-08:00

Touch of Evil (1958)
dir.Orson Welles

Night and the City (1950)

2012-03-07T02:37:00.008-08:00

Ο Χάρυ Φάμπιαν θέλει να γίνει σπουδαίος και δεν τον ενδιαφέρει πως θα συγκεντρώσει χρήματα για να το πετύχει.Όταν η ευκαιρία βρεθεί ,θα προσπαθήσει να πάρει τον έλεγχο των αγώνων επαγγελματικής πάλης του Λονδίνου και θα βρεθεί αντιμέτωπος με το οργανωμένο έγκλημα της πόλης.

"Παρά το οτι στη δεκαετία του 50 το Χολλυγουντ απαιτούσε μια πιο εξωραισμένη δογματική διατύπωση των πολλών αρετών της αστικής τάξης,το νουαρ κατάφερε όχι μόνο να διατηρήσει ζωντανό τον προλεταριακό του πυρήνα αλλά και το πολιτικό κλίμα του την στιγμή της διαμόρφωσης του"Η πρώτη ταινία του -μαυρισμένο από τον μακαρθισμό-Jules Dassin -προ μελίνας- εκτός usa είναι μια κινηματογραφική περιήγηση στα θέματα του νουαρ με φόντο το σκοτεινότερο Λονδίνο - οργανωμένο έγκλημα, πορνεία, εκβιασμοί, χαφιέδες παντού, συμμορία ψευδοανάπηρων ζητιάνων, μπράβοι, στημένα παιχνίδια, κολόμπαρα, παλαιστές σε ένα ζωντανό σκοτεινό λαβύρινθο από φρεάτια κλιμακοστασίων, ομίχλη,σκιές,καπνισμένα στενά,γέφυρες,γιαπιά,...
ο Φάμπιαν (Richard Widmark) -μικροαπατεώνας, τζογαδόρος, τρακαδόρος, κράχτης σε κλαμπ, με προφιλ επιτυχημένου επιχειρηματία, ικανότατος ψεύτης, υπερφιλόδοξος,αναξιόπιστος,"καλλιτέχνης χωρίς τέχνη",τα βγάζει πέρα μόνο με "μυαλό και κότσια"- για άλλη μια φορά βρίσκεται κυνηγημένος. Βρίσκει καταφύγιο στη φίλη του-τραγουδίστρια στο κλαμπ Silver Fox. Αυτή θέλει να τον προσγειώσει σε μια νορμάλ ζωή ενώ αυτός προσπαθεί να της κλέψει μερικά ψιλά. Αργότερα συνωμοτεί με την τσατσα αλλά και με τον αποκρουστικό γλυώδη άντρα της-ιδιοκτήτη του κλαμπ. Κερδίζει την συμπάθεια του παλαίμαχου έλληνα παλαιστή Γκρεγκόριους -εκπρόσωπο της ηθικής παλιάς σχολής και απογοητευμένο πατέρα. Σχέδιο του Φαμπιαν είναι να πάρει τον έλενχο των αγώνων πάλης και τον χρησιμοποιεί ως ασπίδα για την μαφία που διοικεί ο γιος του Κρίστο. Η φαινομενικά καλή του τύχη αρχίζει να ξεφτίζει όταν η απάτη ξεπεράσει τα όρια.Τότε θα βρεθεί επικυρηγμένος και κυνηγημένος από ολο τον υπόκοσμο του Λονδινου.
Επηρεασμένος απο τον εξπρεσιονισμό του Fritz Lang και την σκληρή αφηγηματική γραμμή του πρώιμου νουαρ,παρακολουθεί χαρακτηριστικούς τύπους της νύχτας δημιουργώντας μια τοιχογραφία της πόλης και αποκαλύπτει ένα κόσμο που σέρνεται αδιέξοδα στις προσταγές της μεταπολεμικής ελεύθερης αγοράς. Aπαισιόδοξο, κυνικό, αγέραστο, ατμοσφαιρικό, αρχετυπικό -αν και υπερβαίνει τα όρια του είδους-film noir (2οκλασσατο τότε είδος) που δεν εκτιμήθηκε από τους κριτικούς στην εποχής λόγω του μηδενιστικού χαρακτήρα και της μονοδιάστατης βρώμικης απεικόνησης του Λονδίνου. Γρήγορος ρυθμός, ανατροπές, ένταση,δράμα, εκπλήξεις, σασπένς, κυνηγητά,τρομερή σκηνή πάλης μεταξυ Γκρεγκόριους και Στραγκαλιστή,κορυφαίο φινάλε. Μια αποκαλυπτική προκλητική καυστική κριτική.Μια χλεπα σχόλιο για τους ρουφιάνους που κάρφωναν συντρόφους και φίλους στην επιτροπή του Μακάρθι."Ένας νουαρ πρόλογος στην αντίληψη της μετανεωτερικής θεωρίας για την κρίσιμη σημασία του θεάματος (παλη,κλαμπ) σε μια παρακμάζουσα τάξη πραγμάτων ....όπου το κοινό μαθαίνει να ζητά την εμπορία εικόνων σκηνοθετημένου πάθους και όχι αυτό καθ'αυτό το πάθος...Ο Dassin-προ μελίνας- ηταν υπέρμαχος της μυθικής, προλεταριακής σύγκρουσης,που ήταν πανταχού παρούσα στη δίνη της αστικής ευταξίας,και το έργο του ήταν μια ανελέητη κριτική της ασημαντότητας και της βίας της καθημερινότητας..."

1.Το «κίνημα του μακαρθισμού» άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν ο Ψυχρός Πόλεμος φούντωνε ολοένα περισσότερο, με αποτέλεσμα ακροδεξιοί πολιτικοί των ΗΠΑ να δημιουργήσουν ένα κλίμα κομμουνιστικής φοβίας. Επικεφαλής του κινήματος ήταν ο γερουσιαστής Τζον Μακ Κάρθι ο οποίος με τη σιωπηρή συνεργασία των μεγάλων παραγωγών άρχισε να καλεί μάρτυρες για να αποδείξει την κομμουνιστική διείσδυση στο Χόλιγουντ. Θύματά του όσοι αρνούνταν να συνεργαστούν.Πολλοί αναγκάστηκαν να εργάζονται με ψευδώνυμο, κάποιοι έγραφαν για άλλους σεναριογράφους και κάποιοι αυτοεξορίστηκαν στην Ευρώπη .
2.Αμερικάνικο remake το 1992 με De Niro
3.τα "..." από το βιβλίο του Bryan Palmer Κουλτούρες της Nύχτας-νυχτερινές περιηγήσεις στις ιστορίες παράβασης από το μεσαίωνα μέχρι σήμερα....
4.

TAXI DRIVER A XXX Parody 2011

2012-03-03T00:57:00.008-08:00

Μικρός Φόρος Τιμής Στο Blog The Spider Must Eat You To Live....που έκλεισε πριν 1 μήνα περίπου η λογοκρισία (κτλ)

Οι κλασσικές εμπορικές ταινίες πάντα αποτελούσαν έμπνευση για την πορνομηχανία.Τσόντες με υπόθεση και πιασάρικο τίτλο.American Booty. The Big Lebowski. Superman XXX. Edward Penishands.A Clockwork Orgy.Pulp Friction.Titanic Tits.The Sex Files.Sluts & The City.Faster, Pussycat! Fuck! Fuck! Whore of the Rings.Spankenstein.The 69th Sense.Tony Montana XXX Iron Man XXX κ.α.Έφτασεν η ώρα και για το Taxi Driver (1976)-η πρώτη ταινία που μας έπεισε οτι το σινεμά τελικά είναι κάτι καλό -να κυλιστεί στο βούρκο του πορνο.Πολλοί λένε ασέβεια,ντροπή,αίσχος (κτλ)....αλλά για μια άλλη φορά βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος (και δεν έχουν καθόλου χιούμορ)

Μοιάζει με Σοβαρό(!) ερασιτεχνικό-copy paste-remake του αυθεντικού (δες το trailer) με σφήνες μεγάλης διάρκειας επαγγελματικού hardcore porn.
Ο βετεράνος του βιετναμ Travis Bickle πιάνει δουλειά ως ταξιτζής.Μονολογεί τις μισανθρωπιές του τριγυρνώντας στη νύχτα της βρώμικης Ν.Υ.Πρώτη σκηνή σεξ στο 6.30-λευκός και μαύρη πόρνη στα πίσω καθίσματα του ταξι.Στο σινεμα παίζει λεσβιακό σεξ.Mπαίνει και ένας ηλικιωμένος.Γνωριμία με την κομματοσκύλα.Μικρή εμφάνιση του κλασσικου πορνοσταρ Ron Jeremy .Ραντεβού στο σινεμα οπου βλέπουμε σε άλλη φάση το προηγούμενο τριο.Ένας πελάτης του λέει οτι θα σκοτώσει τη γυναίκα του.Σεξ μεταξύ μιλφ και μαύρου.Αγοράζει όπλα. Γυμνάζεται.Προπονείται.Συγκλονιστική η σκηνή you talking to me...Γνωριμία με τη νεαρή πόρνη και τον νταβαντζή της.Σεξ μεταξύ νταβαντζή και νεαρής.Μοικάνα.Πιστολίδι στο μπουρδέλο.Σεξ ταξιτζή με περούκα και κομματοσκύλας.Αποκαλύπτει τη μοικάνα και το σεξ γίνεται πιο βίαιο.Τελειώνει στο Μέτωπο της και λέει "This is a man who will not take it anymore..."

1.1360 αναρτήσεις χάθηκαν στην ψηφιακή λύθη όμως ο Θείος Αράχνης συνεχίζει πισματικά τον αποτροπιασμό με 2 μπλογκια

http://iblisfilms.blogspot.com/ και http://olafesi.blogspot.com

ΗΡΟΣΤΡΑΤΟΣ (Herostratus) 2009

2012-02-28T15:53:00.003-08:00

ΗΡΟΣΤΡΑΤΟΣ (Herostratus) 2009 a short movie by Giannis Haritidis from giannis haritidis on Vimeo.

Ο Ηρόστρατος ήταν αρχαίος Έλληνας παροιμιώδης εμπρηστής από την Έφεσο.
Προκειμένου όπως είχε δηλώσει να μείνει το όνομά του στην Ιστορία έφθασε στο σημείο να πυρπολήσει το 356 π.Χ. το περίφημο Αρτεμίσιο δηλαδή τον Ναό της Αρτέμιδας στην Έφεσο-ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.. Οι Εφέσιοι συνέλαβαν αυτόν και τον θανάτωσαν και απαγόρευσαν τη μνεία του, η οποία όμως διατηρήθηκε στηλιτεύοντας πάντα την ανόσια πράξη του.

The Dead (2010)

2012-02-24T01:27:00.012-08:00

Ένας αμερικάνος μηχανικός του στρατού,μοναδικός επιζών αεροπορικού ατυχήματος,ενώνει τις δυνάμεις του με ντόπιο στρατιώτη για να αντιμετωπίσει τους "ζωντανούς νεκρούς" στην Αφρικάνικη έρημο.

Στη δεκαετία που μας πέρασε κυκλοφόρησαν περισσότερες ταινίες zombie από οτι σε ολόκληρο τον προηγούμενο αιώνα.Από υποείδος του σινεμά τρόμου που καθιερώθηκε με το Dawn of the Dead (1978) του George-πατέρα των zombie-Romero κατάφερε να γίνει αυτόνομο είδος.Το revival τoυ genre οφείλετε κυρίως στα βρετανικά 28 Days Later... (2002) και Shaun of the Dead (2004) και χρειάστηκε κάποιες εκμοντερνιστικές παρεμβάσεις στο μύθο για να αναζοπυρωσεί το ενδιαφέρον του κοινού.Δυστυχώς ελάχιστες από αυτές είναι πραγματικά καλές (αν και για μας όλες οι ταινίες με zombie είναι υπεράνω κριτικής)
Το θριαμβευτικό ντεμπούτο των βρετανών αδερφών Ford -2 φανατικών του είδους-διαφέρει μακράν απο τα μέχρι τώρα συνηθισμένα.Πρωτοτυπούν επιστρέφοντας στο κλασσικό-make up και όχι cgi,φίλμ και όχι ψυχιακή κάμερα,αργόσυρτα zombie (ΤΑ ΖΟΜΒΙΕ ΔΕΝ ΤΡΕΧΟΥΝ) -και μεταφέρουν το σκηνικό της Αποκάλυψης στην Αφρική-δλδ Νέγροι Ζombie.Aν το District 9 (2009) ήταν -εξωγήινοι στην Αφρική,το The Dead είναι- zombie στην Αφρική.Ο λευκός αμερικάνος για να επιβιώσει πρέπει να διασχίσει την έρημο αντιμετωπίζοντας τον διψασμένο 3ο κόσμο για ανθρώπινη σάρκα. Χρήμα, φυλή, πολιτισμός δεν έχουν καμία σημασία πια.Οι 2 πρώην εχθροί συμμαχούν και με λιγοστά καύσιμα και πυρομαχικά προσπαθούν να επιβιώσουν.Ελπίζωντας να φτάσουν στις οικογένειες τους γίνονται οι ξεναγοί μας στην κόλαση.Ο 3ος χαρακτήρας είναι η Αφρική η ίδια,όμορφα κινηματογραφημένη-απ'την ατέλειωτη έρημο στα πυκνά δάση,και απ'τα ρημαγμένα χωριά σε γυμνά απόκρυμνα βουνά-μοιάζει με αχανές φυλακή λαβύρινθο.

First zombie appears at 01:13.Πρίν καν πέσουν οι τίτλοι αρχής η ταινία πείθει για την ονειρική/εφιαλτική ατμόσφραιρα,την διαφορετική της αισθητική και τον old school προσανατολισμό της.Τρομακτικά zombie,άψογο γκορ,φτωχά αλλά ευρηματικά σκηνικά,σκηνές με δυνατό suspens,αφρικάνικα τοπία,κάποια λάθη και αφέλειες αναγκαστικά,άφθονη ρεαλιστική δράση αλλά δυστυχώς το τελικό bloodpath δεν έρχεται ποτέ.Τίμιο βρετανικό low-budget post apocalyptic zombie road movie που θα μπορούσε να είναι lost classic.
Ελπίζουμε το The Dead να είναι η γέννηση ενός νέου revival.

Two-Lane Blacktop (1971)

2012-02-17T02:20:00.001-08:00

Ο Driver και ο Mechanic είναι δύο ψυχωτικοί με τα αυτοκίνητα.Οδηγούν μια πειραγμένη Chevrolet του 55 και διασχίζουν τις νοτιοδυτικές πολιτείες ψάχνοντας άλλους οδηγούς πρόθυμους να λάβουν μέρος σε διαγωνισμό ταχύτητας. Στη διαδρομή τους προς την Αριζόνα παίρνουν ένα κορίτσι που κάνει ωτοστόπ.Αργότερα γνωρίζουν τον GTO (έναν οδηγό με μια Pontiac GTO), βάζουν μια κόντρα τεράστιας διαρκείας με έπαθλο την κατάσχεση του αυτοκινήτου του χαμένου.

Η ατυχέστατη διαφήμιση ως νεανική ταινία,το ευρωπαικό της ύφος και κυρίως η τεράστια επιτυχία του κατώτερου Easy Rider (1969) που εγκαινίασε το genre,είναι οι βασικοί λόγοι που πάτωσε στην εποχή της.Κολλήματα στα πνευματικά δικαιώματα για το Moonlight Drive των Doors που ακούγεται σε μια σκηνή δεν επέτρεπαν μέχρι πρόσφατα την κυκλοφορία της σε dvd.Σήμερα αναγνωρίζεται σαν το απόλυτο αμερικάνικο road movie.Ο ορισμός.Ένα lost classic.

Βασικοί χαρακτήρες είναι ο Driver (o τραγουδιστής James Taylor),Mechanic (ο drummer Dennis Wilson των Beach Boys), Girl (Laurie Bird) και ο GTO (o τρομερός Warren Oates). Σαν σύγχρονοι ανώνυμοι Leonikοι καουμποηδες έρχονται απ'το πουθενά και πηγαίνουν χωρίς σκοπό κάπου αόριστα ανατολικά.Το μόνο που έχει σημασία είναι να παραμείνει αέναο το ταξίδι,η περιπλάνηση σε απέραντους δρόμους και ερημικά τοπία όπου η αστική πραγματικότητα δεν μπορεί να τους αγγίξει.Βρίσκονται συνεχώς σε κίνηση και στάσεις επιτρέπονται μόνο όταν είναι απαραίτητο (βεντζινάδικα, μοτέλ,φαστ φουντ).Για τους νεαρούς το αυτοκίνητο δεν έχει καμιά υλιστική αξία,είναι ένας τρόπος να βρίσκονται στο δρόμο,μια δική τους προσέγγιση στην έννοια της ελευθερίας ενώ για τον παθολογικό ψεύτη σε κρίση μέσης ηλικίας GTO είναι μέσο επίδειξης και αυτοεπιβεβαίωσης (μαζεύει άτομα που κάνουν ωτοστοπ και τους πουλά μούρη για το αμάξι του).Και για τις 2 ομάδες ειναι μια προέκταση του ευατού τους,μια νέα ταυτότητα που είναι έτοιμοι να απαρνηθούν (το μεταξύ τους στοίχημα) σίγουροι οτι θα βρουν μια άλλη ανάλογη για μια βόλτα στο πουθενά.Το κορίτσι αδιαφορεί για την κοκορομαχία,ταξιδεύει άσκοπα με ωτοστοπ,κάνει τράκα για τα προς στο ζην,δεν ενδιαφέρεται να αποδείξει τίποτα και διασκεδάζει χωρίς να δίνει λογαριασμό.Στην εποχή που βασιλεύει ο πόλεμος στο βιετναμ-καμποτζη,η μοδοποίηση των χιππιδων,το τέλος των ονείρων της αντικουλτούρας των 60ς,η κρατική καταστολή και οι αιματηρές εξεγέρσεις-δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούν να πιστέψουν πέρα απ'τον ευατό τους,το αμάξι,τον δρόμο,το Τώρα και την αναζήτηση της επόμενης Εμπειρίας.Πιστοί στο τίποτα,κυνηγούν στοικά τον ορίζοντα.

Γυρισμένη εξ ολοκλήρου στο δρόμο σε αυθεντικές μη καρποσταλικές τοποθεσίες με μηδαμινό μπατζετ,σκιαγραφεί μια εποχή μεταφέροντας πιστά την αίσθηση του τόπου και χρόνου ενώ σε αντίθεση με άλλα road movies δεν έχει soundtrack.Ο Monte Hellman (βοηθός του μεγάλου Roger Corman) στην καλύτερη ταινία του,επηρεασμένος από το ύφος του Truffaut στο Shoot the Piano Player (1960) αποφεύγει αλληγορίες,ηρωισμούς και λυρισμούς,δεν ωραιοποιεί την στάση ζωής των ηρώων και λέει περισσότερα με τις εικόνες παρά με τα λόγια.Στεγνή από ρομαντισμό και δράμα,με λίγες σκηνές από αμαξοκόντρες,λίγους και κοφτούς διαλόγους,χωρίς ουσιαστική πλοκή και δράση μένει ανοιχτή σε ερμηνείες και νοήματα αφήνοντας να αναδυθεί ανεπιτήδευτα μέσα απ'το μινιμαλιστικό σενάριο κ σκηνοθεσία η αίσθηση της ελευθερίας.Μοιάζει με γουεστερν,μοιάζει με κομμάτι μιας μεγαλύτερης ταινίας,μοίαζει να ειναι βγαλμένη από κάποιο κεφάλαιο του On the Road (1957) του Jack Kerouac και παραμένει σύγχρονο όσο ποτέ.Ο στίχος του Kris Kristofferson στο τραγούδι Me and Bobby McGee (ένα απο τα μόλις 3 που ακούγονται) θα μπορούσε να είναι υπότιτλος της ταινίας -Freedom's just another word for nothing left to lose".

1.ένας απο αυτούς που κανει οτοστοπ και μαζεύει ο GTO είναι ο πανταχου παρών σε πολλές καλές ταινίες των 70ς κ 80ς Harry Dean Stanton
2.εργασία για μεταφραστές υποτίτλων
3.

Super (2010)

2012-02-12T02:57:00.011-08:00

Ο Φρανκ ειναι ένας κλασσικός loser.Όταν η γυναικα του τον παρατά για εναν γοητευτικό έμπορο ναρκωτικών γίνεται σουπερ ήρωας -ο Φλογερος Κεραυνος-για να πατάξει το κακό και να την ξανακερδίσει

(Το σινεμά αντιγράφει τη ζωή ή η ζωή αντιγράφει το σινεμά?...κλασσική λάθος ερώτηση).Το ντοκιμαντερ Superheroes (2011) παρακολουθεί την καθημερινότητα και τη δράση αληθινών σουπερ ηρώων.Χωρίς υπερδυνάμεις οι αυτοαποκαλούμενοι μαχητές του εγκλήματος,με αυτοσχέδιες στολές και μάσκες, κυκλοφορούν στους δρόμους πολεμώντας το έγκλημα.
Ένας απο αυτούς είναι και ο Φρανκ (Rainn Wilson). Αγαθός, δειλός,αδέξιος, μίζερος και θρήσκος -το αντίθετο του awesome και cool τύπου- μια ζωή ανάμεσα στη ξεφτίλα και την απόρριψη.Επηρεασμένος απο μια άθλια χριστιανική τηλεοπτική εκπομπή-The Holy Avenger-μετατρέπεται σε ένα θεόσταλτο τιμωρό του εγκλήματος. Με όπλο ένα γαλλικό κλειδί ψάχνει να βρει αθώους και να τους προστατέψει από τις σκοτεινές δυνάμεις του κακού σαν απομηχανής θεός.Μαζί του -όπως κάθε σωστός σουπερ ήρωας- έχει βοηθό την Boltie,μια νευρική αθυρόστομη 20αρα (Ellen Page) που δουλεύει σε κατάστημα με κόμικς -"Φράνκ, κάνε ομάδα μαζί μου, ορκίζομαι στον γαμημένο Θεό οτι θα πιάσουμε εκείνους τους ψωλορουφήχτρες που έκλεψαν την γυναίκα σου".
Η χοτ ναρκομανής γυναίκα του Φράνκ είναι η Liv Tyler,ο μαφιόζος ειναι ο Kevin Bacon και το δεξί του χέρι είναι ο Michael Rooker (ο Henry απ'το Henry: Portrait of a Serial Killer.1986).
Ανήκει σε αυτό που αποκαλείται "indie cinema".Δεν έχει καμια σχέση ευτυχώς με το Kick-Ass.Αν και αστεία,έξυπνη,ψυχαγωγική,με τραγελαφικές σκηνές και μυθικές ατάκες,στον πυρήνα της κρύβει το δράμα,ενός ταλαιπωρημένου απο τη ζωή ανθρώπου,που αποκαλύπτεται αιφνίδια και ευθρασώς προκαλώντας αμήχανο γέλιο στο θεατή.Το χιουμορ είναι τόσο μαύρο που κάποιες στιγμές ενοχλεί,ενω η απρόσμενη αυξάνουσα βία ξαφνιάζει θετικά μέχρι και το αποστομοτικό φιναλε που δεν χαρίζεται ούτε στον ήρωα ούτε στο θεατή.....Shut up, crime!

Raging Bull (1980)

2012-02-04T12:58:00.000-08:00

Η ταίνια αφηγείται τη ζωή του πρωταθλητή μεσαίων βαρών του μπόξ Τζέικ ΛαΜότα από το 1941 μέχρι τo 1965 .Βασισμένη στην αυτοβιογραφία του Ιταλοαμερικανού μποξέρ,ακολουθεί την πορεία του από ελπιδοφόρος πυγμάχος σε παγκόσμιο πρωταθλητή και αργότερα σε υπέρβαρο ιδιοκτήτη καμπαρέ που παρουσιάζει ανόητα κωμικά νούμερα

Η δεύτερη συνεργασία των βασικών συντελεστών του Taxi Driver (1976) οδήγησε σε μια απο τις καλύτερες βιογραφικές ταινίες που έγιναν ποτέ. Μαινώμενος ταύρος ειναι το μποξερικο παρατσούκλι του Τζέικ ΛαΜότα .Άξεστος, μισογύνης, αμόρφωτος,βίαιος, ζηλιάρης με τεράστιο εγώ,βρίσκει διέξοδο μόνο στο ρινκ οπου απελευθερώνει νικηφόρα την βία που κρύβει μέσα του.Μιλά και φέρεται άσχημα σε όλους,τσακώνεται συνεχώς με τη γυναίκα του,τον γείτονα,τον αδερφό του .Ο αυτοκόλλητος αδερφός και μάναντζερ (Joe Pesci στο πρώτο ρόλο του) είναι ψυχραιμότερος και έχει κοινές αντιλήψεις με το Τζέικ εκτός όσες αφορούν τη μαφία του Μπρονξ .Οι γυναίκες έχουν διακοσμητικό χαρακτήρα και παίζουν μόνο το ρόλο της μητέρας.Απ'τους κορυφαίους τίτλούς αρχής μεχρι και το φιναλε η σκοτεινή πλευρά του ΛαΜότα λέει "i'm the boss i'm the boss i'm the boss",θα τον οδηγήσει στη κορυφή και τις ζητωκραυγές και αργότερα στον πάτο και την μοναξιά.Δεν έπεσε ποτέ νοκ αουτ στο ρινκ,δεν δέχτηκε ποτέ την ήττα του εκτός.Ασπρόμαυρη σχεδόν σε όλη τη διάρκεια γιατί έτσι είναι ο συγκρουσιακός ψυχισμός του ήρωα και ένχρωμη μόνο σε γαμήλια σκηνικά.Σκηνές ανθολογίας οι γεμάτες ένταση βίαιες κλειστοφοβικές σκηνές στο ρινκ και ο μονόλογος στο φινάλε.Ο De Niro δίνει αλλη μια μεγαλειώδη (οσκαρική) ερμηνεία πάνω στο πλούσιο και καλογραμμένο σενάριο του Paul Schrader και ο Scorsese καθιερώνεται δίκαια σαν ένας απ'τους καλύτερους της γενιάς του

1.ελλ.τιτλος Οργισμένο Είδωλο

Great Head Explosion Scene (7)

2012-02-02T02:05:00.000-08:00

Hellraiser (1987)

Drugstore Cowboy (1989)

2012-01-26T01:21:00.001-08:00

1971.ΗΠΑ.Τέσσερις εθισμένοι νέοι στα ναρκωτικά μετακινούνται από πόλη σε πόλη ληστεύοντας φαρμακεία και νοσοκομεία. Η συνοχή της παρέας σπάει όταν η μία από τις κοπέλες πεθαίνει από υπερβολική δόση.

Η 2η και καλύτερη ταινία του (αδιάφορου πλέον) Gus Van Sant και η καλύτερη ερμηνεία του Matt Dillon.Βασισμένη στην αυτοβιογραφική νουβέλα του James Fogle.Ξεκινά απ'το τέλος με το Bob-αρχηγό τις συμμορίας-ημιαναίσθητο σε ασθενοφόρο να μας διηγείται τις περιπέτειες του-εθισμός, ληστείες, τραβήγματα με μπάτσους, προλήψεις, σχέση με την οικογένεια, ξύλο, κλινική αποτοξίνωσης,ημιαναίσθητος σε ασθενοφόρο.Οι ήρωες έχουν χτίσει το δικό τους σύμπαν και η μοναδική επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο είναι μόνο μέσω μπάτσων και φαρμακείων.Ο θάνατος της Nadine (Heather Graham.η πορνοστάρ με τα rollers του Boogie Nights.1997) θα οδηγήσει τον Bob από "ξετσίπωτo πρεζόvι σε μόvιμη βάση" στη "νορμαλ" ζωή όμως τα κοράκια του παρελθόντος θα τον πετύχουν καθαρό κ απροετοίμαστο και οι οιωνοί θα πράξουν το ειρωνικό τους καθηκον -"Oι μίζερoι μπάτσoι με συvόδευαv στo πιo ζoυμερό φαρμακείo της πόλης".
Μια ρεαλιστική απεικόνηση της υποκουλτούρας των ναρκωτικών.Μικρή ανεξάρτητη παραγωγή χωρίς γκλαμουριές, κλάψες, ηθικολογίες και διδακτισμούς που καταγράφει με ρεαλισμό, λιτότητα, ειλικρίνια και χιούμορ τα χρονικά ενός πρεζάκια που ξέρει εξαρχής πως "παίζει έvα παιχvίδι πoυ δεv κερδίζεται...στo έπακρo".Σωστές ερμηνείες,μερικά trippy effe,υπέροχη voice over αφήγηση και pop χιτακια της εποχής.Χαλαρά μια απο τις καλύτερες ταινίες του είδους και της δεκαετίας.Προς το τέλος εμφανίζεται ο Burroughs ,αποθεώνοντας την ταινία,ως πρεζάκιας παπάς (χαρακτήρας βασισμένος στο "Παπα" Τον Λέγανε απο την συλλογή διηγημάτων Ο Απολυμαντης.1973 ) που καβατζώνεται απ'τον Bob και τοποθετεί το stuff πάνω στη βίβλο- "Πρoβλέπω ότι στo εγγύς μέλλov oι δεξιoί θα χρησιμoπoιήσoυv τηv υστερία για τα vαρκωτικά ως πρόφαση για vα επιβάλλoυv έvα διεθvή φoρέα αστυvόμευσης.Eίμαι γέρoς, δεv θα ζήσω vα δω μια ριζική λύση στo πρόβλημα τωv vαρκωτικώv."

1.τελευταία φορά που o συγγραφέας του βιβλίου συνελήφθη για ληστεία σε φαρμακείο ήταν το 2011 σε ηλικία 73 χρονών

Withnail & I (1987)

2012-01-22T01:34:00.000-08:00

1969.Λονδίνο.Δύο 30αρηδες συγκάτοικοι φτωχοί άνεργοι ηθοποιοί κάνουν ένα διάλλειμα από τις καταχρήσεις πηγαίνοντας διακοπές στην εξοχή.

Βασισμένη στις εμπειρίες του σεναριογράφου-σκηνοθέτη Bruce Robinson(Ι) απο την συμβίωση με τον φίλο του Vivian MacKerrell(Withnail) στα τέλη των 60ς σε παραγωγή της θρυλικής HandMade Films.Δύο λούμπεν μποέμηδες του Λονδίνου καταναλώνουν τις ζωές του περιμένοντας με αγωνία ένα τηλέφωνο απο τον ατζέντη τους ,μια δουλειά που θα τους βγάλει απο τη μιζέρια και θα τους φέρει την πολυπόθητη αναγνώριση. Μοιράζονται ένα παγωμένο άθλιο διαμέρισμα γεμάτο ποντίκια και ενα ζωντανό νιπτήρα.Απομονώνονται αποφεύγοντας την φρίκη που κυριαρχεί στον έξω κόσμο (δεκατρία εκατομμύρια Λονδρέζοι ξεκινούν τη μέρα τους διαβάζοντας στις εφημερίδες για φόνους και βιασμούς...ανακατεύοντας τα δημητριακά τους) και βυθίζονται στην κρεπάλη με ουσίες και τεράστιες ποσότητες αλκοόλ βρίζοντας την ανθρωπότητα για το χάλι τους.Ο Withnail (Richard Grant) είναι αλαζονικός, ευφιής, καυστικός, θυμωμένος, εγωκεντρικός, αναξιόπιστος,μοιρολάτρης με αυταπάτες μεγαλείου (απαιτούμε τα καλύτερα κρασιά που είναι διαθέσιμα στην ανθρωπότητα και τα θέλουμε εδώ και τώρα!).Ο Ι είναι ποιο υπεύθυνος και προσγειωμένος στη πραγματικότητα, ιδανικός αλκοολοπαρτενερ (ακόμα κι ένα σταματημένο ρολόι...δείχνει σωστά την ώρα δύο φορές τη μέρα).Έρχεται ο Danny -σοφός,ντίλερ σπάνιων χόρτων και χημικών,με ιδαίτερες επιχειρηματικές ιδέες και αντιλήψεις περι εξωγήινων,εμπνευστής και δημιουργός ενός τεράστιου μπάφου ονόματι καρότο Κάμπεργουελ.Το αφιλόξενο εξοχικό της εκδρομής ανήκει στον θείο Monty (Richard Griffiths),εναν εκκεντρικό αποτυχημένο υπέρβαρο ομοφυλόφιλο μεσήλικα ηθοποιό με εξαιρετική κάβα κρασιών που θα εκδηλώσει ανοιχτά το ενδιαφέρον του για τον Ι (υπάρχει κάτι ιδιαίτερο σ΄ένα σφριγηλό, νεαρό καρότο!Κρύβει μυστήριο!Είναι σαφώς πιο γοητευτικό απ΄το γεράνι.Τα λουλούδια είναι πόρνες.Οι πόρνες των μελισσών).Στην εξοχή θα βρεθούν αντιμέτωποι με τον καιρό,έναν καυβλωμένο ταύρο,έναν λαθροκυνηγό,θα εμπλακούν με την συντηρητική επαρχία και στην επιστροφή οι δρόμοι τους θα χωρίσουν με την δέουσα αποφασιστικότητα.
Μη πολιτικά ορθή θρασύτατη μικρή βρετανική παραγωγή με σχηματική υπόθεση και σκηνοθεσία (δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω εδώ) που μέσω ενός μίζερου τραγελαφικού σαββατοκυριακου γεμάτο ευτράμπελα και γκρίνια αποτυπώνει με διακριτική μελανχολία και φλεγματικό βρετανικό χιουμορ το τέλος μια φιλίας και της "καλύτερης δεκαετίας που αποτύχαμε να την βάψουμε μαύρη" όπως λέει ο Danny.Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στους χαρακτήρες,στο καλογραμμένο σενάριο,τις εκπληκτικές ερμηνείες και τους αξιομνημόνευτους απολαυστικούς εξωφρενικούς διαλόγους .Δεν διδάσκει,δεν ωραιοποιεί ή γελοιοποιεί ήρωες κ καταστασεις και καταφέρνει χωρίς προσπάθεια να είναι (τραγικά) αστεία αποφεύγοντας ομοιότητες με οποιαδήποτε άλλη μαύρη κωμωδία.Στα λόγια του Danny "Αν κρατιέσαι από ένα μπαλόνι που ανεβαίνει,καλείσαι να πάρεις μια δύσκολη απόφαση...ή το αφήνεις πριν είναι πολύ αργά ή κρατιέσαι για να πας ψηλότερα,έχοντας την απορία....για το πόσο θα αντέξεις να κρατιέσαι απ΄το σκοινί.Πολιτική, φίλε!" και στον αμλετικό μονόλογο του φινάλε συνοψίζεται το νόημα της ταινίας.Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Robinson απέκτησε δυνατό cult status και φανατικό κοινό που δημιούργησε ένα παιχνίδι εμπνευσμένο από την ταινία,θεωρείτε από τις αυθεντικότερες και καλύτερες βρετανικές ταινίες που έγιναν ποτέ και ο Withnail έγινε ένας απο τους διασημότερους και απολαυστικότερους κινηματογραφικούς πότες.Μια απο αυτές τις ταινίες που βλέπεις άπειρες φορές επαναλαμβάνοντας τις φονικές ατάκες μαζί με τους ήρωες.

1.ελλ.τιτλος-Ο Φίλος Μου και Εγώ
2.οι κανόνες του παιχνιδιού εδώ
3.ενας απο τους φαν ειναι ο Jonny Depp,ο οποίος πάλεψε για να ειναι ο Robinson ο σκηνοθέτης στην νέα ταινία που πρωταγωνιστεί-The Rum Diary-υποδιόμενος για 2η φορά τον φίλο του Hunter S. Thompson σε σενάριο βασισμένο στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό βιβλίο του .H 1η φορά ήταν στην κλασσική πλέον ταινία του Terry Gilliam Fear and Loathing in Las Vegas (1998) που αν δεν έχεις δει,πρέπει να δεις οπωσδήποτε.
4.

The Wild Bunch (1969)

2012-01-15T13:53:00.000-08:00

Το αριστούργημα του Peckinpah.Μια απο τις επιδραστικότερες ταινίες στην ιστορία,προάγγελος του αντι-ηρωικού σινεμά και ανανεωτής του γουέστερν που κατηγορήθηκε απο τους κλασσικούς ηλίθιους για εξύμνηση της βίας.Την εποχή που το γουέστερν βρισκόταν σε παρακμή και το Χόλιγουντ στρεφόταν προς την επιστημονική φαντασία, ο αλκοολικός, θρυλικός διοργανωτής πάρτυ, θαυμαστής του Felini, βρομόστομος, αντισυμβατικός "bloody" Sam Peckinpah κλείνει το κεφάλαιο Western (μέχρι να το ξανακλείσει ο Clint Eastwood με το Unforgiven.1992) αρνούμενος τους κανόνες (καλός/κακός) και τα κλισέ, στραπατσάρωντας την εικόνα που είχαμε για το είδος με μια ταινία σημείο αναφοράς και σύγκρισης για τις προηγούμενες και επόμενες.
Εξελλίσεται στις αρχές του 20ού αιώνα.Η άγρια δύση χάνεται στην ανατολή μιας νέας δύσης που υπόσχεται η καλπάζουσα βιομηχανική επανάσταση. Η συμμορια αρνείται να εισέλθει σε αυτή τη νέα εποχή του νόμου,της τεχνολογίας,της κοινωνικής οργάνωσης και προτιμά να ζει κυνηγημένη στο περιθώριο και τη παρανομία εκτός τόπου και χρόνου.Αρχηγός (σε οτι απέμεινε) είναι ο γερασμένος Pike Bishop,στα τελειώματα της καριέρας του,ηθικά άκαμπτος ,πιστός στις παραδοσιακές ρομαντικές αξίες -"όταν συντάσσεσαι με ένα άνθρωπο μένεις πιστός σε αυτόν. Αν δεν το κάνεις είσαι χειρότερος από ζώο.Είσαι τελειωμένος".Τους διώκουν διορισμένοι απ'το νόμο κυνηγοί επικυρηγμένων με οδηγό τους ένα παλιό μέλος -Deke Thorton-που έχει αποφυλακιστεί και θα κερδίσει την ελευθερία του αν τους ξεπαστρέψει σε 30 μέρες.Ο Thorton ηττημένος πια,αποδέχεται με θλίψη τους νέους καιρούς της Αμερικής και βλέπει πως σ'αυτούς δεν χωρούν συμμορίες,φιλία,τιμή και υποσχέσεις.Με φλασμπακ βλέπουμε την σχέση των 2 αντρών.
Η ταινία ξεκινά με την συμμορία να μπαίνει στη πόλη.Παιδιά διασκεδάζουν (προφητεύοντας το φινάλε) με την αυτοκτονία σκορπιών που χάνουν τη μάχη περικυκλωμένοι από άπειρα μυρμήγκια.Περνούν απο μια συγκέντρωση θρήσκων κατά του αλκοόλ/αντίχριστου και η σχεδιασμένη ληστεία πέφτει σε ενέδρα....ακολουθεί μακελειό με αθώα θύματα(!)Κυνηγημένοι φτάνουν στο Μεξικό-στο στρατόπεδο του στρατηγού δικτατορίσκου Μαπάτσε και των Γερμανών συμβούλων του- όπου θα έρθουν σε συμφωνία μαζί του για μια ληστεία τρένου.Στην ιστορία θα εμπλακούν και οι αντάρτες.Όλα θα τελειώσουν με ένα ανεπανάληπτο μακελειό όπου η συμμορία καλείται να αναμετρηθεί με τα πιστεύω και τον εσωτερικό της κώδικα,να υπερασπιστεί τις αναχρωνιστικές τις αξίες σε μια σίγουρα χαμένη μάχη,αποχωρώντας οικιοθελώς με αξιοπρέπεια από ένα κόσμο που δεν τους χωρά πια και αυτό θα γίνει με τον πιο απλό και περήφανο τρόπο -"Πάμε... Γιατί όχι..."
Αυτό το απαισιόδοξο άγριο λυρικό πολυεπίπεδο αντιηρωικό έπος είναι η πιο βιάιη ταινία στην μέχρι τότε ιστορία του αμερικάνικου σινεμά.Ένας ύμνος στην ανδρική φιλία,την συντροφικότητα,την ελευθερία,το τέλος του ρομαντισμού,την παρανομία,την πίστη σε αξίες και ιδέες που αξίζει να πεθάνει κανείς .Η βία παρουσιάζεται σαν μια αποκρουστική αλήθεια,ένα έμφυτο ελλάτωμα στην ανθρώπινη φύση που μολύνει ακόμα και την παιδική αθωώτητα .Πρώτη φορά κινηματογραφείται σκηνή θανάτου σε αργή κίνηση και με τόση ένταση (χορογράφια θανάτου το έλεγε ο Peckinpah -"επιρροή" από Kurosawa-Seven Samurai.1954) και αυτό για να αποφύγει τη σύγκριση και να καταδικάσει τον πρόστυχο τρόπο που η τηλεόραση εκμεταλλεύτηκε την κορύφωση του πολέμου στο Βιετνάμ και τις μαζικές εξεγέρσεις στα τέλη της δεκαετίας,προμηνύοντας έτσι την έλευση μια σκοτεινής κυνικής αριθμητικής εποχής.Τέλεια ανάπτυξη των χαρακτήρων,άψογοι διάλογοι, άψογο καστ -William Holden,Ernest Borgnine,Robert Ryan,Edmond O'Brien,Warren Oates-στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία,άψογη κλιμάκωση της ιστορίας,έντασης και ρυθμού με ανατροπές και παύσεις ,ισχυρό body count=145.Μουσική από Jerry Fielding.Οι πολλαπλές γωνίες λήψης,άπειρα κοντινά και cuts,στακάτο μοντάζ,η τέλεια εισαγωγική σκηνή ("επιρροή" του Tarantino για το Reservoir Dogs.1992) και η προετοιμασία για το 7λεπτο συγκλονιστικό ολοκαύτωμα του φινάλε απλά έγραψαν ιστορία....if they move kill them.
1.το νεότερο μέλος της συμμορίας που πεθαίνει στην αρχή -L.Q. Jones - σκηνοθετησε ένα μια ωραία μικρη sci fi ταινια με τίτλο A Boy and His Dog (1975)

Salò, or the 120 Days of Sodom (1975)

2012-01-03T02:04:00.000-08:00

1944, στο Σαλό της βόρειας Ιταλίας, τέσσερις φασίστες που εκπροσωπούν τις βασικές μορφές εξουσίας κλείνουν διά της βίας σε απομονωμένο παλάτι μια ομάδα παρθένων αγοριών και κοριτσιών. Τρεις πόρνες αφηγούνται τις εμπειρίες τους, ενώ οι ενήλικες εξαναγκάζουν τους κρατούμενους να συμμετάσχουν σε πράξεις ακραίου και σαδομαζοχιστικού σεξ. Η ταινία είναι χωρισμένη σε 4 ενότητες- την εισαγωγική, ο κύκλος της τρέλας, ο κύκλος των κοπράνων, ο κύκλος του αίματος

Η τελευταία ταινία του Παζολίνι (θα αποτελούσε μέρος μιας νέας τριλογίας).Ελεύθερη διασκευή του βλάσφημου και ακραίου ομώνυμου δημιούργηματος του Μαρκήσιου ντε Σαντ.Η δράση μεταφέρεται στη δημοκρατία του Σαλό,(μετά την είσοδο των συμμαχικών στρατευμάτων στην Ιταλία το 1943,ο Μουσολίνι κατέφυγε στο βόρειο τμήμα της χώρας, όπου με τη βοήθεια της ναζιστικής Γερμανίας ίδρυσε την επονομαζόμενη "Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία" ή "Δημοκρατία του Σαλό". Το καθεστώς του κατέρρευσε οριστικά το 1945 και ο ίδιος εκτελέστηκε τον Απρίλιο του ίδιου έτους από Ιταλούς παρτιζάνους) τις τελευταίες μέρες της φασιστικής εξουσίας στην Ιταλία. Για τον Παζολίνι ο φασισμός δε τέλειωσε με την αλλαγή του καθεστώτος,απλά άλλαξε μορφή.«Αν διάλεξα να είμαι κινηματογραφιστής και όχι μόνο συγγραφέας, είναι επειδή προτίμησα, αντί να εκφράζω την πραγματικότητα με σύμβολα, όπως είναι οι λέξεις, να εκφράζω, μέσω του κινηματογράφου την πραγματικότητα με πραγματικότητα....Οι ήρωες της ταινίας συμπεριφέρονται στα θύματά τους ακριβώς όπως οι ναζί και οι φασίστες συμπεριφέρονταν στα δικά τους: τα θεωρούν αντικείμενα μέσα στα χέρια τους και καταστρέφουν a priori κάθε δυνατότητα ανθρώπινης σχέσης μαζί τους. Αυτή η ταινία είναι το τρελό, ανεξήγητο όνειρο όσων συνέβησαν στον κόσμο κατά τα χρόνια του πολέμου – όνειρο, που είναι πολύ λογικό στο σύνολό του, παρά στις λεπτομέρειές του. Διάλεξα σαν σ ύ μ β ο λ ο της εξουσίας που μετασχηματίζει τα άτομα σε αντικείμενα, την τελευταία φασιστική εξουσία της Ιταλίας, επειδή αυτή η εξουσία έγινε περισσότερο αναρχική από ποτέ, στην περίοδο της "μικρής δημοκρατίας". Αλλά ο σκοπός δεν περιορίζεται σε μια καθορισμένη ιστορική περίοδο – ο λόγος της ταινίας αφορά και το παρόν." Σαν αλληγορία για την παντονινή σχέση ανθρώπου και εξουσίας.Οτι προσπάθησε να εκφράσει το πολιτικό σινεμά (ένα είδος που επιστρέφει στην εποχή μας) τις δεκαετίες 60 κ 70 βρίσκεται εδώ χωρίς περιστροφές...υπάρχεις για να σε γαμάνε,να σε δέρνουν και να τρως σκατά ....μοναδική προσωρινή διέξοδος είναι να το απολαύσεις...Πιστεύοντας σε ενα επιθετικό σινεμά που προκαλεί βίαια την απάθεια και αφασία του θεατή-καταναλωτή εικόνων- δήλωσε πως " η επιδίωξή μου είναι να εξοργίσω,να θυμώσω τον θεατή. Στην αρχή θα στραφεί εναντίον της ταινίας, εναντίον μου. Ύστερα θα πει πως πρόκειται για ένα πορνό. Αυτό είναι μια βολική εξήγηση. Μερικοί όμως μπορεί να ξανασκεφτούν. Ο φασισμός δεν καίει μόνο σάρκες. Μας "σπρώχνει" στον ολοκληρωτικό αφανισμό".Eμείς οι φασίστες είμαστε οι απόλυτοι αναρχικοί- λέει καποιος από τους βασανιστές που σημαίνει ότι ο απόλυτος κατοχος της εξουσίας βρίσκεται υπεράνω νόμου και ηθικής,άρα είναι και απόλυτα ελευθερος,μέχρι και να ορίσει (και να εκμηδενήσει) τις ελευθερίες των άλλων.Aρνούμενος οτι "το σκάνδαλο πεθανε"(Μπρετόν) πρωτάσει το αντιεξουσιαστικό του μένος χωρίς να προσπαθεί να γίνει αρεστός σε οποιοδήποτε είδος κοινού,αδιαφορώντας (ή μάλλον προκαλώντας) για κριτικές,αδιαφορώντας για βραβεία και φεστιβάλ παρουσιάζει ένα χωρίς προηγούμενο και επόμενο πορτραίτο της εξουσίας υπεράνω κριτικής.Χωρίς μουσική η δραματικότητα,καταγράφει σαν ψυχρός παρατηρητής 120 μερες στα σοδομα- βασανιστήρια, βιασμοί,κοπροφαγία,εξευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης,καμια ελπίδα σωτηρίας.Εδώ η βια βρίσκει τον ορισμό της και ο θεατής παρακολουθεί απο μια άλλη οπτική γωνία τον εαυτό του χωρίς την οδύνη της πραγματικότητας.Το πρώτο torture film είναί μια έκθεση ωμωτήτων,μια έκρηξη αλήθειας που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και απαγορεύτηκε λόγω της ωμής βίας και των σκληρών ερωτικών βασανιστηρίων σε αρκετές χώρες και θεωρείτε η πιο αποκρουστική ταινία που έγεινε ποτέ.Eλάχιστες ταινίες σηκώνουν τόσο μεγάλη κουβέντα για το περιεχόμενο τους.Eλάχιστες ταινίες έχουν τόσους εχθρούς.Ο Παζολίνι δολοφονήθηκε την ίδια χρονια.Πέθανε με "Το ένα χέρι του ματωμένο απλωμένο μούντζα στο ΚΚΙ και το άλλο κραδαίνοντας τα γεννητικά του όργανα στους ειδικούς της κουλτούρας"(Κατερίνα Γώγου)
1.Ραφαηλίδης προς ευαίσθητους: Μη δείτε την ταινία αν δεν έχετε εξοικειωθεί ακόμη με το απλό γεγονός πως ό,τι βλέπουμε στο πανί δεν είναι πραγματικό. Αλλιώς θα βγείτε άρρωστοι απ’ αυτό το φοβερό φιλμ, όπου συμβαίνουν τέρατα και σημεία, εντελώς ακατάλληλα για ανήλικους ενήλικες
2.Πέρασαν 30 χρόνια ώσπου, το 2005, ο Πελόζι (ο φερομενος σαν δολοφόνος του Παζολίνι) απέσυρε την ομολογία του, δηλώνοντας πως πλέον ήταν νεκροί όλοι όσοι απειλούσαν τον ίδιο και την οικογένειά του, κάτι που του επέτρεπε πλέον να πει την αλήθεια. Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε, αλλά και την έρευνα Σικελών δημοσιογράφων , η δολοφονία του Πιερ Πάολο Παζολίνι ήταν καθαρά πολιτικό, και όχι σεξουαλικό, έγκλημα.«Τον εκτέλεσαν. Ήταν πέντε. Του φώναζαν «βρωμόπουστα», «σκατοκομμούνι» και τον χτυπούσαν βίαια. Εμένα με είχαν ακινητοποιήσει. Δεν άγγιξα καν τον Παζολίνι, αντίθετα προσπάθησα να τον υπερασπιστώ» δήλωσε ο 51 ετών σήμερα Πελόζι. Μεταξύ των πέντε εκτελεστών είχε αναγνωρίσει τους αδελφούς Μπορσελλίνο και δύο Σικελούς νεοφασίστες και ντίλερ. Η έρευνα σχετικά με τη δολοφονία Παζολίνι άρχισε εκ νέου μετά την αναίρεση του Πελόζι αλλά οι δικαστές αποφάσισαν ότι δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να συνεχιστεί.

Beyond The Darkness (1979)

2011-12-19T11:54:00.000-08:00

Μια σατανική γκουβερνάντα σκοτώνει με βουντου την σύζυγο ενός πράου αριστοκράτη νεαρού ταριχευτή ζώων.Μη μπορώντας να αντιμετωπίσει τον αιφνίδιο θάνατο της γυναίκας του, την ξεθάβει,φέρνει το πτώμα της σπίτι, και με τη βοήθεια της τέχνης του και της οικονόμου του σπιτιού προσπαθεί να το διατηρήσει στην αρχική του κατάσταση.

O Joe D’Amato γύρισε πάνω απο 200 exploitation ταινίες , σπαγγέτι γουέστερν, φαντασίας, ιστορικές και κυρίως σοφτ πορνο. Η φιλοσοφία του ήταν "We're not making artsy-farty crap for intellectual faggots. We're out to make money!" και θεωρείται ένας απ'τους χειρότερους σκηνοθέτες με παρατσούκλι "The Evil Ed Wood" .'Εκανε όμως και 3 σπουδαία horror ( Antropophagus.1980, Absurd .1981) με το συγκεκριμένο να αποτελεί ταινία σταθμό στην ιστορία του αγαπητού Ιταλικού τρόμου. Καλογυρισμένη, ατμοσφαιρική, σαφώς επηρεασμένη απο το PSYCHO(1960) και προσεγμένη ξεχωρίζει και διαφοροποιείται με ευκολία από την υπόλοιπη τεράστια φιλμογραφία του.
"Όπως και όλες σχεδόν οι ιταλικές ταινίες του είδους,έχει πολύ αίμα και κομμένα ανθρώπινα μέλη.Ακόμα λανθάνοντα σεξουαλισμό και απωθημένες μητρικές σχέσεις.Ο Ντε Αματο αν και ρουτινιάρης,καταφέρνει να στήσει μια τρομερά ενδιαφέρουσα ταινία,που χωρίς ναναι αριστούργημα,εντούτις καταφέρνει και κρατά το ενδιαφέρον του θεατή στα 93 λεπτά που βαστά...Μια ζοφερή ιστορία νεκροφιλίας που λες και βγήκε από τα κείμενα κάποιου μεγάλου συγγραφέα του είδους....Η ερωτευμένη υπηρέτρια παίζει το βασικό ρόλο της μητέρας σ΄όλη την εξέλιξη.Βοηθά τον νεαρό και τον μυεί με ελάχιστη επιτυχία στον κανιβαλισμό.Το σκοτεινό σπίτι γίνεται εστία των αποτρόπαιων εγκλημάτων και ο φούρνος...συνέχεια καπνίζει.Η σκηνή μέσα στο μπάνιο,όπου ο νέος γεμίζει την μπανιέρα με οξύ,και η υπηρέτρια κομματιάζει το πτώμα μιας νεαρής τουρίστριας,πρώτου θύματος,με το αίμα και τα κομμάτια σάρκας να πετάγονται στο πρόσωπο της,σίγουρα εντάσσονται στις καλύτερες στιγμές του φανταστικού κινηματογράφου βίας.Η ιστορία θα φτάσει στο κρεσέντο της,όταν κάνει την εμφάνιση της η αδερφη της (Cinzia Monreale.the beyond.1981)αγαπημένης του ήρωα,για χάρη της οποίας γίνονται οι φόνοι.Ο ιταλικός κινηματογράφος στα σίγουρα αξίζει ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο ανάλυσης και μελέτης,πάνω στη θεματολογιά του και στη μορφή του.Σαν μια πρώτη προσπάθεια οφείλουμε να σημειώσουμε την ανατριχιαστική επιμονή στις σφαγές και στους ακρωτηριασμούς"(Β. Κοτρώνης.cine φανταστικο.1983.τευχος 2ο)

Mια ιστορία αγάπης και πάθους,με εξώφρενικές διαστάσεις στο "θα είμαστε για πάντα μαζί αγάπη μου..."Οι ωμές ρεαλιστικές νοσηρές μακάβριες σοκαριστικές σκηνές - οιδιπόδιο, ακρωτηριασμοί, αυνανισμός, νεκροφυλία, αποτέφρωση, κανιβαλισμός, τανάλια, νηστέρια, εντόσθια,extreme gore- διαδέχονται η μια την άλλη προκαλώντας νευρικές συσπάσεις του στομάχου (και ίσως αποστροφή) μέχρι και το τρομερό φινάλε.Ένα απο τα συστατικά της επιτυχίας της ταινίας είναι η μουσικη των Goblin που εντείνει την συνολική creepy ατμόσφαιρα με συναίσθημα,ένταση και σασπένς.Το trailer ξεκινά με την προειδοποιήση> if you are easily frightened we advised you not to watch this film-on the other hand if you enjoy the violent emotions,this film is for you.

1.επίσης γνωστό ως Beyond the Darkness/Blue Holocaust/Buried Alive/In quella casa... buio omega /The Final Darkness
2.με δική σου ευθύνη (με ενσωματωμενους ελληνικους υποτιτλους)
http://rapidshare.com/files/324078861/BeyondDark.part1.rar
http://rapidshare.com/files/324087024/BeyondDark.part2.rar
http://rapidshare.com/files/324095751/BeyondDark.part3.rar
http://rapidshare.com/files/324103914/BeyondDark.part4.rar
http://rapidshare.com/files/324110590/BeyondDark.part5.rar
http://rapidshare.com/files/324117312/BeyondDark.part6.rar
http://rapidshare.com/files/324121535/BeyondDark.part7.rar
pass- william
3.trailer

2019: After the Fall of New York (1983)

2011-12-16T03:25:00.000-08:00

20 χρόνια μετά τον πυρηνικό πόλεμο μεταξύ της ομοσπονδίας Eurax (Ευρώπη-Ασία-Αφρικη) και της Pan-American συμπολιτείας.Η ραδιενέργεια εχει στηρώσει τις γυναίκες.Οι νικητές Eurax ελένχουν την Νέα Υόρκη.Μια μικρή επαναστατική ομάδα- Federation- στέλνει τον Parsifal στο Manhattan να βρει πρίν από τους Eurax την μοναδική εγκυμονούσα στον πλανητη,να την φέρει στους Federation και να φύγουν όλοι μαζί για το άλφα του κενταύρου.

Η επιτυχία των Mad Max 2(1981) και του Escape From New York (1981) ώθησε το ιταλικό σινεμά στην παραγωγή πολλών post apocalyptic ταινιών τη δεκαετία του 80-The New Barbarians(1983)- 1990: The Bronx Warriors (1982)- 2020 Texas Gladiators (1984).Το 2019 του Martino είναι το αντιπροσοπευτικότερο του είδους.Κοπιάροντας κυρίως το Escape (εξάλλου και ο carpenter δεν επηρεάστηκε απ'την αισθητική και θεματολογία του giallo για το Halloween (1978) ? που ο Sergio Martino εκπροσώπησε επάξια (The Strange Vice of Mrs Wardh (1971) The Case of the Scorpion's Tail (1971) All the Colors of the Dark (1972) Torso (1973) έτσι πάνε αυτά)-με κάποια στοιχεία απο το Mad Max και μια δόση από τον πλανητη των πιθήκων.Εδώ υπάρχουν όλα τα όμορφα κλισέ του είδους >αρματο-αμαξο μάχες,μεταλλαγμένοι,οι 2 σύντροφοι του Parsifal στη διάσωση της ανθρωπότητας είναι ένας με μηχανικό χέρι-δαγκάνα και ένας μονόφθαλμος με κάτι φονικές μπίλιες,ανθρωποφάγοι αρουραίοι, καταδίωξη σε υπονόμους, παραλλαγή βασανιστηρίου προκρούστη ,μάχες στα χαλάσματα, μάχες σώμα με σώμα, φλογοβόλα, πιθηκάνθρωποι με αρχηγό τον big ape (George Eastman) ,gore,φασίστρο miss italia 77 ντυμένη σε ολόσομο δερμάτινο ,λίγο ρομάντζο,cyborg,μπάτσοι Harlem Hunters με κάπα πάνω σε άλογα και λειζερ όπλα,αυτοθυσία,προδοσία,bad ass χαρακτήρες, διαστημόπλοιο... Φτωχά φουτουριστικά σκηνικά και κουστούμια,ασταμάτητη δράση, ανατροπές,electro soundtrack από τους De Angelis,η γκερνίκα στο αρχηγείο των κακών (βλ.children of men.2006).
Πόσο μπροστα?Τι φαντασία!Τραβώντας στα άκρα τις επιρροές του προσφέρει ενα απολαυστικό 90λεπτο Psychotronic θεαματικής περιπέτειας όπως μόνο η ιταλική σχολή μπορεί.

Django (1966)

2011-12-12T11:20:00.000-08:00

Ο πρώην στρατιώτης και νυν πιστολέρο Django σέρνοντας ένα φέρετρο φτάνει σε μια παρηκμασμένη πόλη-φάντασμα που βρίσκεται στη δίνη 2 συμμοριών.Απή τη μια η ομαδα τύπου κκκ του σαδιστή στρατηγού Jackson και απ'την άλλη μια συμμορία Μεξικάνων.

Μετά την απρόσμενη τεράστια επιτυχία της ταινίας A Fistful of Dollars (1964) άνοιξε ο λαμπρός δρόμος του σπαγγέτι-γουέστερν.2 χρόνια μετά ο Sergio Corbucci-βοηθός του Leone - χωρίς πολλά λεφτά,με ένα στο περίπου σενάριο και άσημους ηθοποιούς ορίζει για πάντα την αισθητική ταυτότητα του είδος θέτωντας υψηλότερα όρια στη βία,εισάγωντας πολιτικο-κοινωνικά ζητήματα και το (δημοφιλέστερο έπειτα) θέμα της εκδίκησης.Εδώ δεν υπάρχουν ηλιόλουστα τοπία και δίκαιοι ήρωες-μόνο απληστία,βρωμιά και θάνατος.Η απεικόνηση της βίας είναι ρεαλιστική,σαδιστική και απλόχερη (ο Django σκοτώνει 79,οι μεξικάνοι κούβουν το αυτί ενός παπά με μαχαίρι και τον αναγκάζουν να το φάει (βλ.reservoir dogs.1992),ο Jackson διασκεδάζει σκοτώνοντας αβοήθητους μεξικάνους). Kαι μόνο η φιγούρα του Django να σέρνει το φέρετρο στις λάσπες υπο την τέλεια μουσική υπόκρουση του Luis Bacalov ή η σκηνή που εξολοθρεύει την ομάδα του Jackson είναι αρκετή για να πεις "ποσο γαμάει αυτή η ταινία!".Τέλεια εισαγωγή,άφθονη δράση,τέλειο φινάλε.Ο Django υποδιώμενος απ'τον 25χρονο Franco Nero λατρεύτηκε απ'το κοινό που ήθελε τους ήρωες να μοίαζουν περισσότερo στα πρότυπα των κόμικς και των βιβλίων τσέπης της εποχής.Παρόλο που απαγορεύτηκε λόγω των βίαιων σκηνών στη βρετανία και δεν παίχτηκε στην αμερική γνώρισε τεράστια επιτυχία,ακολούθησαν άπειρα ανεπίσημα σικουελ (ένα ετοιμάζει και ο Tarantino με τίτλο Django Unchained-ελπίζουμε να έχει συμμετοχή ο Nero) και μόνο ενα επίσημο >Django 2: The Great Return (1987)

1.το όνομα και η τελική σκηνη είναι αναφορά στον μεγάλο Django Reinhardt που έπαιζε κιθάρα παρά την αναπηρία που είχε σε κάποια δάχτυλα
2.Body Count: 180
3.-Τέλος πάντων, ένα φέρετρο, είναι ένα φέρετρο!Υπάρχει κανείς μέσα;
-Ναι και το όνομα του είναι Τζάνγκο!
4.μιλάει ο man

5.

The Servant (1963)

2011-12-06T14:25:00.001-08:00

Ο νεαρός αριστοκράτης Tony επιστρέφει στο λονδίνο και προσλαμβάνει τον Hugo για τις υπηρεσιες του σπιτιου.Ο Hugo είναι πιστός και φιλότιμος υπαλλήλος, αλλά η μνηστή του Tony δεν τον συμπαθεί και ζητά να τον διώξει.Ο Hugo φέρνει την "αδερφή" του για να εργαστούν και να ζήσουν στο σπίτι.Αυτή θα αποπλανησει τον Tony και οι ισορροπίες θα χαθούν.
Η πρώτη απο τις 3 πετυχημέμενες συνεργασίες του αυτοεξόριστου από usa λόγω μακαρθισμού και του νομπελίστα,αρνητή του τίτλου ιππότη,Harold Pinter(Accident.1967 και The Go-Between.1970) .Το σενάριο αποτελεί διασκευή της νουβέλας του Robin Maugham. «Είναι μια ταινία πάνω στην εθελοδουλεία της κοινωνίας μας, εθελοδουλεία του υπηρέτη,εθελοδουλεία του κυρίου και εθελοδουλεία στη στάση όλων των ειδών των ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν τάξεις και κοινωνικές θέσεις», λέει ο Λόουζι.Ο υπηρέτης αρχικά υπομένει την ψυχρότητα και τις προσβολές του ζευγαριού αλλά μεθοδικά και σταδιακά γίνεται απαραίτητος για το σπίτι με αποτέλεσμα οι ρόλοι -αφέντης και υπηρέτης -να αναστραφουν.Γυρισμένο κυρίως στο εσωτερικό του σπιτιού,με ενα πολυεπίπεδο σενάριο και με μόνο 2 βασικούς χαρακτήρες σκιαγραφεί την δομή μιας ολόκληρης κοινωνίας φωτίζοντας το πως μόνο μια νοητή γραμμή χωρίζει τις τάξεις που μάχονται για την εξουσία.Εξαιρετικές ερμηνείες απο James Fox (Performance), Sarah Miles (Blowup) αλλά κυρίως απο τον σπουδαίο Dirk Bogarde στο ρόλο του υπηρέτη. Σκιές,καθρέφτες και κοντινά δημιουργούν μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα με υπόγεια τραγικότητα και ένταση, που ενισχύεται με τους στεγνούς απο δραματικότητα υπαινικτικούς διαλόγους και σιωπές, μέχρι η νοσηρότητα σκάσει στη επιφάνεια και αποκαλυφθεί η βαρβαρότητα της καθημερινότητας.

4 Months, 3 Weeks and 2 Days (2007)

2011-12-02T13:32:00.000-08:00

Ρουμανία 1987.Λίγο πρίν την πτώση του κομμουνισμού και του καθεστώτος Τσαουσέσκου.Η αντισύλληψη και οι εκτρώσεις απαγορεύονται. Μια φοιτήτρια κανονίζει όλα τα διαδικαστικά και οικονομικά για την παράνομη έκτρωση μιας φίλης της.
Η ταινία- βασισμένη σε προσωπική εμπειρία του σκηνοθέτη/σεναριογράφου Cristian Mungiu -διηγείται το 24ωρο των 2 κοριτσιών και ταυτόχρονα σκιαγραφεί ολόκληρο το απολυταρχικό καθεστώς τσαουσέσκου.Από τη μαύρη αγορά της φοιτητικής εστίας, στη γραφιοκρατικού τύπου ρεσεψιον ξενοδοχείου.Από τις ουρές πεινασμένων στα μπακάλικα, στο σαδιστή μπάσταρδο γιατρό που ζητά να πληρωθεί σε χρήμα και είδος προκειμένου να κάνει την έκτρωση.Και απο το μικροαστικό γλεντι της κουλ οικογένειας του γκόμενου, στον αγώνα για την απαλλαγή από το νεκρό πλέον έμβρυο.
Χωρίς καμιά αναφορά,κράξιμο ή ειρωνία στο καθεαυτό μισάνθρωπο σύστημα-μέσω μιας συνηθισμένης γυναικίας ιστορίας -φωτογραφίζει μια κοινωνία πιασμένη χωρίς επιλογή στη μέγγενη της εξουσίας ,ζώντας με το φόβο, πάνω σε μια λωρίδα παραγωγής .Μοναδική αχτίδα φωτός η αλληλεγγύη,η φιλία των 2 κοριτσιών.
Με ένα προτόγνωρο εντυπωσιακό αμίληκτο ρεαλισμό και μεγάλης διάρκειας πλάνα αποπνικτικής ατμόσφαιρας τοποθετεί τον θεατή μέσα στα δρώμενα δημιουργώντας ενα ανεπιτήδευτο δράμα μεγατόνων με ένα δυσάρεστο, αχώνευτο αλλά αληθινό θέμα.Χωρίς εύκολες συγκινήσεις,μουσική, υστερίες, κλάψες και εντυπωσιασμούς...με γνήσια απλότητα, ευθύτητα και ειλικρίνεια στο στόρυ, σκηνοθεσία, διαλόγους, απόδοση της εποχής και ερμηνείες, καθηλώνει,αναστατώνει και εξοργίζει τον θεατή με την ωμή αλήθεια του.
Αν μια καλή ταινία χαρακτηρίζεται από το βάθος των συναισθημάτων και τις σκέψεις που εγείρει τότε η συγκεκριμένη πετυχαίνει και με το παραπάνω το σκοπό της.Ένα μικρό κινηματογραφικό θαύμα απο τη ρουμανία,πολλά βραβεία και χρυσό φοίνικα στις κάννες.
1.Υπάρχουν περισσότερες αλήθειες στο 24ωρο της ζωής ενός ανθρώπου απ'οτι σ'ολες τις φιλοσοφίες (R.Vaneigem)
2.Το 1966, ο Τσαουσέσκου συνέχισε ακάθεκτος με την ψήφιση νόμων που απαγόρευαν την αντισύλληψη και την άμβλωση. Κατ’ επίφαση, οι νόμοι αυτοί θα οδηγούσαν στην αύξηση του πληθυσμού, όμως ουσιαστικά ήταν ένας ακόμη τρόπος να καταπτοηθούν οι πολίτες. Όλες οι εργαζόμενες στα εργοστάσια υποβλήθηκαν σε μηνιαίες γυναικολογικές εξετάσεις, για να βεβαιωθούν πως υπάκουαν τους νέους νόμους. Οδηγούνταν σε κλινικές, όπου υποβάλλονταν σε πλήρεις ιατρικές και γυναικολογικές εξετάσεις, συχνά υπό την παρουσία κυβερνητικών πρακτόρων, που κάποιοι Ρουμάνοι αποκαλούσαν «εμμηνορροϊκή αστυνομία». Σε έναν από τους διαβόητους λόγους του, ο Τσαουσέσκου ισχυρίστηκε: «Το έμβρυο είναι ιδιοκτησία της κοινωνίας. Οποιοσδήποτε αποφεύγει να αποκτήσει παιδιά είναι λιποτάκτης, που παραβιάζει τους νόμους της εθνικής διαιώνισης». Παρ’ όλα αυτά, πολλές γυναίκες κατέφευγαν σε επικίνδυνες, παράνομες αμβλώσεις, προκαλώντας συχνά σοβαρές βλάβες στις ίδιες. Στη συνέχεια ο Τσαουσέσκου διέταξε όλες τις γυναίκες ηλικίας κάτω των σαράντα ετών να γεννήσουν το λιγότερο τέσσερα παιδιά (αργότερα ο αριθμός αυξήθηκε σε πέντε). Εντοπίστηκαν οι στείρες γυναίκες και αναγκάστηκαν να πληρώσουν ψηλότερους φόρους. Δυστυχώς, ο νέος νόμος κατά των αμβλώσεων εμφανίστηκε την εποχή που στη Ρουμανία υπήρχε ανεπάρκεια τροφίμων, γεγονός που σήμαινε πως τα περισσότερα νεογέννητα ήταν ελλιποβαρή. Η γέννηση των μωρών εκείνων που ζύγιζαν λιγότερο από 1.500 γραμμάρια θεωρούνταν συχνά «αποβολή» και δεν τους παρεχόταν περαιτέρω φροντίδα. Οι γιατροί άρχισαν να σημειώνουν πλαστά στοιχεία στα βιβλία τους και να παραδίδουν πλαστές στατιστικές. «Αν πέθαινε ένα παιδί στην περιοχή μας, ο μισθός μας μειωνόταν από δέκα μέχρι είκοσι πέντε τοις εκατό», είπε η γιατρός Γκρέτα Στανέσκου από το Βουκουρέστι. «Ωστόσο, δεν ήταν δικό μας λάθος: δεν είχαμε ούτε φάρμακα ούτε γάλα και οι οικογένειες ήταν φτωχές».
3.

Hunger (2009)

2011-11-26T09:18:00.000-08:00

Tο να πεθαίνεις απο πείνα...Υπάρχουν 3 στάδια.Το σώμα καταναλώνει θερμίδες από το τελευταίο σου γεύμα.Μετά αρχίζει να μειώνεται το σωματικό λίπος,η πίεση στο αίμα αρχίζει να πέφτει,οπότε και η θερμοκρασία του σώματος.Το 2ο στάδιο μπορεί να κρατήσει λίγες βδόμαδες.Αφού καταναλώσει όλο το λίπος από τον οργανισμό,θα αρχίσει να καταναλώνει τους μυείς σου.Θα αρχίσεις να εξασθενείς.Επειδή θα έχεις υπόταση,θα ζαλίζεσαι,θα πρέπει να προσέχεις όταν κινήσε,όταν σηκώνεσαι...το ήπαρ σου θα σταματήσει να παράγει κετόνες και γλυκόζη.Θα αρχίσεις να παθαίνεις κράμπες.Θα αποκτήσεις ευαισθησία στο θόρυβο, κεφαλαλγία, ευερεθιστότητα... κατάθλιψη και υστερία. Οι βασικές σου πρωτείνες είναι οι πρώτες που θα χαθούν. Θα αρχίσεις να αναζητάς τροφή οπουδήποτε μπορείς να βρεις.Στο 3ο στάδιο ολόκληρο το σύστημα σου αρχίζει να καταρρέει.Ο μεταβολισμός σου μειώνετε στο ελάχιστο καθώς τα όργανα σου αρχίζουν να συρρικνώνονται...είναι η τελευταία βάση πρωτείνης που θα καταναλωθεί.Τέλος,σταματούν όλες οι λειτουργίες σου...καθώς το σώμα σου στην πράξη έχει καταναλώσει τον ίδιο του τον ευατό.
Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να αντέξει μέχρι και 30 μέρες χωρίς τροφή.Πέντε ξένοι ξυπνούν παγιδευμένοι σε ένα υπόγειο μπουντρούμι. Σύντομα συνειδητοποιούν ότι είναι μέρος ενός σαδιστικού πειράματος ενός ανθρώπου που δοκιμάζει τα όρια της ανθρώπινης επιβίωσης. Καθώς οι ημέρες περνούν και δεν βρίσκουν τρόπο διαφυγής, η πείνα τους αυξάνεται και η ανθρωπιά του ξεθωριάζει.
Ένα από τα πολλά low budget rip off του saw με κάποια στοιχεία απο το Cube (1997) με θέμα τον καννιβαλισμό.Επίκαιρο και διδακτικό.

Alyce (2011)

2011-11-23T13:46:00.000-08:00

Η Alyce βολτάρει βράδυ με την καλύτερη της φίλη την Carroll. Aνακαλύπτουν οτι ο φίλος της 2ης την απατά και το ρίχνουν στο αλκοόλ και στα χάπια.Ανεβαίνουν σε μια ταράτσα και κατα λάθος η Alyce ρίχνει την Carroll .Η Alyce χαμένη στις ενοχές της βουτά στο κόσμο των ναρκωτικών και της βίας,σύντομα χάνει τα λογικά της και αποφασίζει να κάνει όσους προηγουμένως είχαν προσπαθήσει να ελέγξουν τη ζωή της, τώρα να μετανιώσουν.

Το 1ο μέρος ξεκινά ως θηλυκό buddy film με έντονο (και παραπλανητικό) το ερωτικό στοιχείο ανάμεσα στα κορίτσια,στο 2ο (όπου και αποκτά ρυθμό) γίνεται ghost story και στο 3ο μέρος γίνεται εκδικητικό splatter.Φυσικά και έχει όλες εκείνες τις αδυναμίες που χαρακτηρίζουν ένα low budget straight-to-dvd b horror όμως καταφέρνει με τις ανατροπές στο στόρυ και το ύφος να σε αφήνει μαλάκα,να διατηρεί το ενδιαφέρον και να στέκεται με αξιοπρέπεια μέσα στο σωρό.Η όμορφη και "τρομερή Αλίκη"(ελλ.τίτλος) δέχεται καθημερινά ταπείνωση από την αφεντικίνα της,μάτσο μαλάκες,τον ντίλερ,τον πρωην της Carroll...Μετά το ατύχημα χάνει τα πάντα και αποφασίζει να εκδικηθεί όλους αυτούς με τον τρόπο που αξίζει στον καθένα.Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Jay Lee (Zombie Strippers! -2008) δεν προσπαθεί να κάνει μια "σοβαρή" ταινία-αναμιγνύει διάφορα στύλ κάτω από μια μόνιμη σκοτεινή και νοσηρή ατμόσφαιρα, και με μικρές δόσεις μαύρου χιούμορ προσφέρει μια ειλικρινή, έντιμη και ευχάριστη καφρίλα. Ναρκωτικά, βίαιο σεξ, αυνανισμός, λεσβιακή νεκροφιλία (η Alyce πάνω από το φέρετρο της Carroll- απορημένοι και πανικόβλητοι οι τεθλιμμένοι προσπαθούν να την σταματήσουν) και δυνατό gore.Ίσως όμως το μεγαλύτερο ατού της ταινίας ειναι η Jade Dornfeld ως Alyce που εύκολα και πειστικά μεταμορφώνεται από νορμαλ σε τρομακρατημένη και αργότερα σε psycho butcher bitch.

Great Head Explosion Scene (6)

2011-11-18T04:03:00.000-08:00

Croupier (1998)

2011-11-16T04:01:00.001-08:00

Άνεργος επίδοξος συγγραφέας πιάνει δουλειά ως κρουπιέρης σε καζίνο.Γνωρίσει μια γοητευτική θαμώνα που του προτείνει να συμμετάσχει στη ληστεία του καζίνου και γίνεται συμμέτοχος πιστεύοντας ότι θα μπορέσει να αξιοποιήσει τις εμπειρίες του στο μυθιστόρημά του.

H δεύτερη μεγάλη στιγμή του Mike Hodges 27 χρόνια μετά το αξεπέραστο Get Carter (1971) και η ταινία που έκανε ευρύτερα γνωστό τον Clive Owen.
Ο Jack αρνείται να γράψει τις μαλακίες που του ζητά ο εκδότης και συζεί με μια μπατσίνα σε ενα υπόγειο. Το μοτο του είναι "είσαι παίχτης ή κρουπιέρης...διάλεξε". Μετά απο παρότρυνση του πατέρα του πιάνει δουλειά σε καζίνο και προσπαθώντας να μην παρασυρθεί απο το πάθος που τον είχε καταστρέψει κάποτε παλεύει να μείνει καθαρός.Δεν κλέβει,δεν τζογάρει και απλά παρακολουθεί σαδιστικά τους παίχτες να χάνουν τα λεφτά τους . Θα παραβεί τους προσωπικούς του κανόνες ,θα δεχτεί να πάρει μέρος στη ληστεία και αυτή η άγνωστη διαδρομή θα γίνει το θέμα του μυθιστορήματος που έψαχνε,με ήρωα τον ίδιο.
Η τύχη ως ο πρώτος και κύριος παράγοντας στη ζωή κάθε ανθρώπου.Ο υλιστικός κόσμος του καζίνο ως εφαλτήριο για αναγωγές προς κάθε ανάλογο κλειστό σύστημα προκαθορισμένων ενεργειών και μια ειρωνική αλληγορία για τα πρόθυμα θύματα που ξεκοιλιάζονται πάνω στη ρουλέτα κάθε εξ αρχής χαμένης παρτίδας .Θαυμάσια αναπαράσταση ενός αγγλικού δευτεροκλασάτου casino-προσωπικό, ασφάλεια, καθρέφτες, πελάτες, ξέπλυμα χρήματος, στημένα κόλπα, διάφορες κομπίνες.Υποδειγματικό ανεξάρτητο βρετανικό νεο νουάρ με πλούσιο και μελετημένο σενάριο, ρυθμό, κοφτερούς διάλογους, υποβλητική ατμόσφαιρα, ανατροπές, ενδιαφέροντες χαρακτήρες, έξοχες ερμηνείες, πρωτότυπη και περίτεχνη voice over αφήγηση και μια καλή έκπληξη για το τέλος.Hodges και Owen θα ξανασυνεργαστουν στο μέτριο I'll Sleep When I'm Dead (2003)

Decoder (1984)

2011-11-09T03:49:00.001-08:00

Η μουσική Muzak σχεδιάζεται για να επενδύσει διακριτικά συγκεκριμένους χώρους της καθημερινής ζωής (εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, κτίρια γραφείων,ασανσερ κ.ά.), με σκοπό την ανάλογη επίδραση στην ανθρώπινη διάθεση και συμπεριφορά.
΄Ενας νεαρός πανκ sound artist (FM Einheit - Einsturzende Neubauten) ανακαλύπτει τις ηχητικές συχνότητες που μπορούν να επηρεάσουν δραστικά την ανθρώπινη διάθεση και συμπεριφορά.Σε ένα όνειρο του βλέπει την στριπτιζεζ φίλη του (την υποδύεται η πραγματική cristiane f) παρέα με τον Burroughs και τον αρχιερέα (Genesis P-Orridge -Throbbing Gristle, Psychic TV) ενός κινήματος που κηρρύτει οτι "Η πληροφορία είναι σα μια τράπεζα.Κάποιοι από μας είναι πλούσιοι...κάποιοι από μας είναι φτωχοί από πληροφορία. Όλοι μας μπορούμε να είμαστε πλούσιοι!Η δουλειά μας, η δουλειά σας, είναι να ληστέψουμε την τράπεζα."Κλέβει την κασσέτα από ένα fast food restaurant- με στρατιωτική εκπαίδευση του προσωπικού- που παίζει muzak, αποκωδικοποιεί την μουσική ,την remixαρει με τους δικούς του ήχους και δημιουργεί το αντι-muzak. Αφού πρώτα την αντιγράψει πολλές φορές, αντικαθιστεί την καινούργια κασσέτα με αυτές των καταστημάτων και τις μοιράζει σε άλλους πάνκιδες στο δρόμο διαδίδοντας τον ήχο παντού. Ακολουθεί πανικός, ταραχές, μαζικές εξεγέρσεις. Η εταιρία/αλυσίδα φαστφουνταδικων δεν μπορεί να το ανεχτεί και στέλνει έναν hit-man (Bill Rice-Coffee and Cigarettes(2003) να σταματήσει το αντι-muzak κίνημα.
Γερμανικό underground πειραματικό low budget cyberpunk sci-fi,εμπνευσμένο απο τις ιδέες του Burroughs , ο οποίος έχει μια μικρή συμμετοχή,με πρόθεση να μοιάζει σαν οπτικό beat ποίημα.Σε στιγμές μοιάζει ερασιτεχνικό χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Χρησιμοποιεί τεχνικές πρώιμου videoart, έντονο contrast, έντονα χρώματα, dream machine, πειραματική μουσική, cut ups,"άκυρο" φωτισμό, βατράχια, μπομπίνες, λούπες, μπλιμπλίκια, οπλοκασσετόφωνα, αισθητική τρομοκρατία, μπάχαλα απο την επίσκεψη reagan στο βερολίνο.Mια πολιτική ερμηνεία στο έργο του Burroughs.

1.αν τα παραπανω ονοματα δεν σου λενε τιποτα,προσπερνα το
ταινια και soundtrack εδω
υποτιτλοι εδω
2.

Naked Lunch (1991)

2011-11-05T13:50:00.001-07:00

Ένας εξολεθρευτής εντόμων-αποτυχημένος συγγραφέας -εθισμένος στα ναρκωτικά σκοτώνει τη γυναίκα του από ατύχημα. Η γραφομηχανή του έχει μετατραπεί σε κατσαρίδα,βρίσκεται μπλεγμένος σε μια κυβερνητική υπόθεση και δραπετεύει στο κακόφημο ισλαμικό λιμάνι Interzone όπου εκεί τίποτα δεν είναι αληθινό και όλα επιτρέπονται.

"Είναι αδύνατο να γίνει ταινία το Γυμνό Γεύμα. Μια κυριολεκτική μεταφορά δεν θα δούλευε. Θα κόστιζε 400 εκατομμύρια δολάρια για να γίνει και θα απαγορευόταν σε όλες τις χώρες του κόσμου" είπε ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ σχετικά με το περιβόητο βιβλίο του Ουίλιαμ Μπάροουζ, όταν ανέλαβε να το μεταφέρει στο σινεμά.Το σενάριο της ταινίας που υπογράφει ο ίδιος ο Κρόνεμπεργκ είναι βασισμένο εν μέρει στο μυθιστόρημα και συμπληρώνεται από διάφορα βιογραφικά στοιχεία και αλλά έργα του Μπάροουζ.Ο Κρόνεμπεργκ -ο μόνος που θα μπορούσε να το σκηνοθετήσει -υοθετεί το παραλληρηματικό ύφος αφήγησης του Γυμνού Γεύματος και βυθίζει τον θεατή σε ενα εφιαλτικό κόσμο με άξονες τον εθισμό και τον κρατισμό.Το ναρκωτικό-εντομοκτόνο προσφέρει ένα είδος καφκικής μαστούρας (νιώθεις σαν έντομο) και έντονης δημιουργηκότητας στον Bill που ξαναβρίσκει την έμπνευση εξολοθρεύοντας κάθε ορθολογική του σκέψη.Μια γραφομηχανή-κατσαρίδα τον διορίζει πράκτορα και του αναθέτει αποστολές σχετικά με την επιχείρηση «Μαύρη Σάρκα» .Πραγματικά περιστατικά από την ζωή του Μπάροουζ είναι η κατά λάθος δολοφονία της γυναίκας του, ενώ έπαιζαν το παιχνίδι του Γουλιέλμου Τέλλου, και η επίσκεψη του Κέρουακ και του Γκίνσμπεργκ στην Ταγγέρη όπου τον βοήθησαν να συνδέσει το χαοτικό υλικό του βιβλίου.Σωστός ο ανέκφραστος Peter Weller ως Μπάροουζ ενώ και το υπόλοιπο καστ - Judy Davis, Ian Holm, Julian Sands, Roy Scheider - είναι εξίσσου καλό.Απαιτητική,σκοτεινή,νοσηρή,χαοτική με συνεχείς εκπλήξεις και σουρεαλιστική noir βαριά ατμόσφαιρα,free jazz απο τον μόνιμο συνεργάτη Howard Shore,υποτονικά χρώματα,μουντά σκηνικά και παραισθησιογόνες εικόνες συνθέτουν ένα νοσηρό αλλόκοτο παραλόγο περιβάλλον,πιστό στο πνεύμα και τα μοτίβα του προφήτη Μπάροουζ.

1.Το Γυμνό γεύμα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1959 και στην Αμερική το 1962. Οι υπεύθυνοι του εκδοτικού οίκου συνελήφθησαν λόγω του άσεμνου περιεχομένου του και το στοκ κατασχέθηκε από τις Aρχές. Tρία χρόνια μετά ακολούθησε η περίφημη δίκη του «Γυμνού γεύματος» και μόλις τον Ιούλιο του 1966 το Aνώτατο Δικαστήριο της Mασαχουσέτης αποφάσισε να επιτρέψει την κυκλοφορία του βιβλίου, μια ιστορική απόφαση που σημείωσε το τέλος της λογοκρισίας στις HΠA, στο πεδίο της λογοτεχνίας. Το βιβλίο έγινε γρήγορα θρύλος και μαζί με το Στο δρόμο του Kέρουακ και το Oυρλιαχτό του Γκίνσμπεργκ αποτελούν πλέον την «κoρυφαία τριάδα» της μπιτ λογοτεχνίας.
2.

Up in Smoke (1978)

2011-10-26T08:42:00.000-07:00

Ένας άνεργος χιπις δραπευεύει από την οικογένεια του με την rolls royce του πατέρα του που τον προόριζε για τις στρατιωτικές σχολές.Στο δρόμο χαλάει η μηχανή και αναγκάζεται να κάνει οτοστοπ.Θα τον παραλάβει ένας λούμπεν που βγήκε βόλτα με ένα σαράβαλο για καμάκι.Στην αναζήτηση τους για ποιοτικό χόρτο θα καταλύξουν κυνηγημένοι απο ηλίθιους μπάτσους σε ενα ροκ διαγωνισμό στο μεξικό .

Η πρώτη ταινία του stand up κωμικού διδύμου Cheech Marin και Tommy Chong.Η πρώτη και ίσως καλύτερη μπαφο-κωμωδία.Η μάνα των stoner films. Τεράστιοι μπάφοι, τραγελαφικά σκηνικά, πολύ γέλιο από την αρχή μέχρι το τέλος, σωστό soundtrack, sex,drugs and rock n roll,μεγάλες αλήθειες και απίστευτοι χαρακτήρες που σπέρνουν την καταστροφή και τη μαστούρα στο διάβα τους.Η ταινία γνώρισε φανατικό κοινό και τεράστια επιτυχία στην εποχή της,ακολούθησουν 7 συνέχειες μέχρι το 1984,οι Cheech και Chong έγιναν οι πιο διάσημοι χασικλίδες του σινεμά και συνεχίζουν να δίνουν stand up παραστάσεις μέχρι και σήμερα.

The Greatest Opening Scene (7)

2011-10-23T10:04:00.000-07:00

The Last Man on Earth (1964)

2011-10-13T11:01:00.001-07:00

O Dr. Robert Morgan,είναι ο μοναδικός επιζών μιας επιδημίας που μετέτρεψε τον πλυθησμό της γης σε βαμπιρς, είναι ο τελευταίος άνθρωπος στη γη. Καθημερινά στέλνει ραδιοφωνικά σήματα ελπίζοντας στην ύπαρξη άλλων επιζόντων. Την μέρα κυκλοφορεί στην πόλη ψάχνωντας για τις κρυψώνες των βαμπιρς,παλουκώνει όσα ξέμειναν στο φως και καίει τα πτώματα τους σε ένα τεράστιο λάκο.Πρίν νυχτώσει επιστρέφει στο σπίτι όπου κάθεται ταμπουρωμένος όλη τη νύχτα ενώ τον πολιορκούν οι βρυκόλακες .Συντροφιά με αναμνήσεις και αλκόολ περιμένει υπομονετικά να περάσει ένα ακόμα εφιαλτικό βράδυ.Με flashback βλέπουμε την δραματική του ιστορία-για το πως έχασε γυναίκα και κόρη απο τον ιο και μαθαίνουμε το τι συμβαίνει στη γη απο την εμφάνιση της επιδημίας μέχρι και που ο Morgan "κληρονόμησε τον κόσμο". Μόνο για καλό δεν θα είναι όταν τελικά συναντησει μια γυναίκα, μέλος μιας ομάδας που με τη βοήθεια ενός ορού αναστέλει προσωρινά τα αποτελέσματα της μόλυνσης.

Ο θρύλος Vincent Price σηκώνει μόνος του ολόκληρη την ταινία σε εναν διαφορετικό ρόλο και με μονόλογους μεταφέρει την απόγνωση, την ματαιότητα, και τη μοναξιά του τελευταίου ανθρώπου στη γη.Η ιταλο- αμερικανικη παραγωγή είναι μικρή αλλά αποτελεσματική δημιουργώντας ενα έρημο μετα αποκαλυπτικό αστικό τοπίο όπου μάταια περιφέρεται ο Morgan.Αρκετές σκηνές αλλά και το οτι τα βαμπίρς μοιάζουν και κινούνται περισσότερο σαν ζόμπι φανερώνουν την επιρροή της ταινίας στον Romero για το αριστουργηματικό Night of the Living Dead(1968)

Η πρώτη μεταφορά της νουβέλας I Am Legend (1956) του συγγραφέα και σεναριογράφου Richard Matheson (ακολουθησε το The Omega Man -1971 και το I Am Legend-2007)

Slacker (1991)

2011-09-29T08:58:00.000-07:00

Ο όρος slacker αναφέρεται σε άτομα ηλικίας κυρίως μεταξύ 20 και 30 που χαρακτηρίζονται από απάθεια, έλλειψη στόχων και απουσία φιλοδοξίας. Έχοντας απορρίψει την ιεραρχική δομή της κοινωνίας πρίν τους απορρίψει αυτή, αποφεύγουν καθήκοντα και ευθύνες, και αρνούμενοι την καθημερινή εργασία γυρνάνε στους δρόμους αμπελοφιλοσοφώντας.

Χωρίς υπόθεση, αρχή, μέση, τέλος και κεντρικούς χαρακτήρες, η ταινία παρακολουθεί τις ζωές τους καθώς αυτές διασταυρώνονται τυχαία μια μέρα στο Austin του Texas. Ο ένας πετυχαίνει κάποιον στο δρόμο και μιλάνε, μετά ο κάποιος πετυχαίνει έναν άλλον και πάει λέγοντας...
Ένας πρίζει τον ταρίφα με την θεωρία του περί ονείρων και παράλληλης πραγματικότητας, ένας συνομοσιολόγος x-files τύπος μιλά για μυστικά προγράμματα εξερεύνησεις του διαστήματος και απαγωγές από εξωγήινους, μια τύπισσα πουλάει το τεστ παπ της Μαντόνα, ένας κολλημένος με τη δολοφονία του Κένεντυ, ένας που σιχαίνεται τη δουλειά, ένας γέρος αναρχικός γίνεται φίλος με κάποιον που μόλις του διέρρηξε το σπίτι, ένας συλλέκτης τηλεοράσεων ισχυρίζεται ότι μια μαγνητοσκοπημένη εικόνα είναι πιο αληθινή από ένα πραγματικό γεγονός, χασικλίδες συζητούν για την προπαγάνδα των smurfs, ένας ζητά κρατικό πρόγραμμα δωρεάν διάθεσης όπλων και άλλα πολλά τρελά περί πολιτικής, στατιστικών, θεωρίες συνομοσίας, μεταφυσικής, ερωτικών σχέσεων, για το αν ο ελβις ζει...

Η πρώτη ταινία του Richard Linklater.Μηδενικό μπάτζετ, έντονα πολιτικοποιημένη, έξυπνη, απλή, πρωτότυπη και αστεία. Την κόπιαρε ο ίδιος 10 χρόνια μετά για το διδακτικό,πιασάρικο και σοβαροφανές waking life(2001).Οι slackers απέκτησαν φιλμική υπόσταση με αυτή τη ταινία και μαζί με το Sex, Lies, and Videotape (1989) αποτελούν την αρχή της αναβίωσης του αμερικάνικου ανεξάρτητου σινεμά των 90s

A Snake Of June (2002)

2011-09-23T10:20:00.000-07:00

Iαπωνία.Εποχή των βροχών.Η Rinko εργάζεται σε μια τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής στήριξης. Ένας άντρας, της στέλνει δέμα με τολμηρές προσωπικές της φωτογραφίες και την εκβιάζει. Ξαφνικά βρίσκεται στους υγρούς δρόμους της μεγαλούπολης υπακούοντας τις οδηγίες του εκβιαστή που την κατευθύνει μέσω τηλεφώνου και την υποχρεώνει σε ένα επίπονο σκοτεινό ταξίδι σεξουαλικής αυτογνωσίας.

Ηπιότερο από τις προηγούμενες δουλειές του Tsukamoto,με στρωτή αφήγηση αλλά πάντα με την προσωπική του ξεχωριστή γραφή. H επώδυνη μετάλλαξη των ηρώων είναι και πάλι το θέμα,οι ήρωες απο ξεπεσμένες αδιάφορες υπάρξεις που χάνονται κάτω από τα κτίρια της πόλης καλούνται να ξαναβρούν την ανθρώπινη υπόσταση τους . Ο εκβιαστής (S.Tsukamoto) θα διαταράξει την φαιναινομενικά όμορφη συζυγική ζωή τους και αυτό θα'ναι το ευχαριστώ του προς την Rinko που με τις συμβουλές της τον απέτρεψε απ'την αυτοκτονία. Η Rinko θα γίνει πιόνι στα χέρια του άγνωστου ακολουθώντας μια σειρά από εντολές που θα την φέρουν κάπου ανάμεσα στην ταπείνωση και την ευχαρίστηση, θα αναστήσει τον καταπιεσμένο της ερωτισμό και θα κερδίσει τον αυτοσεβασμό της. Aργότερα ο άντρας της πρέπει έστω και διαμέσου της βίας να δεχθεί αυτή τη νέα κατάσταση.
Σενάριο, σκηνοθεσία, μοντάζ, παραγωγή, φωτογραφία- όλα ο τσουκαμοτος. 3 χρώματα -άσπρο, μαύρο, μπλέ- με κάμερα στο χέρι, μακριά απο το να χαρακτηριστεί exploitation ή πορνογραφία,πάντα με το εκκεντικό του ύφος, εστιάζει στους χαρακτήρες και την μεταμόρφωση τους, και με την μουσική του μόνιμου συνεργάτη-Chu Ishikawa-χτίζει μια κλειστοφοβική υγρή ατμόσφαιρα πάνω σε μια "ιστορία της ύστατης στιγμής της μοναδικής πιθανής επαφής. Στα βάθη της πόλης, όλοι οι άνθρωποι στεγνώνουν, στα κρυφά. Κι αν μπορέσετε να ακούσετε τις σβησμένες κραυγές των ηρώων, έτσι όπως έρχονται από τον πυθμένα του σκοταδιού, θα είμαι ευτυχής."(S.Tsukamoto)
1.

The Fourth Man (1983)

2011-09-21T08:41:00.000-07:00

O Gerard διάσημος αμφιλεγόμενος ομοφυλόφιλος αλκοολικός συγγραφέας, εμμονικός με τον θάνατο και τη θρησκεία, βλέπει οράματα που τον προειδοποιούν για κάποιον επικείμενο κίνδυνο. Mετά απο διάλεξη φιλοξενείται απο την αινιγματική αισθητικό Christine, συνδεέται σεξουαλικά μαζί της και ερωτεύεται τον εραστή της. Αργότερα ανακαλύπτει οτι έχει χάσει 3 συζύγους κάτω απο μυστήριες συνθήκες και υποψιάζεται οτι προορίζεται για την θέση του τέταρτου ανθρώπου.

Τελευταία ταινία του Verhoeven στην Ολλανδία, κερδίζει την διεθνή αναγνώριση και φεύγει για το χολλυγουντ.Το γνώριμο προκλητικό του υφός ειναι και εδώ παρόν ,από τους τίτλους αρχής οπου μια αράχνη στήνει τον ιστό της στην σταυρωμένη μορφή του χριστού μέχρι και την τελική gore σκηνή, εμπλουτισμένο με θρησκευτικούς συμβολισμούς και βιβλικές αναφορές για να ξεγελάσει τους ολλανδούς κριτικούς που τον είχαν κατηγορήσει για φτηνό εντυπωσιασμό στις προηγούμενες ταινίες του.
"Αν πω αρκετές φορές την ιστορία, θα αρχίσω να την πιστεύω κι εγώ. Και αυτή, πιστεύω, είναι η ουσία των γραπτών μου.Ψεύδομαι την αλήθεια.Μέχρι που δεν ξέρω αν κάτι συνέβη πραγματικά, ή όχι.Τότε είναι που γίνεται συναρπαστικό. Αυτό που δημιουργεί κανείς απ'την πραγματικότητα...είναι απεριόριστα πιο ενδιαφέρον απ'την ίδια την πραγματικότητα" λέει ο Gerard (Jeroen Krabbé) στην διάλεξη.Η απόμακρη σαγηνευτική χήρα (Renée Soutendijk) δεν κάνει ξεκάθερες τις προθέσεις της, κινεί τα νήματα της υπόθεσης ενώ ταυτόχρονα μοιάζει θύμα σατανικών συμπτώσεων.Ο Verhoeven αποκρύπτει συνεχώς την αλήθεια από τον θεατή τοποθετώντας τον στο παρανοικό μυαλό του συγγραφέα που σιγά σιγά χάνει τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας καθώς οι συμπτώσεις και τα οράματα πληθαίνουν. Κάθε σκηνή της ταινίας έχει σχέση με το σεξ και το θάνατο όμως καταφέρνει να ισορροπεί μεταξύ αισθησιασμού και αγωνίας σε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα μυστηρίου με έντονα χρώματα, χιτσκοκικές νύξεις και αρκετές σοκαριστικές και βλάσφημες σκηνές, ενώ αποτελεί ταυτόχρονα και ένα ειρωνικο σχόλιο στον καθολικισμό.

1.μοιάζει με prequel του Basic Instict (1992)
2.

The Player (1992)

2011-09-15T12:18:00.000-07:00

Ένας παραγωγός του Hollywood εκβιάζεται ανώνυμα από ενα σεναριογραφο που είχε απορρίψει στο παρελθόν.Στη προσπάθεια του να ανακαλύψει τη ταυτότητα του εκβιαστή μπλέκεται σε μια υπόθεση δολοφονίας και ερωτεύεται την ερωμένη του θύματος.
Η μόνιμη κόντρα μεταξύ του Altman και των στούντιο ήταν η βασική έμπνευση για την δημιουργία αυτής της ταινίας. Μια μικρή εκδίκηση. Ξεκινώντας με ένα απίστευτο 8λεπτο μονοπλάνο μας εισάγει αμέσως στην καθημερινότητα ενός στούντιο όπου παραγωγοί, στελέχοι, σεναριογράφοι, γραμματείς, σεκιουριτάδες, τουρίστες πηγαινοέρχονται ασταμάτητα. Πρωταγωνιστής είναι ο Griffin Mill -αυτός που ακούει ιδέες για σενάρια και αποφασίζει αν κάποια αξίζει να γίνει ταινία. Κομψός, αυτάρκεστος, με χρημα, εξουσία, γραμματεα/ ερωμένη, χαμόγελο... Η εμφάνιση του εκβιαστή σεναριογράφου, την στιγμή που απειλείται η καρέκλα του από έναν γλείωδη καριετερίστα, είναί το πρόσχημα που χρειάζεται ο Αλτμαν για να ξεδιπλώσει μια ανελέητη σάτιρα πάνω στη βιομηχανία του χολυγουντ και τα άτομα που τη συγκροτούν,την καλλιτεχνική και ηθική τους απάθεια.Σε πρώτο επίπεδο εξελίσσεται η υπόθεση εκβιασμού και η παράνοια του Griffin και στο δεύτερο παρακολουθούμε την πολιτική των στούντιο. Το μεγάλο comeback του Αλτμαν δεν χωρά στα πλαίσια κάποιου συγκεκριμένου είδους, δεν υπακούει στους κανόνες αλλά παίζει μαζί τους συνθέτοντας ένα κράμα από comedy- crime- drama- mystery- romance- thriller. Με ένα ευφυέστατο σενάριο γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις μέχρι το φινάλε (τόσο στο στυλ όσο και στην αφήγηση) και με μια καινοτόμα χρήση του χώρου, του καστ, του ήχου, των διαλόγων και της κίνησης της κάμερας δίνει μια ρεαλιστική αίσθηση του περιβάλλοντος καταφέρνωντας να τοποθετεί τον θεατή μέσα στα δρώμενα. Ενορχηστρώνει αρμονικά ενα μωσαικό από πολυάριθμους χαρακτήρες και προσθέτει περίπου 60 cameos απο μεγάλα ονόματα του χολλυγουντ που παίζουν τον ευατό τους συμμετέχοντας στην ταινία ως σκηνικό,σαν ζωντανό ντεκορ.Με αναρίθμιτες και συνεχείς αναφορές στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου (πρόκληση για film-buffs) πετά υπονοούμενα στον θεατή ενώ ταυτόχρονα ειρωνευεται τις καταστάσεις. Επίσης βλέπουμε την πορεία μιας ταινιας- από την αρχική ιδέα μέχρι και την τελική της μορφή και ακούμε πολλά σενάρια σε 25 λεξεις το καθένα. O Αλτμαν απομυθοποίει το Hollywood αλλά η ίδια η ταινία μας λέει πόσο σπουδαίο θα μπορούσε να είναι.
Μια απο τις καλυτερες ταινίες "για το σινεμά" με βραβείο σκηνοθεσίας και πρώτου ανδρικού ρόλου για τον Tim Robbins στις κάννες και αρκετές υποψηφιότητες για οσκαρ.Μια ταινία που δεν θα γεράσει ποτέ.
1.

Great Head Explosion Scene (5)

2011-09-15T09:25:00.000-07:00

The Greatest Opening Scene (6)

2011-09-15T04:30:00.000-07:00

The Fall (2006)

Island Of Death (1977)

2011-09-10T10:30:00.000-07:00

Ένα ζευγάρι άγγλων, ο Christopher και η Celia , φτάνει στη μύκονο διωκόμενο από έναν αστυνομικό. "Σταλμένοι από το θεό" θα επιδοθούν σε μια σειρά φρικτών εγκλημάτων, εκδικούμενοι τους υπεύθυνους για τη διαφθορά και την ανωμαλία που επικρατεί στο νησί.

Η πρώτη ελληνική ταινία που απαγορεύτηκε στην αγγλία ως video nastie.

Ο νίκος μαστοράκης (...μισό λεπτό να φτύσω) επηρεασμένος από την επιτυχία του The Texas Chain Saw Massacre (1974) αποφάσισε να γυρίσει μια πιο ακράια ταινία επικεντρωμένη στο σεξ,την βία και τη διαστροφή-ένα σύνολο από softporn σκηνές και μια σειρά από ευρηματικούς και αιματηρούς φόνους.H διάθεση του να σοκάρει φαίνεται από το πρώτο λεπτό.Το ζευγάρι κάνει σεξ σε τηλεφωνικό θάλαμο ενώ ταυτόχρονα ο Christopher μιλά τηλεφωνικά με τη μάνα του.Ακολουθεί βιασμός κατσίκας και σφαγή της κατσίκας.Πνίγουν έναν καλλιτέχνη ρίχνοντας στο στόμα του μπογιά αφού τον έχουν σταυρώσει στο έδαφος.Σκοτώνουν ένα ομοφυλοφιλικό ζευγάρι την μέρα του αρραβώνα τους.Ο Christopher κατουρά μια νυμφομανή θείτσα και μετα την αποκεφαλίζει με μια μπουλτόζα.Κρεμούν ένα μπάτσο από αεροπλάνο.Bιασμός της Celia από χιππιδες και θανάτωση τους από τον Christopher με ψαροντούφεκο. Ο Christopher σκοτώνει μια λεσβία ηρωινομανή με αεροζολ-φλωγοβόλο.Φωτογραφίζουν τα εγκλήματα τους και αυνανίζονται κοιτώντας τις φωτογραφίες.Τελικά σκάνε οι μπάτσοι και κυνηγημένοι καταλήγουν στη στάνη κάποιου μουγκού βοσκού (Nίκος Τσακιρίδης-ο θεος από το Φυλακές Ανηλίκων ) που αφού αυτός τους βιάζει και τους 2 ρίχνει τον Christopher σε ασβεστολάκο. Η Celia ερωτεύεται τον βοσκό.Μαθαίνουμε οτι ο Christopher και η Celia είναι αδέρφια.Όλα αυτά στα λευκά σοκάκια της ηλιόλουστης μυκόνου (chris-"This Island is for the Innocents")
Παρά τα όσα συμβαίνουν,ούτε το softcore porn ούτε η βία θα σοκάρει σήμερα -το low budget της παραγωγής δεν επιτρέπει την χρήση ειδικών Gore εφε κρατώντας έτσι το shock value χαμηλά και η αδύναμη σκηνοθεσία,οι ξύλινες ερμηνείες,και η απουσία suspens το καθιστούν ένα διεστραμμένο αστείο-ένα καλό μακάβριο ανέκδοτο που κατάφερε παίζοντας με τα taboo της εποχής να αποκτήσει φανατικό κοινό και να έχει μια περίοπτη θέση στην video nastie λίστα και στο exploitation cinema γενικότερα.Ήταν η 10η εμπορικότερη στην ελλάδα με 19.642 εισιτήρια το '77.Η uncut έκδοση κυκλοφόρησε φέτος σε dvd από την αγγλική Arrow Films

1.-Please, I believe in God.
-I'm sorry friend, but he doesn't believe in you.
2.με δική σου ευθύνη (ενσωματωμενοι ελλ.υπότιτλοι)

http://www.megaupload.com/?d=K4BSOY3C
3.επίσης γνωστό ως A Craving for Lust, Cruel Destination, Devils In Mykonos,Τα Παιδιά Του Διαβόλου
4.

Land of the Minotaur (1976)

2011-09-06T10:21:00.000-07:00

2 τουρίστες εξαφανίζονται σε μια αρχαιολογική περιοχή κάποιου νησιού της ελλάδας.Έχουν πιαστεί θύματα μιας παράξενης αίρεσης που τους θυσιάζει στο όνομα του μυθικού Μινωταύρου.Ένας καθολικός παπάς θα ζητήσει την βοήθεια ενός φίλου του ντετεκτιβ από την Ν.Υ. και μαζί θα προσπαθήσουν να λύσουν το μυστήριο.

Αμερικανο-αγγλικο-ελληνική παραγωγή που κυκλοφόρησε και με τους τίτλους The Devil's Men, Οι Διαβολάνθρωποι και Η μάσκα του Διαβόλου.Σκηνοθέτης είναι ο παραγωγικότερος έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Καραγιάννης (έγκλημα στο καβούρι-1974, τανγκό 2001 -1973, Χουλιγκανς-Κάτω Τα Χέρια Απο Τα Νειάτα-1983, Δράκος,το πρόσωπο της ημέρας-1983) με 101 ταινίες.

Σατανισμός και νεοπαγανισμός στα ελληνικά νησιά.Πάρε cast-ο καθολικός μάχιμος παπάς είναι ο Donald Pleasence.Ο αρχιερέας της αίρεσης,βαρώνος από τα καρπάθια όρη,είναι ο θρύλος της Hammer- Doctor Who -Peter Cushing .Μαζί τούς αρκετοί έλληνες...ντετεκτιβ είναι ο 80s γόης Κωστας Καραγιωργης, σατανιστής μπάτσος του χωριού είναι ο γνωστός "κακός" Δημήτρης Μπισλάνης και μπακάλης σατανιστής είναι ο κλασσικότερος έλληνας "κακός" Ανέστης Βλάχος (αλλά δεν υπάρχουν ελληνικοί διάλογοι).Και μουσική από BRIAN ENO!

Η ταινία ξεκινά καλά.Κουκουλοφόροι τύπου ΚΚΚ μαζεύονται σε ένα αρχαίο κάστρο σέρνοντας ένα άντρα και μια γυναίκα σε μια αίθουσα -ένα κορίτσι τους εκτελεί με ένα μαχαίρι μπροστά από το άγαλμα του Μινώταυρου που βγάζει φωτιές από τη μύτη ...και μιλάει.Βαρετό στο σύνολο,με όλα τα κλισέ που περιμένεις,έχει κάποιες καλές στιγμές,ψιλοκαλή ατμόσφαιρα μυστηρίου και αγωνίας μέχρι το φινάλε όπου ο παπάς-στην κρίσιμη στιγμή της θυσίας και αφου δεν μπορεί να νικήσει τους σατανιστές δίχνωντας τους τον σταυρό-τους πετά λίγο αγιασμό και εκρύγνονται όλοι και όλα.Κρίμα που δεν ζωντανεύει ο Μινώταυρος

1.Ο Κώστας Καραγιάννης ήταν συνιδρυτής της κινηματογραφική εταιρείας Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (η γνωστότερη εταιρία μετά τη Finos Films)
2.http://www.megaupload.com/?d=N5PYR2CQ
3.

Christiane F. Wir Kinder vom Bahnhof Zoo (1981)

2011-09-05T08:07:00.000-07:00

Christiane F. – We Children from Bahnhof Zoo
Cristian F./Πορνη Στα 13 Για Ναρκωτικα (ελλ.τιτλος)

Η πραγματική ιστορία της κριστιν που στα 12 χρόνια της δοκίμασε ναρκωτικά ,στα 13 της έγινε ναρκωμανής και στα 14 της έγινε πόρνη για να εξασφαλίσει τη δόση της.

Μεταφορα του αυτοβιογραφικού βιβλίου της christiane f με τον ίδιο τίτλο.Η ταινία παρακολουθεί την πορεία της πανέμορφης christiane στον κόσμο των ναρκωτικών-από τον πειραματισμό της με χάπια μέχρι την εξάρτηση της από την ηρωίνη. Προέρχεται από μια διαλυμένη οικογένεια,μένει σε μια άθλια συνοικία του δ.βερολίνου και έχει κιόλας σιχαθεί και βαρεθεί τα πάντα. Μιμούμενη μια παρέα συνομίλικων που θα γνωρίσει στη ντισκο θα αναζητήσει μαζί τους μια διέξοδο μεσω των ναρκωτικων ,θα ερωτευτεί τον νεαρό Detlev και αργότερα θα στραφεί στην πορνεία (όπως και ο Detlev) για να εξασφαλίσει την καθημερινή απαιτούμενη δόση της. Η παρεα θα διαλύεται, φίλοι θα αυτοκαταστρεύονται και κάθε μέρα θα γίνεται δυσκολότερη.Μια ωμή και σοκαριστική απεικόνηση της drug culture του δ.βερολινου των 70ς (που κάνει το Requiem for a Dream (2000) να μοίαζει με κομεντί της disney).Ο Uli Edel (Der Baader Meinhof Komplex-2008) στην πρώτη του ταινία ,με σύμβουλο του την πραγματική Christiane F, παρακολουθεί στενά με στεγνό ντοκυμαντερίστικο ύφος την καθημερινότητα της παρέας-σπίτι, ντισκο, τουαλέτες, δρόμους, πιάτσα στον σταθμό του Bahnhof Zoo... αναζήτηση πρέζας, παιδικη πορνεία, κουταλάκια, σύριγγες, ντάγκλες, χαρμάνες, προσπάθειες αποτοξύνωσης.

Γυρισμένο κυρίως νύχτα σε αυθεντικές τοποθεσίες,με αμείλικτo ρεαλισμό,σκληρές εικόνες για κάθε στομάχι,εκπληκτικές ερμηνείες,μουσική του Bowie που λατρεύει η christiane (εμφανίζεται και ο ίδιος σε μια σκηνή από συναυλία) ,χωρίς ηθικολογίες, χωρίς βιολιά, χωρίς φτηνές συγκινήσεις και χαζοευαισθησίες -καταγράφει μια μαρτυρία πιο άξια από 1000000 αναλύσεις των ειδικών ,μια πραγματικότητα, μια ιστορία κοινή για όλες τις μεγαλουπόλεις του κόσμου

Secretary (2002)

2011-09-05T07:51:00.000-07:00

Η Λι,μια ιδιόρρυθμη κοπέλα, επιστρέφει στο πατρικό της ύστερα από μια σύντομη νοσηλεία σε ψυχιατρική κλινική. Προσπαθώντας να ξεφύγει από τα υπαρξιακά της προβλήματα, την υπερπροστατευτική μητέρα και τον αλκοολικό πατέρα της πιάνει δουλειά ως γραμματέας σε ένα δικηγορικό γραφείο.Εκεί ερωτεύεται παράφορα το αφεντικό της και αναπτύσει μαζί του μια ερωτική-σαδομαζοχιστική σεξουαλική σχέση

Οχι το συνηθισμένο hollywood love story ούτε αυτό που περιμένεις από την αφίσα,αλλα μια σκοτεινή και πρωτότυπη δραματική ερωτική κομεντί που ασχολείται με τον σαδομαζοχισμό χωρίς να γίνεται προκλητική,διεστραμμένη ή γελοία. Οι χαρακτηρες περιγράφονται τέλεια...η Λι -Maggie Gyllenhaal- ιδανική -χαριτωμένη, ντοπαλή, ντυμένη σαν καλόγρια, ιδιότροπη 20+ που βρίσκει κάβλες στο να αυτοτραυματίζεται. Ο αφεντικός -James Spader- στον μόνιμο ρόλο του- σοβαρός, ψυχρός, άκαμπτος, τελειομανής, αυταρχικός. Μαζί θα ανακαλύψουν τους ευατούς τους, θα μάθουν να ακολουθούν τις επιθυμίες τους και να μην νιώθουν ένοχοι για τα ιδιαίτερα γούστα τους. Η μουσικη είναι του Angelo Badalamenti.

The Bothersome Man (2006)

2011-09-02T09:04:00.000-07:00

Ο 40 χρονος Andreas καταφθάνει,χωρίς να θυμάται πως και γιατί,με ένα λεωφορείο σε μια ερημική τοποθεσία.Τον υποδέχεται κάποιος και τον αφήνει σε μια πόλη όπου τον περιμένει έτοιμη δουλειά και ένα άνετο σπίτι. Σ'αυτή τη μυστηριώδη πόλη όλοι μοιάζουν ευτυχισμένοι ... ωστόσο όλα είναι μουντά, άχρωμα, βαρετά, αποστειρωμένα, δεν υπάρχει πόνος, γεύση, συναίσθημα, το μόνο θέμα συζήτησης είναι η διακόσμηση και όλα πάνε ρολόι.O Andreas αρχικά θα γοητευτεί από αυτή την νέα πραγματικότητα όμως αυτή η "τέλεια ζωή" θα είναι ασφυκτική για αυτόν και θα προσπαθήσει να αποδράσει από την πόλη...
Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Νορβηγού Jens Lien είναι ένας σουρρεαλιστικός εφιάλτης- μια τρομακτική αλληγορία για τη ρουτίνα, τη μηχανική ζωή ,τον καταναλωτισμό,την μοναξιά, και την τάση του άνθρωπου να αναζητά κάτι αληθινό μέσα στον σύγχρονο ιλουστρασιόν τρόπο ζωής των δυτικών κοινωνιών. Kαταφέρνει να δημιουργήσει ένα δικό της σύμπαν-μια λαμπερή πολιτεία απόλυτης ευμάρειας βγαλμένη μέσα από διαφημίσεις όπου οτιδήποτε "αρνητικό" αποβάλεται αυτόματα. "Περιγράφει έναν κόσμο όχι και πολύ διαφορετικό από τον δικό μας. Μια σαρκαστική και παραλλαγμένη ματιά στην πλουσιοπάροχη ζωή των σκανδιναβικών χωρών. Μια κοινωνία η οποία έχει λύσει όλα της τα προβλήματα. Δεν υπάρχει ούτε θάνατος, ούτε όνειρα, ούτε αγάπη. Η ταινία περιγράφει την απόλυτη μοναξιά σε έναν κόσμο, ο οποίος έχει τα πάντα. Μια κοινωνία, η οποία κάτι έχασε στο κυνήγι της για την τελειότητα"(Jens Lien).Ευφάνταστη και διασκεδαστική ιστορία με άφθονο μαύρο χιούμορ,λίγο gore,ψυχρή αλλόκοτη ατμόσφαιρα και θυμίζει κάτι από F.Kafka,Aldous Huxley,Jaques Tati,Groundhog Day(1993),Songs from the second floor(2000)

1.

Turkish Delight (1973)

2011-08-21T08:15:00.000-07:00

O Έρικ είναι ένας χαρισματικός νεαρός γλύπτης που ζει στο Άμστερνταμ.Η ταινία διηγείται την θυελλώδη ερωτική του σχέση με την Όλγα.

Η πρώτη πετυχημένη ταινία του Verhoeven (προ-hollywood) και αυτή που έκανε γνωστό τον Rutger Hauer.Μεταφορά του διασημότερου ολλανδικού best seller , της ημιαυτογραφικής νουβέλας με τον ίδιο τίτλο του Jan Wolkers -ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας, σύμβολο της σεξουαλικής επανάστασης των δεκαετιών 60-70.

Η ταινία ξεκινά με τον Έρικ (Rutger Hauer) να χτυπά στο κεφάλι κάποιον μέχρι θανάτου και μετά πυροβολεί μια γυναίκα στο κεφάλι.Είναι όνειρο.Ξυπνά,κολλά μια φωτογραφία γυναίκας στον τοίχο και αυνανίζεται.Βγαίνει στους δρόμους ψάχνοντας διαθεσιμες γυναίκες για σεξ και ύστερα σημειώνει τις επιτυχίες του στο σεξ-ημερολόγιο του...Αυτά στα πρώτα 5 λεπτά της ταινίας...Παρόλαυτα ειναι στοιχειωμένος απ'τον χωρισμό του με την Όλγα.Σε φλασμπακ παρακολουθούμε το ιστορικό της σχέσης τους και την σύγκρουση με την οικογένεια της Όλγας που πιστεύει πως ο Έρικ είναι αρκετά μποέμ για την κόρη τους.Ο χωρισμός θα έρθει με ένα υπέροχο ξέρασμα του Έρικ πάνω στο μικροαστικό οικογενειακό τους γλέντι και μπαίνει το δράμα όπου θα αποδειχθεί οτι ο Έρικ ήταν εξαρχής ο μόνος με αξιοπρέπεια.
Ο Verhoeven αποτυπώνει με τραχύ ρεαλισμό την σεξουαλική επανάσταση της εποχής,σατιρίζει τα ήθη των μικροαστών ,τον συντηρητισμό και την πολιτικο-κοινωνική κατάσταση ενώ ταυτόχρονα μιλά για την αληθινή αγάπη και τον θάνατο. Πολύ γυμνό, πολύ σεξ, προβακατόρικο, ελευθεριακό, αστείο και σκληρό, βίαιο, καυβλωμένο, θρασύ, άξεστα ρομαντικό με λίγο σκατά και αίμα, ασυνήθιστο, απίστευτο και όμως αληθινό hardcore love story .Παρά την υπέρτατη σοκαριστική της διάθεση η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία και ψηφίστηκε το 1999 ως η καλύτερη ολλανδική ταινία του 20 αιώνα,ο Hauer ως ο καλύτερος ολλανδός ηθοποιός και πρωτάθηκε για οσκαρ ξενόγλωσης ταινίας.Θα μπορούσε να λέγεται "το τελευταίο ταγκο στο Άμστερνταμ"

1.εργασία για υποτιτλιστες

Rockers (1978)

2011-08-19T09:08:00.000-07:00

Ένας άνεργος ντραμμερ αγοράζει μια μεταχειρισμένη μοτοσυκλέτα για να κάνει διανομή δίσκων.Αργότερα την κλέβει η μαφία.Μαζεύει την παρέα του και πάει να την πάρει πίσω και να αποδώσει δικαιοσύνη ως άλλος ρομπέν των δασών.
Δεν έχει και πολύ σημασία η υπόθεση αλλά η μουσική. Γυρισμένο με ντοκυμαντερίστικο ύφος σε αυθεντικές φυσικές τοποθεσίες της μη τουριστικής Τζαμαικα παρουσιάζει την καθημερινότητα, τρόπο ζωής, ανθρώπινες σχέσεις, συναυλίες, χορός, φιλοσοφία,και γενικότερα την κουλτούρα των rastafari.Πρωταγωνιστούν θρύλοι της ρεγκε της δεκαετίας του 70-Robbie Shakespeare,Gregory Issacs,Jacob Miller, Jack Ruby, Richard "Dirty Harry" Hall, Leroy "Horsemouth" Wallace, Burning Spear, Big Youth,Majorie Norman,Monica Craig και οι ίδιοι κάτοικοι των γκέτο όπου όλοι παίζουν τους ευατούς τους.Δεν υπάρχουν ηθοποιοί και σκηνικά,τα πάντα είναι αυθεντικά π.χ. το σπίτι του βασικού πρωταγωνιστή Horsemouth και της οικογένειας του είναι το αληθινό τους σπίτι και το στούντιο ηχογράφησης είναι το Harry J Studios όπου ηχογραφούσαν την δεκαετία του 70 μεταξύ άλλων και ο Bob Marley.Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έγινε χαμός σε όλα τα φεστιβάλ που πρωτοπροβλήθηκε.Η Μοnde έγραψε «το “Rockers” δεν είναι ταινία, είναι έργο τέχνης. Τόσο καλό που είναι δύσκολο να το πιστέψεις, κι όμως είναι αλήθεια».
Ο έλληνας (wtf) σκηνοθέτης Theodoros Bafaloukos λέει>Μέσα στα γκέτο υπήρχαν κοινωνικοί μηχανισμοί που λειτουργούσαν αυτόνομα και ξεχωριστά από το γενικό σχήμα, που ήταν η κυβέρνηση, η αστυνομία, ο στρατός και η δικαιοσύνη.Οι Τζαμαϊκανοί που ζούσαν στα γκέτο του Kingston, αθόρυβα και μακριά από την άνετη ζωή, ήταν αθώοι στην προσωπική τους ζωή και αυτό ακριβώς ήθελα να υπάρχει στην ταινία, μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση αυτού που πραγματικά ήταν, ή που ήθελαν στ’ αλήθεια να είναι. Κάτι σαν Ρομπέν των Δασών. Ήθελα να δείξω αυτή την πλευρά τους. Η Τζαμάικα ήταν ένας ονειρικός κόσμος, όπου η πραγματικότητα όπως την ξέρουμε δεν μπορούσε να ισχύει. Ζούσαν μια κατάσταση που τους απομόνωνε απ’ τον πραγματικό κόσμο. Δεν είχες πουθενά να πας, σπάνια υπήρχε κάποιος που μπορούσες να αποκαλέσεις «μπαμπά», υπήρχαν απλά άντρες που είχαν σχέσεις με γυναίκες. Δεν υπήρχε κανονική δομή στην οικογένεια. Στις πιο πολλές περιπτώσεις δεν υπήρχε αναγνώριση των παιδιών και ενώ μεγάλωνες με μητέρα, δεν υπήρχε υποδομή να σε στηρίξει με οποιονδήποτε τρόπο, επειδή ήταν πολύ δύσκολο. Ήταν πρακτικά αδύνατο εκείνες τις μέρες να προκύψει οτιδήποτε άλλο πέρα από την ανοχή στη βία και τη νοοτροπία της συμμορίας μεταξύ των πιτσιρικάδων, ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να τα βγάλουν πέρα στοιχειωδώς. Το σπουδαίο είναι ότι πάρα πολλοί άνθρωποι κατάφερναν να ζουν κάτω από αυτές τις φρικτές συνθήκες ειρηνικά και με παραγωγικό τρόπο. Αυτό ήταν κάτι...
Δεν χρείαζεται να είσαι φίλος της ρεγκε για να σου αρέσει η ταινία,αλλά αν είσαι θα γίνει η αγαπημένη σου.REMOVE YA!
1.ολόκληρη η (μοναδική) συνέντευξη που έδωσε ο σκηνοθέτης εδώ

Brazil (1985)

2011-08-15T11:12:00.000-07:00

Σίγουρα οποιαδήποτε κριτική προσέγγιση δεν θα έκανε τιποτα άλλο παρά να απαριθμεί ένα ποιητικό καταιγισμό από τις εικόνες μοναδικής ομορφιάς αυτού του οργουελικού love story.Σκηνοθέτης είναι ο Terry Gilliam,το μοναδικό αμερικάνικο μέλος των Mondy Python ...το Brazil χαρακτηρίστικε σαν μια "μεταοργουελική άποψη ενός προοργουελικού κόσμο" όχι και πολύ άδικα. Αλλωστε,θα μπορούσε να πεί κανείς πως το Brazil απεικονίζει περισσότερο το εφιαλτικό όραμα του 1984 απο την πρόσφατη ταινία του Michael Radford,με τον ίδιο τίτλο,το κινηματογραφικό κύκνειο άσμα του Richard Burdon.Αυτό γιατί,σε αντίθεση με το 1984 που είναι πιστό στο βιβλίο χωρίς όμως να έχει μεγάλη σχέση με την σύγχρονη πραγματικότητα,το Brazil αποτελεί μια μελλοντική εφιαλτική εποπτεία των στοιχείων της καθημερινότητας που ζούμε. Γραφειοκρατεία, ματαιοδοξία, καταστολή, κονφορμισμός και έρωτας, ρομαντισμός και ονειροπόληση συνθέτουν το εικαστικό κάδρο της ταινίας όπου αυτά τα πολλές φορές αντινομικά στοιχεία δένονται διαλεκτικά με την βοήθεια μιας πραγματικά δυναμικής σκηνοθεσίας.
Οι χαρακτήρες περιγράφονται τέλεια-ο Sam Lowry (Jonathan Pryce) είναι ένας μίζερος αλλά ευρηματικός στη δουλεία του υπάλληλος με την αναρχική συνήθεια να ονειροπολεί μέχρι να ταυτιστεί η ίδια η ύπαρξη του με τον ανίκητο ήρωα των φαντασιώσεων του.Η Jil Layton (Kim Griest),μούσα του υποσυνείδητου του ήρωα και συνάμα οδηγός νταλίκας,τον οδηγεί στην καταστροφή-λύτρωση του.Ο επαναστατημένος μηχανικός Tuttle (Robert de Niro) που σώθηκε από βέβαιο θάνατο χάρη σ'ένα...σκαθάρι για να ετοιμάσει μια πρωτότυπη εκδίκηση στους κρατικούς αντίζηλους του.Τέλος,η Ida Lowry (Katherine Helmond),μητέρα του ήρωα,με ένα ιδιαίτερο πάθος στις πλαστικές επεμβάσεις,αναζητά τη χαμένη νίοτη της.Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες και αρκετοί άλλοι συμπλέκονται σ'ένα παιχνίδι εικόνων και συναισθημάτων,μέσα σε ένα εκπληκτικά προσεγμένο ντεκόρ που δικαιολογεί απόλυτα τα 14.000.000-κόστος παραγωγής του φίλμ.
Σίγουρα οποιαδήποτε προσπάθεια μας να κατατάξουμε αυτό το φίλμ δεν θα οδηγήσε πουθενά.Ανήκει σε όλες τις κατηγορίες και ταυτόχρονα σε καμία.Όπως μας λέει ο ίδιος ο Gilliam,το φιλμ τοποθετείται οπουδήποτε στον 20 αιώνα.Τα πάντα είναι μπερδεμένα και μας περιτριγυρίζουν κατασκευές μιας άλλης τεχνολογίας,αντικείμενα από μια άλλη εποχή τα οποία όμως δεχόμαστε σαν φυσιολογικά,για να οδηγηθεί το φιλμ σ΄ενα επίπεδο καθαρά "κομικ".Και συνεχίζοντας ο Gilliam>πραγματικά θα ήθελα να κάνω ένα βουβό φιλμ.Θα ήθελα να είμαι ικανός να πω μια ιστορία χωρίς λόγια,μόνο με εικόνες και εφφε.Όμως,απ'την άλλη μου αρέσουν οι καλές ερμηνείες,έτσι διατηρώ τα λόγια.Τα πιο σημαντικά πράγματα λέγονται,κατα μια έννοια,οπτικά.Το Brazil λοιπόν είναι καταπληκτικό.Δεν μοιάζει με κανένα άλλο φιλμ,αυτό είναι που το κάνει ξεχωριστό.Πολύ γρήγορα ο καθένας αντιλαμβάνεται πως το Brazil είναι κομμάτι ενός άλλου κόσμου

βαβελ.τευχος 56.δεκεμβριος 1985

Ada: Zombilerin dügünü (2010)

2011-07-28T06:33:00.000-07:00

The wedding of the zombies
Μια παρεα παει σε εναν γαμο φιλων τους σε καποιο νησι και το βιντεοσκοπει.Στην δεξιωση,αργοτερα,σκανε τα ζομπι και ...

δεν ειναι ουτε καλη,ουτε κακη ταινια.ειναι η πρωτη τουρκικη ταινια με zombie.
Γυρισμενο σε στυλ The Blair Witch Project.
Aποτυγχανει ως horror αλλα κερδιζει ως κωμωδια.
ευτυχως εχει μονο 76 λεπτα διαρκεια.

1.το πρωτο 20λεπτο ειναι αχρηστο
2.με ενσωματωμενους υποτιτλους http://www.megaupload.com/?d=EZ5TK454

Great Head Explosion Scene (4)

2011-07-05T05:44:00.000-07:00

Henry Fool (1997)

2011-06-23T23:55:00.000-07:00

Ο Σάιμον είναι ένας νεαρός, δειλός, αντικοινωνικός, απαθής, ανέκφραστος σκουπιδιάρης που ζει με την καταθλιπτική μητέρα του και την σεξομανή αδελφή του σε ένα άθλιο διαμέρισμα ενός φτωχού προαστίου της Νέας Υόρκης. Την μονότονη ζωή τους θα ταράξει ο νέος ενοικιαστης του υπογείου. O Henry -πρόσφατα αποφυλακισμένος, μποέμ, αυθάδης, μεθύστακας, ψευτοδιανοούμενος - γράφει τα απομνημονεύματα του, ένα μείγμα ποίησης, φιλοσοσοφίας, πολιτικής και πορνογραφήματος που "όταν το τελειώσει θα ανoiξει μια τεράστια τρύπα στην αντίληψη του κόσμου". Θα γίνει μέντορας του Σάιμον, θα τον εμπνεύσει και θα τον ενθαρρύνει να εξελίξει την ποιητική γραφή του. Το αποτέλεσμα είναι ένα αισχρό σκατολογικό ποίημα που όταν κάποιο μέρος του θα δημοσιευτεί στο ίντερνετ θα προξενήσει τρομερές αντιδράσεις από το σύνολο της κοινωνίας και των media. H κακή διαφήμιση μονό κακό δεν θα του κάνει και θα τον οδηγήσει μέχρι το νομπέλ λογοτεχνίας.

Ο Χαλ Χάρτλεϊ,μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του ανεξάρτητου αμερικάνικου κιν/φου των 90ς ,για άλλη μια φορά τα κάνει όλα μόνος του-σενάριο (βραβείο καννών 98),μουσική, σκηνοθεσία, παραγωγή.Στην εμπορικότερη και μια από τις καλύτερες ταινίες του το θέμα και πάλι είναι οι ανθρώπινες σχεσεις, τα όνειρα, οι αξίες και τα αδιέξοδα "απλών ανθρώπων" όπως αυτά εκδηλώνονται μέσα στο αμερικανικό πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό πλαίσιο και ταυτόχρονα είναι ένας διαλογισμός πάνω στην τέχνη, την πολίτική,τον πολιτισμό και την μαζική κουλτούρα.Το μεγάλο ατού τις ταινίας είναι το πρωτότυπο πλούσιο σενάριο, οι - every word matters-διάλογοι, το πανέξυπνο χιούμορ και η απουσία οποιοδήποτε κλισέ. Η αποστασιοποιημένη λιτή σκηνοθεσία αφήνει τα διάφορα τρελά σκηνικά να συμβαίνουν με απόλυτη φυσικότητα (με μια κρυφή μελανχολία) ενώ εξαίρετες είναι και οι αυτοσχεδιαστικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών. Μια γλυκόπικρη (σχεδόν) κωμωδία με ιδιαίτερο ύφος που δεν κουράζει ποτέ (παρά την αποτρεπτική της διάρκεια-137 min) μέχρι το λυτρωτικό και συγκινητικό φινάλε .Αν και η δεκαετία του 90 ήταν πολύ παραγωγική για τον Hartley, από το 2000 και μετά δεν έχει να υποδείξει κάτι αξιόλογο.

Lord of the Flies (1963)

2011-06-21T11:06:00.000-07:00

Μια επικείμενη καταστροφή απειλεί το Λονδίνο. Ομάδα σχολιαρόπαιδων διαφεύγει με αεροπλάνο το οποίο προσγειώνεται αναγκαστικά σε ένα έρημο τροπικό νησί. Τα παιδιά προσπαθούν να αυτοοργανωθούν και να επιβιώσουν. Ελεύθερα από την κηδεμονία των μεγάλων απολαμβάνουν αρχικά την πρωτόγνωρη περιπέτεια όμως ο καιρός της αθωότητας τελειώνει απότομα. Η έμφυτη τάση για επιβολή και ο φόβος μπροστά στο άγνωστο θα φέρουν διαχωρισμούς και συγκρούσεις. Τα πιο πολιτισμένα παιδιά της ανώτερης τάξης γινονται κυνηγοί των αδύναμων παιδιών -το μίσος και η βία θα κυριαρχήσουν και η μικρή τους κοινωνία θα εκφυλιστεί σταδιακά σε αγέλη αγρίων.

Μεταφορά του κλασσικού μυθιστορήματος του νομπελίστα William Golding (1911-1993) με τον ίδιο τίτλο.Η αλληγορία είναι προφανής,τα νοήματα πολλά. Μια αποδόμηση-ψυχογράφημα της κοινωνίας με ήρωες μικρά αγόρια που μοιραία αναπαράγουν την συμπεριφορά και τα πρότυπα των ενηλίκων.Καμιά ελπίδα.Οι ήρωες και οι σχέσεις που αναπτύσσονται αποτελούν αντανάκλαση του πραγματικού κόσμου ενώ η ματαιότητα αναδεικνύεται μέσα από κάθε διάλογο ή γεγονός. Γυρισμένο από τον Peter Brook σε ημι-ντοκιμαντερίστικο ύφος με ασπρόμαυρη φωτογραφία που τονίζει την απαισιόδοξη οπτική του βιβλιου.

Intacto (2001)

2011-06-18T03:20:00.000-07:00

Η τύχη είναι χάρισμα. Μπορεί να αποκτηθεί. Μπορεί και να χαθεί με το άγγιγμα κάποιου πιο τυχερού ανθρώπου. Ένας ληστής τράπεζας -μοναδικός επιζών αεροπορικού δυστυχήματος με 236 νεκρούς- καταδιώκεται από μια αστυνομικό, τη μόνη που γλίτωσε από μοιραίο τρακάρισμα. Οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν με αυτόν ενός άνδρα, που έχει χάσει πλέον το χάρισμα και ζητάει μόνο εκδίκηση.

Χαμηλών τόνων ισπανικό θρίλλερ απο τον πρωτοεμφανιζόμενο Juan Carlos Fresnadillo (28 Weeks Later (2007). Πατά κυρίως στη δυνατή και πρωτότυπη σεναριακή του ιδέα που θεωρεί την τύχη -ιδιότητα- αγαθό και ακολουθεί διάφορους παίχτες μιας μυστικής κοινωνίας που τζογάρουν την τύχη τους σε παράξενα τυχερά και ριψοκίνδυνα παιχνίδια. Ο άθικτος (ελλ.τίτλος) θα αναμετρηθεί με τον πιο τυχερό άνθρωπο του κόσμου-Max von Sydow- ενα εβραίο που επέζησε απο τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η πλοκή και η σκοτεινή ατμόσφαιρα υπερτερούν της δράσης, εμπλουτίζεται με τις απαραίτητες φιλοσοφικές νύξεις περί δύναμης- τύχης -μοίρας ενώ οι όποιες τρύπες στο σενάριο δεν επιβαρύνουν το τελικό αποτέλεσμα. Σκηνή ανθολογίας η σκηνή στο δάσος.

The Ward (2010)

2011-06-14T01:55:00.000-07:00

σκατα.σκατα.σκατα.για γελια και για κλαματα.μοιαζει με φοιτητικη ασκηση πάνω στον καρπεντερ παρα για ταινια του ιδιου.εκνευριστική ηθοποια. μηδενικο σεναριο. ξεφτιλισμενα φτηνιαρικα τρικς. η ανατροπη στο φιναλε δεν σωζει την κατασταση. Σε κάποιους μπορεί να αρέσει για καποιους ακατανοητους λογους, αλλά οι πραγματικοί φαν του καρπε θα απογοητευτούν τρελα, θα τραβανε τα μαλλια τους, θα χτυπανε το κεφαλι τους στον τοιχο να δουν αν βγαζει ωραιο ηχο, θα νιώσουν την ύπαρξή τους να ξεπέφτει, θα σπασουν πληκτρολογια, θα φανε γυαλια,θα ξαναδουν το The Thing να ισιώσουν.το μικρο budget δεν ηταν ποτε δικαιολογία για εναν carpenter.10 φορες καλυτερο το Cigarette Burns. πιο τρυπιο και απο τουβλο.πιο αψυχος πεθαινεις.πιο αγγαρια παλι πεθαινεις.η ολη χαρα στους τιτλους αρχης μετατρεπεται σε χαρακιρι.περιμεναμε τοσα χρονια και τελικα φαγαμε σαβουρα.η μεγαλυτερη απογοητευση του ηδη ξεφτιλισμένου 11.

1.Αλλα μιας και το θεμα ειναι τα ψυχιατρεια ας θυμηθουμε

Dracula (1931)

2011-06-13T08:55:00.000-07:00

Η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ιρλανδού Μπραμ Στόκερ "Δράκουλας"(1897) σε παραγωγή Universal Studios.Την σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Tod Browning και στον ομώνυμο ρόλο είναι ο Bela Lugosi που νωρίτερα είχε ενσαρκώσει τον ίδιο ρόλο στο Broadway.Ο Lugosi σε μια αξεπέραστη ερμηνεία κέρδισε ύπουλα τον θεατή με τον γοητευτικό, αριστοκρατικό του αέρα και την βαριά ουγγρική του προφορά απαγγέλοντας με λυρισμό μακάβριες ατάκες μέσα από ιστούς αράχνης .Η ταινία ήταν από τις πρώτες που γυρίστηκαν στον ομιλούντα κινηματογράφο,οι ηθοποιοί δεν είχαν εξοικειωθεί με την αλλαγή αυτή και για αυτό οι κινήσεις και οι γκριμάτσες τους θυμίζουν βωβό κινηματογράφο. Ο Δράκουλας σημείωσε εντυπωσιακή επιτυχία και μάλιστα την εποχή του Κραχ. Από το 1931 και μετά γυρίστηκαν πάνω από 160 ταινίες με τον ίδιο χαρακτήρα. Για πολλούς θεωρείτε η καλύτερη μεταφορά και ο Lugosi ο καλύτερος δρακουλας.Ο Tod Browning συνέχισε να σπαίρνει τον τρόμο και να σοκάρει το κοινό με το αξεπέραστο Freaks (1932) ενώ ο Lugosi ταυτίστηκε με τον ρόλο που τον καθιέρωσε και συμμετείχε σε αρκετές ταινίες τρόμου και μυστηρίου.Θα ξανασυνεργαστούν στην τελευταία ταινία του Browning "Mark of the Vampire" (1935).Ο Lugosi προς το τέλος της ζωής του ζούσε μόνος , εξαρτημένος από τα ναρκωτικά και πρωταγωνίστησε στις ταινίες του Εd Wood. Πέθανε στις 16 Αυγούστου 1956 και κηδεύτηκε με τη μπέρτα του Δράκουλα.

1.

Ed Wood (1994)

2011-06-11T10:11:00.000-07:00

Ο Ed Wood έμεινε στη ιστορία του κινηματογράφου ως ο «χειρότερος σκηνοθέτης του κόσμου». Στη δεκαετία του 50, γύρισε ταινίες που σήμερα χαρακτηρίζονται παρωδίες.Ο Εντ Γουντ λάτρευε την σκηνοθεσία.Ο κινηματογράφος ήταν η ζωή του.Δηλωμένος ετεροφυλόφιλος,λάτρευε να μεταμφιέζεται γυναίκα και να προκαλεί. Ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στην ζωή του και πρωταγωνιστής στις ταινίες του ήταν ο Bela Lugosi.

Ο Tim Burton γοητευμένος από το ακραίο πάθος του για τον κινηματογράφο,την εκκεντρικότητα και την παραδοξότητα του τίτλου που τον ακολούθησε όλη του την ζωή,παρακολουθεί την ζωή και την πορεία του Γουντ στο Hollywood. H μοναδική του ταινία που πατά σε χαρακτήρες και όχι στο στυλ και την ατμόσφαιρα είναι ένας φόρος τιμής για τον αγαπημένο του σκηνοθέτη, εναν ονειροπόλο ετεροφιλόφιλο τραβεστί παθιασμένο με το σινεμά που παρά την έλλειψη ταλέντου και budget κατάφερνε με τον δικο του d.i.y. τρόπο να γυρίζει ταινίες που αργότερα θα γινόταν η αιτία της εμφάνισης του όρου B-movies.
Από το αυτοβιογραφικό Glen Or Glenda (1952)-μια υπεράσπιση του τραβεστισμού -στο Bride Of The Monster (1953) οπου ο Bela Lugosi υποδύεται ένα τρελό επιστήμονα που στόχος του είναι να δημιουργήσει ένα στρατό υπεράνθρωπων μέχρι το Plan 9 from Outer Space. Παρακολουθούμε τις προσπάθειες του να βρει παραγωγούς, την φιλία του με τον ξεπεσμένο πια 74χρονο εθισμένο στη μορφίνη Bela Lugosi-τον d.i.y. τρόπο που γύρναγε τις ταινίες του, τις αυταπάτες ταλέντου, τους εκκεντρικούς φίλους-συνεργάτες του και την συνάντηση του με το Orson Welles-ίνδαλμα του Γουντ. H εικόνα μοιάζει με τις ασπρόμαυρες ταινίες τρόμου των 50s και η αναπαράσταση της εποχής είναι πιστικότατη.Aπολαυστικος ο Johnny Depp ως Έντ Γούντ και ο Martin Landau στον ρόλο του Bela Lugosi ενώ και το υπόλοιπο καστ είναι άψογο.Αυτή η αστεία και συγκινήτική ωδή στην αποτυχία αν και σήμερα θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες για το σινεμά δεν γνώρισε επιτυχία το 1994."Μέσα στην ιστορία του κινηματογράφου ο Ed Wood είναι μια μοναδική και χαρακτηριστική περίπτωση, ένα παράδειγμα του ότι η αιωνιότητα δεν κερδίζεται μόνο διαμέσου του ωραίου και υψηλού, αλλά και μέσα από το ταπεινό και το άσχημο."

Plan 9 from Outer Space (1959)

2011-06-10T11:08:00.000-07:00

<<Προσπάθησε ξανά, μπορεί να αποτύχεις. Την επόμενη φορά μπορεί να αποτύχεις καλύτερα>>Μπεκετ

Το υπερ φιλόδοξο σχέδιο του θρυλικού Ed Wood έμεινε γνωστό ως η «χειρότερη ταινία όλων των εποχών» .Μετά το Bride of the Monster (1955) και το αυτοβιογραφικό Glen or Glenda (1953) σειρά είχε το Σχεδιο 9 από το δίαστημα (ελλ.τίτλος) που του χάρισε και τον τιτλο του χειρότερου σκηνοθέτη όλων των εποχών.Αυτός ο συνδιασμός zombie, βαμπίρ και εξωγήινων θα ήθελε να είναι sci fi horror αλλά είναι ενα τεράστιο WTF.Πανωλεθρίαμβος.Με τεράστιο πολεμικό αρχειακό υλικό, μερικά βουβά πλάνα του Bela Lugosi, ένα τηλεπαρουσιαστή, ένα μέντιουμ,την Vampira (παρουσιάστρια ταινιών τρόμου σε μικρό τηλεοπτικό κανάλι), τον παλαιστή Criswell (η διασημότερη Halloween μάσκα) και σχεδόν ανύπαρκτο budget προσπάθησε να δημιουργήσει το δικό του Citizen Kane (1941).Το αποτέλεσμα είναι μια παταγώδη αποτυχία και πολλά γέλια. Κάθε σκηνή είναι τραγελαφική.Άθλια σκηνικά, καμία ηθοποιία, η μέρα γίνεται νύχτα και ξανά μέρα στην ίδια σκηνή, οι ιπτάμενοι δίσκοι-χάρτινα πιάτα-κρέμονται με κλωστές,άκυροι διάλογοι, συννεφά στο διάστημα, χάρτινα πιλοτήρια, οι εξωγήινες γυναίκες φορούν κραγιόν και η σκηνοθεσία είναι απλά ανύπαρκτη.Ο Bela Lugosi πεθαίνει τη δεύτερη μέρα των γυρισμάτων και τον ντουμπλάρει κάποιος που δεν του μοιάζει καθόλου καλύπτοντας το πρόσωπο του με την κάπα του δράκουλα. Αφέλεια, ασχετοσύνη και ερασιτεχνισμός σε όλα τα επίπεδα. Εδώ κολλάει η έκφραση "είναι όλα λάθος".Αυτό που λες so bad its good.Εκτιμάς βέβαια τις σοβαρές,θαρραλέες και ειλικρινείς προθέσεις του,το ότι είναι απ'τις πρώτες ταινίες που παίρνει ανοιχτά το μέρος των εξωγήινων θεωρώντας τον άνθρωπο ένα καταστροφικό ιό που απειλεί ολόκληρο το σύμπαν και οτι τελικά κατάφερε να πετύχει έστω και αποτυγχάνοντας.

1.'Ιρος, οι γήινοι πλησιάζουν σ' αυτό που φοβόμαστε.Αφού δε μας ακούν,ούτε μας σέβονται...θα πιστέψουν στις δυνάμεις μας σαν δουν νεκρούς να περπατούν...που αναστήθηκαν μέσω της ανάπτυξής μας.Μόλις μαζέψεις αρκετούς νεκρούς,άφησέ τους στις πρωτεύουσες
2.trailer

The Greatest Opening Scene (5)

2011-06-06T15:44:00.000-07:00

A Clockwork Orange (1971)

Tetsuo: The Bullet Man (2009)

2011-06-06T10:45:00.001-07:00

Ο αμερικάνος Άντονι ζει στο Τόκιο με την οικογένεια του.Ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα θα στοιχίσει τη ζωή του γιου του.Ένας μανιώδης θυμός καταλαμβάνει το μυαλό του, ενώ το σώμα του υποβάλλεται σε μια παράξενη μετάλλαξη. Η σάρκα του μετατρέπεται σε μέταλλο και μια απίστευτη ποικιλία από όπλα αρχίζουν να βγαίνουν μέσα από το σώμα του. Το τραγικό αυτό περιστατικό θα οδηγήσει τον Άντονι να ψάξει την ιστορία της οικογένειας του, ανακαλύπτοντας ότι η καριέρα του επιστήμονα πατέρα του δεν ήταν αυτή που πίστευε.

Το 2ο sequel του Τetsuo-Τhe Iron Man (1989),το cyberpunk αριστουργήμα που εκτόξευσε τον Shinya Tsukamoto στην κορυφή του cult κινηματογράφου.Και εδώ ο Tsukamoto είναι production designer, editor, cinematographer, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και συμπρωταγωνιστής όμως οι προθέσεις, οι συνθήκες και οι καιροί έχουν αλλάξει .Το The Bullet Man μοιάζει περισσότερο με αμερικάνικο remake του Τhe Iron Man. Ψηφιακή εικόνα, ένχρωμο, αγγλόφωνο και καθαρό. Αίσχος.Το "νόημα" παραμένει το ίδιο όμως η αλληγορία και οι συμβολισμοί δεν λειτουργούν. Επεκτείνει μεν τον μύθο του tetsuo, έχει μερικές καλές σκηνές δράσης, stop-motion ακολουθίες, κολασμένη industrial μουσική από Nine Inch Nails και σχιζοφρενικό μοντάζ αλλά σαν σύνολο είναι αρκετά φτωχό. Μια απόπειρα μίμησης του αμίμητου.

Killing Zoe (1993)

2011-06-01T09:39:00.000-07:00

O Ζed μόλις έφτασε στο παρίσι.Θα περάσει την νύχτα με την call girl Zoe και την επόμενη μέρα θα την περάσει με τον παιδικό του φιλό δοκιμάζοντας όλων των ειδών τα ναρκωτικά.Την επόμενη θα επιχείρησουν μια μεγάλη ληστεία τράπεζας.

Tο love story μεταξύ του Zed και της Zoe διακόπτεται βίαια από την είσοδο του φίλου,ακολουθεί μια παραισθησιογόνα βόλτα στο Παρίσι και μετά έρχεται η ληστεία με μόνο σχέδιο "μπαίνουμε μέσα, παίρνουμε αυτό που θέλουμε, βγαίνουμε έξω". Φυσικά ,το σχέδιο δεν θα λειτουργήσει και η παρουσία της εργαζόμενης στην τράπεζα Zoe θα μπερδέψει τo απλό σχέδιο τους.
Ο χαρακτήρας του Zed είναι ο ίδιος με τον Lance του Pulp Fiction που τον υποδύεται πάλι ο Eric Stoltz, η Zoe είναι η Julie Delpy (Before Sunrise, Before Sunset, Broken Flowers) όμως την παράσταση κλέβει ο παιδικός φίλος και αρχηγός της συμμορίας, ψυχάκιας, εγωμανής, αδίστακτος, γάλλος Jean-Hugues Anglade (Betty Blue, Nikita). Η πρώτη heist movie των 90ς στα ταραντίνικα πρότυπα με άκυρους διαλόγους,εκκεντρικούς χαρακτήρες και βία, σε συν-παραγωγή Tarantino και σκηνοθεσία Roger Avary (συν-σεναριογραφος του Pulp Fiction,Reservoir Dogs). So 90s

Farewell, My Lovely (1975 )

2011-05-31T05:31:00.000-07:00

10 φόνοι για τον ντετεκτιβ Μαρλοου(ελλ. τίτλος)
Ένας πρώην φυλακισμένος προσλαμβάνει τον Φίλιπ Μάρλοου για να του βρει την αγαπημένη του Βέλμα.
Η 3η μεταφορά της κλασσικής νουβέλας του Raymond Chandler "Murder, My Sweet" (1940).Η 9η από τις 10 ταινίες με κεντρικό χαρακτήρα τον Φίλιπ Μάρλοου.Η 1η από τις 2 με πρωταγωνιστή τον Robert Mitchum.

O Dick Richards (αν και δεν έχει να δείξει κάτι άλλο αξιόλογο ) καταφέρνει να προσδώσει αυθεντική φιλμ νουαρ ατμόσφαιρα του 40 (αν και έγχρωμο) με τη βοήθεια των σκηνικών του Dean Tavoularis και να αναδείξει την αδυσώπητη υποκριτική του Μίτσαμ στο έπαρκο, μένοντας πιστός,όσο είναι δυνατόν, στο αρχικό κείμενο.Ο ένας φόνος διαδέχεται τον άλλο,μια ακόμα υπόθεση που συνδέεται με τη Βέλμα περιπλέκει το μυστήριο και στη μέση ο κουρασμένος-κυνικός-σιχάθηκα τη ζωή-Μάρλοου με μονόλογους διηγείται,εξηγεί, φιλοσοφεί ενώ προσπαθεί να ξεμπλέξει το κουβάρι.
Ο Ρόμπερτ Μίτσαμ «Η έκφραση ενός άντρα που σκεπτόταν και αισθανόταν κάτω από την εξωτερική ηρεμία, τόσο που δεν χρειαζόταν καν να υποκριθεί στην επιφάνεια» εφευρέθηκε για τέτοιους ρόλους, ατάραχος, προσπερνά την απανθρωπιά με κυνισμό και κρατά με άνεση ολόκληρη την ταινία ενώ υποστηρίζεται από το πλούσιο καστ >Charlotte Rampling, Harry Dean Stanton,(προ-Rocky) Sylvester Stallone, Sylvia Miles (Midnight Cowboy(1969), Joe Spinell (Maniac(1980). Λιωμένη jazz από David Shire. Φόνοι, πορνεία, προδοσία, neon φώτα,εμπόριο ναρκωτικών, διεφθαρμένοι πολιτικοί, σκατόμπατσοι, σαπίλα, τσιγάρα, ουίσκι, ατάκες, ατάκες,ατάκες και Ρόμπερτ Μίτσαμ.

Point Blank (1967)

2011-05-28T02:33:00.000-07:00

Ο Walker επιδιώκει εκδίκηση για την άπιστη σύζυγό του και τον συνεργάτη του που τον άφησαν μισοπεθαμένο στο εκτος λειτουργίας Αλκατράζ και έφυγαν με τα λεφτά.

Ο Lee Marvin επέλεξε τον βρετανό (με γαλλικά γούστα) πρωτοεμφανιζόμενο τότε Boorman για να σκηνοθετήσει ένα σενάριο γραμμένο για τον ίδιο, βασισμένο στη κλασσική pulp νουβέλα The Hunter(1962) του Donald E. Westlake. O Walker είναι ο ένας από τους 3 που κατάφεραν να αποδράσουν από το Αλκατράζ, επιστρέφει από τους "νεκρούς" για εκδίκηση και απαιτεί τα δεδουλεμένα. Η υπόθεση όμως φτάνει ψηλά. Τα λεφτά ανήκουν τώρα πια στην "ΟΡΓΑΝΩΣΗ", ένα ισχυρό παρακρατικό κύκλωμα που δρα στα παρασκήνια της πολιτικής. Αυτό δεν τον πτοεί. Με την βοήθεια της Chris-Angie Dickinson (Rio Bravo-Dressed To Kill) θα τα βάλει με όλους και πολλοί θα πεθάνουν μέχρι να πετύχει τον σκοπό του (χωρίς ο ίδιος να σκοτώσει κανέναν). Μέσα στο τσιμεντένιο χάος του Los Angeles είναι ο τελευταίος άνθρωπος με αξιοπρέπεια, ο τελευταίος παλιοσχολίτης gangster. Ή μηπως όλα αυτά είναι παραισθήσεις ενός ετοιμοθάνατου ? Η πρώτη δουλειά του Boorman στην Αμερική ειναι μια στυλιζαρισμένη neo noir ιστορία εκδίκησης με επιρροές από το ευρωπαικό art house που αδιαφορεί για τα κλισέ του ειδους και ξαναθέτει τους κανόνες προαναγγέλοντας το αμερικάνικο συνομοσιολογικό cinema των 70s.Ο-ένας εναντίον όλων-Lee Marvin βρίσκεται (ίσως) στον καλύτερο ρόλο του και θυμίζει τον leone-ικο man with no name. Λόγω του ευρωπαικού του ύφους δεν γνώρισε επιτυχία στην εποχή της αλλά αργότερα αναδείχθηκε σε cult classic όπως του άξιζε. Boorman και Marvin θα ξανασυνεργαστούν αμέσως μετά στο Hell in the Pacific (1968)

1.στην ίδια νουβέλα είναι βασισμένα επίσης τα Full Contact (1992) με Chow Yun-fat
και Payback (1999) με Mel Gibson

Ennio Fuckin Morricone (2)

2011-05-28T02:00:00.000-07:00

HITCH-HIKE (1977)

Dead Man Shoes (2004)

2011-05-22T23:59:00.000-07:00

Πρώην πεζοναύτης επιστρέφει στη γενέτειρά του στην επαρχία για να εκδικηθεί την τοπική μαφία που κακοποίησαν μέχρι θανάτου τον διανοητικά ανάπηρο αδερφό του.

Η πρώτη ατάκα της ταινίας > "God will forgive them. He'll forgive them and allow them into Heaven. I can't live with that."
Ήδη από την πρώτη συνάντηση του Richard με τη συμμορία καταλαβαίνουμε την ανωτερότητα του παρά την αριθμητική τους υπεροχή.Αυτό που ακολουθεί είναι το παιχνίδι της γάτας που παίζει με το θύμα της πρίν το καταβροχθήσει.Πρώτα θα τους τρομοκρατήσει,μετά θα τους κάψει τα μυαλά και μετά θα τους ξεπαστρέψει έναν έναν στέλνοντας τους στο διάστημα. Αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος να ζητήσει συγχώρεση από τον αδερφό του για τις προσωπικές του ενοχές.Τυπική ιστορία εκδίκησης στα βήματα του Get Cartet (1971).Όπως πρέπει.Ο Shane Meadows (This Is England-2006) χρησιμοποιώντας την συννεφιά και την μιζέρια των Midlands δίνει την αρμόζουσα σκοτεινή και ψυχρή ατμόσφαιρα στην ιστορία ,μένει στην ουσία και αποφεύγει τα εντυπωσιακά σκηνικά καλύπτοντας έτσι τις αδυναμίες της μικρής παραγωγής.Η οργή,το μίσος,η αηδία και ο σκοπός ειναι καρφωμένα μόνιμα στο πρόσωπο του Paddy Considine (συνυπογράφει το σενάριο),ωραίοι και οι κακοί losers αλλά δυστυχώς το τσεκούρι της αφίσας δεν παίζει στην ταινία.Με flashbacks δείχνει την σχέση του αδερφού με τη μαφία,δυστυχώς εκβιάζει συναισθηματικά κάποιες στιγμές τον θεατή, με σφήνες γέλιου "χαλαρώνει" τη δραματικότητα, δεν κουράζει ποτέ σε ολόκληρη την 90λεπτη διάρκεια της και αφήνει μια καλή ανατροπή για το τέλος δίνωντας μεγαλύτερο βάθος στο σύνολο της ώστε να είναι κάτι παραπάνω από ένα στεγνό revenge b movie. Παραγωγή της βρετανικής w.a.r.p. records με μουσική από Aphex Τwin,Calexico,Smog,Laurent Garnier και άλλους της ίδιας εταιρίας.

1.trailer

Great Head Explosion Scene (3)

2011-05-22T23:54:00.000-07:00

Chopping Mall (1986)

Wild Style (1983)

2011-05-19T23:36:00.000-07:00

Η πρώτη,καλύτερη και εγγυρότερη αποτύπωση της hip hop κουλτούρας και των στοιχείων που την συνθέτουν. ΔΕΝ είναι καλή ταινία-ντοκυμαντέρ. Είναι ντοκουμέντο. Ορόσημο. Η ΑΒ. Λεξικό.Απαραίτητο manual. Μανιφέστο. ΔΕΝ είναι το θέμα το σενάριο, η σκηνοθεσία, οι γωνίες λήψεις κτλ, αλλά το graffity, breakdance, rap, djing, frestyle, battle, scratch, πάρκα, δρόμοι, πλατείες, αλητεία, ρατσισμός, bombing, represent, τρένα,φτώχια, όνειρα, b-boys, b-girls, χρώμα, ποίηση .Στο επίκεντρο βρίσκεται ο πρωτοπόρος γκραφιτας Lee Quinones και παρακολουθούμε μια τυπική του μέρα στο Bronx το 1982.Οι διάλογοι εχουν σαμπλαριστεί άπειρες φορές.Μεταξύ άλλων εμφανίζεται και ο προφήτης GRANDMASTER FLASH. Eδώ βρίσκονται και οι απαντήσεις στο γιατί, πως, που, πότε, γιατί γελοιοποιήσε κάθε φορά που συγχέεις το rap με τη ραψωδία? Γιατί πρέπει να λες ευχαριστώ όταν κάποιοι μουντζουρώνους τους τοίχους σου? τι είναι το wild style? πως το πικ απ γίνεται μουσικό όργανο? Παρά το μηδενικό της budget γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην εποχή της και βοήθησε τα μέγιστα στην εξάπλωση αυτής της υψηλής κουλτούρας.

1.AN δεν σου λεει τπτ το όνομα GRANDMASTER FLASH μην το δεις

Ennio Fuckin' Morricone (1)

2011-05-17T02:02:00.000-07:00

Music for One Apartment and Six Drummers (2001)

2011-05-15T23:42:00.000-07:00

House (1977)

2011-05-14T05:59:00.000-07:00

Η έφηβη Οσάρε αποφασίζει να περάσει τις καλοκαιρινές διακοπές της μαζί με τις έξι συμμαθήτριές της στο εξοχικό της γεροντοκόρης θείας της.Το σπίτι και η αινιγματική ιδιοκτήτριά του έχουν άλλες βλέψεις για τις νεαρές επισκέπτριες.

Αυτό που λες...πρέπει να το δεις για να το πιστέψεις (και όσο αντέξεις).Εδώ όλα τα κλισέ του είδους horror-στοιχειωμένο σπίτι-comedy πνίγονται στο LSD και ξερνούν ένα σουρρεαλιστικό ντελίριο γεμάτο χρώματα όπου το γέλιο και ο "τρόμος" εναλλάσονται ταχύτατα μέσα σε ένα πλαίσιο teenager κωμωδίας, ιστοριών φαντασμάτων, σαπουνόπερας και μελοδράματος. Ο Obayashi σε όλη τη διάρκεια της ταινίας πειραματίζεται χωρίς μέτρο στο μοντάζ με όλες τις πιθανές τεχνικές εκπλήσσοντας τον θεατή ασταμάτητα με ψυχεδελικές εικόνες στιλιστικής ακρότητας και συνεχόμενα WTF.Χωρίς ίχνος ρεαλισμού και σοβαροφάνειας, με δική του λογική, δημιουργεί μια δική του φόρμα πλαισιομένη από κιτσ εφηβική pop,ζωγραφιστά σκηνικά και ονειρική ατμόσφαιρα-ένα ιδιοφυές θέατρο του παραλόγου. Eκεί που το Scooby-Doo συναντά τον JODOROWSKY και τον Dario Argento. Τα ονόματα των κοριτσιών Kung Fu, Melody, Sweet, Fanta(sy), (sto)Mac, Prof(essor) δηλώνουν τις ιδιότητες τους ενώ εχθροί τους είναι φονικά ρολόγια,ιπτάμενα κεφάλια,δαιμονισμένες γάτες, ανθρωποφάγα πιάνα και η θεία μπορει να'ναι αιμοβόρο φάντασμα...
Αυτή είναι η πρώτη μεγάλου μήκους του Obayashi που ξεκίνησε απο την ιαπωνέζικη avant garde σκηνή στα τέλη της δεκαετιας του 60, δούλεψε στην τηλεόραση και στη διαφήμιση και εδώ συσσωρεύει ολόκληρη την εμπειρία του πάνω σε μια ιδέα της 7χρονης κόρης του δημιουργώντας μια πρωτόλεια ραδιενεργή ντόπα, ένα ολοκληρωτικά αλλόκοτο mindfuck χωρίς καμία αντιστοιχία.

1. με ενσ.ελληνικούς υποτιτλους http://www.megaupload.com/?d=69GVBY3K
(από το υπερ-blog http://pure-horror.blogspot.com )

2.εδώ η περίφημη σκηνή με το πίανο που καταβροχθίζει μια κοπέλα

Il sorpasso (1962)

2011-05-12T09:18:00.000-07:00

O Φανφαρόνος (ελλ.τίτλος) Bruno τρέχει με ένα σπορ αυτοκίνητο στους δρόμους της έρημης Ρώμης τον 15αυγουστο.Τυχαία θα γνωριστεί με κάποιον φοιτητή νομικής και θα τον παρασήρει σε μια βόλτα με οδηγό το φαγητό,τις γυναίκες και την τύχη. Ο γλεντζές, απένταρος playboy Bruno που ζει σαν να μην υπάρχει αύριο θα εισβάλει στη ζωή του άβγαλτου, υπάκουο στα όνειρα της οικογένειας, μετρημένο Roberto και μαζί θα ζήσουν ένα ταξίδι αυτογνωσίας σαρκάζοντας την ατομικιστική μεταπολεμική Ιταλία. Στον έναν θα αποκαλυφθούν αλήθειες που κρυβόταν μπροστά του και ο άλλος θα παραδεχθεί οτι η "easy life"(αγγλ.τιτλος) είναι ένας μύθος που δεν οδηγεί πουθενά.

Υπόδειγμα του ρεύματος που αποκαλείται Ιταλική Κωμωδία. "Είδος" που θεωρούταν κατώτερο του "cinema δημιουργών" και αποκαλούταν (υποτιμητικά ) με συμπάθεια "λαικό σινεμά" μέχρι να το αναδείξουν (και πάλι) οι γάλλοι κριτικοί.

"Η Ιταλική Κωμωδία αποτελεί έναν καθρέφτη των μεταλλαγών, χρόνο με χρόνο, στα ήθη, τον τρόπο ζωής, τους θεσμούς και τις συμπεριφορές της ιταλικής κοινωνίας. Καθρέφτη κριτικό, που επιτελεί μια συνεχή έρευνα, αλλά και που ταυτόχρονα συμμετέχει στις ηθικές και ιδεολογικές αντιφάσεις των Ιταλών, ιδίως των μεσαίων τάξεων, προς τις οποίες στρέφει κύρια την προσοχή του. Η ιταλική κωμωδία, διευκολύνοντας την ταύτιση του θεατή με τους γεμάτους ελαττώματα και πονηριές ήρωές της, τον ωθεί να κρίνει τους ομοίους του και τις συνθήκες ζωής τους, και άρα να αντιμετωπίσει κριτικά τη δική του υπόσταση και θέση μέσα στην κοινωνία, αναγνωρίζοντας στις ταινίες τη γύρω του πραγματικότητα, δίχως οδύνη."(Θ.Σούμας).Η προσπέραση (= il sorpasso),η φυγή,η ανάγκη για όλο και μεγαλύτερες ταχύτητες σε δρόμους που οδηγούν μακριά από τους θεσμούς, τις υποχρεώσεις και τις συμβάσεις της ασφυκτικής καθημερινότητας της Ιταλικής κοινωνίας. Κλασσικό και μοντέρνο,κωμικό και τραγικό,λιτό και πολυεπίπεδο road movie(βασική επιρροή του Hopper για το Easy Rider (1969) που εγκαινιάσε τον όρο).Σε όλη τη διάρκεια ακούγονται Ιταλικές pop επιτυχίες της εποχής και το βασικό μουσικό θέμα ανήκει στον RIZ ORTOLANI. Σίγουρα ταιριαστό το δίδυμο Gassman-Trintignant ενώ το φινάλε δεν θα μπουρούσε να είναι καλύτερο .Ο Dino Risi (συνυπογράφει το σενάριο με τον Ettore Scola ) και ο Gassman θα συνεργαστούν σε αρκετές ταινίες και θα ξανα-μεγαλουργήσουν με το Profumo di donna (1974) -αμερικάνικο remake Άρωμα Γυναίκας (1992) με τον Al Patchino

Cinemania (2002)

2011-05-10T08:04:00.000-07:00

This documentary about the culture of intense cinephilia in New York City reveals the impassioned world of five obsessed movie buffs. The filmmakers expose this delightfully deranged cult by capturing the daily lives of its members. Interviews in movie houses, on the street and in the homes of the subjects tell the story of each individual. Many cannot hold a job, or choose not to. All of them have demoted the importance of the real world, giving all of their attention to the fantasy world of the movies. These human encyclopedias of cinema see two to five films a day, and from 600 to 2,000 films per year. Many have no physical sex lives, living instead in a world of romance with stars like James Dean or Audrey Hepburn. In Cinemania, Hollywood's biggest fans become the true stars. This is the story of their lives, their memories, their unbending habits and the films they love.

Screamers (1995)

2011-05-09T12:27:00.000-07:00

Έτος 2078.πλανήτης Sirius 6B.Η εταιρία NEB έχει ανακάλυψει το Βερίνιο,τη λύση στην ενεργιακή κρίση και ελένχει τα ορυχεία σε όλο το ηλιακό σύστημα.Η εξόρυξη του βερινίου απελευθέρωσε μεγάλες δόσεις ραδιενέργειας και μόλυνσης.Η ομοσπονδία των εργατών και κάποιοι επιστήμονες,απαίτησαν να σταματήσει η εξόρυξη.Η NEB αποφάσισε να κηρύξει πόλεμο...Μια μέρα, τα μέλη μιας απομονωμένης βάσης ανασκαφών μαθαίνουν οτι ο πόλεμος τελειώνει και ότι η κυβέρνηση τους προδώσε και τους παράτησε εκεί. Ο κυβερνήτης Hendricksson (Peter Weller) αποφασίζει να διασχίσει την έρημο για να διαπραγματευτεί με την αντιμαχόμενη πλευρά.Θανάσιμο εμπόδιο στην πορεία του είναι τα Screamers.

Άλλη μια ιστορία του σπουδαίου Philip K. Dick- Second Variety (πόσα του χρωστά άραγε το cinema?) Την ιστορία την διασκεύασε ο Dan O'Bannon (Dark Star,Alien,Total Recall) και σκηνοθέτησε ο άγνωστος Christian Duguay που εδώ δεν τα πάει και άσχημα.Η πλοκή διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον,οι διάλογοι δίνουν το απαραίτητο φιλοσοφικό υπόβαθρο, η μόνιμη απειλή των screamers κρατά τη δράση ενώ τα ερημικά τοπία ολοκληρώνουν την δυστοπική ατμόσφαιρα που θέλει να αποδώσει η ταινία.Το ενδιαφέρον και το σασπενς αυξάνεται όταν ανακαλύπτουν οτι τα screamers έχουν πολλαπλασιαστεί και εξελίσσονται μόνα τους.Αν και το low budget της παραγωγής είναι (σήμερα ) εμφανές έχει λίγα αλλά χρήσιμα εφε όταν πρέπει. Σωστός επίσης και ο Peter Weller στον πρωταγωνιστικό ρόλο.Όχι τίποτα super αλλά σίγουρα ένα αξιοπρεπές χαμηλών τόνων sci fi b-movie.

Catfish (2010)

2011-05-09T01:55:00.000-07:00

Το (ψευδο)ντοκιμαντέρ παρακολουθεί την γνωριμία του νεουρκέζου φωτογράφου Yaniv Schulman με μια 8χρονη ζωγράφο στο Facebook και αργότερα με όλη την οικογένεια της.Η μεγαλύτερη αδερφή της δηλώνει ερωτευμένη με τον Yaniv.Οι δυο τους δημιουργούν μια παράξενη σχέση μέσω facebook και τηλεφώνου.Ο Yaniv ανακαλύπτει κάποιες ανακρίβειες και ψέματα σχετικά με την οικογένεια και αποφασίζει με τον αδέρφο και ένα φίλο του (οι ερασιτέχνες σκηνοθέτες του ντοκιμαντερ) να ταξιδέψουν και να συναντήσουν την οικογένεια ώστε να ανακαλύψουν την αλήθεια.Εκεί θα έρθουν αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που δεν είχαν φανταστεί (οχι έναν σχιζοφρενή δολοφόνο όπως υπονοεί το trailer)

Αληθινό ή όχι δεν εχει σημασία, είναι πιστευτό και πετυχαίνει τον σκοπό του.Θίγει την ζωή στο δίκτυο,την μοναξιά στην εποχή του facebook,την απομόνωση και την ανάγκη για επικοινωνία χωρίς να κρίνει τα άτομα και τα μέσα.Ξεκινά ως παιχνίδι με την κάμερα,γίνεται thriller και καταλήγει σε μια "σοκαριστική" αλήθεια που "προτιμάς" η μοναδική σου επαφη με αυτή να είναι πίσω απ την ασφάλεια της οθόνης σου.

1.trailer

The Greatest Opening Scene (4)

2011-05-07T04:27:00.000-07:00

Confessions of a Police Captain (1971)

The Getaway (1972)

2011-05-07T03:45:00.000-07:00

Ο Carter "Doc" McCoy πουλιέται σε διεφθαρμένο επιχειρηματία για να βγει απο την φυλακή με όρο να ηγηθεί μιας ληστείας τράπεζας.Καμία συμφωνία δεν θα τηρηθεί ,και ο McCoy με την γυναίκα του θα βρεθούν κυνηγημένοι απο παράνομους και τον νόμο

Από τους τίτλους αρχής η ταινία αποκαλύπτει το περιεχόμενο της > ελάφια ,βιομηχανικός θόρυβος, φυλακές. "Οι 2 φυγάδες" (ελλ.τιτλος) αποτελούν μια σταγόνα ρομαντισμού σε ένα κόσμο διαφθοράς και κυνισμού. Οι τελευταίοι άνθρωποι. Τρέχουν με τα λεφτά προς το Μεξικό,την γη της επαγγελίας για τους παρονόμους του αμερικάνικου σινεμά του 70.Πίσω τους το αμερικάνικο όνειρο και μπροστά τους η ελευθερία.Όλα τα χαρακτηριστικά του Peckinpah βρίσκονται και εδώ ...βία,αίμα,ωμότητα,σάπιοι κακοί,κυνισμός,παράνομοι,αντι ήρωες,slow motion σκηνές δράσης.
Ο Peckinpah (ωωω!) απαντά έμμεσα στις κατηγορίες περι μυσογυνισμού και ο λακονικός McQueen γκρεμίζει τα πάντα με ένα shotgun (η δεύτερη συνεργασία τους μετά το Junior Bonner(1972).Ψυχαγωγικό road movie βασισμένο στη νουβέλα του Jim Thompson,με ένταση και πολύ δράση,πιστολίδι,ληστεία τράπεζας,καταδιώξεις,ανατροπές και μια καλή μάχη για το τέλος.Πέρα από τη δράση το ενδιαφέρον συντηρείται από την ίντριγκα μεταξύ του ταιριαστού πρωταγωνιστικού διδύμου McQueen-MacGraw και από μια ενδιαφέρουσα υπο-πλοκή απαγωγής.Αξιόλογο και το soundtrack του Quincy Jones .Όχι ένα από τα αριστουργήματα του Peckinpah αλλά η εμπορικότερη ταινία του και μια απο τις καλύτερες ταινίες καταδίωξης με πρωτότυπο και τολμηρό φινάλε για την εποχή της.

1.άστοχο remake του Roger Donaldson με τον ίδιο τίτλο (1994) με Alec Baldwin και Kim Basinger

The Night Porter (1974)

2011-05-06T03:00:00.000-07:00

Βιέννη 1957.Η Λουτσία (Charlotte Rampling),σύζυγος διευθυντή ορχήστρας και παλιά κρατούμενη σε Ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, καταλύει σε ένα κλασικό μπαρόκ Βιεννέζικο ξενοδοχείο. Εκεί, θυρωρός είναι ο χαμηλών τόνων Μαξ(Dirk Bogarde). Ο Μαξ, στον πόλεμο υπηρέτησε ως υψηλόβαθμος αξιωματικός των Ναζί- βασανιστής στο ίδιο στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου βρέθηκε η Λουτσία, αναπτύσσοντας μαζί της μια ιδιαίτερη σεξουαλική σαδομαζοχιστική σχέση. Οι δυο τους, θα ξαναζήσουν ως το τέλος τη σχέση τους, με τους ρόλους θύτη και θύματος να εναλάσσονται.Αυτή η σχέση θα θέσει σε κίνδυνο τα σχέδια πρωην ναζί-φίλων του Max που προσπαθούν να διαγράψουν το ένοχο παρελθόν τους.

Θαρραλέα και γοητευτική η ταινία που έκανε γνωστή την Liliana Cavani. Αδυνατεί όμως να ερμηνεύσει την ψυχοσύνθεση του ναζισμού εξισώνοντας τον με την "διαστροφή" (και όχι ως κοινωνικό φαινόμενο ) και παρουσιάζοντας τον τυπικό Ναζί σαν σαδομαζοχιστή. Έτσι αναγκαστικά το ενδιαφέρον στρέφεται στην ερωτική τραγωδία (σύνδρομο της Στοκχόλμης), η Ιστορία μετατρέπεται σε φόντο και ο ναζισμός σε ντεκόρ. Aπό τις πρώτες ταινίες που εισήγαγαν τα ναζιστικά σύμβολα στο ερωτικό σύμπαν του σύγχρονου σινεμά αντικαθιστώντας τα κουστούμια και τις τελετές του Σαντ. Κλασσική η σκηνή του χορού όπου γυμνή η Rampling τραγουδά σε αξιωματικούς ναζί ως Marlene Dietrich "If I were to wish for something, I would like to be just a little happy, because if I were too happy, I would long for suffering". Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία, καθιέρωσε την 28χρονη τότε Charlotte Rampling, συζητήθηκε πολύ στην εποχή της ( κυρίως ) για το σαδομαζοχιστικό της περιεχόμενο και των τολμηρών ερωτικών σκηνών και έγινε αιτία για την εμφάνιση των Nazi exploitation ταινιών με αντιπροσωπευτικότερες τις Ilsa, She Wolf of the SS (1975) και Salon Kitty (1976)

Dillinger Is Dead (1969)

2011-05-04T12:07:00.000-07:00

"Η απομόνωση σ' έναν θάλαμο, όπου η εξωτερική επικοινωνία είναι αδύνατη γιατί η ατμόσφαιρα είναι θανατηφόρα,σ' ένα θάλαμο όπου είναι απαραίτητο να φορέσεις μια μάσκα για να επιβιώσεις,μας θυμίζει τις συνθήκες της επιβίωσης του μοντέρνου ανθρώπου...ένα μόνο του αδυνατεί να αναφερθεί σ' αυτόν τον μυθικό, μονοδιάστατο, άνθρωπο...εάν δυστυχώς δεν αναλύσεις όλα τα χαρακτηριστικά της βιομηχανικής κοινωνίας μας.Αλλά μια επιτυχής αλληγορία θα μπορούσε ν' αποδειχθεί ιδιαίτερα ελκυστική αν ξεκαθάριζε τις ακραίες επιπτώσεις,οι οποίες δεν αναφέρονται με σαφήνεια,αλλά μόνον με υπονοούμενα.Για παράδειγμα, το γεγονός ότι αναγκάζεσαι να φορέσεις μάσκα δεν σου δημιουργεί ένα συναίσθημα αγωνίας ; Η εισαγωγή σ' αυτές τις μανιώδεις ανάγκες αυταπάτης τελικα δεν οδηγεί στο να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα, αλλά στη μίμηση, στην προσαρμογή στο κανονικό, στην άρνηση της ατομικότητας. Το άτομο μεταφέρει τον έξω κόσμο μέσα.Υπάρχει μια άμεση αναγνώριση του ατόμου στην κοινωνία ως μοναδικής οντότητας. Οι ανάγκες της φυσικής επιβίωσης συμπληρώνονται με την βιομηχανική παραγωγή, η οποία πλέον προτείνει ως αναγκαία την ανάγκη της χαλάρωσης, της απόλαυσης του εαυτού μας,το να συμπεριφερόμαστε και να καταναλώνουμε σύμφωνα με τα διαφημιστικά πρότυπα,που παρουσιάζουν ακριβώς τις επιθυμίες που είμαστε ικανοί να βιώσουμε."Σημειώσεις που διαβάζει ο συνεργάτης του Glauco-σχεδιαστή μασκών αερίου ...

Ο Glauco επιστρέφει στο σπίτι μετά τη δουλειά.Παρακολουθούμε την νυχτερινή του ρουτίνα στο υπερ μοντέρνο σπίτι του.Η γυναίκα του εχει πονοκέφαλο και αυτός μαγειρεύει ένα γκουρμέ φαγητό,ακούει μουσική από το ραδιόφωνο,παρακολουθεί τηλεοραση,βλέπει films...μέχρι που καταλαθώς ανακαλύπτει ένα ρεβολβερ τυλιγμένο σε μια παλιά εφημερίδα του 1934 με την ανακοίνωση του θανάτου του Dillinger .Αυτή η τυχαια ανακάλυψη θα είναι κάτι σαν επιφώτηση και η ζωή του θα αλλάξει ριζικά με απρόσμενες εξελίξεις.Η μέχρι τότε άνετη μοντέρνα ζωή του με την γυναίκα-τροπαίο θα χάσει μεμιας την αξία της και μια νέα προοπτική θα εμφανιστεί μπροστά του.
Η πρώτη απο τις 6 συνεργασίες του Marco Ferreri (σενάριο, σκηνοθεσία) με τον Michel Piccoli.''Πειραματικό", ασυνήθιστο art house με ελάχιστους διαλόγους και πολύ απλή πλοκή.Κάτι σαν το Fight Club(1999) του 1969 βουτηγμένο σε πολύχρωμη ποπ αισθητική, και non stop radio hits πάνω στον τρόμο της ρουτίνας,την αλληλεπίδραση ανθρώπου και media και την αυταπάτη του ευτυχισμένου καταναλωτή

1.Ο John Dillinger ήταν διάσημος αμερικάνος ληστής τραπεζών,υπ'αριθμών ένα δημόσιος κίνδυνος,δραπέτης και λαικός ήρωας στην Αμερική των αρχών του 30

The Conformist (1970)

2011-04-30T06:13:00.000-07:00

Ρώμη, δύο χρόνια πριν το ξέσπασμα του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μαρσέλο ζει μια απόλυτα συμβατική ζωή. Δουλεύει για τις μυστικές υπηρεσίες του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι και είναι παντρεμένος με μία "ασήμαντη" μικροαστή. Το αφεντικό του θα του ζητήσει να σκοτώσει τον αυτοεξόριστο πρώην καθηγητή του.

Ο Bertolucci (στην 5η ταινία του ) μόλις 30 χρονών υπογράφει την καλύτερη ταινία του,μια απο τις καλύτερες του ιταλικού και μια απο τις γοητευτικότερες ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου.Mε συνεργάτες τον διευθυντή φωτογραφίας Vittorio Storaro (1900, Last Tango in Paris, The Last Emperor, Apocalypse Now) και το βιβλίο του Alberto Moravia (Il conformista- 1951) και τον εκπληκτικό Jean-Louis Trintignant στο καλύτερο ρόλο της καριέρας όπου με το "αθόρυβο" παιξιμο του συμπυκνώνει στο πρόσωπο του όλα εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν τον δειλό/αδίστακτο "κανονικό" τύπο. Ο Μπερτολούτσι διατηρεί μια αποστασιοποίηση από τα δρώμενα και απογυμνώνει τον ήρωα στον θεατή. Ένας άνθρωπος αφοσιωμένος στην "κανονικότητα" που προσαρμόζεται σαν ερπετό στις συνθήκες,ενσωματώνεται στο ρεύμα και στο εκάστοτε σύστημα,ποδοπατά φιλία,έρωτα,ανθρωπιά,αξίες ώστε να έχει την εκτίμηση των αρχών και του οικείου περιβάλλοντος του. Με φλασμπακ μαθαίνουμε τα αίτια της βίαιης τάσης και της "λανθάνουσας" σεξουαλικότητας του που προσπαθεί να αποκρύψει από τον ευατό του και τους άλλους μέσω της "κανονικότητας". Μια ψυχολογική προσέγγιση στον κομφορμιστή-φασιστάκο.Η κοινοτοπία του κακού σε όλο της το μεγαλείο.Μνημειώδες το φινάλε όπου ο ήρωας ζητά τον οίκτο-συγκατάθεση-συνενοχή του θεατή.
Απόλυτα ρεαλιστική απεικόνηση της εποχής (κουστούμια,κτίρια,σκηνικά). Απόλυτη ομοιογένεια μεταξύ μουσικής (Georges Delerue)-εικόνας-κειμένου-συναισθήματος. Απόλυτες ερμηνείες από ολόκληρο το καστ. Απόλυτη φωτογραφία πλούσια σε χρώμα και φωτισμό για ατέλειωτα capture image. Απόλυτα φυσικοί διάλογοι. Αξεπέραστο διαχρονικό οπτικό υπερθέαμα. Θα μπορούσε να ανήκει στην κατηγορία "movies that can change your life" .
... Εικαστικά κοντράρεται άνετα με τον Νονό.

1.κομφορμισμός =προσαρμογή ενός ατόμου στις απαιτήσεις και στους τύπους συμπεριφοράς της ομάδας στην οποία ανήκει

The Worst Movie I Ever Seen (1)

2011-04-29T14:20:00.000-07:00

Attenberg (2010)

1.και ουτε καν γελας.ο κυνοδοντας τουλαχιστον εχει αρκετο γελιο
2.ταινιες για να ικανοποιουν το φεστιβαλικο βλεμμα και να αρεσουν στους κριτικους

Billy Elliot (2000) (2 Αποψεις απο 2 φιλους του blog)

2011-04-29T06:02:00.000-07:00

Ανωνυμος

Η ταινία διαδραματίζεται στο επαρχιακό βρετανικό προάστιο των μέσων της δεκαετίας του 80. Ο Μπίλι Έλιοτ ζει με τον αδελφό του, τον πατέρα του, που είναι ανθρακωρύχοι και με την γιαγιά του. Ο πατέρας στέλνει το Μπίλι σε μαθήματα μποξ , αλλά αυτός προτιμά το μπαλέτο, φέρνοντας σε ένα εικονικό ρινγκ τους δύο αιώνιους αντιπάλους: την προκατάληψη και την επιθυμία. Παράλληλα μία άγρια απεργία ανθρακωρύχων φουντώνει όλο και πολύ. Τελικά παρά τις αρχικές αντιδράσεις του πατέρα και του αδελφού του και με την βοήθεια μίας καθηγήτριας χορού, ο Μπιλι θα καταφέρει τελικά να κάνει πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρό και να γίνει χορευτής.

Οι περισσότεροι που βλέπουν τη συγκεκριμένη ταινία συλλήβδην τρέχουν να την εκθειάσουν και να αναγνωρίσουν σε αυτή μόνο το κυρίαρχο στοιχείο της: αυτό της ανυποχώρητης θέλησης για αγώνα. Όμως κάποια βασικά στοιχεία παραβλέπονται:

Α) Οι περισσότερες ταινίες του ξεπουλημένου κινηματογράφου ασχολούνται πολύ συχνά με τους «δύσκολους αγώνες». Οι κοινοτυπία είναι πως πάντα αυτοί οι αγώνες δικαιώνονται. Θα θεωρούσαμε αληθοφανή αυτόν τον Μπίλι Έλιοτ που δε θα μπορούσε να ξεπεράσει τις δυσκολίες, που τα νεύρα του θα τσακιζόταν, που τελικά ο αγώνας του θα συντρίβονταν στο οδόφραγμα της κοινωνικής νομιμότητας. Εκεί, στην αποτυχία, θα μπορούσαμε να δούμε πόσο δυνατός θα μπορούσε να είναι ο ήρωας της ταινίας. Αντ΄ αυτού τον είδαμε να κατακλύζει τα πάλκό, να εξέχει στους καλλιτεχνικούς κύκλούς, να θριαμβεύει... Ότι συμβαίνει πάντα, δηλαδή, σε όλα τα ωραία παραμύθια.

Β) Ο Μπίλι Έλιοτ δεν ξεχωρίζει σε τίποτα από τους υπόλοιπους νέους που αδιαφορούν για το τι συμβαίνει γύρω τους. Κοιτάει μόνο προς τα μέσα του. Ενώ δίπλα του μαίνεται μία άγρια απεργία, ένας πόλεμος κανονικός, ο Μπίλι είναι απορροφημένος στο κόσμο του και το χορό. Αδιαφορεί, όχι επειδή δεν καταλαβαίνει, αλλά επειδή δεν νοιάζεται. Ο μικρόκοσμος του κυριαρχεί και οι ατομικές του ανάγκες επισκιάζουν τα πάντα

Γ) Στην ταινία ο αδερφός του Μπίλι παρουσιάζεται ως τραμπούκος επειδή είναι ταξικά συνειδητοποιημένος και συμμετέχει δυναμικά σε όλες τις διαδικασίες της απεργίας και του αγώνα, νόμιμες ή μη. Στην ταινία ο αδερφός αποτελεί το κακό στοιχείο, τον χαρακτήρα που διακατέχεται από μία απροσδιόριστη αρνητικότητα.

Δ) Ο πατέρας του Μπίλι, αρχικά παρουσιάζεται ως αντιπαθητική φιγούρα, επειδή δεν καταλαβαίνει τα καλλιτεχνικά φετίχ του γιου του. Ακολούθως γίνεται συμπαθής όταν εγκαταλείπει την απεργία και επιστρέφει στην δουλεία για να καταφέρει να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του γιου του. Ο θεσμός δηλαδή της οικογένειας προέχει και οι ανάγκες της σηματοδοτούν όλα τα άλλα…

Ε) Ο φίλος του Μπίλι, που κρυφά είναι ερωτευμένος μαζί του, παρουσιάζεται ως αστεία καρικατούρα. Ο Μπίλι, δείχνει πως απλά τον ανέχεται και όταν του δίνει κάποια σημασία, αυτή είναι φευγαλέα και απαξιωτική. Με το τέλος της ταινίας η γελοιοποίηση του φίλου του ολοκληρώνεται, ενώ αποτυπώνεται παράλληλα ένα διακριτικό ρατσιστικό σχόλιο.

Η ταινία «Μπίλι Έλιοτ» είναι ένα αναμάσημα από την ανάποδη, ένα ηθικοπλαστικό θέαμα με ελευθεριάζον περιτύλιγμα. Ο Μπιλι Έλιοτ, ως άτομο, είναι θλιβερό και κατάπτυστο. Όπως και καθε καλλιτέχνης….

Καποιος απο Α.Ζ-Αγρινιο

1.Η μεγαλη ταξικη και κοινωνικη εξεγερση των ανθρακωρυχων και των αλληλεγγυων τους η οποια διηρκεσε σχεδον ενα χρονο (σε αντιθεση με αλλες εγχωριες εξεγερσεις ή μαλλον κοινωνικες εκρηξεις που διηρκεσαν απο 1 εως 4 μηνες) ειχε συμπαρασυρει εκτος των εργατων και πολλων αλλων ανθρωπων στους αγωνες και στα οδοφραγματα.Σιγουρα οχι ομως μαθητες δημοτικων και γυμνασιων.Εννοω οτι με ποια λογικη μπορει καποιος να απαιτει απο ενα 12χρονο ή 14χρονο να εχει ταξικη συνειδηση και αγωνιστικοτητα ή και κριτικη αντιληψη για τα κοινωνικα δρωμενα οποτε θεωρω πολυ ακυρη την αποψη οτι θα επρεπε ο μικρουλης μπιλυ να πρωτοστατει στα οδοφραγματα και στις συνελευσεις ή να εχει διαβασει ολα τα ιστορικα βιβλια που αναφερονται σε εργατικους αγωνες. Ενταξει παιδια ειπαμε αλλα ας μη το παρακανουμε....
2. Ο αδερφος του ειναι πραγματικα ενας επαρχιωτης γνησιος λουμπεν και προλετ αγωνιστης. Και καλα κανει.Αλλα ταυτοχρονα ειναι και ενας τυπικος επαρχιωτης αγγλος που κουβαλα ολα τα αντιστοιχα συμπλεγματα (καποιες φορες οπισθοδρομικος,σιγουρα ομοφοβικος και ισως σεξιστης).Παρολα αυτα και εδω ειναι το highlight βρισκει το σθενος μεσα στον αγωνιστικο κυκεωνα και τα οδοφραγματα να αποτιναξει τα συμπλεγματα του και να δεχθει τον αδερφο του και τις "αδερφιστικες" ασχολιες του αλλα και τον gay φιλο του αδερφου του.Τι καλυτερο απο ενα αγωνιστη και προλεταριο να μεταμορφωνεται απο τη μια στιγμη στην αλλη σε ενα πιο προοδευτικο ανθρωπο και ταυτοχρονα αγωνιζομενο εργατη.Το προλεταριατο οταν αποκτα και συνειδηση γινεται ακομη καλυτερο,αλλιως τι να το κανω.Και τα χρυσαυγουλα προλετ ειναι,τι να λεει??

3.Τα ιδια και χειροτερα πηγαινουν και για τον πατερα.Κολημενος,ομοφοβικος με παραδοσιακες πατριαρχικες αξιες αλλα και ταυτοχρονα "σκυλι" του πολεμου οπως αλλωστε και ο μεγαλος γιος του."Προδιδει" τον δικαιοτατο αγωνα του (ο οποιος διαφαινοταν οτι χανεται σιγα σιγα) για να μη "χασει" και τον γιο του.Οπως αλλωστε αναφερει καποια στιγμη "ειναι απλα ενα παιδι".
Το τελευταιο προφανως ξεχασαν οι συντακτες του καλογραμμενου κατα τα αλλα απο πανω αρθρου,οτι ο βασικος χαρακτηρας της ταινιας ειναι απλα ενα παιδι........
Τελος να αναφερω οτι προσωπικα εμενα μου δινει την εντυπωση οτι σε γενικες γραμμες η ταινια εκθειαζει και ηρωοποιει τον μεγαλυτερο αυτον ταξικο και εργατικο αγωνα που χει λαβει μερος στη συγχρονη ευρωπη.Φανταζομαι οτι αν ενας ή δυο εργατες υποχωρουσαν και εγκατελειπαν για χαρη του πιτσιρικα γιου ή αδερφου αυτο δεν θα σημαινε και το τελος του αγωνα...Ενος αγωνα μανιασμενου αλλα στο τελος χαμενου μιας και οι ορδες της σχιζοφρενης εξουσιαστριας θατσερ αποδειχτηκαν πιο δυνατες.Ενημερωτικα να αναφερω οτι ο αγωνας των αγγλων ανθρακωρυχων διηρκεσε σχεδον ενα χρονο (παρα κατι μερες) και ειχε και ανθρωπινες απωλειες.

Υ.Γ:Μια ιστορια ανθρωπινη δε σημαινει απαραιτητα οτι ειναι και αντι-επαναστατικη..

The Thirteenth Floor (1999)

2011-04-28T03:22:00.000-07:00

Στο 13ο πάτωμα ενός ουρανοξύστη, οι Ντάγκλας Χολ και Χάνον Φούλερ έχουν δημιουργήσει μιας ζώντανη προσομοίωση του Λος Αντζελες του έτος 1937.Ο Φούλερ δολοφονείται πρίν αποκαλύψει μια σημαντική ανακάλυψη για την κατασκευή τους.Ο Χολ γίνεται ο κύριος ύποπτος και θα αναζητήσει την αλήθεια στο εικονικό Λος Αντζελες.Εκεί θα έρθει αντιμέτωπος με συγκλονιστικές αποκαλύψεις.

Βασισμένο στη νουβέλα Simulacron 3 (1964) του Daniel Galouye.Θεματικά μοιάζει με τα Matrix(1999),Dark City(1998), Existenz(1999), Blade Runner(1982), Inception(2010) και άλλα σίγουρα. Εικονική πραγματικότητα, παράλληλοι κόσμοι,αλήθεια, φαντασία. Ξεκινά με το μυστήριο του φόνου και την παρουσίαση της μηχανής προσομοίωσης,αργότερα το ενδιαφέρον αυξάνεται καθώς θολώνουν τα σύνορα μεταξύ πραγματικότητας και εικονικής πραγματικότητας και και στο φινάλε ξετυλίγει το μπέρδεμα και απαντά σε όλες τις απορίες. Science fiction -reality thriller- με στοιχεία neo-Noir και λίγο ρομάντζο. Χωρίς ηχηρό κάστ και πολύ δράση, λίγα special effe αλλά με ενδιαφέρουσα πλοκή και όμορφη ατμόσφαιρα μυστηρίου. Μοναδική καλή ταινία του Josef Rusnak. Θάφτηκε κάτω από την επιτυχία του Μatrix που είχε βγεί λίγο καιρό πρίν

1.Στην ίδια νουβέλα βασίστηκε και η τηλεοπτική sci fi ταινία του Rainer Werner Fassbinder "World on a Wire" (1973)

Το Bαρύ Πεπόνι (1977)

2011-04-26T04:05:00.000-07:00

Ο Μίμης,νεαρός επαρχιώτης καφετζής, μεταναστεύει στην Αθήνα όταν η περιοχή του απαλλοτριώνεται από μια μεγάλη τουριστική επιχείριση.Με τη βοήθεια ενός φίλου του από το στρατό προσπαθει να ενταχθεί στην νέα του πραγματικότητα και σύντομα παντρεύεται την Τούλα .Η εργασία της Τουλάς δεν αρκεί για την ομαλή συμβίωση τους ενώ ο Μίμης αρνείται να δεχθεί τον ρόλο του υπαλλήλου μη κάνοντας κατι ουσιαστικά για να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής τους.

Η τυπική ιστορία του νέου που φτάνει στην Αθήνα για να βρει την τύχη του.Έχοντας μεγάλες προσδοκίες για τη ζωή και βαθιά νυχτωμένος για τις εργασιακές συνθήκες θα βρεθεί σε αδιέξοδο,θα καταστρέψει τον γάμο του,θα απελπιστεί και αργότερα θα τον περιλάβει η Καθοδήγα οδηγώντας τον στην οχλοβοή του συνδικαλισμού.

Δυνατό κοινωνικό δράμα για το "εδώ" και το "τώρα" της τότε μεταπολιτευτικής ελλάδας με λιτό σενάριο, ρεαλιστικότατους διάλογους, απτούς χαρακτήρες και αψεγάδιαστες ερμηνείες από Κατερίνα Γώγου και Μίμη Χρυσομάλλη. Γυρισμένη σε αυθεντικούς φυσικούς χώρους με χαρακτηριστικές εικόνες της καθημερινότητας, της διασκέδασης, τις συγκρούσεις των ανθρώπινων σχέσεων και των ηθών της εποχής . Ο Παύλος Τάσιος (σκηνοθεσία.σενάριο.παραγωγή) αποφεύγει την μελοδραματική ελληνική μαλακία και σχολιάζει με ευθύτητα την οικονομική παρακμή της ελληνικής επαρχίας, την αστυφιλία, τον αγώνα για επιβίωση του μέσου εργαζόμενου και την εργασιακή εκμετάλλευση. Σάρωσε στο αντι-φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1977 με 6 βραβεία: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, γυναικείας ερμηνείας (Κατερίνα Γώγου), ανδρικής ερμηνείας (Μίμης Χρυσομάλλης, Αντώνης Αντωνίου) και το βραβείο κριτικών κινηματογράφου.

1.πολυ καλό σερί ο Παύλος Τάσιος >Παραγγελιά! (1980) ,Το Στίγμα (1982), Άλλος για τον...Κορυδαλλό!(τα βαποράκια)(1983) ,Νοκ Αουτ (1986)

2.γιατι αντι φεστιβαλ?.
...όλο το 18ο Φεστιβάλ είναι δισυπόστατο, αφού διοργανώθηκαν δυο εκδηλώσεις, μια από τους επίσημους φορείς, που σημείωσε παταγώδη αποτυχία και μια από τα σωματεία, που συγκέντρωσε το σύνολο των αξιόλογων ταινιών, αλλά και τη μαζική συμμετοχή του κοινού. Στις 20 Ιουλίου 1977, δυο μήνες πριν το Φεστιβάλ, δημοσιεύεται στις εφημερίδες η αιφνιδιαστική είδηση ότι το Υπουργείο Βιομηχανίας τροποποιεί τον κανονισμό του Φεστιβάλ, που είχε συνταχθεί το 1975 με τη συμμετοχή των κινηματογραφικών σωματείων. Σύμφωνα με το νέο κανονισμό, η ΔΕΘ ορίζει την οργανωτική επιτροπή, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη γνώμη των σωματείων και τα χρηματικά βραβεία περιορίζονται σε 6. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε η σύνθεση του νέου ΔΣ του ΕΚΚ, που δεν περιλάμβανε κανέναν κινηματογραφιστή ή κριτικό κινηματογράφου, πράγμα που όξυνε ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Η ΔΕΘ και το Υπουργείο Βιομηχανίας κάνουν κάποιες μικροϋποχωρήσεις, καταγγέλουν σα «μεθοδευμένη» την όλη αντίθεση, προσπαθούν να διασπάσουν τους κινηματογραφιστές, και προχωρούν στη διεξαγωγή του επίσημου Φεστιβάλ σα να μη συμβαίνει τίποτα. Η Εταιρεία Σκηνοθετών διαμαρτύρεται αμέσως και απειλεί ότι Δε θα συμμετάσχει στο Φεστιβάλ.Αποφασίζεται ότι αν μέχρι τις 31 Ιουλίου το Υπουργείο δεν αναστείλει το νέο κανονισμό, οι κινηματογραφιστές θα διοργανώσουν δικό τους «Αντι-Φεστιβάλ».
περισσότερα http://www.filmfestival.gr/film_festival/archive/national_comp/1977.html