We Are the Best! (2013)

Στοκχόλμη 1982. Οι 13χρονες αχώριστες φίλες Bobo και Klara είναι οι μοναδικές punks του σχολείου. Αγοροκόριτσα με παράξενα κουρέματα, εκκεντρικά ντυσίματα και κολλημένα ακουστικά walkman στα αυτιά. Η punk μουσική είναι η διέξοδος για  την εσωστρεφή Bobo που νιώθει παραμελημένη απ'την χωρισμένη μάνα και για την αντιδραστική Klara είναι ένας τρόπος να έκφρασει την αγανάκτηση της για την πολιτική. Δεν τις νοιάζει που όλοι λένε οτι το πανκ πέθανε και οι 16ρηδες ακούνε πλέον Joy Division. Αράζουν στο κέντρο νεότητας που κάνουν πρόβα οι Iron Fist (=νταήδες μεταλλάδες που τις κοροιδεύουν) και, μόνο και μόνο, για να τους την χαλάσουν,  δημιουργούν την δική τους μπάντα, χωρίς να έχουν ούτε ξέρουν να παίζουν κάποιο όργανο. Το 1ο τραγούδι τους έχει αφορμή την τιμωρία τους στο μάθημα φυσικής αγωγής και λέγεται I Hate Sports. Πλησιάζουν την μοναχική Hedvig που έφαγε γιουχάρισμα στην σχολική επίδειξη ταλέντων παίζοντας κλασσική κιθάρα για να γίνει το 3ο μέλος της μπάντας. Είναι χριστιανή και παρά τις προσπάθειες της Klara αυτό δεν αλλάζει, αλλά τουλάχιστον θα την κουρέψουν σωστά. Τωρα είναι 3, έχουν την καλύτερη μπάντα του κοσμου και δεν δέχονται τον χαρακτηρισμό-κοριτσίστικη. Η πρώτη ρήξη θα έρθει όταν γνωρίσουν τους Σαμποταζ (συνομήλικη punk μπάντα αγοριών με hit το Μπρέζνιεφ & Ρέιγκαν- Γαμηθείτε)
Feelgood comedy drama ενηλικίωσης απ'τον σουηδό Lukas Moodysson (Lilja 4-ever.2002), μεταφορά της ημιαυτοβιογραφικής κομικ νουβέλας Never Goodnight.2008 της συζύγου του. Συλλαμβάνει με ειλικρίνεια την ηλικία και καταγράφει επεισόδια από την καθημερινότητα των outsiders κοριτσιών (οικογένεια, σχολείο, παιχνίδι, 1ο μεθύσι, φλερτ, τράκα στο μετρό, ανησυχίες, ανασφάλειες, καταπίεση, θράσος, κύρηγμα, bullying, 1η συναυλία) σε μια μουντή και παγωμένη Στοκχόλμη που, αβίαστα και χωρίς διδακτισμούς, αναδεικνύει την φιλία, την επιμονή στην προσωπική επιλογή, την αποδοχή της διαφορετικότητας, και την αλληλεγγύη ως τα μόνα μέσα επιβιώσης στον βαρετό και άχαρο κόσμο των μεγάλων. Κάμερα στο χέρι, αμεσότητα, μεταδοτική ενέργεια, υπερφυσικές ερμηνείες, 80ς νοσταλγία, πολύ σουηδικό punk rock. Καρφώνει ένα μόνιμο χαμόγελο σε όλη την διάρκεια της και ας μην καταφέρνει να προκαλέσει σασπένς και κορυφώσεις. Απευθύνεται σε ανήλικους κάθε ηλικίας.

1.άλλη μια νεαρή πανκ εδω και άλλη μια 13χρονη εδω

2.

Lilja 4-ever (2002)

Eμπορία ανθρώπων = συλλογή, μεταφορά, μετακίνηση, υπόθαλψη ανθρώπων μέσω απειλής ή χρήση βίας ή άλλων μορφών εξαναγκασμού, απαγωγής, εξαπάτησης, κατάχρηση δύναμης ή μιας ευάλωτης κατάστασης ή της πληρωμής ή λήψης χρημάτων με σκοπό τη συγκατάθεση ενός ατόμου ώστε να ασκήσει εξουσία πάνω σε έναν άλλον άνθρωπο με σκοπό την εκμετάλλευση. Η εκμετάλλευση περιλαμβάνει την εκπόρνευση του άλλου ή άλλες μορφές σεξουαλικής εκμετάλλευσης, αναγκαστική εργασία ή υπηρεσίες, δουλεία ή πράξεις όμοιες με δουλεία, υποτέλεια ή αφαίρεση οργάνων. Τα κέρδη που αποφέρει το παγκόσμιο εμπόριο ανθρώπων στα εγκληματικά δίκτυα μπορούν να συγκριθούν με τα αντίστοιχα του εμπορίου ναρκωτικών και όπλων.

Ξεκινά από το τέλος. Η Λίλια τρέχει αλαφιασμένη. Φτάνει σε μια γέφυρα αυτοκινητόδρομου και μοίαζει σαν να σκέφτεται να πηδήξει. Kατ. 3 μήνες πρίν σε κάποιο υποβαθμισμένο προάστιο της Εσθονίας. Μετα-κουμμουνιστική παρακμή και εξαθλίωση. Η Λίλιαν χαρούμενη μαζεύει τα πράγματα της για να φύγει με τη μάνα της για αμερική.Άκυρο. Η μάνα φεύγει με το γκόμενο. "Θα σου στείλω γράμμα και λεφτά και θα έρθεις και εσύ αργότερα". Πατέρας δεν υπήρξε ποτέ. Μετακομίζει σε μια τρύπα χωρίς ρεύμα και θέρμανση. Την φροντίζει υποτίθεται η καρίολα η θεία της. Άφραγκη τριγυρνά με τον μοναδικό της φίλο, έναν 11χρονο που ο μέθυσος πατέρας τον έδιωξε απο το σπίτι. Μαστουρώνουν με κόλλα στα χαλασματα κτιρίων και ονειρεύονται. Την ρετσινιά της πόρνης θα κολλήσει από μαλακία μιας συμμαθήτριας που εκπορνεύεται για μεγαλύτερο χαρτζιλίκι. Το πολυπόθητο γράμμα θα έρθει μέσω της κοινωνικής πρόνοιας... "απαρνούμε την μητρότητα, δεν αναγνωρίζω την κηδεμονία, ας αναλάβει η πρόνοια". Το αμερικάνικο όνειρο τέλειωσε. Η φωτογραφία της μάνας καίγεται. Η ρετσινιά γίνεται πραγματικότητα και εκπορνεύεται στα τοπικά μπαρ. Με τα πρώτα λεφτά αγοράζει τρόφιμα, τσιγάρα και δώρο για τον κολλητό. Για πρώτη φορά δεν τσακώνεται με την ταμία. Μετά το καθημερινό κράξιμο έρχεται και βιασμός απο τους παλικαράδες της γειτονιάς. Ερωτεύεται ένα νεαρό που της υπόσχεται δουλειά και ευημερία στη Σουηδία, στο πολιτισμό. Η σουηδία γίνεται η νέα αμερική. Συγνώμη κολλητέ. Αντίο μιζέρια. Όνειρα για μια νέα ζωή. Φεύγει πρώτη, στο αεροδρόμιο θα την υποδεχτεί έμπιστο άτομο ...Παγίδα. Στο αεροδρόμιο την περιμένει νταβαντζής. Την κλειδώνει σε σπίτι χωρίς δυνατότητα διαφυγής. Βιασμός με το καλημέρα. Απειλεί οτι αν προσπαθήσει να αποδράσει θα την σκοτώσει και αν τα καταφέρει ποτέ να φτάσει στους μπάτσους αυτοί θα την στείλουν πίσω. Ο νταβάς σέρνει την σκλάβα του απο ευηπόληπτο πορνοπελάτη σε κυριλέ κανίβαλους. Δεν έχει δικαίωμα να αρνηθεί πελάτη, σεξουαλικές προτιμήσεις, διαστροφές. Άχρηστες οι προσευχές. Αόματος ο θεός. Τώρα πια είναι μόνο προιόν, σκεύος ηδονής, φρέσκια σάρκα έτοιμη να κατασπαραχτεί σε ένα κελί ή σε μια πισίνα, από τους άντρακλες του Υπέροχου Δυτικού Ευρωπαικού Πολιτισμού... Α η Λίλιαν ειναι μόλις 16 ετών.

Πόσες τέτοιες ιστορίες υπάρχουν εκεί έξω? Εμπνευσμένος απο μια τέτοια ο Lukas Moodysson πραγματεύεται το εμπόριο σαρκός χωρίς μελοδραματισμούς, ηθικολογίες, στρογγυλέματα, φανφάρες και εντυπωσιασμούς. Αποτυπώνει το μιζέρο σύμπαν που τροφοδοτεί τον πολιτισμό μας με σύχρονους σκλάβους του σεξ, την μεταφορά τους στην Δυτική μιζέρια και την τελική εξόντωση τους. Κάτι παραπάνω απο μια ταινία για την πορνεία και το τραφικινγκ. Μιλά για τη λαχτάρα να θες να εξαφανιστείς, για την ευκολοπιστία του απελπισμένου, για την εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο, για ολοκληρωτική χρεωκοπία, για τον ατέλειωτο μεσαίωνα, για αυτούς που μπορουν να αγοράσουν τα πάντα και για αυτούς που αναγκάζονται να πουλήσουν τα πάντα. Αμίλικτος ρεαλισμός, ειλικρίνεια, ευθύτητα, δύναμη, κάμερα στο χέρι, ντοκιμαντερίστικο ύφος, σοκ. Στο πρόσωπο της Λίλιαν η αλήθεια ωμή, γυμνή, λευκή, ασφυκτική. Το μονταζ στις "σκηνές σεξ" τσακίζει κόκκαλα. Απίστευτη ερμηνεία απο την ρωσίδα πιτσιρίκα Oksana Akishina. Περιττά και υποκριτικά τα βραβεία. Ο εφιάλτης αυτοπροσώπως.

1.Λίλια για πάντα (ελλ.τίτλος)

2.τραιλερ