The Discipline of D.E. (1982)

dir. Gus Van Sant

based on a story by William S. Burrogh

Drugstore Cowboy (1989)

1971. ΗΠΑ. Τέσσερις εθισμένοι νέοι στα ναρκωτικά μετακινούνται από πόλη σε πόλη ληστεύοντας φαρμακεία και νοσοκομεία. Η συνοχή της παρέας σπάει όταν η μία από τις κοπέλες πεθαίνει από υπερβολική δόση.

Η 2η και καλύτερη ταινία του (αδιάφορου πλέον) Gus Van Sant και η καλύτερη ερμηνεία του Matt Dillon. Βασισμένη στην αυτοβιογραφική νουβέλα του James Fogle. Ξεκινά απ'το τέλος με το Bob-αρχηγό τις συμμορίας- ημιαναίσθητο σε ασθενοφόρο να μας διηγείται τις περιπέτειες του- εθισμός, ληστείες, τραβήγματα με μπάτσους, προλήψεις, σχέση με την οικογένεια, ξύλο, κλινική αποτοξίνωσης. Οι ήρωες έχουν χτίσει το δικό τους σύμπαν και η μοναδική επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο είναι μόνο μέσω μπάτσων και φαρμακείων. Ο θάνατος της Nadine (Heather Graham.η πορνοστάρ με τα rollers του Boogie Nights.1997) θα οδηγήσει τον Bob από "ξετσίπωτo πρεζόvι σε μόvιμη βάση" στη "νορμαλ" ζωή όμως τα κοράκια του παρελθόντος θα τον πετύχουν καθαρό κ απροετοίμαστο και οι οιωνοί θα πράξουν το ειρωνικό τους καθηκον -"Oι μίζερoι μπάτσoι με συvόδευαv στo πιo ζoυμερό φαρμακείo της πόλης".
Μια ρεαλιστική απεικόνηση της υποκουλτούρας των ναρκωτικών. Μικρή ανεξάρτητη παραγωγή χωρίς γκλαμουριές, κλάψες, ηθικολογίες και διδακτισμούς που καταγράφει με ρεαλισμό, λιτότητα, ειλικρίνια και χιούμορ τα χρονικά ενός πρεζάκια που ξέρει εξαρχής πως "παίζει έvα παιχvίδι πoυ δεv κερδίζεται... στo έπακρo". Σωστές ερμηνείες, μερικά trippy effe, υπέροχη voice over αφήγηση και pop χιτακια της εποχής. Χαλαρά μια απο τις καλύτερες ταινίες του είδους και της δεκαετίας. Προς το τέλος εμφανίζεται ο Burroughs, αποθεώνοντας την ταινία ως πρεζάκιας παπάς (χαρακτήρας βασισμένος στο "Παπα" Τον Λέγανε απο την συλλογή διηγημάτων Ο Απολυμαντης.1973 ) που καβατζώνεται απ'τον Bob και τοποθετεί το stuff πάνω στη βίβλο- "Πρoβλέπω ότι στo εγγύς μέλλov oι δεξιoί θα χρησιμoπoιήσoυv τηv υστερία για τα vαρκωτικά ως πρόφαση για vα επιβάλλoυv έvα διεθvή φoρέα αστυvόμευσης. Eίμαι γέρoς, δεv θα ζήσω vα δω μια ριζική λύση στo πρόβλημα τωv vαρκωτικώv."

1.τελευταία φορά που o συγγραφέας του βιβλίου συνελήφθη για ληστεία σε φαρμακείο ήταν το 2011 σε ηλικία 73 χρονών

Decoder (1984)

Η μουσική Muzak σχεδιάζεται για να επενδύσει διακριτικά συγκεκριμένους χώρους της καθημερινής ζωής (εμπορικά κέντρα, εστιατόρια, κτίρια γραφείων, ασανσερ κ.ά.), με σκοπό την ανάλογη επίδραση στην ανθρώπινη διάθεση και συμπεριφορά.
΄Ενας νεαρός πανκ sound artist (FM Einheit - Einsturzende Neubauten) ανακαλύπτει τις ηχητικές συχνότητες που μπορούν να επηρεάσουν δραστικά την ανθρώπινη διάθεση και συμπεριφορά. Σε ένα όνειρο του βλέπει την στριπτιζεζ φίλη του (την υποδύεται η πραγματική cristiane f) παρέα με τον Burroughs και τον αρχιερέα (Genesis P-Orridge -Throbbing Gristle, Psychic TV) ενός κινήματος που κηρρύτει οτι "Η πληροφορία είναι σα μια τράπεζα. Κάποιοι από μας είναι πλούσιοι... κάποιοι από μας είναι φτωχοί από πληροφορία. Όλοι μας μπορούμε να είμαστε πλούσιοι! Η δουλειά μας, η δουλειά σας, είναι να ληστέψουμε την τράπεζα. "Κλέβει την κασσέτα από ένα fast food restaurant- με στρατιωτική εκπαίδευση του προσωπικού- που παίζει muzak,  αποκωδικοποιεί την μουσική , την remixαρει με τους δικούς του ήχους και δημιουργεί το αντι-muzak.  Αφού πρώτα την αντιγράψει πολλές φορές, αντικαθιστεί την καινούργια κασσέτα με αυτές των καταστημάτων και τις μοιράζει σε άλλους πάνκιδες στο δρόμο διαδίδοντας τον ήχο παντού. Ακολουθεί πανικός, ταραχές, μαζικές εξεγέρσεις. Η εταιρία/αλυσίδα φαστφουνταδικων δεν μπορεί να το ανεχτεί και στέλνει έναν hit-man (Bill Rice-Coffee and Cigarettes.2003) να σταματήσει το αντι-muzak κίνημα.
Γερμανικό underground πειραματικό low budget cyberpunk sci-fi, εμπνευσμένο απο τις ιδέες του Burroughs, ο οποίος έχει μια μικρή συμμετοχή, με πρόθεση να μοιάζει σαν οπτικό beat ποίημα. Σε στιγμές μοιάζει ερασιτεχνικό χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Χρησιμοποιεί τεχνικές πρώιμου videoart, έντονο contrast, έντονα χρώματα, dream machine, πειραματική μουσική, cut ups, "άκυρο" φωτισμό, βατράχια, μπομπίνες, λούπες, μπλιμπλίκια, οπλοκασσετόφωνα, αισθητική τρομοκρατία, μπάχαλα απο την επίσκεψη reagan στο βερολίνο. Mια πολιτική ερμηνεία στο έργο του Burroughs.
1.αν τα παραπανω ονοματα δεν σου λενε τιποτα,προσπερνα το

ταινια και soundtrack εδω
υποτιτλοι εδω
2.

Naked Lunch (1991)

Ένας εξολεθρευτής εντόμων- αποτυχημένος συγγραφέας-εθισμένος στα ναρκωτικά σκοτώνει τη γυναίκα του από ατύχημα. Η γραφομηχανή του έχει μετατραπεί σε κατσαρίδα, βρίσκεται μπλεγμένος σε μια κυβερνητική υπόθεση και δραπετεύει στο κακόφημο ισλαμικό λιμάνι Interzone όπου εκεί τίποτα δεν είναι αληθινό και όλα επιτρέπονται.

"Είναι αδύνατο να γίνει ταινία το Γυμνό Γεύμα. Μια κυριολεκτική μεταφορά δεν θα δούλευε. Θα κόστιζε 400 εκατομμύρια δολάρια για να γίνει και θα απαγορευόταν σε όλες τις χώρες του κόσμου" είπε ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ σχετικά με το περιβόητο βιβλίο του Ουίλιαμ Μπάροουζ, όταν ανέλαβε να το μεταφέρει στο σινεμά. Το σενάριο της ταινίας που υπογράφει ο ίδιος ο Κρόνεμπεργκ είναι βασισμένο εν μέρει στο μυθιστόρημα και συμπληρώνεται από διάφορα βιογραφικά στοιχεία και αλλά έργα του Μπάροουζ. Ο Κρόνεμπεργκ -ο μόνος που θα μπορούσε να το σκηνοθετήσει -υοθετεί το παραλληρηματικό ύφος αφήγησης του Γυμνού Γεύματος και βυθίζει τον θεατή σε ενα εφιαλτικό κόσμο με άξονες τον εθισμό και τον κρατισμό. Το ναρκωτικό/εντομοκτόνο προσφέρει ένα είδος καφκικής μαστούρας (νιώθεις σαν έντομο) και έντονης δημιουργηκότητας στον Bill που ξαναβρίσκει την έμπνευση εξολοθρεύοντας κάθε ορθολογική του σκέψη. Μια γραφομηχανή-κατσαρίδα τον διορίζει πράκτορα και του αναθέτει αποστολές σχετικά με την επιχείρηση «Μαύρη Σάρκα». Πραγματικά περιστατικά από την ζωή του Μπάροουζ είναι η κατά λάθος δολοφονία της γυναίκας του, ενώ έπαιζαν το παιχνίδι του Γουλιέλμου Τέλλου, και η επίσκεψη του Κέρουακ και του Γκίνσμπεργκ στην Ταγγέρη όπου τον βοήθησαν να συνδέσει το χαοτικό υλικό του βιβλίου. Σωστός ο ανέκφραστος Peter Weller ως Μπάροουζ ενώ και το υπόλοιπο καστ - Judy Davis, Ian Holm, Julian Sands, Roy Scheider - είναι εξίσσου καλό. Απαιτητική, σκοτεινή, νοσηρή, χαοτική με συνεχείς εκπλήξεις και σουρεαλιστική noir βαριά ατμόσφαιρα, free jazz απο τον μόνιμο συνεργάτη Howard Shore, υποτονικά χρώματα, μουντά σκηνικά και παραισθησιογόνες εικόνες συνθέτουν ένα νοσηρό αλλόκοτο παραλόγο περιβάλλον, πιστό στο πνεύμα και τα μοτίβα του προφήτη Μπάροουζ.

1.Το Γυμνό γεύμα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1959 και στην Αμερική το 1962. Οι υπεύθυνοι του εκδοτικού οίκου συνελήφθησαν λόγω του άσεμνου περιεχομένου του και το στοκ κατασχέθηκε από τις Aρχές. Tρία χρόνια μετά ακολούθησε η περίφημη δίκη του «Γυμνού γεύματος» και μόλις τον Ιούλιο του 1966 το Aνώτατο Δικαστήριο της Mασαχουσέτης αποφάσισε να επιτρέψει την κυκλοφορία του βιβλίου, μια ιστορική απόφαση που σημείωσε το τέλος της λογοκρισίας στις HΠA, στο πεδίο της λογοτεχνίας. Το βιβλίο έγινε γρήγορα θρύλος και μαζί με το Στο δρόμο του Kέρουακ και το Oυρλιαχτό του Γκίνσμπεργκ αποτελούν πλέον την «κoρυφαία τριάδα» της μπιτ λογοτεχνίας.
2.