Δευτέρα 29 Απριλίου 2013
Σάββατο 20 Απριλίου 2013
Παρασκευή 12 Απριλίου 2013
The Battle of Algiers (1966)
Aλγέρι. Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο του Αλγερίου (FLN), σκοτώνει Γάλλους αστυνομικούς, ξεκινώντας τον αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας. Σε αντίποινα ο αρχηγός της Αστυνομίας βάζει βόμβα στην Αραβική συνοικία με αποτέλεσμα πολλοί από τους κατοίκους να σκοτωθούν. Το FLN, με τη σειρά του, στέλνει τρεις γυναίκες –βομβιστές στην Ευρωπαϊκή συνοικία. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η Γαλλία στέλνει στρατιωτικές δυνάμεις με επικεφαλή τον συνταγματάρχη Mathieu, γνωστό για τη σκληρότητα του και την ασέβεια του στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο συνταγματάρχης προσπαθεί να καταπνίξει την επανάσταση με βασανιστήρια.
Η σημαντικότερη πολιτική ταινία όλων των εποχών. Παραγωγή του Γιασέφ Σααντί, ηγετικής μορφής του FLN, και βασίζεται στο βιβλίο "Αναμνηστικά από τη Μάχη του Αλγερίου" που έγραψε ο ίδιος στη φυλακή. Επικεντρώνεται στο διάστημα 1954-57 όπου η αλγερο-γαλλική αντιπαράθεση έχει φτάσει στη κορύφωση της και παρουσιάζει την οργάνωση του αντάρτικου πόλεως των Αλγερινών και τα αντίμετρα των Γάλλων. Ένας αγώνας για ανεξαρτησία που κράτησε 8 χρόνια με απολογισμό 1 εκατομμύριο νεκρούς, 2 εκατομμύρια σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά ορφανά. Πολιτικά δικαιώματα ίσχυαν αποκλειστικά για το 1.000.000 των Ευρωπαίων εποίκων που κυβερνούσαν 8.000.000 ντόπιων μουσουλμάνων. Tο 71 ανεβαίνει για πρώτη φορά στο Παρίσι και κατεβαίνει άμεσα μετά από βίαιες διαδηλώσεις ακροδεξιών οργανώσεων. H Γαλλία αναγνώρισε την γενοκτονία των Αρμενίων το 2001.
Ξεκινά από το τέλος. Αντάρτης εξαντλημένος από άγρια βασανιστηρία, καταδίδει τον Αλή Λα Πουάντ-ένα από τα κεφάλια της οργάνωσης. 1 χρόνο πρίν-ο χειρονάκτης, χτίστης, πυγμάχος, αναλφάβητος, παπατζής, ανυπότακτος με 3 χρονια αναμορφωτήριο Αλή συλλαμβάνεται από μπάτσους. Βγαίνει από τη φυλακή μετά από 5 μήνες. Ένα παιδί του δίνει σημείωμα του FLN που του ζητά την εκτέλεση μπάτσου-τεστ εμπιστοσύνης. Οι δολοφονίες μπάτσων στα χαοτικά άπειρα σοκάκια έχουν αυξηθεί-ο αποκλισμός των Αραβικών συνοικίων και έλεγχος σε όλα τα σημεία πρόσβασης δεν έχουν θετικά αποτελέσματα- και οι γάλλοι στέλνουν πεζοναύτες με επικεφαλή το σκυλί του πολέμου συνταγματάρχη Mathieu (ο μοναδικός ηθοποιός της ταινίας). Επιστρατεύουν την μόνιμη μέθοδο- βασανισμός και ανάκριση-και δημιουργούν αφορμές για να νομιμοποιήσουν τις επεμβάσεις τους. Το FLN καλεί σε εβδομαδιαία γενική απεργία και παύση ένοπλης δράσης για να κινητοποιήσει όλους τους Αλγερινούς, να εκτιμηθεί η δύναμή τους και να ευαισθητοποιήθει ο ΟΗΕ.
Γυρίσμένη αποκλειστικά στο αχανές πεδίο μάχης της Κάσμπα-παλιά μουσουλμανική συνοικία της πόλης-με κομπάρσους τους ανθρώπους που στον απελευθερωτικό πόλεμο ήταν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της Ιστορίας. Η αποστασιοποιημένη κινηματογράφηση του Ιταλού ντοκιμαντερίστα Τζίλο Ποντεκόρβο αλά σινεμά Verite με κάμερα στο χέρι, το ασπρόμαυρο με έντονο κοντραστ, τα μεγάλης διάρκειας μονοπλάνα και η χρήση ερασιτεχνών ηθοποιών φτάνουν τον ρεαλισμό και την δραματικότητα των στιγμών στα άκρα δίνωντας την αίσθηση οτι παρακολουθείς ντοκιμαντερ ή αρχειακό υλικό. Τέχνη και πολιτική, ντοκιμαντέρ και σινεμά, ιστορία και μυθοπλασία γίνονται ένα αναβιώνοντας με ακρίβεια βήμα βήμα τη διαδικασία του αγώνα, την γέννηση του αντάρτικου, τη δομή και τρόπο δράσης του, τις φρικαλεότητες και των 2 πλευρών, βασανισμούς, εκτελέσεις, τις φυλετικές διακρίσεις και την οικονομική ανέχεια, την σκληρή καταστολή των γάλλων και την επιχείρηση Σαμπάνια, την ψυχολογία και δυναμική της λουμπεν μάζας, τον ρόλο των γυναικών/μυστικών μαχητών, συγκρούσεις μαζικές και μη, μέχρι και το τελικό αυθόρμητο απροσδόκητο σαρωτικό νικηφόρο χύσιμο του πλήθους στους δρόμους ύστερα από δύο ολόκληρα χρόνια σχετικής ηρεμίας... Η ταινία με τους περισσότερους εν ψυχρώ φόνους μπάτσων. Μουσική από Εnnio Morricone! Aριστουργηματικό αντικειμενικό καθηλωτικό ρεαλιστικότατο πολιτικό θριλερ με τις καλύτερες των προθέσεων. H αγαπημένη ταινία του Andreas Baader της RAF. Η σημαντικότερη πολιτική ταινία όλων των εποχών.
Γυρίσμένη αποκλειστικά στο αχανές πεδίο μάχης της Κάσμπα-παλιά μουσουλμανική συνοικία της πόλης-με κομπάρσους τους ανθρώπους που στον απελευθερωτικό πόλεμο ήταν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της Ιστορίας. Η αποστασιοποιημένη κινηματογράφηση του Ιταλού ντοκιμαντερίστα Τζίλο Ποντεκόρβο αλά σινεμά Verite με κάμερα στο χέρι, το ασπρόμαυρο με έντονο κοντραστ, τα μεγάλης διάρκειας μονοπλάνα και η χρήση ερασιτεχνών ηθοποιών φτάνουν τον ρεαλισμό και την δραματικότητα των στιγμών στα άκρα δίνωντας την αίσθηση οτι παρακολουθείς ντοκιμαντερ ή αρχειακό υλικό. Τέχνη και πολιτική, ντοκιμαντέρ και σινεμά, ιστορία και μυθοπλασία γίνονται ένα αναβιώνοντας με ακρίβεια βήμα βήμα τη διαδικασία του αγώνα, την γέννηση του αντάρτικου, τη δομή και τρόπο δράσης του, τις φρικαλεότητες και των 2 πλευρών, βασανισμούς, εκτελέσεις, τις φυλετικές διακρίσεις και την οικονομική ανέχεια, την σκληρή καταστολή των γάλλων και την επιχείρηση Σαμπάνια, την ψυχολογία και δυναμική της λουμπεν μάζας, τον ρόλο των γυναικών/μυστικών μαχητών, συγκρούσεις μαζικές και μη, μέχρι και το τελικό αυθόρμητο απροσδόκητο σαρωτικό νικηφόρο χύσιμο του πλήθους στους δρόμους ύστερα από δύο ολόκληρα χρόνια σχετικής ηρεμίας... Η ταινία με τους περισσότερους εν ψυχρώ φόνους μπάτσων. Μουσική από Εnnio Morricone! Aριστουργηματικό αντικειμενικό καθηλωτικό ρεαλιστικότατο πολιτικό θριλερ με τις καλύτερες των προθέσεων. H αγαπημένη ταινία του Andreas Baader της RAF. Η σημαντικότερη πολιτική ταινία όλων των εποχών.
Κυριακή 31 Μαρτίου 2013
Skinned Deep (2004)
Μια οικογένεια πηγαίνει διακοπές. Το αυτοκίνητο μένει από λάστιχο. Μια γριά προσφέρεται να βοηθήσει. Είναι η αρχηγός μιας διαταραγμένης οικογένειας μεταλλαγμένων που διαμένει στην περιοχή.
Άλλο ένα από τα 100νταδες rip off του The Texas Chain Saw Massacre (1974). Είναι η μοναδική ταινία του Gabriel Bartalos (σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή) που θέλησε να γίνει ο Tom Savini αξιοποιώντας την μακρόχρονη εμπειρία του στα Special Effects πάνω σε ένα δοκιμασμένο χιλιοπατημένο στορυ. Το σχέδιο του να δημιουργήσει μια ακολουθία μεταλλαγμένων Leatherface χαρακτήρων δεν έπαισε στο κενό. Βρήκε μια εξέχουσα θέση στον απέραντο βρομερό βούρκο των bad movies we love. Ανάξιες λόγου, σημασίας, κριτικής, βατόμουρων δέχονται την χλεύη απο κριτικούς και κοινό, αν ποτέ φτάσουν ως εκεί, και αργότερα, ελάχιστες απο αυτές, οι φωτείνες εξαιρέσεις αυτών, επιβεβαιώνουν τον κανόνα και γίνονται αντικείμενα λατρείας απο μερίδα κοινού/ανώμαλων σινεφιλ. Τα σκουπίδια του ενός - ο θησαυρός του άλλου. Από τον προπάτορα Εντ Γουντ (1924 -1978) μέχρι τις υποπαραγωγές τις Troma Entertainment στις τούρκικες υπερπαραγωγές των 70ς μέχρι το πρόσφατο ανοσιούργημα The Room (2003). Ένας ωκεανός αποτυχίας αμόλυντος απο το mainstream. Το τελευταίο προπύργειο του cult κινηματογραφου.
Τυπική εισαγωγή horror- ερημιά, βροχή, σκότος. Ένας γέρος οδηγά. Ένα όχημα αλα Mad Max τον πλησιάζει- η φιγούρα της αφίσας πετάει ένα γάντζο και ανατρέπει το αυτοκίνητο- ακραίο άκυρο κατ/ένα λαδωμένο μπράτσο σφίγγετε μπροστά σε μια λάμπα-και ο αβοήθητος γέρος γίνεται το πρώτο θύμα. Έρχεται η τυπική πατριαρχική οικογένεια υπέρβαρων χαζών αμερικάνων, γνωρίζει την κακοντουμπλαρισμένη καλοκάκαγαθη σχιζογριά και την λατρεμένη οικογένεια στο μακάβριο σπίτι τους που αποτελείται απο τον bad ass motherfucker Surgeon General της αφίσας, τον νάνο νίντζα Plates (Warwick Davis.ο star της ταινίας) που αντί για αστεράκια εκτοξεύει πιάτα και τον ευαίσθητο Brain με τον τερααάστιο εγκέφαλο. Πίδακες αίματος. Ζωντανή μένει μόνο η χορτοφάγος κόρη γιατί την γουστάρει ο Brain (ο 10χρονος αδερφός κόπηκε κατακόρυφα στα 2). Πικνικ ρομαντζάδα. Την ντύνουν νυφούλα και την δένουν μπροστά από το όχημα και επιτίθενται σε μια καινούργια άτυχη διερχόμενη παρέα υπέρβαρων για την μυήση του νέου μέλους της οικογενείας. Ξεγελά με τερτίπια τον Brain και του ανοίγει τον εγκέφαλο στα δύο, πράσινο αίμα και παιδικά κυβάκια με γράμματα βγαίνουν και σχηματίζουν LOVE, αυτή τα πατά και γίνεται HATE (σκληρό). Μια παρέα γέρων χαρλεάδων-Ancient Ones-ανακαλύπτει οτι ο αρχηγός τους που γοητεύτηκε απο την γριέτζο ειναι νεκρός και επιστρέφει για εκδίκηση. Η γριά τους δίνει δωράκια/σήματα της ειρήνης και τα κολάει στο μέτωπο του καθενός...παγίδα...head explosion! Επική μονομαχία γέρου με νάνο. Ξερίζωμα κεφαλιού και σουτ. Το κορίτσι προσπαθώντας να δραπετεύσει φτάνει στο οστεοφυλάκιο/εργαστήριο του καλωδιωμένου ακέφαλου σφίχτη πατέρα Creator. Κόβει την παροχή πράσινης γλίτσας στη γριά και αυτη λιώνει. Ένα κεφάλι βγαίνει απο την κοιλιά του creator και της επιτίθεται. Γκρεμίζοντας το εργαστήριο-ο creator χάνει τη δύναμη του και πεθαίνει. Με ηλεκτροπληξία, δυναμίτη, και μια αποτελειωτική ροδιά πεθαίνει και ο Surgeon General. Πάει να τα πει όλα στο μπάτσο και ανακαλύπτει οτι αυτός ειναι η τελική τελική τελική μάνα του κακού και ουρλιαζει ΝΟΟΟΟΟΟΟΟΟ σε ολόκληρη τη διάρκεια των τιτλων τέλους. Κάκιστες ερμηνειες, κάκιστοι διάλογοι, ασταμάτητες ασήμαντες ανατροπές, τεράστιες τρύπες και φτηνιάρικη Λιντσεική ατμόσφαιρα και άλλοι 100 λόγοι για είναι Πραγματική κακή. Ένα μεγάλο omfg. Μια αληθινή κινηματογραφική εμπειρία για ιδιαίτερα γούστα
1. η σκηνή οπου ο Brain τρέχει γυμνός εν ώρα αιχμής στην Times Square δεν ειναι μέρος γυρισμάτων, ειναι αληθινή! Συνελήφθει αμέσως για αυτήν την πρωτοποριακή του performance. Άτιμη λογοκρισία.
2. εδω η ταινια με ελληνικους υποτιτλους (rip by cinete)1. η σκηνή οπου ο Brain τρέχει γυμνός εν ώρα αιχμής στην Times Square δεν ειναι μέρος γυρισμάτων, ειναι αληθινή! Συνελήφθει αμέσως για αυτήν την πρωτοποριακή του performance. Άτιμη λογοκρισία.
http://www.mediafire.com/?h8m4zru8u4ihn6i
3.
Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013
Baise-moi (2000)
Mια πόρνη και μια πορνοστάρ συναντιούνται τυχαία. Έχοντας διαπράξει απο ένα φόνο η καθεμία, ξεκινούν ένα ταξίδι προς το Παρίσι γεμάτο σεξ ναρκωτικά και φόνους.
Το πρώτο banned του 21ου αιώνα. H ταινία σκάνδαλο του 2000. Μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου της Virginie Despentes απο την ίδια και την πρώην πορνοστάρ Coralie Trinh Thi με πρωταγωνίστριες και κομπάρσους πορνοστάρς. Απαγορευμένη σε πολλές χώρες, με τεράστιο Warning και Ακατάλληλο όπου κυκλοφόρησε, κατηγορήθηκε για πορνογραφία, ακραία βία, φεμινιστικό κομπλεξισμό και άλλα τέτοια όμορφα.
Τι περιεχόμενο μπορεί να έχει με τέτοιο προκλητικό τίτλο (=fuck me) και τέτοιο καστ? Το shock value χτυπάει κόκκινο από την αρχή - απαγωγή και ομαδικός βιασμός (ο καλός και ο κακός τρόπος αντιμετώπισης του βιασμού από την μεριά του θύματος). Η Manu (Raffaela Anderson) σκοτώνει τον αδερφό της και η Nadine (Karen Lancaume) την συγκάτοικο της μη αντέχωντας άλλα σχόλια για τον τρόπο ζωής τους. Χάνουν το τελευταίο τρένο, γνωρίζονται τυχαία στη στάση, κάνουν μια ληστεία και ξεκινούν ένα ταξίδι στο πουθενά που περιλαμβάνει άφθονο σεξ, αλκοολ, ναρκωτικά, σκότωμα μπάτσων, μια στάση σε φίλους για καλό σκόπο/φόνο, και μακελειό σε ένα sex club. Οι φάτσες τους έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες, η αστυνομία τους καταδιώκει, διέξοδος δεν υπάρχει, ούτε και γυρισμός.
Οι Thelma & Louise (1991) μπαίνουν στο A Clockwork Orange(1971) και σαν Natural Born Killers (1994) επαναλαμβάνουν το "squeal like a pig" του Deliverance (1972) εκδικούμενες την άτιμη αντρική κοινωνία με την μανία του I Spit on Your Grave.Day of the Woman (1978).
Μάλλον είναι η μοναδική ταινία που περιέχει αληθινές αντι-ερωτικές σκηνές σεξ, πεολειξίας(+ξέρασμα), αιδολειξίας, αυνανισμού, παρτούζας, αληθινών διεισδύσεων, εκσπερμάτωσης, ταυτόχρονα με άγριους φόνους και αίμα στην ίδια σκηνή. Η κινηματογράφηση με βιντεοκάμερα στο χέρι προσδίδει τον τραχύ ρεαλισμό ερασιτεχνικού ντοκιμαντέρ στα γεγονότα ενισχύοντας την ορμητική και σοκαριστική διάθεση του έργου. Το πορνό στην υπηρεσία του φεμινισμού, κοινωνική κριτική από πορνοστάρς, επιθετικό φεμινιστικό μανιφέστο, μηδενιστικό punk road movie, low budget ωμό βρώμικο Sexploitation, θαρραλέο post-porn arthouse thriller, γνήσιο τέκνο του Cinema du Corps ή New French Extremity
1.ελληνικός τίτλος > Γάμησε Με
Τι περιεχόμενο μπορεί να έχει με τέτοιο προκλητικό τίτλο (=fuck me) και τέτοιο καστ? Το shock value χτυπάει κόκκινο από την αρχή - απαγωγή και ομαδικός βιασμός (ο καλός και ο κακός τρόπος αντιμετώπισης του βιασμού από την μεριά του θύματος). Η Manu (Raffaela Anderson) σκοτώνει τον αδερφό της και η Nadine (Karen Lancaume) την συγκάτοικο της μη αντέχωντας άλλα σχόλια για τον τρόπο ζωής τους. Χάνουν το τελευταίο τρένο, γνωρίζονται τυχαία στη στάση, κάνουν μια ληστεία και ξεκινούν ένα ταξίδι στο πουθενά που περιλαμβάνει άφθονο σεξ, αλκοολ, ναρκωτικά, σκότωμα μπάτσων, μια στάση σε φίλους για καλό σκόπο/φόνο, και μακελειό σε ένα sex club. Οι φάτσες τους έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες, η αστυνομία τους καταδιώκει, διέξοδος δεν υπάρχει, ούτε και γυρισμός.
Οι Thelma & Louise (1991) μπαίνουν στο A Clockwork Orange(1971) και σαν Natural Born Killers (1994) επαναλαμβάνουν το "squeal like a pig" του Deliverance (1972) εκδικούμενες την άτιμη αντρική κοινωνία με την μανία του I Spit on Your Grave.Day of the Woman (1978).
Μάλλον είναι η μοναδική ταινία που περιέχει αληθινές αντι-ερωτικές σκηνές σεξ, πεολειξίας(+ξέρασμα), αιδολειξίας, αυνανισμού, παρτούζας, αληθινών διεισδύσεων, εκσπερμάτωσης, ταυτόχρονα με άγριους φόνους και αίμα στην ίδια σκηνή. Η κινηματογράφηση με βιντεοκάμερα στο χέρι προσδίδει τον τραχύ ρεαλισμό ερασιτεχνικού ντοκιμαντέρ στα γεγονότα ενισχύοντας την ορμητική και σοκαριστική διάθεση του έργου. Το πορνό στην υπηρεσία του φεμινισμού, κοινωνική κριτική από πορνοστάρς, επιθετικό φεμινιστικό μανιφέστο, μηδενιστικό punk road movie, low budget ωμό βρώμικο Sexploitation, θαρραλέο post-porn arthouse thriller, γνήσιο τέκνο του Cinema du Corps ή New French Extremity
1.ελληνικός τίτλος > Γάμησε Με
Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013
Pusher Trilogy (1996-2005)
1. Pusher.1996. Ο Φρανκ είναι βαποράκι. Τριγυρνά στη πόλη με τον φίλο του Τόννυ. Μια μεγάλη δουλειά που ανέλαβε δεν θα πάει καλα και τώρα πρέπει να βρεί άμεσα λεφτά για να ξεπληρώσει τον σέρβο μεγαλέμπορο Μίλο.2.Pusher 2. With Blood On My Hands.2004. Ο Τόνυ βγαίνει απο την φυλακή. Προσπαθεί να οργανωθεί στη συμμορία του πατέρα του αλλά αυτός τον περιφρονεί και τον εξευτελίζει. Η μια γκάφα διαδέχεται την άλλη προσπαθώντας να ξεπληρώσει ένα χρέος από την φυλακή και να συνεισφέρει στην ανατροφή ενός μωρού που δεν είναι σίγουρα δικό του.
3.Pusher 3. I'm The Angel Of Death.2005. Η κυριαρχία του Μίλο στον υπόκοσμο απειλείται από μια ομάδα νεαρών
Ασιατών. Το φορτίο με ηρωίνη που περίμενε αντικαταστάθηκε με χάπια
έκστασυ. Δεν ξέρει απο αυτά και είναι αναγκασμένος να συνεργαστεί με την
νέα γενιά. Πρέπει να
μαγειρέψει για 50 άτομα για τα γενέθλια της κόρης του, που μαζί με τον
μέλλον σύζυγο της προσπαθούν να τον παραγκωνίσουν.
Η άλλη όψη της Κοπεγχάγης μέσα απο την καθημερινότητα και την δράση 3 pushers. Το δανέζικο σινεμά πέρα απο το Δόγμα95 και τον Lars von Trier.
Η
1η ήταν μεγάλη έκπληξη, γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε όλη την ευρώπη,
αυτόματα έγινε cult και έκανε γνωστό τον 26χρονο τότε Nicolas Winding
Refn (ναι, αυτός που έκανε το Drive.2011 και το Bronson.2008) και τους πρωταγωνιστές. Mια
βδομάδα γεμάτη μπλεξίματα, τρεχάλα και αναποδιές. H δικαιολογία -πέταξα
την πρέζα στη λίμνη για να γλυτώσω απο τους μπάτσους- δεν είναι αρκετή
για τον Μίλο και το παρτυ θα γίνει εφιάλτης. Μοναδικό ίχνος ανθρωπιάς -η
πόρνη πολυτελείας φίλη του Φράνκ (Kim Bodnia- Bleeder.1999) .Το 2ο, αν και έρχεται 10 χρόνια μετά, διατηρει το ίδιο ύφος σε όλα τα επίπεδα αλλά είναι πιο συναισθηματικό και ανθρώπινο. Ο Τονυ (Mads Mikkelsen- Valhalla Rising.2009, The Hunt.2012, The Salvation.2014) εκλιπαρεί για σεβασμό. Το τατουαζ RESPECT στο καραφλό κρανίο του δεν αρκεί. Ο περίγελος της συμμορίας. Έχει υποστεί εγκεφαλική βλάβη μετά από ροπαλιά στο κεφάλι που έφαγε από τον Φράνκ στο 1ο. Μέχρι πότε θα ανέχεται τόση ξεφτίλα?
Στο 3ο ο Μίλο (Zlatko Buric) ξαναπαρακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης ενώ η πιάτσα τον προσπερνά. Θα ζητήσει την βοήθεια του τεράστιου τούρκου πρώην μπράβου από το 1ο που πλέον ζεί μια φυσιολογική ζωή ως ταβερνιάρης για μια χοντρή δουλειά στο αιματοβαμμένο φιναλε..
3
αυτόνομες ιστορίες με ίδια δομή και στυλ πάνω στο ίδιο θέμα. Οι
Κακόφημοι Δρόμοι (1973) της Κοπεγχάγης χωρίς γκλαμουριές, στερεότυπα και
πολιτική ορθότητα. Ένας κόσμος βίας με φόντο μια μη καρποσταλική
παρακμιακή γκρίζα μίζερη πολυφυλετική Κοπεγχάγη όπου η ανθρώπινη ζωή δεν
αξίζει τίποτα. Με κοινούς τίτλους αρχής σαν επεισόδια ενος σήριαλ,
κάμερα στο χέρι, γραμμική αφήγηση, ξερά στορυ, ντοκιμαντερίστικο ύφος, φρενήρης ρυθμός, βρώμικη γλώσσα, πορνεία, σκατόφατσες, ναρκωτικά,
προσεγμένοι πειστικοί -ο ένας πιο βρωμερό κατακάθι απο τον άλλο-
χαρακτήρες, απληστία, μοναξιά, αδιέξοδα, σοκαριστική βία, ψυχολογική
βία, πανταχού παρών βία έστω και δια της απουσίας της, ωμότητα,
καντήλια, ένταση, άγριος ρεαλισμός, σαπίλα, σκληρές κιθάρες, τσιτωμένη
ατμόσφαιρα, νύξεις χιούμορ, σεξιστικά αστεία, ανατροπές και σασπένς.
Ένα άρτιο αυθεντικό πακέτο της διεθνής crime thriller φιλμογραφίας
Ένα άρτιο αυθεντικό πακέτο της διεθνής crime thriller φιλμογραφίας
1.λέγεται οτι κανείς δεν είδε μόνο το ένα από τα 3 μέρη ... και για να το
ξενερώμα βγήκαν 2 copy/paste remakes του 1ου που εξελίσσονται στο Λονδίνο. Ένα αξιοπρεπές ασιάτικο με καλή ανατροπή στο φινάλε και μια βρετανική φλωριά το 2012 σε παραγωγή του Refn (το μόνο καλό είναι οτι
παίζει πάλι ο Μίλο)
2.αντε και το 2014 να βγει το 4ο με πρωταγωνίστρια την κόρη του Μίλο και το 2015 το 5ο με πρωταγωνιστή τον Kurt the Cunt από το 2ο και να γίνει 5λογία, όπως το έπος του Kinji Fukasaku - The Yakuza Papers (1973-74)
2.αντε και το 2014 να βγει το 4ο με πρωταγωνίστρια την κόρη του Μίλο και το 2015 το 5ο με πρωταγωνιστή τον Kurt the Cunt από το 2ο και να γίνει 5λογία, όπως το έπος του Kinji Fukasaku - The Yakuza Papers (1973-74)
Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013
Pi (1998)
Ο Max Cohen είναι ένας ιδιοφυής
μαθηματικός. Eίναι κοντά στην ανακάλυψη του Νόμου που διέπει το σύμπαν. Mια
καββαλιστική οργάνωση και μια χρηματιστηριακή εταιρεία επιδιώκουν να
χρησιμοποιήσουν την ανακάλυψή του προς όφελός τους. Παράλληλα, ο ίδιος ταλαντεύεται
επικίνδυνα ανάμεσα στη λογική και την παράνοια.
Το εντυπωσιακό ντεμπούτο του
29χρονου Αρονόφσκυ. Από τότε που το αμερικάνικο ανεξάρτητο σινεμά συνήθιζε να
είναι ανεξάρτητο. Μια ταινία φαινόμενο με μπατζετ μόλις 60.000$, παντελώς
διαφορετική σε σύγκριση με οτι κυκλοφόρησε από ΗΠΑ στα 90s. Σύστησε ένα διαφορετικό
σινεμά, αποθεώθηκε σε διάφορα μικρά φεστιβάλ και πήρε το βραβείο σκηνοθεσίας
στο Sundance (έχασε το μεγάλο βραβείο απο το ξεχασμένο Slam.1998) και
ανακυρήχτηκε σε future cult classic.
Ο Μαξ (Sean Gullette) έχει 3
κανόνες - (1) τα μαθηματικά είναι η γλώσσα της φύσης, (2) τα πάντα μπορούν να
εκφραστούν με αριθμούς και (3) απ' τους αριθμούς προκύπτουν τα πρότυπα.
Συνεπώς, υπάρχουν πρότυπα παντού στη φύση. Τι γίνεται στη χρηματαγορά; Το
σύμπαν των αριθμών που εκφράζει την παγκόσμια οικονομία. Η υπόθεσή του: Η
χρηματαγορά διέπεται επίσης από ένα πρότυπο. 10 χρόνια παλεύει για την
επαλήθευση της υπόθεσης του με την βοήθεια του d.i.y. υπερ υπολογιστή-
Ευκλείδη. Παθιασμένος με τη έρευνα του, κλειδαμπαρωμένος σε μια τρύπα,
αποφεύγει την όμορφη Ινδή γειτόνισσα που τον ταίζει και η μοναδική επαφή του με
την πραγματικότητα είναι ο μέντορας του (Mark Margolis) που πάλευε 40 χρόνια
με τα πρότυπα του π μέχρι που αποσύρθηκε για να μην αποτρελαθεί και τον
προτρέπει μάταια να κάνει το ίδιο. Ήδη τον βασανίζουν συχνές και δυνατές
ημικρανίες και τα χάπια δεν βοηθούν αρκετά. Μια μέρα ο Ευκλείδης κρασάρει και
σε μια κρίση αυτοσυνείδησης ξερνά μια ύποπτη ακολουθία 216 ψηφίων. Καθώς
αποκόπτεται όλο και πιο πολύ από το κόσμο και τα χάπια αυξάνονται, τον
καταδιώκουν πράκτορες της wallstreet που θέλουν τα πρότυπα για να ελένξουν την
παγκόσμια αγορά και σκληροπυρηνικοί καββαλιστές που πιστεύουν οτι τα 216 ψηφία
απαρτίζουν το αληθινό όνομα του θεού. Ενώ προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει το
χάος, αυτό τον κυκλώνει απειλητικά. Ενώ προσπαθεί μέσω μαθηματικών να
ερμηνεύσει την ζωή, αυτή τον προσπερνά.
Συνωμοσίες, θρησκευτικές
αιρέσεις, κοσμοθεωρίες, αριθμολογία, wallstreet, taro, κρυφές τεχνολογίες και το
αρχαίο κινέζικο παιχνίδι της πλάκας Γκο μπλέκονται σε μια ιστορία με κύριο
θέμα την εμμονή (και με στοιχείο MacGuffin το π). Ο μύθος του Ίκαρου στην
techno εποχή. Ο Eraserhead.1977 συναντά τον Frankenstein.1931, και το cyber
punk τo body horror. Το τραχύ ασπρόμαυρο με έντονο κοντραστ
(""""επιρροή""'" από Tetsuo, the Iron Man.1989 του ShinyaTsukamoto και την σειρά κόμικ Sin City του Frank Miller), οι παλαβές κινήσεις
τις κάμερας, η πρώτη χρηση της (πολυφορεμένης πλέον) Snorricam, το απότομο
μονταζ (hip hop montage) και τα ηχητικά εφε αντικατοπτρίζουν το μυαλό του ήρωα
που βυθίζεται σταδιακά στη τρέλα. Στον
αντίκτυπο της ταινίας βοήθησε τα μέγιστα και το soundtrack που
επιμελήθηκε ο Clint Mansell (Pop Will Eat Itself) με επιλογές απο την αφρόκρεμα
της ηλεκτρονικής σκηνής της εποχής (Autechre, Aphex Twin, Roni Size, Massive
Attack, David Holmes, GusGus, Spacetime Continuum) συνεισφέροντας στη
κλειστοφοβική χαοτική υποβλητική εφιαλτική ατμόσφαιρα του έργου. Αναφορές σε
Πυθαγόρα, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Αρχιμήδη, Φιμπονάτσι, περιπλέκουν ευχάριστα και
ανώδυνα (για άσχετους με μαθηματικά) το στορυ. Χυμένα μυαλά στο νεροχύτι και η
σκηνή με το τρυπάνι δεν ξεχνιούνται εύκολα. Ορόσημο των 90s, μαθήμα για το how
an independent film is made, ήπιο μαθηματικο midfuck, αντισυμβατικό άγριο
μινιμαλιστικό cyber punk sci fi thriller. 12.50.press return
1.Snorricam=bodymount camera- πρωτοχρησιμοποιήθηκε
απο τον Saul Bass στο αριστούργημα του John Frankenheimer Seconds (1966)
2.MacGuffin- κινηματογραφικός όρος
του Χίτσκοκ = Προσχηματικό αφηγηματικό στοιχείο πάνω στο οποίο στήνεται η πλοκή.
3. 216= 6χ6χ6= 666 φακ γεα !
4. π ≈ 3,14 η μαθηματική σταθερά που ορίζεται ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρο
5.ενας άλλος αριθμός εδω
5.ενας άλλος αριθμός εδω
Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013
Red Desert (1964)
Η Τζουλιάνα, σύζυγος διευθυντή εργοστασίου και μητέρα ενός αγοριού, βρίσκεται σε κατάσταση μετατραυματικού σοκ μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα. Αποξενωμένη από όλους και όλα, αναγκάσμενη να ζει σ'ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί της ψυχολογική της κατάσταση, θα εμπιστευτεί λάθος άτομα προσπαθώντας να πιαστεί απεγνωσμένα από κάπου.
Η τέταρτη ταινία της θρυλικής τριλογίας της αποξένωσης του Αντονιόνι.
Και πάλι Μόνικα Βίτι. Και πάλι μια γυναίκα σε κρίση. Τριγυρνά με τον γιο
της στους βαλτότοπους της βιομηχανικής περιοχής της Ραβέννα, "μια πόλη
χωρίς ίχνος ανθρωπιάς", την ώρα που οι εργάτες του εργαστασίου κάνουν
απεργία. Όμορφη, αφηρεμένη, φρικαρισμένη, κουρασμένη απο γιατρούς και
θεραπειές, φοβάται ακόμα και τον ευατό της. Προσπαθεί να επιστρέψει στην
πραγματικότητα, όπως λέvε στηv κλιvική, αλλά βλέπει κάτι τρομερό εντός
της και αποφεύγει να το αντιμετωπίσει. Αναζητά την θέση της στον Κόσμο
και ονειρεύται να γίνει πάλι 15 και να ζήσει μόνη της σε μια ερημική
παραλία. Ο άντρας της μόνιμα αδιάφορος και αφοσιωμένος στη δουλειά του
ενώ ο γιος - how 1+1=1 - το παίζει οτι έπαθε ουρονοκατέβατη
πολιομυελίτιδα μπας και του δώσει κάποιος σημασία. Τους έχει επισκεφτεί
ένας άγγλος βιομήχανος με ήσυχη αριστερή συνείδηση (ντουμπλαρισμένος Ed
Harris) που ψάχνει εργάτες για ενα εργοστάσιο στη Παταγωνία και
φλερτάρει την ευάλωτη Τζουλιάνα εκμεταλλευόμενος την ψυχολογική της
αστάθεια.
Άλλη μια εβληματική δημιουργία του Αντονιόνι (πάντα σε συνεργασία με τον συνσεναριογράφο Tonino Guerra). Σαν ανακαιφαλαίωση της τριλογίας και μια φυγή προς τα εμπρός ταυτόχρονα. Ξεπερνώντας τις συμβάσεις του κλασσικού, επεκτύνει τα όρια του σινεμά και θέτει τις σταθερές του μοντέρνου. Χώρος, χρόνος, χρώμα και ήχος αποκτούν ένα προτόγνωρο δημιουργικό ρόλο στην αφήγηση, το νοηματικό και αισθητικό σύνολο. Στην πρώτη ένχρωμη ταινία του το χρώμα βγάζει μάτια. Ένας θρίαμβος του τεκνικολόρ που πέρα απο την οπτική ευχαρίστηση, αποκτά εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα και γίνεται εκφραστικό μέσο. Υπερτονίζεται αφύσικα και υποβλητικά (προ digital επεξεργασίας) αποδίδωντας περιγραφικότατα τα ανείπωτα συναισθήματα της ηρωίδας και δημιουργώντας μια αίσθηση ταραχής παρά την απουσία δράσης. Το γκρίζο βιομηχανικό τοπίο είναι ο πρωταγωνιστής - το ντεκορ ανυψώνεται σε υποκείμενο, τα πάντα συμβαίνουν εντός των τοιχών του και στη σκιά του ανθρωπάκια βιώνουν μικρά ή μεγάλα δράματα. "Η βιομηχανία ορίζει τη ζωή μας, την απογυμνώνει από το απρόοπτο, της στερεί την αίσθηση του ζωντανού. Το πλαστικό κυριαρχεί παντού και αργά ή γρήγορα η φύση θα θεωρείται αντίκα"(M.Antonioni). Τεράστιες εγκαταστάσεις, εργοστάσια, φλόγες στον ουρανό, μολυσμένα ύδατα, σκουπιδότοποι, άδειοι δρόμοι, πεθαμένα πλοία είναι ο νέος κόσμος. Μια αφιλόξενη Κόκκινη Έρημο (ελλ.τίτλος) πηγμένη στην βροχή, την ομίχλη και τον θόρυβο που καταπίνει σιγά σιγά τους ήρωες εν αγνοία τους, καθιστώντας τις ανθρώπινες σχέσεις αδύνατες και την επικοινωνία παντελώς απούσα (και ας έχουν στήσει τεράστιες κεραίες για να ακούν τον ήχο των άστρων).
Τέχνες, επιστήμες, ψυχολογία, φιλοσοφία, αρχιτεκτονική, βιομηχανία, καπιταλισμός, ψυχογεωγραφία (η μελέτη των εξειδικευμένων επιπτώσεων του γεωγραφικού περιβάλλοντος επί των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς των ατόμων), ιδεολογίες, οικολογία και ερωτισμός αναμοχλεύονται για να φέρουν τον άνθρωπο αντιμέτωπο με όλες τις όψεις της σύγχρονης καθημερινότητας και να αποκαλυφθεί το δέος και η αμηχανία του μπροστά στον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο (Άλντους Χάξλεϋ.1932). Φόρμα και περιεχόμενο συντονίζονται απόλυτα πάνω σε αύτη την αμηχανία- οut of focus πλάνα, νεκροί χρόνοι, ελλειπτικοί διάλογοι, ασάφεια, ατελής όργιο (παρά την κατάποση αυγών ορτυκιού- δυνατό αφροδιασιακό), θολούρα, θόρυβος και παύσεις. Χωρίς νοσταλγία για το αγνό παρελθόν ή αποστροφής προς το μέλλον, καταγράφει το "τώρα", το τρέχον, και παρατηρεί αποστασιοποιημένα την ειρωνική σχέση μεταξύ ανθρώπου και προόδου, την αδυνατότητα προσαρμογής στην νέα αστική τάξη πραγμάτων και τις επιπτώσεις στη σχέση κοινωνίας - ατόμου μέσω μιας ιστορίας, χωρίς αρχή και τέλος, εκείνων των ημερών όπου "δεν συμβαίνει τίποτα". Tο νόημα του έργου αποκαλύπτεται με την εικόνα, "έχει κάτι να δείξει, παρά κάτι να πει". Δεν είναι καταγγελία, ούτε κύρηγμα, δεν ψάχνει αίτια και λύσεις, αναδεικνύει την παράδοξη ομορφιά των μηχανών και την ασχήμια της ευημάριας, και επιμένοντας στην δύναμη του κινηματογράφου μιλά με εικόνες για αυτά που ο λόγος αδυνατεί να αποδώσει και η επιστήμη να εξηγήσει. Η προτοφανής μουσική υπόκρουση είναι μια music concrete σύνθεση του πρωτοπόρου Vittorio Gelmetti με βιομηχανικής ήχους και συμπληρώνεται απο το θέμα του Giovanni Fusco δίνοντας μια παράξενη αίσθηση sci-fi thriller στην ατμόσφαιρα. Ένα κόσμημα του παγκόσμιου κινηματογράφου, ορόσημο του μοντερνισμού, αντιπροσωπευτικό δείγμα του "σινεμά του δημιουργού", μπροστά από την εποχή του abstract ambient industrial προβοκατόρικο αντι-ρομαντικό δράμα, πορτραίτο της εποχής για την κοινωνική αρχαιολογία του μέλλοντος.
Άλλη μια εβληματική δημιουργία του Αντονιόνι (πάντα σε συνεργασία με τον συνσεναριογράφο Tonino Guerra). Σαν ανακαιφαλαίωση της τριλογίας και μια φυγή προς τα εμπρός ταυτόχρονα. Ξεπερνώντας τις συμβάσεις του κλασσικού, επεκτύνει τα όρια του σινεμά και θέτει τις σταθερές του μοντέρνου. Χώρος, χρόνος, χρώμα και ήχος αποκτούν ένα προτόγνωρο δημιουργικό ρόλο στην αφήγηση, το νοηματικό και αισθητικό σύνολο. Στην πρώτη ένχρωμη ταινία του το χρώμα βγάζει μάτια. Ένας θρίαμβος του τεκνικολόρ που πέρα απο την οπτική ευχαρίστηση, αποκτά εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα και γίνεται εκφραστικό μέσο. Υπερτονίζεται αφύσικα και υποβλητικά (προ digital επεξεργασίας) αποδίδωντας περιγραφικότατα τα ανείπωτα συναισθήματα της ηρωίδας και δημιουργώντας μια αίσθηση ταραχής παρά την απουσία δράσης. Το γκρίζο βιομηχανικό τοπίο είναι ο πρωταγωνιστής - το ντεκορ ανυψώνεται σε υποκείμενο, τα πάντα συμβαίνουν εντός των τοιχών του και στη σκιά του ανθρωπάκια βιώνουν μικρά ή μεγάλα δράματα. "Η βιομηχανία ορίζει τη ζωή μας, την απογυμνώνει από το απρόοπτο, της στερεί την αίσθηση του ζωντανού. Το πλαστικό κυριαρχεί παντού και αργά ή γρήγορα η φύση θα θεωρείται αντίκα"(M.Antonioni). Τεράστιες εγκαταστάσεις, εργοστάσια, φλόγες στον ουρανό, μολυσμένα ύδατα, σκουπιδότοποι, άδειοι δρόμοι, πεθαμένα πλοία είναι ο νέος κόσμος. Μια αφιλόξενη Κόκκινη Έρημο (ελλ.τίτλος) πηγμένη στην βροχή, την ομίχλη και τον θόρυβο που καταπίνει σιγά σιγά τους ήρωες εν αγνοία τους, καθιστώντας τις ανθρώπινες σχέσεις αδύνατες και την επικοινωνία παντελώς απούσα (και ας έχουν στήσει τεράστιες κεραίες για να ακούν τον ήχο των άστρων).
Τέχνες, επιστήμες, ψυχολογία, φιλοσοφία, αρχιτεκτονική, βιομηχανία, καπιταλισμός, ψυχογεωγραφία (η μελέτη των εξειδικευμένων επιπτώσεων του γεωγραφικού περιβάλλοντος επί των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς των ατόμων), ιδεολογίες, οικολογία και ερωτισμός αναμοχλεύονται για να φέρουν τον άνθρωπο αντιμέτωπο με όλες τις όψεις της σύγχρονης καθημερινότητας και να αποκαλυφθεί το δέος και η αμηχανία του μπροστά στον Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο (Άλντους Χάξλεϋ.1932). Φόρμα και περιεχόμενο συντονίζονται απόλυτα πάνω σε αύτη την αμηχανία- οut of focus πλάνα, νεκροί χρόνοι, ελλειπτικοί διάλογοι, ασάφεια, ατελής όργιο (παρά την κατάποση αυγών ορτυκιού- δυνατό αφροδιασιακό), θολούρα, θόρυβος και παύσεις. Χωρίς νοσταλγία για το αγνό παρελθόν ή αποστροφής προς το μέλλον, καταγράφει το "τώρα", το τρέχον, και παρατηρεί αποστασιοποιημένα την ειρωνική σχέση μεταξύ ανθρώπου και προόδου, την αδυνατότητα προσαρμογής στην νέα αστική τάξη πραγμάτων και τις επιπτώσεις στη σχέση κοινωνίας - ατόμου μέσω μιας ιστορίας, χωρίς αρχή και τέλος, εκείνων των ημερών όπου "δεν συμβαίνει τίποτα". Tο νόημα του έργου αποκαλύπτεται με την εικόνα, "έχει κάτι να δείξει, παρά κάτι να πει". Δεν είναι καταγγελία, ούτε κύρηγμα, δεν ψάχνει αίτια και λύσεις, αναδεικνύει την παράδοξη ομορφιά των μηχανών και την ασχήμια της ευημάριας, και επιμένοντας στην δύναμη του κινηματογράφου μιλά με εικόνες για αυτά που ο λόγος αδυνατεί να αποδώσει και η επιστήμη να εξηγήσει. Η προτοφανής μουσική υπόκρουση είναι μια music concrete σύνθεση του πρωτοπόρου Vittorio Gelmetti με βιομηχανικής ήχους και συμπληρώνεται απο το θέμα του Giovanni Fusco δίνοντας μια παράξενη αίσθηση sci-fi thriller στην ατμόσφαιρα. Ένα κόσμημα του παγκόσμιου κινηματογράφου, ορόσημο του μοντερνισμού, αντιπροσωπευτικό δείγμα του "σινεμά του δημιουργού", μπροστά από την εποχή του abstract ambient industrial προβοκατόρικο αντι-ρομαντικό δράμα, πορτραίτο της εποχής για την κοινωνική αρχαιολογία του μέλλοντος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




























