Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα .austria. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα .austria. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Μαΐου 2013

Paradise: Love (2013)

Η Teresa είναι αστή χωρισμένη υπέρβαρη 50αρα, φροντίζει παιδιά με ειδικές ανάγκες, ζει στην Αυστρία και έχει μια εφηβη κόρη. Πηγαίνει ταξίδι αναψυχής στις ακτές τις Κένυας. Παρακινούμενη απο συνομήλικη της συμπατριώτισσα ενδίδει στις χάρες νεαρών Κενυατών έναντι λίγων χρημάτων.
Το 1ο μερος της τριλογιας "Paradise" (τρεις ταινίες με ηρωίδες τρεις γυναίκες από την ίδια οικογένεια που κάνουν χωριστά διακοπές: η μία κάνει σεξοτουρισμό, η άλλη συμμετέχει σε μια αποστολή της Καθολικής Εκκλησίας (Faith), και η τρίτη πηγαίνει σε μια κατασκήνωση που βοηθά παχύσαρκους εφήβους (Hope). Spoilers>Mαλώνει την κόρη της για το ακατάστατο δωμάτιο, την αφήνει σε καλά χέρια και φεύγει για σεξοτουρισμό στην Κένυα.  Ήλιος, άμμος, θάλασσα και σεξ (S.S.S.S.), φτώχια, μιζέρια και μαύρα πέη για φωτογράφηση. Μένει σε χλιδάτο ξενοδοχείο, φωτογραφίζει πιθήκια στο μπαλκόνι, παρακολουθεί πρόγραμμα άθλιων γυμναστικών και χαζών παιχνιδιών στην παραλία, χαζεύει το τάισμα των κροκοδείλων, κάνει ηλιοθεραπεία με ομοίους της σε οριοτεθημένη περιοχή-ελενχόμενη από μπάτσους- ασφαλείας από κενυάτες που περιμένουν πότε θα διασχίσουν την παραλία οι άσπροι για να πουλήσουν σουβενίρς. Διστάζει στην αρχή σαν πρωτάρα  αλλά παρακινούμενη από φίλη, ενδίδει στις ερωτικές παροχές νεαρών κενυατών. Σχεδόν τσάμπα. Σιτεμένη στη πατρίδα της-περιζήτη στον Παράδεισο Του Έρωτα (ελλ.τίτλος). Χακούνα Ματάτα. Φαντάζονται(!?) οτι οι νεαροί μαύροι τις γουστάρουν εξίσου για την διαφορετικότητα τους- άσπρο δέρμα, ηλικία, πολλά κιλά, τρίχες, ευρώπη... Ο 1ος την θεώρησε μπασμένη και ήταν αρκετά διαχυτικός- έφυγε τρέχοντας. Ο 2ος είναι ευγενικός κουλ τζιβάτος. Του διδάσκει τα ευρωπαικά προκαταρκτικά, το χάδι με συναίσθημα, το κοίταγμα στα μάτια. Κάνουν βόλτα στο χωριό και μοιράζει χρήματα στους "ασθενείς" συγγενείς του. Χαρούμενη φωτογραφίζει. Από αντίζηλο μαθαίνει οτι ο 2ος έχει οικογένεια-είναι Beach Boy-δυνατή σκηνή ζυλοτυπίας μέσα στη θάλασσα. Ο 3ος την κερδίζει με ζουγκλερικά στη άμμο, αλλά και αυτός ζητά λεφτά για τον άρρωστο πατέρα. Η κόρη δεν θυμάται τα γενέθλια της αλλά έρχονται οι άσπρες σιτεμένες υπέρβαρες 50αρες φίλες για πάρτυ με δωράκι έναν κενυάτη για στριπτιζ (μάντεψε που είναι ο φιόγκος). Τον περιεργάζονται και διαγωνίζονται ποιά θα τον καυβλώσει. Τίποτες. Αυνανίζεται. Μαζεύουν το σπέρμα απ'το πάτωμα. Σαμπάνια. Στην απελπισία της καλεί τον ρεσεψιονιστ. Υπάκουος αλλά άβγαλτος- δεν έχει ξαναπάει με άσπρη και έχει τρακ. Τον πούλο και αυτός. Πουθενά λίγο ρομάντζο, καμία ανθρώπινη επαφή. Μένει μόνη και κλαίει.<
Η επιστροφή του σκηνοθέτη, σεναριογράφου και παραγωγού Ulrich Seidl, το Νο2 της Αυστρίας μετά τον Χάνεκε, κινείται στο γνώριμο ιδιόρυθμο, τελειωποιημένο πλέον, ύφος με τις προηγούμενες ταινίες του (Dog Days.2001, Import/Export.2007). Μπροστά από την κλειδαρότρυπα περνούν εικόνες για γέλια και κλάματα, ανάμεσα σε τραγωδία, κωμωδία, ντοκιμαντερ, exploitation και πορνό, που μέσα από την αντιφατικότητα τους μιλούν για "βαριά θέματα"-Φύλο, Οικονομία, Φυλή, Σεξ, και άλλα 100 με τον πιο απλό και αποφορτισμένο τρόπο. Η Δύση την στέλνει εκατοντάδες χιλιόμετρα νότια, από την κορυφή στον πάτο της πυραμίδας, να ικανοποιήσει τις "βιολογικές αναγκες" της και οι κενυατες περιμένουν την Sugar Mama για να ικανοποιήσουν τις οικογενειακές τους ανάγκες και να δώσουν "αγάπη". Δύο παράλληλοι κόσμοι προσπαθούν γυμνοί να συνεννοηθούν πάνω σε ένα κρεβάτι. Ο ένας εκμεταλλεύεται την μιζέρια του άλλου για τους δικούς αντιδιαμετρικούς λόγους ενώ οι έννοιες θύτης και θύμα αντιστρέφονται ασταμάτητα χάνοντας το νόημα τους. Η σεξουαλική όψη της αποικιοκρατίας. Μη αναγνωρίζοντας όρια μεταξύ ντοκιμαντερ και μυθοπλασίας, κάμερα στο χέρι, μεγάλης διάρκειας μονοπλάνα, αυτοσχεδιασμούς, αριστοτεχνικά πλάνα, ίδιο τέμπο σε όλο το 2ωρο, νεκρούς χρόνους, με προκλητικό κυνισμό και μαύρο χιουμορ σαρκάζει τους κανόνες, τα ταμπού, την υποκρισία, τα πρότυπα, την ηθική και την υπεροψία του δυτικού πολιτισμού (και όχι της κάθε Τερέζα).Απίστευτη η Margarete Tiesel. Πολύπλευρο σοκιν ωμό ειρωνικό αστείο καταθλιπτικό δραμα
1.οι κατηγορίες για πορνο έγιναν από άτομα που δεν έχουν δει ποτέ πορνο
2.

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

Angst (1983)


"I just love it when women shiver in deadly fear because of me.It is like an addiction,which will never stop" είπε στο δικαστήριο ο Werner Kniesek κατηγορούμενος για ένα τριπλό φονικό στην Αυστρία το 1980. Στην ιστορία του βασίστηκε η ταινία.

Ένας ψυχάκιας μητροκτόνος, βγαίνει απο τη φυλακή και αμέσως ψάχνει να βρει θύμα. Μετά απο μια αποτυχημένη προσπάθεια να σκοτώσει μια οδηγό ταξί, μπουκάρει σε ένα απομονωμένο σπίτι όπου κατοικεί μια ηλικιωμένη, η κόρη της και ο διανοητικά καθυστερημένος γιος της.
Γυρισμένη σε πραγματικό χρόνο, συνδυάζοντας το ντοκυμαντέρ με τα horror films της ιταλικής σχολής, χωρίς διαλόγους, μόνο με την αφήγηση του ψυχάκια που μας διηγείται την όλη ιστορία του, τα παιδικά του χρόνια, την εμμονή και τον εθισμό του με το φόβο, τα συναισθήματα, τις σκέψεις του αλλά και τις "πρακτικές" που ακολουθεί, μας βυθίζει για 80 λεπτά στο σκοτεινό μυαλό ένος serial killer.
Ο πρωτοποριακος Zbigniew Rybczynski με πλούσιο βιογραφικό στον πειραματικό κινηματογράφο παρακολουθεί τον "ήρωα" πότε αποστασιοποιημένα από ψηλά και πότε ενοχικά λεπτομερειακά από ασφυκτικά κοντά. Με τη βοήθεια της SnorriCam (συσκευή που πρώτα χρησιμοποιήθηκε στο SECONDS.1966), έγινε γνωστότερη απο τον Αronofsky και τώρα πια χρησιμοποιείται ακόμα και στις διαφημίσεις) παγιδεύει το βλέμμα του ψυχάκια που πολύ πειστικά υποδύεται ο Erwin Leder (γνωστός μας απο το αριστουργηματικό DAS BOOT.1981) προσθέτοντας υψηλή ένταση και ρεαλισμό σε κάθε του κίνηση. Οι τρομέρα σοκαριστικές ρεαλιστικές σκηνές αμοραλιστικής βίας προκαλούν συσπάσεις του στομάχου και καρφώνονται για πάντα στο μυαλό. H υπέροχη ψυχρή μουσική του τεράστιου Klaus Schulze (Tangerine Dream) δένει τέλεια με το ημι-ντοκυματερίστικο ύφος της ταινίας.
H λέξη-έννοια cult είναι πολύ μικρή για να περιγράψει αυτήν την αυστριακή, παντελώς άγνωστη, ταινία που επηρέασε τους Michael Ηaneke και Gaspar Noe

1.Πάει πακέτο με δυο αγαπημένες ταινίες του blog, το Μan Βites Bog (1992) και το Henry: Portrait of a Serial Killer (1986).