Bad Timing (1980)

Βιέννη 1980. Μία νέα Αμερικανίδα μεταφέρεται ετοιμοθάνατη στο νοσοκομείο έπειτα από απόπειρα αυτοκτονίας με υπνωτικά χάπια. Ο ντεντεκτιβ που αναλαμβανει την υπόθεση υποπτεύεται και ανακρινει τον φίλο της, έναν αμερικάνο καθηγητή ψυχανάλυσης
  A sick film made by sick people for sick people ήταν ο χαρακτηρισμός που χαντάκωσε την ταινία αναφερόμενος σε ψιλοπράματα (λεκέδες σπέρματος, χειρουργεία και μια σκηνή βιασμού/κοντά στη νεκροφιλία).
  3,5  χαρακτήρες δωμούν την ταινία.... Η Milena (Theresa Russell)- απελευθερωμένη, αυθόρμητη, αυτοκαταστροφική και σέξι με έφεση στο αλκοόλ. Ο Aleχ (Art Garfunkel)- μετρημένος, εσωστρεφής, ζηλιάρης  με παράξενα μαλλιά, αδυνατεί να ελένξει τον απρόβλεπτο χαρακτήρας της και  προσπαθεί να ορίσει το μέλλον της σχέσης τους ενώ αυτή ζει μόνο για το τώρα. Δύο αντίθετοι χαρακτήρες οδηγούνται στην καταστροφή μέσω του ερωτικού τους πάθους. Υπάρχει μια τρύπα στην υπόθεση της αυτοκτονίας και ο επίμονος ντετέκτιβ (Harvey Keitel) στηριζόμενος στο κοινό του σημείο με τον ψυχαναλυτή (και οι 2 κατασκοπεύουν ζωές..."Οι άνθρωποι που ζουν μ' αυτού του είδους τη διαταραχή, αυτό το είδος ηθικού και σωματικού οχετού, την εξαπλώνουν γύρω τους σαν μεταδοτική νόσο. Είναι επικίνδυνα πλάσματα. Και για τον εαυτό τους αλλά και για τους άλλους") φτάνει την ανάκριση σε βάθος. Στην υπόθεση εμπλέκεται και ο κατά 30 χρόνια μεγαλύτερος σύζυγος της Milena που τον παράτησε για χάρη του Alex.

  Η τελευταία μεγάλη δουλειά του Nicolas Roeg (Performance.1970, Walkabout.1971, Don't Look Now.1973, The Man Who Fell to Earth.1976). Στον παρόντα χρόνο βλέπουμε την Milena στο χειρουργείο και την ανάκριση και με περίτεχνα -μη γραμμικά χρονικά- αμέτρητα φλασμπακ βλέπουμε την καταστροφική τους σχέση με φόντο την Βιέννη. Το ιστορικό ενός καταραμένου έρωτα, ψυχοσεξουαλικό δράμα, βρετανικό νεο νουαρ με αμφιλεγόμενους χαρακτήρες, δυνατές ερμηνείες, έντονη ατμόσφαιρα μυστηρίου, ουσιαστική χρήση της μουσικής και πρωτότυπη αφηγητική δομή.

1.H τελευταία καλή ταινία που έπαιξε η ερτ.

2.Γνωστό και ως: Bad Timing: A Sensual Obsession , Η Δύναμη της Σάρκας (ελλ.τιτλος) 

3.H λέξη Sick είναι ένας βαρύτατος και άδικος χαρακτηρισμός για την συγκεκριμένη ταινία. Εκεί που βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή της είναι στο ισπανικό In A Glass Cage/ Tras el cristal (1987) που κάνει το Salò, or the 120 Days of Sodom (1975) να μοιάζει με 70' soft porn

3.

#1 Bad Lieutenant (1992)

O Bad Lieutenant είναι ένα επικίνδυνο κάθαρμα που ζει ανάμεσα μας. Mε την ιδιότητα του κυριαρχεί στη ζούγκλα της Ν.Υ.,  κινούμενος με την ίδια ευκολία ανάμεσα σε έννομους και παράνομους και παίρνει πάντα αυτό που θέλει. Κλέβει κλέφτες, εκβιάζει για να εξασφαλίζει την δόση του, εκμεταλλεύεται σεξουαλικά νεαρές κοπέλες ενώ η οικογένεια του υπάρχει μόνο ως φόντο και το μεγάλο του πάθος είναι ο τζόγος. Κάποιες στιγμές τον πιάνουν οι ενοχές και οι τύψεις για την ζωή που επέλεξε και πηγαίνει στην εκκλησία να ζητήσει συγχώρεση ή να βρίσει τον χριστό αλλά μόνο στα ναρκωτικά βρίσκει τον ευατό του και λίγη παρηγοριά. Φαινομενικά είναι ο τύπος οικογένεια, δουλειά, εκκλησία αλλά αυτό δεν αρκεί για να νικήσει τους εσωτερικους του δαίμονες. Η λύτρωση θα έρθει (?) με μια υπόθεση βιασμού μιας καλόγριας και τη σύλληψη των δύο νεαρών βιαστών.

Ο Harvey Keitel (αμέσως μετά το Reservoir Dogs.1992) μεγαλουργεί τολμώντας να τσαλακώσει την εικόνα του δίνοντας υπαρκτές διαστάσεις στην ζοφερή εικόνα του διεφθαρμένου μπάτσου. Σκληρό, αντισυμβατικό, σκοτεινό, βρώμικο, δυνατό, ωμό, σάπιο, τολμηρό και αξέχαστο. Ίσως η καλύτερη δουλειά του σπουδαίου Abel Ferrara που έγραψε και το σενάριο μαζί με την μοντέλα (Zoe Lund) που σερβίρει την πρέζα στον Keitel

1.ΞΕΦΤΙΛΑ remake από τον Werner Herzog με τον Nicolas Cage >The Bad Lieutenant : Port Of Call -New Orleans (2009)
2.

#2 Cop Killer (1983)

Ο Keitel εχει ξαναπαίξει τον διεφθαρμένο μπάτσο της Νέας Υόρκης.

'Ενας cop killer δολοφονεί διεφθαρμένους μπάτσους της δίωξης ναρκωτικών, μεταμφιεσμένος σε μπάτσος τους κόβει το λαιμό με ψωμο-μάχαιρο μετά από Drug-deals χωρίς να αφήνει ποτέ ίχνη.

Ο Harvey Keitel είναι ένας ακόμα διεφθαρμένος μπάτσος που μοιράζεται ένα κατασχεμένο πολυτελές διαμέρισμα με τον συνεργάτη του.Ο Johhny Rotten (ναι αυτός των SEX PISTOLS) γνωρίζει το μυστικό του Keitel,τον πλησιάζει και ομολογεί τους μπατσό-φόνους.Αυτός δεν τον παίρνει στα σοβαρά και τον φυλακίζει στο διαμέρισμα.Η συμβίωση τους θα'ναι ένα μεταξύ τους παιχνίδι εξουσίας μέχρι την τελική αποκάλυψη του δολοφόνου.

Μικρή ιταλική παραγωγή που κινείται ανάμεσα στο giallo και στο αμερικάνικο αστυνομικό θρίλλερ,με κλειστοφοβική ατμόσφαιρα,καλές ερμηνείες και από τους δυο και με μουσική απο ENNIO MORRICONE

The Grey Zone (2001)

Στo Άουσβιτς η προετοιμασία των κρατουμένων για το θάλαμο αερίων και η μετέπειτα ''επεξεργασία'' των υπολειμμάτων τους, ήταν δουλειά μιας ομάδας συγκρατούμενων τους, γνωστών ως Sonderkommandos. Σε αντάλλαγμα για τη συνεργασία τους με τους Ναζί, τους παρέχονταν ειδικά προνόμια και ασύγκριτα καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, παρόλο που και οι ίδιοι γνώριζαν ότι θα είχαν την ίδια τύχη με τους συντρόφους τους.

Ξεκινά παρουσιάζοντας την καθημερινότητα των τροφίμων του Άουσβιτς - γυναίκες κομμάντος κατασκευάζουν πυρομαχικά, ομαδικές εκτελέσεις, καύσεις νεκρών, μουσικούς να υποδέχονται καινούργιους τρόφιμους, σχέδια απόδρασης, ανακρίσεις, βασανιστήρια, προσπάθειες αντίστασης και προσπάθειες αυτοκτονίας, στοίβες πτωμάτων, άψυχους SS και ότι περιμένεις να δεις σε ένα holocaust movie.

Το ιδιαίτερο εδώ είναι οτι βλέπουμε, για πρώτη φορά, μια άλλη πτυχή των στρατοπέδων του θανάτου. Mια ελίτ ξεπουλημένων εβραίων που θα εργάστουν για τους ναζί για μια μικρή παράταση ζωής, θα πετάξουν τους νεκρούς συντρόφους τους στη φωτιά και θα εισπνέουν καθημερινά την στάχτη τους διατηρωντας έτσι την ελπίδα της επιβιώσης ζωντανή. Θα δούμε τη στάση των ναζι απέναντι τους αλλά και τη στάση των υπόλοιπων εβραίων. Αυτοί λοιπόν, έχοντας διατηρήσει κάποιες δυνάμεις ακόμα, και σίγουροι πια για το αναπόφευκτο μέλλον τους, θα επιχειρήσουν την μοναδική εξέγερση που σημειώθηκε σε στρατοπεδο συγκέντρωσης.

Με αφορμή αυτή την αληθινή ιστορία ο Tim Blake Nelson (σε μια πρωτοφανή έκλαμψη της ανούσιας καριέρας του) θα μας δείξει οτι η οικειότητα με το Πρόβλημα (θάνατος, υποταγή, ανέχεια...) μπορεί να είναι χειρότερο από το ίδιο το Πρόβλημα. Χωρίς εύκολους συναισθηματισμούς και με την απουσία μουσικής καταφέρνει να δημιουργήσει ένα απόκοσμο ψυχρό περιβάλλον χωρίς να ωθεί κανένα συναίσθημα (εξάλλου το συναίσθημα είναι ένα και το ξέρουμε πρίν πατήσουμε play). Mε καλή αλλά όχι πομπώδη παραγωγή χτίζει μια απόκοσμη ψυχρή ατμόσφαιρα, χωρίς πολλά πολλά σκηνικά, με έμφαση στους διαλόγους και τους χαρακτήρες, χωρίς γραφικότητες και εύκολους συναισθηματισμούς, με εξαιρετικό cast (Harvey Keitel στο ρόλο του αξιωματικού των SS και Steve Buscemi σε ρόλο εβραίου μαυραγορίτη) μας παρουσιάζει τα όρια της ανθρώπινης αδυναμίας.
1. μια ερμηνεία του ολοκαυτώματος εδω