Animal Factory (2000)

 O 21χρονος Ρον, καταδικάζεται σε φυλάκιση για κατοχή και εμπόριο μαριχουάνας. Σαν ψάρι γίνεται αμέσως περιζήτητος απ'τους άλλους συγκρατούμενους και μοιράζεται το κελί του με μια τραβεστι. Αναπτύσσει φιλία με τον Ερλ, ένα παλιό κατάδικο που είναι 18 χρόνια μέσα και κάνει κουμάντο με τη συμμορία του. Η έφεση του Ρον θα αποτύχει παρά τα κόλπα του Ερλ και τότε η απόδραση θα είναι η μόνη επιλογή.
Τίμιο, off-beat, indie, prison drama. Mεταφορά της ομότιτλης νουβέλας του φυλακόβιου Eddie Bunker (Runaway Train.1985) από τον Steve Buscemi. Περιγράφει με ήπιους τόνους την καθημερινότητα της φυλακής (βία, βιασμός, φυλετικές συγκρούσεις, συμμορίες,  απεργία, ναρκωτικά, εξέγερση, σεβασμός, καρφιά, απομόνωση, απόδραση) χωρίς να μελοδραματοποιεί τα κλισε και επικεντρώνεται στην παράδοξη σχέση νέου-παλιού, την τέχνη της επιβίωσης σ'ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον, τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται και τον αντισωφρονιστικό ρόλο της φυλακής. Πλούσιο καστ- ο Ρον είναι ο Edward Furlong (o John Connor του Τerminator2.1991 και ο μικρός αδερφός του American History X.1998) και ο Ερλ είναι ο Willem Dafoe (American Psycho.2000), ο Danny Trejo στον φυσικό του ρόλο, συγγραφέας και σκηνοθέτης σε μικρούς ρόλους, απίστευτος ως τραβεστι ο Mickey Rourke (Barfly.1987). Μουσική από John Lurie (Stranger Than Paradise.1984) και μια μικρή αποτυχημένη συναυλία από τους Antony and the Johnsons

Ex Drummer (2007)

 Τρεις σχεδόν ανάπηροι losers ζητούν από διάσημο συγγραφέα να γίνει ο drummer της punk-rock μπάντας τους για να συμμετάσχουν σε τοπικό μουσικό διαγωνισμό. Αυτός δέχεται με σκοπό να χρησιμοποιήσει την εμπειρία του στο καινούργιο του διήγημα.
Στην αφίσα γράφει- this is hardcore και στην άλλη αφίσα γράφει- ένα  σκοτεινότερο, διασκεδαστικότερο πανκ ροκ Τrainspoting. Δεν είναι διαφημιστικό κόλπο. Βέλγικη Έκθεση Ωμοτήτων βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Herman Brusselmans.
Ξεκινά με τον συγγραφέα να μας εξηγεί την κυνική του στάση απέναντι στη ζωή και μετά μπαίνουν οι ευρηματικοί τίτλοι αρχής που -σε rewind- μας παρουσιάζουν τους 3 white-trash rednecks. Ένας υπερβίαος μισογύνης Ψευδός τραγουδίστης, ένας σχεδόν Κουφός ναρκωμανής κιθαρίστας και ένας γκέι μπασίστας με Άκαμπτο Χέρι (από τραυματικό αυνανισμό). Όλοι ζουν σε άθλιες τρύπες, κάτω από άθλιες συνθήκες, με κατεστραμμένες οικογένειες. Ο συγγραφέας για να μπει στην μπάντα ως drummer πρέπει να έχει απαραίτητα και αυτός μια μορφή αναπηρίας και αυτή είναι οτι Δεν Παίζει drums. Βαφτίζει την μπάντα Οι Φεμινιστές και "θα βγει για λίγο από τον χαρούμενο κόσμο του, θα κατέβει στα βάθη της ηλιθιότητας, της ασχήμιας, της αναισθησίας, της αναξιοπιστίας και του ψεύτικου. Θα πιαστει από τη ζωή των απόκληρων, χωρίς να ανήκει στον κόσμο τους, έχοντας τη επίγνωση ότι πάντα μπορεί να επιστρέψει στο δικό του κόσμο". Προβάρουν διασκευάζοντας Τέλεια το Mongoloid των Devo ως φόρο τιμής στην ανάπηρη υπόσταση τους. Μεγάλος αντίπαλος για το έπαθλο είναι η μπάντα του σιχαμερού big dick (όνομα και πράμα). Ο celebrity drummer κατευθύνει καταστάσεις, ενισχύει τις άπειρες ίντριγκες και επικτύνει τον εφιάλτη τους μέχρι και το αιματηρό ανατρεπτικό φινάλε.   

Tραχύ, υπερβολικό, ενοχλητικό, προκλητικό, γκροτέσκο, χωρίς ίχνος πολιτικής ορθότητας,  ωμό punk crime/drama/comedy. Μια άτσαλη βουτιά στην επιμελώς αθέατη πλευρά του καταπιλιστικού Βορρά. Οι Βίαιοι, Βρώμικοι και Κακοί.1976 ζουν στο μοντέρνο μεσαίωνα, χωρίς διέξοδο και μέλλον, σε μια παραζάλη φτώχιας, ομοφοβίας, μηδενισμού, ξενοφοβίας, ναρκωτικών, απάθειας, κυνισμού, μιζέριας και βίας κάθε επιπέδου και θα γίνουν η είδηση σοκ της ημέρας και ένα ακόμα πετυχημένο μυθιστόρημα του εναλλακτικού μπουρζουά "ανθρωπιστή" συγγραφέα που θα συγκινήσει τις μάζες. Διάφορα στιλιστικά κόλπα με δόσεις σουρρεαλισμού, άφθονο κάφρικο χιούμορ, εξωφρενικές καταστάσεις, γρήγορος ρυθμός, πολύ μουσική, άφθονοι απίθανοι χαρακτήρες, ανωμαλίες, τρελοί διάλογοι, επεισοδιακό battle of the bands. Τhis is hardcore
1. ελλ τίτλος= Ένα Παράξενο Κουαρτέτο

Great Head Explosion Scene (16)

 
Stitches (2012)

Junk (2000)

4μελη συμμορία μετά από πετυχημένη ληστεία σε κοσμηματοπολείο συναντά την τοπική Yakuza σε εγκατελημένη στρατιωτική βάση που κάποτε είχε χρησιμοποιηθεί για πειράματα σε νεκρούς.

Μαζί με τα Wild Zero.1999 και Versus.2000 αποτελεί την αργοπορημένη είσοσο της Ιαπωνίας στη zombie φιλμογραφία. Είναι bledder movie, δηλ. Yakuza vs zombies σε συνδιασμό με Tarantino.

Ξεκινά με αμερικάνο Τρελό Επιστήμονα να πειραματίζεται με την πράσινη φόρμουλα DNX σε γυναικείο πτώμα. Αυτό αναστένεται μετά από λίγο και τον καταβροχθίζει. Ο συνταχματάρχης καλεί τον γιαπωνέζο Δρ που είχε αναμειχθεί στο πρόγραμμα παλαιότερα- με σκοπό να αναστήσει την γυναίκα του- να βρει λύση, και αυτή είναι η ανατίναξη της βάσης. Εν τω μεταξύ η συμφωνία ληστών-γιακούζα χάλασε και στο πιστολίδι διαλύεται το εργαστήριο και το DNX χίνετε σε στοιβαγμένα πτώματα που γίνονται zombies. Ακολουθεί πανδαιμόνιο και ο σώζων εαυτόν σωθήτω αλλά ζωντανοί/ζωντανοί μένουν μόνο 2 ληστές- η φεμινίστρια νοσοκόμα που ονειρεύται πορσε και ο τραυματίσμενος junkie. Καταφθάνει και ο Δρ για να αποκαταστήσει την βλάβη στο μηχανισμό αυτοκαταστροφής και να αντιμετωπίσει την latex super zombie εκδοχή της γυναίκα του.

Αξιοπρεπέστατο παλαιομοδίτικο low budget Zombie fan movie. Κάποιες μικρές πρωτοτυπίες χάνονται εκεί που διασταυρώνονται οι Romero-Fulci-O'Bannon +ReAnimator.1985 και τα Reservoir Dogs.1992-From Dusk Till Dawn.1996. Παραδόξως παίρνει σοβαρά τον ευατό του και συνωστίζει όλα τα αγαπημένα κλισέ- χαζοί διάλογοι, καταδίωξη, αποτυχημένο χιουμορ, λίγο γυμνό, όμορφα Αργά και πεινασμένα Ιταλικά zombies, κακές ερμηνείες, πλούσιο gore, δυνατό body count, μια υποψία κοινωνικής κριτικής, happy end(?!) και μια συγκινητική νεκρο/ζώντανη ερωτική υποπλοκή. Μοναδικό με τίποτα καινούργιο αλλά με όλα τα παλιά καλά μαζί.
1.

The Tripper (2006)

Μια παρέα φίλων πηγαίνει σε μια μοντέρνα εκδοχή της συναυλίας του Woodstock η οποία θα πραγματοποιηθεί μέσα σε δάσος και καταλήγουν να καταδιώκονται από έναν ψυχωτικό δολοφόνο με εμμονή στον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Ronald Reagan. 
Η ρήση του Reagan- Ένας χίπυς είναι κάποιος που μοιάζει με τον Ταρζάν, περπατάει όπως η Τζέην και μυρίζει όπως η Τσίτα- ανοίγει την ταινία. Ένα 10χρονο αγόρι τον παρακολουθεί στην τβ να ρίχνει άλλη μια μυθική ατάκα -ένα δέντρο είναι ένα δέντρο. Πόσα παραπάνω χρειάζεστε να βλέπετε? Όταν το συνεργείο του ξυλοκόπου πατέρα τα βρει σκούρα με τους χιπιδες ακτιβιστές που προστατεύουν το δάσος,  θα αρπάξει το αλυσοπρίονο και θα κάνει τον 1ο του φόνο... 30 χρόνια μετά, η ξενέρωτη Samantha (κυνηγημένη απο τον πρώην της) και η νεοχιπικη παρέα της φτάνουν στο ίδιο δάσος για το Free Love Festival και ένα ξέφρενο σκ γεμάτο sex, drugs and r'n'r. Παρά τις προειδοποιήσεις ενός γέρου χιπι για ξεχασμένες παγίδες μέσα στο δάσος, το ντραμπουκισμό των ντόπιων που ανησυχούν για την χασισοφυτεία τους και τις ενστάσεις του μπάτσου που βρήκε 2 γδαρμένα πτώματα, το φεστιβαλ θα γίνει. Μουσική, χορός, ναρκωτικά όλων των ειδών και πάνω στην κορύφωση του παρτυ όπου όλοι τριπάρουν γύρω απο τη φωτιά, θα εμφανιστεί η μεταμψύχωση του Ριγκαν (μάντεψε ποιός κρύβεται πίσω απ'την μάσκα) με τσεκούρι και άγρια σκυλιά για να τους στείλει στο τελευταίο τους bad trip.

Παρωδία slasher horror με πολιτική σάτιρα και νοσταλγική δίαθεση που δεν έχει να προσθέσει τίποτα στο προπολου κορεσμένο  υποείδος και δεν θα αποκτήσει ποτέ cult status παρά το σουπερ εύρημα(=serial killer με Reagan μάσκα). B movie ένοχης απόλαυσης που αναπαράγει όλα τα κλισε με χαζό χιούμορ, λίγο αίμα, πολύ γυμνό, βρώμικη γλώσσα, τον Jason Mewes (ο Jay από Clerks.1994) στο μόνιμο ρόλο του, ψυχεδελικά εφε και πολιτικο προβληματισμό (λέμε τώρα) 

1.ένας άλλος hippie εδω

Great Head Explosion Scene (14)

Last House on the Left (2009)

Sin Nombre (2009)

Ο έφηβος Κάσπερ είναι μέλος της μεξικάνικης διαβόητης συμμορίας Μάρα. Η Σάιρα απ'την Ονδούρα διασχίζει το Μεξικό με τον πατέρα της ελπίζοντας να καταφέρει να περάσει τα σύνορα για ΗΠΑ. Οι δυο τους θα συναντηθούν σ'ένα τρένο που μεταφέρει μετανάστες στον Βορρά. Μια ξεχωριστή φιλία γεννιέται, ενώ οι κίνδυνοι συνεχώς παραμονεύουν.
Έμπνευση για την δημιουργία της ταινίας του 31χρονου αμερικάνου Cary Fukunaga αποτέλεσε η ιστορία ενός φορτηγού που βρέθηκε παρατημένο σε μια ερημιά κάπου στο Τέξας. Στο τρέιλερ βρέθηκαν 18 πτώματα μεταναστών (από τους 90 που συνολικά μετέφερε). Αυτό ήταν και το θέμα της μικρού μήκους ταινίας του- Victoria para chino (2004). Μετά από τρία χρόνια προσωπικής έρευνας γύρω από την πορεία των μεταναστών και τις συνθήκες που επικρατούν στους σιδηροδρομικούς σταθμούς του Μεξικού ήρθε και η πρώτη μεγάλου μήκους.
Ξεκινά με την καθημερινότητα του Κάσπερ που περιλαμβάνει την μύηση του 12χρονου φίλου Σμάιλι στη συμμορία (13 δεύτερα κλοτσοπατινάδας, γνωριμία με άλλα μέλη στη παραγκογιάφκα και ένας εν ψυχρώ φονος άσχετου αιχμαλώτου). Οι δυο τους για να αποδείξουν την πίστη τους στη συμμορία, μαζί με τον αρχηγό θα ανέβουν στην οροφή του τραίνου για να ληστέψουν τους μετανάστες. Εκεί ο Κάσπερ θα αποτρέψει τον βιασμό της Σάιρα σκοτώνοντας τον αρχηγό του. Δεν υπάρχει γυρισμός και κυνηγημένος πλέον από τα πρώην αδέρφια του, θα ακολουθήσει την μοίρα των παράνομων μεταναστών. Η Σάιρα ακολουθεί τον σωτήρα της και αυτός γνωρίζοντας οτι το τέλος του πλησιάζει θα την βοηθήσει να περάσει τα σύνορα.
Είναι τα προιόντα χρόνιων καταστροφικών καθεστώτων, εμφυλίων πολέμων, φτώχιας και εξαθλίωσης, ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες αλλά με κοινό στόχο το καλύτερο μέλλον, ρισκάρουν τις ζωές τους διασχίζοντας τη ζούγκλα, δίχως τίποτα να χάσουν, κυνηγημένοι από αρχές και ντόπιους, για να φτάσουν, όσοι τα καταφέrουν, Χωρίς Όνομα (ελλ. τίτλος) στη γη της επαγγελίας. Παρακολουθεί μια από αυτές τις άπειρες θλιβερές ιστορίες μετανάστευσης, συνδιασμένη με την σκληρή πραγματικότητα των λατινοαμερικάνικων συμμοριών (όπλα, ναρκωτικά, βία σε όλα τα επίπεδα, σεξισμός, άπειρα τατουάζ, συνθηματικές χειρονομίες, όρκοι πίστης, προδοσία κ.α. σε στυλ City of God.2002) με ανθρωποκεντρική προσέγγιση (και όχι πολιτική), χωρίς μελοδραματισμούς, υπερβολές και διδακτισμούς. Γυρισμένη σε εντυπωσιακές τοποθεσίες της μεξικάνικης φύσης και όμορφες ερμηνείες, μεταφέρει με ειλικρίνεια και ωμή ρεαλιστικότητα μια (όχι μακρινή) αλήθεια, που δεν είναι δυνατό να γίνει αντιληπτή απ'τα δελτία ειδήσεων, υπερνικώντας τις όποιες τεχνικές κακοτοπιές μια μικρής ανεξάρτητης παραγωγής, κερδίζοντας τα βραβεία Σκηνοθεσίας και Φωτογραφίας στο Sundance του 2009.

1. ΕΔΩ η μικρού μήκους Victoria para chino (2004)

2.

Treevenge (2008)

Christmas trees ripped out of their forest plan revenge against people enjoying the holidays.




Treevenge from jasoneisener on Vimeo.

Dir: Jason Eisener (Hobo with a Shotgun.2011)

Bubba Ho-Tep (2002)

Ο Elvis και ο JFK είναι ζωντανοί και βρίσκονται σε οίκο ευγερείας. Θα πολεμήσουν για τις ψυχές των συγκατοίκων τους ενάντια σε μια αρχαία αιγυπτιακή μούμια.

Η επιστροφή του Don Coscarelli (Phantasm.1979) έχει την τύχη/τιμή να βρίσκει στο βασιλικό ρόλο την καλτ θεότητα Bruce Campbell. Ο Bruce είναι ο Έλβις και ο Έλβις Ζεί. Αυτός που πέθανε είναι ένας απ'τους χιλιάδες σωσίες του -είχαν αλλάξει ρόλους σε μια κρίση ταπεινοφροσύνης του βασιλιά αλλά δεν πρόλαβαν να ξαναλλάξουν θέσεις και τα αποδεικτικά στοιχεία της ανταλλαγής καταστράφηκαν απο γκάφα. Γέρος, ανήμπορος, άχρηστος, ασήμαντος πλέον, με όγκο στο πέος, νοσταλγεί τα περασμένα μεγαλεία και δέχεται την ειρωνία των υπαλλήλων. Ο μόνος που τον πιστεύει είναι ο ανάπηρος(?) πρόεδρος Jack Kennedy (Ossie Davis), τον οποίο μετά το σκηνικό στο Ντάλας έβαψαν μαύρο οι μυστικές υπηρεσίες και αντικατέστησαν τον εγκεφάλο του με ένα σακουλάκι άμμο. Μια μούμια καουμπόις έχει επισκευτεί το γηροκομείο και για να συντηρηθεί ρουφάει τις γέρικες ψυχές των τροφίμων και μετά τις χέζει. Οι 2 φίλοι, βασιλιάς + πρόεδρος, θα πολεμήσουν σαν ήρωες μαζί της έστω και αν είναι το τελευταίο που θα κάνουν.

31 ταινίες έχουν γυριστεί με πρωταγωνιστή τον Ελβις-σε όλες γάμαγε, έδερνε και τραγούδαγε. Εδώ μια μικρή ανύψωση και μόνο είναι αρκετή να του χαρίσει 10 χρόνια ζωής. Το απόλυτο είδωλο, από την κορυφή του κόσμου στο τέρμα κάτω. Θυμάται την Πρισίλα, αναρωτιέται πως από Βασιλιάς του Rock ‘n’ Roll κατάντησε έτσι και γιατί η φήμη δεν καθυστέρησε τα γερατειά και τον θάνατο. Η ζωή του ξαναποκτά νόημα όταν η ιστορία τον καλεί να ζωντανέψει τον θρύλο. The Κing Vs The King Of The Dead. Μεταμοντέρνο Εlvis film, b-movie τρόμου, κωμωδία, κομιξαδικο buddy movie, γεροντικό δράμα υπεράνω λογικής. Πιο έξυπνο από οτι πρέπει και με κρίση ταυτότητας με αποτέλεσμα να μην είναι αποτελεσματικό για κανένα είδος παρα μόνο για την μοναδικότητα του.

Paradise: Love (2013)

Η Teresa είναι αστή χωρισμένη υπέρβαρη 50αρα, φροντίζει παιδιά με ειδικές ανάγκες, ζει στην Αυστρία και έχει μια εφηβη κόρη. Πηγαίνει ταξίδι αναψυχής στις ακτές τις Κένυας. Παρακινούμενη απο συνομήλικη της συμπατριώτισσα ενδίδει στις χάρες νεαρών Κενυατών έναντι λίγων χρημάτων.

Το 1ο μερος της τριλογιας "Paradise" (τρεις ταινίες με ηρωίδες τρεις γυναίκες από την ίδια οικογένεια που κάνουν χωριστά διακοπές: η μία κάνει σεξοτουρισμό, η άλλη συμμετέχει σε μια αποστολή της Καθολικής Εκκλησίας (Faith), και η τρίτη πηγαίνει σε μια κατασκήνωση που βοηθά παχύσαρκους εφήβους (Hope). Spoilers>Mαλώνει την κόρη της για το ακατάστατο δωμάτιο, την αφήνει σε καλά χέρια και φεύγει για σεξοτουρισμό στην Κένυα.  Ήλιος, άμμος, θάλασσα και σεξ (S.S.S.S.), φτώχια, μιζέρια και μαύρα πέη για φωτογράφηση. Μένει σε χλιδάτο ξενοδοχείο, φωτογραφίζει πιθήκια στο μπαλκόνι, παρακολουθεί πρόγραμμα άθλιων γυμναστικών και χαζών παιχνιδιών στην παραλία, χαζεύει το τάισμα των κροκοδείλων, κάνει ηλιοθεραπεία με ομοίους της σε οριοτεθημένη περιοχή-ελενχόμενη από μπάτσους- ασφαλείας από κενυάτες που περιμένουν πότε θα διασχίσουν την παραλία οι άσπροι για να πουλήσουν σουβενίρς. Διστάζει στην αρχή σαν πρωτάρα  αλλά παρακινούμενη από φίλη, ενδίδει στις ερωτικές παροχές νεαρών κενυατών. Σχεδόν τσάμπα. Σιτεμένη στη πατρίδα της-περιζήτη στον Παράδεισο Του Έρωτα (ελλ.τίτλος). Χακούνα Ματάτα. Φαντάζονται(!?) οτι οι νεαροί μαύροι τις γουστάρουν εξίσου για την διαφορετικότητα τους- άσπρο δέρμα, ηλικία, πολλά κιλά, τρίχες, ευρώπη... Ο 1ος την θεώρησε μπασμένη και ήταν αρκετά διαχυτικός- έφυγε τρέχοντας. Ο 2ος είναι ευγενικός κουλ τζιβάτος. Του διδάσκει τα ευρωπαικά προκαταρκτικά, το χάδι με συναίσθημα, το κοίταγμα στα μάτια. Κάνουν βόλτα στο χωριό και μοιράζει χρήματα στους "ασθενείς" συγγενείς του. Χαρούμενη φωτογραφίζει. Από αντίζηλο μαθαίνει οτι ο 2ος έχει οικογένεια-είναι Beach Boy-δυνατή σκηνή ζυλοτυπίας μέσα στη θάλασσα. Ο 3ος την κερδίζει με ζουγκλερικά στη άμμο, αλλά και αυτός ζητά λεφτά για τον άρρωστο πατέρα. Η κόρη δεν θυμάται τα γενέθλια της αλλά έρχονται οι άσπρες σιτεμένες υπέρβαρες 50αρες φίλες για πάρτυ με δωράκι έναν κενυάτη για στριπτιζ (μάντεψε που είναι ο φιόγκος). Τον περιεργάζονται και διαγωνίζονται ποιά θα τον καυβλώσει. Τίποτες. Αυνανίζεται. Μαζεύουν το σπέρμα απ'το πάτωμα. Σαμπάνια. Στην απελπισία της καλεί τον ρεσεψιονιστ. Υπάκουος αλλά άβγαλτος- δεν έχει ξαναπάει με άσπρη και έχει τρακ. Τον πούλο και αυτός. Πουθενά λίγο ρομάντζο, καμία ανθρώπινη επαφή. Μένει μόνη και κλαίει.<

Η επιστροφή του σκηνοθέτη, σεναριογράφου και παραγωγού Ulrich Seidl, το Νο2 της Αυστρίας μετά τον Χάνεκε, κινείται στο γνώριμο ιδιόρυθμο, τελειωποιημένο πλέον, ύφος με τις προηγούμενες ταινίες του (Dog Days.2001, Import/Export.2007). Μπροστά από την κλειδαρότρυπα περνούν εικόνες για γέλια και κλάματα, ανάμεσα σε τραγωδία, κωμωδία, ντοκιμαντερ, exploitation και πορνό, που μέσα από την αντιφατικότητα τους μιλούν για "βαριά θέματα"-Φύλο, Οικονομία, Φυλή, Σεξ, και άλλα 100 με τον πιο απλό και αποφορτισμένο τρόπο. Η Δύση την στέλνει εκατοντάδες χιλιόμετρα νότια, από την κορυφή στον πάτο της πυραμίδας, να ικανοποιήσει τις "βιολογικές αναγκες" της και οι κενυατες περιμένουν την Sugar Mama για να ικανοποιήσουν τις οικογενειακές τους ανάγκες και να δώσουν "αγάπη". Δύο παράλληλοι κόσμοι προσπαθούν γυμνοί να συνεννοηθούν πάνω σε ένα κρεβάτι. Ο ένας εκμεταλλεύεται την μιζέρια του άλλου για τους δικούς αντιδιαμετρικούς λόγους ενώ οι έννοιες θύτης και θύμα αντιστρέφονται ασταμάτητα χάνοντας το νόημα τους. Η σεξουαλική όψη της αποικιοκρατίας. Μη αναγνωρίζοντας όρια μεταξύ ντοκιμαντερ και μυθοπλασίας, κάμερα στο χέρι, μεγάλης διάρκειας μονοπλάνα, αυτοσχεδιασμούς, αριστοτεχνικά πλάνα, ίδιο τέμπο σε όλο το 2ωρο, νεκρούς χρόνους, με προκλητικό κυνισμό και μαύρο χιουμορ σαρκάζει τους κανόνες, τα ταμπού, την υποκρισία, τα πρότυπα, την ηθική και την υπεροψία του δυτικού πολιτισμού (και όχι της κάθε Τερέζα).Απίστευτη η Margarete Tiesel. Πολύπλευρο σοκιν ωμό ειρωνικό αστείο καταθλιπτικό δραμα

1.οι κατηγορίες για πορνο έγιναν από άτομα που δεν έχουν δει ποτέ πορνο

2.