Surf Nazis Must Die (1987)

 Κάπου στο κοντινό μέλλον, ένας μεγάλος σεισμός κατεστρέφει την ακτογραμμή της καλιφόρνια. Ο Adolph, διοικητής μιας συμμορίας από βλάκες νεοναζί και κύρηκας του άριου surfing, εκμεταλλεύεται το χάος που επικρατεί για να γίνει ο φίρερ της νέας παραλίας. Καλεί σε συνάντηση όλες τις υπόλοιπες συμμορίες (Samurai Surfers, Designer Waves, Pipeliners, Skate Rats) στο bunker και τους προτείνει να συνεργαστούν, κάτω από τη σβάστικα, για τον έλενχο της Power Beach. Αρνούνται και ο πόλεμος ξεκινά. Ένα από τα αθώα θύματα των Surf Nazis είναι ο αφροαμερικανός εργάτης Ελρόι που προσπάθησε να αποτρέψει μια ληστεία γριούλας. Η απαρηγόρητη θεούσα μάνα του ζητά εκδίκηση. Παρατά τον οίκο ευγερείας και πάνoπλη καβάλα σε μια μηχανή καταδιώκει τους νεοναζι, που έχουν πλέον κυριαρχήσει μετά από επικές μάχες στην αμμουδιά.  

So Bad,  It's Good Ζ-movie της ανεξάρτητης θρυλικής Troma. Ένοχη Απόλαυση. Μεταφέρει αυτοσχεδιαστικά, αφηρημένα και φαρσοειδώς το Warriors.1981 από τους σκοτεινούς δρόμους σε μια τεράστια παραλία/μεταποκαλυπτκό τοπίο, προσθέτωντας χαβαλέ, μητρική εκδικητική μανία και footage απο επαγγελματικό surfing.  Παραδόξως το synth electro soundtrack είναι τέλειο σε βαθμό που κάποιες στιγμές ξεχνάς οτι βλέπεις 80s trash. Aρκετά κατώτερο από τα κλασσικά της εταιρίας (The Toxic Avenger.1984, Class of Nuke 'Em High.1986, Redneck Zombies.1989, Tromeo & Juliet.1996) αλλά κέρδισε λόγω Τίτλου. Taste some of  Mama’s home cooking, Adolf!

1. εδω ολόκληρο το έπος, 1 απ'τις 100 ταινίες που ανέβασε η τίμια Troma Entertainment στο youtube για τα 40 της χρόνια

2.

 3. bonus track από ομότιτλη ολλανδική HC Punk μπάντα

Altered States (1980)

Νεαρός διακεκριμένος καθηγητής/ερευνητής εξερευνά τα διάφορα επίπεδα  συνειδητότητας και υποβάλλεται σε μια σειρά επικίνδυνων πειραμάτων με ισχυρά παραισθησιογόνα κλεισμένος σε μια δεξαμενή τα οποία θα του επιφέρουν βιολογικές και σωματικές μεταλλάξεις.
 Το τελευταίο και καλύτερο LSD exploitation. Βασισμένη στα πραγματικά πειράματα που έγιναν απ'τον καθηγητή John C. Lilly, που εφηύρε το Floating Tank-Μέθοδος Επίπλευσης, σε σκηνοθεσία του ιδιόρυθμου Βρετανού Ken Russell (Tommy.1976, The Devils.1971)
 Ο αλαζόνας, εκκεντρικός, ψηλομύτης, ευφιέστατος Δρ.Jessup (πρώτοεμφανιζόμενος William Hurt) πιστεύει πως έχουμε 6 εκατ. χρονιά μνήμης στο μυαλό μας. Η μνήμη είναι ενέργεια, δεν εξαφανίζεται. Η πρώτη και αυθεντική μορφή ανθρωπινής ζωής, τo πραγματικό Εγώ, είναι απτό, έχει μορφή, μπορεί να καταμετρηθεί και να προσδιοριστεί ποσοτικά... Γίνεται ο ίδιος πειραματόζωο για να αποδείξει την θεωρία του και κλείνεται για ώρες σε μια δεξαμενή απομόνωσης βιώνοντας παραισθήσεις. Μέσω αυτών προσπαθεί να ανοίξει τις Πύλες Της Αντίληψης και να "αγγίξει" την πρώτη μορφή ζωής. Για την Φαουστική εμμονή του φταίνε τα οράματα, θρησκευτικού περιεχομένου, που έβλεπε μικρός, τα οποία σταμάτησαν μετά το θάνατο του πατέρα όπου και έχασε την πίστη του στο θεό. Θα ταξιδέψει στο Μεξικό για να συμμετάσχει σε μια τελετή μιας απομονωμένης αρχαίας φυλής που γίνεται ομαδική χρήση ενός παρασκευασμάτος μανιταριών σε μια τεράστια σπηλιά. Θα βρεθεί -υπό την επήρεια- σ'ένα αλλιωμένο χωρόχρονο, θα στροβιλιστεί στο κενό, και από το τίποτα θα ξεπηδήσει η αρχέγονη ψυχή του. Θα μελετήσει αυτές τις εμπειρίες κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες εργαστηριού σε συνδιασμό με την δεξαμενή. Σταδιακά αυξάνει τις δόσεις και οι παραισθήσεις εξωτερικεύονται μεταμορφώνοντας τον σε πιθηκοειδές, κάτι σαν εξελικτική οπισθοδρόμηση. Παρά τις συμβουλές των φίλων, αυτός συνεχίζει μέχρι να φτάσει στη μεγάλη Αλήθεια και μόνο η παραμελημένη γυναίκα του (Blair Brown) μπορεί να τον σώσει. 
Αταξινόμητο ιερόσυλο (ψευδο)επιστημονικής φαντασιάς mindfuck body horror ή μια από τις πιο trippy ταινίες που έγιναν ποτέ. Επιστήμη, θρησκεία, ψυχεδέλεια, ψυχολογία, τρόμος, αγάπη, Δαρβίνος,  Dr Jeckyll and Mr Hyde και special efe. Τα εφε είναι και το highlight/σήμα κατατεθέν της ταινίας- ασυνάρτητο, σουρεαλιστικό, ντελιριακό video art με αλλόκοτους ήχους και εικόνες βιβλικής αποκάλυψης που τοποθετούν τον θεατή στο τριπαρισμενο μυαλό του Δρ. (κορυφή ο επτάφθαλμος τραγοκέφαλος ευσταυρωμένος). Θα μπορούσε να είναι και σάτιρα πάνω στην επιρροή που άσκησε η new age βλακεία.
1.ελλ τίτλος=Ανεξέλεγχτες Καταστάσεις
2.

Sid and Nancy (1986)

Βιογραφία του  Sid Vicious, μπασίστα των Sex Pistols, και της κοπέλας του Nancy Spungen. Οι ένδοξες μέρες της μπάντας, η διάλυση και η solo συνέχεια, η εξάρτηση τους απ'την ηρωίνη και η τραγική τους κατάληξη.

Ο βρετανοεβραίος John Simon Richie έμεινε στην ιστορία ως Sid Vicious και αποτελεί ίσως την πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα της punk μουσικής (όχι για την δεξιοτεχνία του στο μπάσο). Σύμβολο μιας εξαγριωμένης γενιάς που έχει βαρεθεί τα πάντα και δεν βλέπει μέλλον , στριμωγμένη από συντηρητισμό και ανεργία αρέσκεται στην (αυτο)καταστροφή. Στο πλευρό του ήταν πάντα η Νάνσυ.  

Ξεκινά λίγο πριν το τέλος. Μπάτσοι μαζεύουν τον Sid ως βασικό ύποπτο για τον φόνο της Νάνσυ από ένα ιστορικό ξενοδοχείο της Ν.Υ. που εχει γεμίσει δημοσιοκάφρους. Γνωρίστηκαν πριν 1 χρόνο στο Λονδίνο. Η ηρωινομανής Νάνσυ που επιμενεί πως δεν είναι γκρουπι παρέσυρει τον Sid στην πρέζα και αμέσως γίνονται αχώριστοι σε μια σχέση αλληλοεξάρτησης με βάση τα ναρκωτικά. Τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας μάταια την απωθούν θεωρώντας την κακή επιρροή. Μετά την αποτυχημένη περιοδεία στην αμερική η μπάντα διαλύεται και ο Sid συνεχίζει σολο καριέρα με μάνατζερ την Νάνσυ. Αυτή τον ωθεί να προσπαθήσει περισσότερο και κανονίζει μερικές συναυλίες αλλά ο πανκ θρύλος έχει ξεπέσει και η εξάρτηση απ'την ηρωίνη μεγαλώνει παρά κάποιες αποτυχημένες προσπάθειες με μεθαδόνη. Ακολουθεί απομόνωση και η αγωνιώδη αναζήτηση της επόμενης δόσης. Μετά απο ακόμα ένα μεγάλο τσακωμό μέσα στη παραζάλη, οπου ο Sid λέει οτι θέλει να επιστρέψει στην αγγλία και να ξεκόψει απ'τη πρέζα, η Νάνσυ του ζητά να την σκοτώσει με αποτέλεσμα να την μαχαίρωσει θανάσιμα.
Η πανκ εκδοχή του Ρομέου κ Ιουλιέτας, το χρονικό ενός junkie έρωτα, ωμή καταγραφή της εξάρτησης, η ιστορία ενός αυθάδη αφελή πιτσιρικά που γνώρισε την αποθέωση και την παρακμή στη σύντομη διάρκεια της ζωής του πηγαίνοντας παραπέρα το live fast-die young. Ο Alex Cox συνεχίζει μετά το Repo Man(1984) με punk ταινια αποθανατίζοντας με ειλικρίνεια το κλίμα της εποχής και την πολυδιάστατη μουσικοπολιτικοκοινωνική έκρηξη με φόντο την ιστορία των Sex Pistols (αν και δεν είναι ιστορικά ακριβής όπως λέει ο Johnny Rotten). Σκηνές απο επεισοδιακές συναυλίες, συνεντεύξεις, το βιντεοκλιπ για την αριστουργηματική διασκευή του My Way, ασταμάτητα βρισίδια, ουρλιαχτά, καβγάδες, βανδαλισμοί, παλαβομάρες, κάφρικο χιουμορ, καταχρήσεις, πόγκο, ακρότητες, πολύ μουσική. Καλή η Chloe Webb αλλά ο τότε πρωτοεμφανιζόμενος Gary Oldman είναι τέλειος και αξέχαστος. Love Kills

1.Στο νοσοκομείο ο Sid βλέπει το Night Of The Living Dead (1968)
2.άλλος ένας καταραμένος έρωτας εδώ και άλλος ένας εδώ

και μια πανκισα εκεί 

Maniac (1980)

Ένας ψυχοπαθής κατ΄εξακολούθηση δολοφόνος επιτίθεται σε νεαρές γυναίκες και τις σκοτώνει με φρικτούς τρόπους, εκδίκουμενος την μητέρα του που τον κακομεταχείριζοταν όταν ήταν μικρός.
Αντιπροσωπευτικό exploitation slasher της καλύτερης εποχής του αγαπημένου horror υποείδους που ξεκινά με το Halloween.1978 του John Carpenter(The Thing.1982, In The Mouth Of Madness.1994) και τελειώνει με το A Nightmare on Elm Street.1984 του Wes Craven και αναβίωσε πιο πρόσφατα με το Scream.1996 πάλι του 2ου. Για όλα βέβαια ευθύνεται το Psycho.1960. Το σενάριο και ο ρόλος του τίτλου ανήκουν στον Joe Spinell (1936-1989) που πέρασε με μικρούς ρόλους από 2 Nονους, 2 Ροκυ, Taxi Driver.1976, Sorcerer.1977, Cruising.1980 κ.α. αλλά έμεινε για πάντα γνωστός ως Ο Μανιακός (ελλ.τιτλος).
Είναι ο μοναχικός, διεστραμένος, σαδιστής Frank Zito και μπαίνει δυναμικά απ'το 1ο λεπτό με διπλό φονικό ζευγαριού στη παραλία. Κυκλοφορεί μόνος στην πόλη τις νύχτες, γυρεύωντας μια αόριστη εκδίκηση και σκοτώνει τυχαίες όμορφες γυναίκες με υπερβίαιο κάθε φορά τρόπο. Τους πέρνει τα σκάλπ και όταν επιστρέφει στην μακάβρια τρύπα του τα καρφώνει στα κεφάλια των γυναικείων κουκλών βιτρίνας που του κάνουν παρέα καθώς παρακολουθεί με απάθεια τα κατορθώματα του στις ειδήσεις. "Βλέπει" την πόρνη μάνα του είτε δολοφονεί με γουρλωμένα μάτια μια γυναίκα, είτε συνομιλεί με τις κούκλες σε μια υπερβατική διάσταση. Μια φωτογράφο μόδας θα είναι το μάταιο ρομαντικό του ενδιαφέρον.
Σαν ψευδο-ντοκιμαντερ για την ανούσια καθημερινότητα, τα αρρωστημένα κίνητρα και την αποτρόπαια δράση ενός serial killer (βλ.Man Bites Dog.1992). Η φτήνια της παραγωγής λειτουργεί παράλληλα χτίζοντας μια  ατμόσφαιρα αστικής παρακμής, σήψης και ανησυχίας, που σκεπάζεται από την σάπια ψυχοσύνθεση του one man show Spinell και κορυφώνεται στις αιματηρές, ψυχρές  δολοφονίες που συνοδεύονται από τα θεσπέσια, ρεαλιστικά,  special gore effects του πρωτομάστορα Tom Savini, ο οποίος  χαρίζει και το κεφάλι του (ο disco boy στο 2ο διπλό φονικό) για ένα απ'τα πιο φημισμένα head explosion. O William Lustig (Vigilante.1983, Maniac Cop trilogy 1988.1990.1993) στο ντεμπούτο του  αξιοποιεί στο έπαρκο, με guerrilla τεχνοτροπία, όλα τα αγαπημένα σκηνοθετικά κλισέ, με κορυφαία την αγωνιώδη σκηνή καταδίωξης της νοσοκόμας στους διαδρόμους του μετρό και την βόλτα στο νεκροταφείο. Ευχαριστούμε για την αναπάντεχη bonus zombie σκηνή και το λυτρωτικό σουρρεαλιστικό τελικό bloodbath.
Αχώνευτη, αποκρουστική, ωμή, νοσηρή, απαγορευμένη μέχρι το 2002 (video nasty), cult classic low budget ταινία φρίκης και τρόμου με αρνητικές κριτίκες, αντιδράσεις φεμινιστριών και μαζικές αποχωρήσεις απ'τα φεστιβάλ. Ιt's only a movie, it's only a movie, it's only a movie...
1. το sequel που υπόσχεται το φινάλε δεν ήρθε ποτέ
2.άλλοι 3 serial killers M.1931, Henry.Portait of a Serial Killer.1986 και  Angst.1983     

3.Το soundtrack ξαναχρησιμοποιήθηκε στο diy έπος η Eπιστροφή των Καθαρμάτων.2003 του Φωκίωνα Μπόγρη (Κάθαρση.2010)

4.έγινε remake to 2012 με τον ίδιο τίτλο
5.

Great Head Explosion Scene (15)

Maniac (1980)

Out of the Blue (1980)

Μια νεαρή ζει με την ναρκομανή μητέρα της σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Η αποφυλάκιση του πατέρα  που θα έδινε τέλος στη μιζέρια τους μόνο προβλήματα φέρνει.

Ο τίτλος της ταινίας είναι ο 2ος τίτλος του τραγουδιού   My my, hey hey του Neil Young  με το οποίο ανοίγει η ταινία και ο στίχος - it's better to burn out than to fade away –περιγράφει  το περιεχόμενο της. 

Η  15χρονη Cebe (ακα πανέμορφη)  είναι περήφανη πανκ. Καπνίζει, πίνει, μαστουρώνει, τσακώνεται συχνά  με τους μεγάλους, μοιράζει κολοδάχτυλα και βρισιές στο δρόμο, παίζει ντραμς, και εξαπολύει πανκ τσιτάτα από τον ασύρματο της εγκαταλειμμένης νταλίκας του πατέρα. Όταν μεγαλώσει ονειρεύεται να γίνει σαν τον Έλβις, αν και την πούλησε και αυτός όπως ο Rotten, o Vicious και ο πατέρας. Βλέπει στον ύπνο της την στιγμή του ατυχήματος- ήταν συνοδηγός στη νταλίκα και έπαιζε με τον πάντα πιωμένο πατέρα όταν προκάλεσε πολύνεκρο ατύχημα πέφτοντας πάνω σε σχολικό λεωφορείο- και για το οποίο έφαγε 5 χρόνια.  Σε ένα χάσιμο της στη πόλη, αφού αποφύγει  αποπλάνηση από ψευτοπανκ ταξιτζή,  φτάνει σε πανκ συναυλία, γνωρίζει την μπάντα (The Pointed Sticks), ανεβαίνει στη σκηνή, παίζει ντραμς, και συλλαμβάνεται να οδηγά κλεμμένο αυτοκίνητο σε ξέφρενη βόλτα με την μπάντα. Είναι  σε καλό δρόμο για το αναμορφωτήριο. Ανυπομονεί για την αποφυλάκιση του πατέρα. Η μάνα είναι εθισμένη στην ηρωίνη. Σερβιτόρα. Χαζολογά για κανά μεροκάματο με τους μνηστήρες και ανυπομονεί για την αποφυλάκιση του πατέρα. Ο πατέρας (ακα σάρκα) βγαίνει από τη φυλακή. Δεν είναι πια ο ξένοιαστος καβαλάρης. Μετά το πάρτι πιάνει δουλειά σε μια χωματερή και την χάνει σύντομα εξαιτίας ενός εκδικητή πατέρα κάποιου παιδιού του ατυχήματος. Προσπαθεί να είναι καλός πατέρας και παλεύει με το αλκοόλ. Η φτώχεια, ο τρόπος ζωής, οι άλλοι και το παρελθόν θα νικήσουν την χαρά της επανένωσης  και θα φέρουν  την Cebe αντιμέτωπη με νέα αδιέξοδα.

Η επιστροφή του Dennis Hopper στη σκηνοθεσία με τα το θρίαμβο του Easy Rider.1969 και την παταγώδη αποτυχία του The Last Movie.1971. Καταγραφή της ζωής στο περιθώριο μέσα από την καθημερινότητα μιας νεαρής που ονειρεύεται να φύγει από τα σκατά με όπλο της την punk κουλτούρα. Ιδανίκος ο  Hopper (The American Friend.1977, Apocalypse Now.1979) στον φυσικό του ρόλο αλλά η Linda Manz (Days of Heaven.1978, Gummo.1997) ως Cebe είναι τρομερή. Το Απρόσμενο φινάλε δίνει ένα νέο νόημα στο σύνολο και δικαιώνει τον θεατή για το ψυχοβγάλσιμο του τελευταίου 15λεπτου. Μικρής παραγωγής αλλά άρτιο, ωμό, τραχύ, άξεστο, μηδενιστικό, οργισμένο, πανκ αντι-οικογενειακό δράμα ενηλικίωσης πάνω στην αποτυχία του αμερικάνικου ονείρου. Σαν sequel του Easy Rider.  Μια ειλικρινή απόδοση του NO FUTURE.

1.Οι Ξεγραμμένοι (ελλ.τίτλος) 

2. Ένας άλλος Έλβις   

3.

Barfly (1987)

O Xένρι είναι ένας μόνιμα μεθυσμένος λούμπεν άσημος ποιητής. Σπαταλά την ζωή του γυρνώντας από μπαρ σε μπαρ.  Μια μέρα, σ’ένα από αυτά, θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί την αλκοολική  Γουάντα. Ταυτόχρονα τον καταδιώκει μια εκδότρια που υπόσχεται δόξα και πλούτη.

Ημιαυτογραφικό σενάριο του αμερικανού συγγραφέα Charles Bukowski, σε σκηνοθεσία του γάλλου Barbet Schroeder (More.1969) και του ολλανδού υπερκαμεραμαν Robby Müller (The American Friend.1977, RepoMan.1984, To Live and Die in L.A. 1985, Down by Law.1986). Γυρισμένη υπο την εποπτεία του ίδιου του Bukowski, σε παραγωγή της  Cannon films(!) και με παρουσίαση από F.F.Coppola.

Στους τίτλους αρχής η κάμερα περιπλάνιεται νύχτα σε δρόμους φτωχογειτονιών του Λ.Α.   Μπαίνει στο bar Golden Horn και βγαίνει σε ένα βρώμικο στενό όπου ο Χένρι (Mickey Rourke)- alter ego του Μπουκόφσκι- τρώει ξύλο για 3^η φορά από τον μισητό μπαρμαν (ο αδερφός του Σταλλόνε) και μένει ψόφιος στο έδαφος κάτω απ’ τα γέλια των υπόλοιπων αλλόκοτων θαμώνων. Είναι ο πιο περίεργος μπαρόβιος- άφραγκος, άνεργος, σακάτης, αυτοκαταστροφικός, υπερόπτης loser με ύφος αριστοκράτη και απέχθεια στο αμερικάνικο όνειρο. Το αντίθετο του καθωσπρεπισμού. Όταν μένει στην τρύπα του, πίνει ακούγοντας κλασσική μουσική απ’το ράδιο και γράφει ποίηση. Δεν τον έχει αγαπήσει ποτέ καμία. Γνωρίζει την μοναχική, αλκοολική, μισάνθρωπο Γουάντα (Faye Dunaway) που ζει με τις προμήθειες ενός πορνογερονταβά, δεν θέλει να ξαναερωτευτεί και θα τον παρατήσει αμέσως για όποιον άντρα την πλησιάσει με ένα μπουκάλι ουίσκι.  Συγκατοικούν.  Ανάμεσα τους μπαίνει η νεαρή, όμορφη, πλούσια, εκδότρια, που τον ανακάλυψε με βοήθεια ντέτεκτιβ, και  έχει γοητευτεί από τον ίδιο και την γραφή του.

Σαν κινηματογραφική μεταφορά ενός ανέκδοτου διηγήματος Tου. Μοναδικό στο είδος του κωμικό δράμα με προσχηματική πλοκή, ατμόσφαιρα αστικής παρακμής, ανηθικολογίες  περιθωριακών χαρακτήρων, ποητικούς μονόλογους,  αποτυχημένες συνεντέυξεις για δουλειά, δύσκολους έρωτες, εγκατάλειψη, πόνο, φτώχεια, χιούμορ, διάσπαρτα αυτοβιογραφικά στοιχεία, μαλλιοτραβήγματα μέσα σε ένα μοναδικό και γνήσιο κλίμα εύθυμης απόγνωσης γεμάτο τσιγάρα, ατάκες  και άπειρο αλκοολ.

1.Μικρή εμφάνιση του Μπουκόφσκι στο μπαρ της πρώτης συνάντησης

2.Το μυθιστόρημα Χόλιγουντ βασίζεται στις απίστευτες δοκιμασίες της κατασκευής της ταινίας,  μια καταγραφή της παράνοιας της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.

3.Ένας άλλος διακεκριμένος πότης.

4.Άλλος ένας άσημος ποιητής

5.

Ο Γύρος Του Θανάτου (1983)

O Στέφος είναι ένας φτωχός ακροβάτης μοτοσυκλετιστής. Κάνει το γύρο του θανάτου στο λουνα παρκ Τα Αηδονάκια. Πλακώνεται στα μπουκέτα μ' έναν αντίζηλο στα καμαρίνια λίγο πρίν το σόου (είσοδος=50 δρχ)  ενώ ο Σπίθας (Σωτ. Τζεβελέκος) αναγγέλει με ενθουσιασμό τον άνθρωπο που δεν φοβάται τίποτα. Βουτά στο βαρέλι οδηγώντας την μηχανή όρθιος, με κλειστά μάτια και χωρίς χέρια. Aνάμεσα στο κουβαρντάδικο κοινό είναι και ο Μαξ Κόλμαν (Γιώργος Μιχαλακόπουλος)- αντιπρόσωπος πολυεθνικής εταιρίας με έδρα την Ν.Υ. , θα του κάνει μια πρόταση που δεν μπορεί να αρνηθεί- να προαγαράσει την καρδιά του (=2.000.000 δρχ)... και όταν πεθάνει,  θα την πάρει για την τράπεζα ανθρώπινων οργάνων της Εταιρίας, με σκοπό να μεταμοσχευθεί σε ασθενή πελάτη. Στο συμβόλαιο υπογράφει οτι θα συνεχίσει να ασκεί το επικίνδυνο επάγγελμα του (βασικός λόγος για την επιλογή του), απαγορεύονται ναρκωτικά, αλκοόλ, τσιγάρο και κάθε μέρα θα πρέπει να δίνει το παρών τηλεφωνώντας στην εταιρία. Μετά από προτροπές της μοιραίας, μνηστής, Ρόζας (Μαρία Τσακαλίδου) λέει εύκολα το Ναι. Το γλεντούν σε κυριλέ εστιατόριο και μπουζούκια με την παρέα και ρομαντικό κυνηγητό, σε αργή κίνηση, στη παραλία. Αυτός βιάζεται για το γάμο, η Ρόζα σπαταλά το χρήμα ενώ η μόνιμη επιτήρηση για την τήρηση των όρων του συμβολαίου από τους χαφιέδες της εταιρίας έχει γίνει ασφυκτική. Ξεμένει σύντομα, και μετά, πάλι από προτροπή της Ρόζας, πουλά το νευρό (=500.000  δρχ) και αργότερα τα δέρμα, μάτια, αυτιά, αίμα (=300.000 δρχ) και πλέον παρακολουθεί αυστηρά ειδικό διαιτολόγιο. Ξεμένει πάλι, χάνει τη Ρόζα (την βρήκε ο Μαξ), χάνει τον ευατό του και απελπισμένος πηγαίνει στον Μαξ -Χέρια, πόδια αγοράζεται? -Όχι, αλλά αγοράζουμε τους γεννετικούς αδένες (=300.000 δρχ). Έπίασε πάτο και πουλά οτι πολυτιμότερο έχει. Στο συμβόλαιο προστίθεται ο όρος- μια φορά σεξ τη εβδομάδα max. Τώρα το κορμί του ανήκει σε Εκείνους. Bρίσκει προσωρινή παρηγοριά σε μια φανατική θαυμάστρια του. Ένας υπέργηρος εφοπλιστής,  σπουδαίος πελάτης, που μιλά μόνο μέσω playgirls, τσεκάρει από κοντά το εμπόρευμα, μένει ενθουσιασμένος και βιάζεται για την μεταμόσχευση των αρχιδιών του σεξουαλικά αχόρταγου, υγιή, γυμνασμένου νεαρού. Ο Μαξ πιέζεται απ'τα κεντρικά και δίνει εντολή στους χαφιέδες για την πρόωρη εκτέλεση του Στέφου με σαμποτάζ στο σόου. Ο Στέφος (Διονύσης Ξανθός) τους πλακώνει στο ξύλο, ξεφεύγει με μοτοκρος, τον καταδίωκουν, τους ξαναξεφεύγει και επιστρέφει μόνος στο γύρο του θανάτου. Ανάβει τσιγάρο, με αυτό ανάβει δυναμίτη και γκαζώνει για το τελικό Σάλτο Μορτάλε. spoiler alert.

Φιλόδοξο, τίμιο, πρωτότυπο, φαουστικό χωρίς happy end, ασόβαρο (αν και ο Ξανθός-τιμώμενο πρόσωπο του 11ου cult φεστιβαλ- ήταν πάντα καλός στην μικρή αλλά αξιοπρεπή πορεία του) και προχειρογυρισμένο διαμάντι στη λάσπη της εγχώριας βιντεοδεκαετίας. Θέλουμε ριμεικ εδώ και τώρα.

Enter the Ninja (1981)

'Ενας βετεράνος μισθοφόρος πεζοναύτης, γνώστης της γιαπωνέζικης πολεμικής τέχνης των Νίνζα, φτάνει τις Φιλιππίνες για να βοηθήσει έναν παλιό συνάδελφό του, που αντιμετωπίζει τις απειλές ενός μεγάλου επιχειρηματία, που θέλει να του πάρει το κτήμα του.

Η πρώτη αμερικάνικη ταινία (αν και προηγήθηκε το The Octagon.1980 με τον Chuck Norris) με θέμα  τους νινζα- παραγωγή της θρυλικής Cannon. Η ταινία που τα ξεκίνησε όλα. Ξανασύστησε τους νινζα  στην αμερικάνικη ποπ κουλτούρα, μετά τον James Bond στο You Only Live Twice.1967 και τον  Peckinpah στο The Killer Elite.1975, με μια πιο πιασάρικη, μοντερνίστικη και θεαματικότερη εκδοχή  που απέχει χιλιόμετρα απο το κλασσικό Shonobi No Mono.1962. Το ninja crazy φαινόμενο πήρε φόρα με  τις ταινίες του Bruce Lee στα 70ς και κατέκτησε τον κόσμο με την έξαρση του βιντεο στα 80ς. Πρωταγωνιστής ειναι ο Φράνκο Νέρο, ο σχεδόν καλύτερος όλων, ο αληθινός Django.1966. Συνεπεύθυνος για την ντζανγκομανια των 60ς και την Νιντζομανια των 80ς. Στους τίτλους αρχής ένας μαύρος Νιντζα:Η Μηχανή που Σκοτώνει (ελλ.τιτλος) κάνει επίδειξη των  τεχνικών και των όπλων του. Το πρώτο πλάνο ανήκει στον λευκό νινζα. Εξετάζεται στην πρακτική- μάχη με 10 κόκκινους νινζα στον εξωτικό προαύλιο χώρο της σχολής- και στη θεωρία- τα 9 επίπεδα  της δύναμης- για το πτυχίο Ninjitsu. Αποφοιτά και χρίζεται ο πρώτος καυκάσιος νινζα, εξοργίζοντας  τον ιάπωνα ρατσιστή συμφοιτητή του. Η τελευταία συμβουλή του Μάστερ είναι να χρησιμοποιεί την δύναμη του μόνο για καλό σκοπό. Στις φιλιππίνες αναζητά έναν νέο πόλεμο και τον βρίσκει. Ο απελπισμένος, αλκοολικός, ανίκανος φίλος και η γυναίκα του (Susan George- Straw Dogs.1971) έχουν προβλήματα- αμερικάνος κακός καπιτάλας/νταβαντζής τις περιοχής (Christopher George από Θήβα) τον πιέζει να πουλήσει την γη του που κρύβει πετρέλαιο και τραμπουκίζει τους ντόπιους σκλάβους του. Ο Νέρο οφείλει να βοηθήσει τον φίλο που του είχε σώσει τη ζωή σε κάποιο πόλεμο στην Αφρική και εύκολα θα ξεπαστρέψει την στρατιά του αμερικάνου. Τότε ο αμερικάνος με το γερμανό, μονόχειρα, γατζοφώρο, τσιράκι του θα παραγγείλουν έναν νινζα από ιαπωνία να κάνει τη βρωμοδουλειά. 'Ολως τυχαίος είναι ο παλιός συμφοιτητής (Shο Kosugi), με τον οποίο θα αναμετρηθεί στην τελική μονομαχία στο ρινγκ κοκορομαχίας.

  Tα ninjitsu skills του Τζάνγκο είναι αστεία αλλά με το γαλάζιο βλέμμα και το μουστάκι πίσω από τη μάσκα, και ντουπλαρισμενος "He’s like a whole army". 'Ολα τα κλισε του είδους- Die with Honor,  λευκός=καλός, γελοία sounds effects, κ.α.- τα κόλπα και τα gadgets- nunchukus, smoke bombs, τόξα, αστεράκια, φυσοκάλαμα, κ.α.- κάνουν πρεμιέρα. Βαρετή και προβλέψιμη δράση, ήπιο ξύλο, body count: 31, κακές ερμηνείες, μυθικοί διάλογοι, χαζό προχό ρομάτζο, χαβαλές και το διασημότερο Worst/Best Death Scene Ever. Την επιτυχία της ακολούθησαν τα Ninja II.Revenge of the Ninja.1983, το Ninja III.The Domination.1984 με πρωταγωνιστή τον Kosugi και εκατοντάδες άλλες ανα τον κόσμο (βλ.ο θείος μου ο νινζα.1987). 

1. O Nέρο θα επιστρέψει με το Django Lives για να κλείσει το κεφάλαιο ως αρμόδιος.

2. extra bonus track by De_Control collective

music John Maus-Cop Killer / video  Zombie vs. Ninja (1989)

3.

Όλγα Ρόμπαρντς (1989)

Η Όλγα Ρόμπαρντς είναι η δολοφόνος που κρύβεται πίσω από το θάνατο αράβων μεγιστάνων στην Αθήνα.  Ένας  νεαρός κλέφτης, ανακαλύπτει τυχαία την ταυτότητα της και με τη βοήθεια ενός φίλου, αρχίζει να την παρακολουθεί.

  Η πρώτη μεγάλους μήκους ταινία του κριτικού κινηματογράφου, ραδιοφωνικού παραγωγού, αρθρογράφου, συγγραφέα, σεναριογράφου, σκηνοθέτη και μέγα καφενόβειου Χρήστου Βακαλόπουλου (προηγήθηκαν δυο μικρού μήκους- Βεράντες.1984  και Θέατρο.1986 και ακολούθησε το Παρακαλώ, Γυναίκες, Μην Κλαίτε.1992 με τον Στ.Τσιώλη). Απεβίωσε σε ηλικία μόλις 37 ετών (1956-1993) από καρκίνο του πνεύμωνα.

  Κεντρικός χαρακτήρας του έργου είναι η γυναίκα του τίτλου. Την υποδύεται η πάντα υπέροχη Όλια Λαζαρίδου. Παίζει σκοποβολή σε κάποιο λουνα παρκ και με άνεση κερδίζει μια κούκλα. Από το κεφάλι της βγάζει ένα χαρτί με κωδικοποιημένο μύνημα και το καίει. Ανεβαίνει σε μια ταράτσα πολυκατοικίας, συναρμολογεί το όπλο που κρύβει σε θήκη κιθάρας, σημαδεύει ατάραχη και εκτελεί έναν άραβα κροίσο. Επαγγέλεται δολοφόνος επι πληρωμή και αγαπά πολύ τη δουλειά της. Ήταν 20 χρόνια στο Detroit και η ελλάδα της έμοιαζε με παιδικό παιχνίδι.  Σε ηλικία 10 ετών πήρε μέρος στον παγκόσμιο διαγωνισμό "χτίσματα στην άμμο" και της αρέσει η Μονόπολυ (2.000δρχ). Είναι βαριά άρρωστη και επέστρεψε για να πεθάνει στην Αθήνα. "Αυτοκτονεί  από ψηλά σκοτώνοντας άραβες γιατι θέλει να την βρει ο θάνατος εν ώρα εργασίας". Για την ώρα, έχει μεταφέρει κάποια έπιπλα στην ταράτσα της Μπλε Πολυκατοικίας που μένει και αράζει εκεί.

  Ένας νεαρός πορτοφολάς την ανακάλυπτει τυχαία και τα λέει όλα στο κλεπταποδόχο βεντζινά Τσάκωνα (σαν να βγήκε από το Κλασσική Περίπτωση Βλάβης.1987) και αυτός τον στέλνει στον Επιστήμονα (Στ.Τσιώλη) που είναι καλός στα προγνωστικά. Έναν ερασιτέχνη προπονητητή μπασκετ που φορά φόρμα του Άρη, πετάει σοφίες ("υπάρχει ανενεργός δράση?") και τον ενδιαφέρει ότι συμβαίνει στις ταράτσες γιατί "αυτοί που ερωτεύονται, ζουν και σκοτώνουν από τις ταράτσες είναι πρωτοπόροι". Η ταμίας ενός super market που την εγκατέλειψε ο πορτοφολάς, η καζινομανής μάνα της που πιστεύει ότι οι άραβες πεθαίνουν από την γκαντεμιά της, ένας ψεύτικος τυφλός επαίτης (20.000 δρχ μεροκάματο), μια καφετζού ξεματιάστρα, ο ίδιος ο X.Βακαλόπουλος σε ρόλο μαφιόζου, ένας νταβατζής, και ένας –όχι απλός- γείτονας (Α.Καφετζόπουλος) συμπληρώνουν το υπόλοιπο καστ.

  Όμως ο μεγάλος πρωταγωνιστής είναι η Αθήνα. "Ένα τεράστιο παρασκήνιο όπου συγκρούονται κοσμοπολίτικες καταστάσεις με την υπόγεια ελληνική πραγματικότητα". Η δράση μεταφέρεται στις ταράτσες, ένα σκηνικό στον αέρα, από όπου μπορούμε να δούμε την πόλη, από την αθέτη πλευρά της, όπως πραγματικά είναι (αυτοκίνητα, τσιμέντο, κεραίες και χάος με φόντο την ακρόπολη), από μια πρωτότυπη(!) οπτική γωνία. Με ένα θέμα από "αυτά που συμβαίνουν μόνο στο σινεμά", με σκηνοθετικό ύφος την "σκηνοθεσία που δεν φαίνεται", παρατηρεί την σύγχρονη καθημερινή ζωή, τους κοινωνικούς χώρους, τους πολιτισμούς, τους πολύβοους δρόμους, τις γωνίες της πόλης και την ελλ. αστική πραγματικότητα, χωρίς έπαρση, βαρύγδουπες ιδέες, υψηλά νοήματα, ιδεολογίες, κλισε, στυλιζαρίσματα, φετιχισμό της τεχνικής και δεν ξεχνά να υπογραμμίσει την μανιακή οπισθοδρομικότητα της (με sample από την ταινία Η Θεία Απ’το Σικάγο.1957). Μια κομεντι παρεξηγήσεων με στοιχεία σασπενς που αποφεύγει τους βαρετούς χαρακτηρισμούς- φεστιβαλική, πρωτοποριακή, κινηματογράφος του δημιουργού, ταινία δράσης αλα αμέρικα ("εξάλλου τέτοιες ταράτσες μόνο στην ελλάδα υπάρχουν") και την ξεφτιλισμένη ελληνική βραβειομανία. Η πίστη του στη συλλογική δουλειά, η προέλευση του από την κριτική, η αντισυμβατικότητα και η βαθειά  του σχέση με τον κινηματογράφο αφήνουν τα ίχνη τους στην ταινία. Μια αθόρυβη, γνήσια, μοναχική, μεγάλη στιγμή του εγχώριου σινεμα, επιμελώς θαμμένη από την Ταινιοθήκη και τον αυτοαποκαλούμενο Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο. Ταξίδι σε ένα τόσο κοντινό και τόσο μακρινό  παρελθόν.

1.-Γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούν να συνενοηθούν από το τηλέφωνο?

   -Αφού αλλού μιλάνε και αλλού κοιτάνε…

2. Ευχαριστούμε τον άνθρωπο που μας έστειλε το dvd από του διαόλου τη μάνα.

3.