Animal Factory (2000)

 O 21χρονος Ρον, καταδικάζεται σε φυλάκιση για κατοχή και εμπόριο μαριχουάνας. Σαν ψάρι γίνεται αμέσως περιζήτητος απ'τους άλλους συγκρατούμενους και μοιράζεται το κελί του με μια τραβεστι. Αναπτύσσει φιλία με τον Ερλ, ένα παλιό κατάδικο που είναι 18 χρόνια μέσα και κάνει κουμάντο με τη συμμορία του. Η έφεση του Ρον θα αποτύχει παρά τα κόλπα του Ερλ και τότε η απόδραση θα είναι η μόνη επιλογή.
Τίμιο, off-beat, indie, prison drama. Mεταφορά της ομότιτλης νουβέλας του φυλακόβιου Eddie Bunker (Runaway Train.1985) από τον Steve Buscemi. Περιγράφει με ήπιους τόνους την καθημερινότητα της φυλακής (βία, βιασμός, φυλετικές συγκρούσεις, συμμορίες,  απεργία, ναρκωτικά, εξέγερση, σεβασμός, καρφιά, απομόνωση, απόδραση) χωρίς να μελοδραματοποιεί τα κλισε και επικεντρώνεται στην παράδοξη σχέση νέου-παλιού, την τέχνη της επιβίωσης σ'ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον, τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται και τον αντισωφρονιστικό ρόλο της φυλακής. Πλούσιο καστ- ο Ρον είναι ο Edward Furlong (o John Connor του Τerminator2.1991 και ο μικρός αδερφός του American History X.1998) και ο Ερλ είναι ο Willem Dafoe (American Psycho.2000), ο Danny Trejo στον φυσικό του ρόλο, συγγραφέας και σκηνοθέτης σε μικρούς ρόλους, απίστευτος ως τραβεστι ο Mickey Rourke (Barfly.1987). Μουσική από John Lurie (Stranger Than Paradise.1984) και μια μικρή αποτυχημένη συναυλία από τους Antony and the Johnsons

The Taking of Pelham One Two Three (1974)

4 βαριά οπλισμένοι άντρες καταλαμβάνουν ένα υπόγειο τρένο του μετρο της Νέας Υόρκης, κρατούν ομήρους τους επιβάτες και ζητούν μεγάλο χρηματικό ποσό για να τους αφήσουν ελεύθερους. Αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημα τους θα εκτελούν έναν όμηρο κάθε 1 λεπτό. Οι αρχές προσπαθούν να φέρουν εις πέρας τις διαπραγματεύσεις και να μαντέψουν την έξοδο διαφυγής των απαγωγέων.
 Κλασσικούρα 70ς heist/thriller/action.  Βασισμένο στη υπερεπιτυχημένη ομότιτλη νουβέλα του Morton Feelgood. Από αυτά που θα έπρεπε να απαγορεύεται να γίνουν remake.

 Ξεκινά μ'ένα απο τα διασημότερα  thriller score (David Share) και την κατάληψη του συρμού που θα φτάσει στο Pelham στις 1.23. 4 ομοιόμορφα μεταμφιεσμένοι με κωδικά ονόματα (Mr. Blue, Mr. Green, Mr. Grey και Mr. Brown-βλ.Reservoir Dogs.1992) επιβίβαζονται από διαφορετικές στάσεις, απειλούν τον οδηγό και παίρνουν τον έλενχο του τρένου. Αποκόπτονται απ'τα υπόλοιπα βαγόνια και μένουν στο πρώτο κρατώντας ομήρους τους 18 επιβάτες. Ακολουθούν κατα γράμμα το σχέδιο τους, είναι αποφασισμένοι για όλα, δεν κάνουν παραχωρήσεις και διαπραγματεύονται με τον αστυνόμο των συγκοινωνιών που προσπαθεί να κερδίσει χρόνο. Ταμείο, γραφειοκρατεία, υπάλληλοι και δήμαρχος αναγκάζονται να συντονιστούν και να κινητοποιηθούν άμεσα ενώ όλη η μπατσαρία έχει μαζευτεί στις εξόδους του μετρό. Μια απίθανη περίπτωση που το σύστημα ασφάλειας του μεγαλύτερου μετρο του κόσμου δεν έχει προβλέψει και αρχικά μοιάζει με αστείο μιας και η μοναδική έξοδος μοιάζει να είναι το να πετάξουν με το βαγόνι μέχρι την κούβα. 

Γυρισμένη εξ ολοκλήρου σε αυθεντικούς χώρους του μετρό της Νέας Υόρκης. Συλλαμβάνει την ατμόσφαιρα και τον κυνισμό της εποχής εγκλωβίζοντας μια μικρογραφία της κοινωνίας στο έλεος 4 αδίστακτων και των αντανακλαστικών των αρχών. Oι χαρακτήρες αποκαλύπτονται σταδιακά ενώ η ασταμάτητη ένταση μεταφέρεται από το υπόγειο στο κέντρο ελένχου χωρίς υποπλοκές, ρομάτζα, εκρήξεις και ηρωισμούς. Ρεαλιστική δράση, σασπένς από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, δόσεις χιούμορ και σουπερ ερμηνείες απο Walter Matthau, Robert Shaw, Martin Balsam.  Ακολούθησαν 2 αποτυχημένα remake

1.ελλ.τίτλος - Ωρα 1:23, Πανικός στο Μετρό της Νέας Υόρκης.

2.

Ex Drummer (2007)

 Τρεις σχεδόν ανάπηροι losers ζητούν από διάσημο συγγραφέα να γίνει ο drummer της punk-rock μπάντας τους για να συμμετάσχουν σε τοπικό μουσικό διαγωνισμό. Αυτός δέχεται με σκοπό να χρησιμοποιήσει την εμπειρία του στο καινούργιο του διήγημα.
Στην αφίσα γράφει- this is hardcore και στην άλλη αφίσα γράφει- ένα  σκοτεινότερο, διασκεδαστικότερο πανκ ροκ Τrainspoting. Δεν είναι διαφημιστικό κόλπο. Βέλγικη Έκθεση Ωμοτήτων βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Herman Brusselmans.
Ξεκινά με τον συγγραφέα να μας εξηγεί την κυνική του στάση απέναντι στη ζωή και μετά μπαίνουν οι ευρηματικοί τίτλοι αρχής που -σε rewind- μας παρουσιάζουν τους 3 white-trash rednecks. Ένας υπερβίαος μισογύνης Ψευδός τραγουδίστης, ένας σχεδόν Κουφός ναρκωμανής κιθαρίστας και ένας γκέι μπασίστας με Άκαμπτο Χέρι (από τραυματικό αυνανισμό). Όλοι ζουν σε άθλιες τρύπες, κάτω από άθλιες συνθήκες, με κατεστραμμένες οικογένειες. Ο συγγραφέας για να μπει στην μπάντα ως drummer πρέπει να έχει απαραίτητα και αυτός μια μορφή αναπηρίας και αυτή είναι οτι Δεν Παίζει drums. Βαφτίζει την μπάντα Οι Φεμινιστές και "θα βγει για λίγο από τον χαρούμενο κόσμο του, θα κατέβει στα βάθη της ηλιθιότητας, της ασχήμιας, της αναισθησίας, της αναξιοπιστίας και του ψεύτικου. Θα πιαστει από τη ζωή των απόκληρων, χωρίς να ανήκει στον κόσμο τους, έχοντας τη επίγνωση ότι πάντα μπορεί να επιστρέψει στο δικό του κόσμο". Προβάρουν διασκευάζοντας Τέλεια το Mongoloid των Devo ως φόρο τιμής στην ανάπηρη υπόσταση τους. Μεγάλος αντίπαλος για το έπαθλο είναι η μπάντα του σιχαμερού big dick (όνομα και πράμα). Ο celebrity drummer κατευθύνει καταστάσεις, ενισχύει τις άπειρες ίντριγκες και επικτύνει τον εφιάλτη τους μέχρι και το αιματηρό ανατρεπτικό φινάλε.   

Tραχύ, υπερβολικό, ενοχλητικό, προκλητικό, γκροτέσκο, χωρίς ίχνος πολιτικής ορθότητας,  ωμό punk crime/drama/comedy. Μια άτσαλη βουτιά στην επιμελώς αθέατη πλευρά του καταπιλιστικού Βορρά. Οι Βίαιοι, Βρώμικοι και Κακοί.1976 ζουν στο μοντέρνο μεσαίωνα, χωρίς διέξοδο και μέλλον, σε μια παραζάλη φτώχιας, ομοφοβίας, μηδενισμού, ξενοφοβίας, ναρκωτικών, απάθειας, κυνισμού, μιζέριας και βίας κάθε επιπέδου και θα γίνουν η είδηση σοκ της ημέρας και ένα ακόμα πετυχημένο μυθιστόρημα του εναλλακτικού μπουρζουά "ανθρωπιστή" συγγραφέα που θα συγκινήσει τις μάζες. Διάφορα στιλιστικά κόλπα με δόσεις σουρρεαλισμού, άφθονο κάφρικο χιούμορ, εξωφρενικές καταστάσεις, γρήγορος ρυθμός, πολύ μουσική, άφθονοι απίθανοι χαρακτήρες, ανωμαλίες, τρελοί διάλογοι, επεισοδιακό battle of the bands. Τhis is hardcore
1. ελλ τίτλος= Ένα Παράξενο Κουαρτέτο

Across 110th Street (1972)

Τρεις έγχρωμοι του γκέτο του Χάρλεμ κλέβουν τα χρήματα των λευκών μαφιόζων, σε μια ένοπλη ληστεία με πολλά θύματα. Δύο ντετέκτιβ, ένας παλιός λευκός και ένας φιλόδοξος έγχρωμος, ελπίζουν να τους βρουν πριν την Μαφία.
 Αντιπροσωπευτικό blaxploitation- είδος που άνθισε στις ηπα των 70ς. Χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες που κατεγράφαν την καθημερινότητα των γκετο και απευθύνονταν κυρίως στο αφρο- αμερικάνικο κοινό. Tο Χάρλεμ είναι το μεγαλύτερο γκέτο των μαύρων, μία από τις πιο διάσημοτερες υποβαθμισμένες περιοχές της Νέας Υόρκης,  συνώνυμη με την εξαθλίωση, την υψηλή εγκληματικότητα και τα ναρκωτικά. 

Η μαύρη μαφία διοικεί όλο το Χάρλεμ (όπλα, προστασία, ναρκωτικά,  πορνεία, τζόγος).  Η άσπρη μαφία διοικεί την μαύρη. Το Χάρλεμ είναι δική τους ανακάλυψη και αυτή η ληστεία πληγώνει το κύρος τους. Ο γαμπρός του Νονού (Anthony Franciosa), το παιδί για όλες τις δουλειές, αναλαμβάνει να βρει τα χρήματα και να τιμωρήσει παραδειγματικά τους υπαίτιους. Οι ληστές είναι λουμπεναριά που έλπιζαν να πιάσουν την καλή μ'ένα έξυπνο σχέδιο που πήγε στραβά και τώρα κρύβονται χωρίς έξοδο διαφυγής. 2 αταίριαστοι μπάτσοι αναλαμβάνουν την υπόθεση- ένας κουρασμένος, υπερόπτης, ρατσιστής, παλιοσχολίτης, ιταλο-αμερικάνος (Anthony Quinn) που παρά τα γεράματα του αρνείται να αποσυρθεί και ένας νεαρός, καριετερίστας, προοδευτικός, απόφοιτος κολεγίου αφρο-αμερικάνος (Yaphet Kotto). Η συνεργασία τους είναι σχεδόν αδύνατη. 

Αν και συγκαταλέγεται στα πρώιμα κλασσικά blaxploitation και εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το αγαπητό υποείδος (gangsters, pimps, Funk, εντυπωσιακές αμφιέσεις, διαπλοκή, διαφθορά, black power, κ.α.) καταφέρνει να ξεπερνά τα στενά όρια του, χαρις την αυθεντικότητα και την κινηματογραφική του αρτιότητα. Αναπαριστά ένα ακόμα μακελειό στην Πρωτεύουσα των γκετο, την σοκαριστική είδηση της ημέρας, την σχεση ρατσισμού-εθελοδουλείας-εκμετάλλευσης-αρχών, την παντοδυναμία του χρήματος και τον τρόπο λειτουργίας του κόσμου. Μηδενιστικό urban crime (αντι)buddy cop action thriller με ασταμάτητη δράση, ωμή βία σε όλα τα επίπεδα, πιστολίδι, κυνηγητά σε στενά/δρόμους/ταράτσες, super funky soundtrack από Bobby Womack και J.J. Johnson, δυνατές ερμηνείες, αγωνία, ανατροπές και ένταση από το πρώτο λεπτό μέχρι και το συγκλονιστικό φινάλε.

1. Ο δρόμος του τίτλου είναι το σύνορο μεταξύ Central Park και του Harlem. 

2. αλλα 2 σύγχρονα blaxploitation εδω και εδω

23 - Nichts ist so wie es scheint (1998)

Tέλη 80s. Δυτική γερμανία. Ένας νεαρός ακτιβιστής χακερ, προκαλεί ένα απ'τα μεγαλύτερα σκάνδαλα κατασκοπίας μπαίνοντας σε κεντρικούς κυβερνητικούς και στρατιωτικούς υπολογιστές και διοχετεύοντας με απόρρητες πληροφορίες την KGB.
Ο τίτλος σημαίνει 'τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται'. Η (σχεδόν) αληθινή ιστορία του Karl Koch, ενός απ'τους πιο διάσημους hacker, όπως την διηγήθηκε ο φίλος και συνεργάτης του, μετά την μυστηριώδη αυτοκτονία του Καρλ στις 23-5-1989 σε ηλικία 23 ετών.
O Karl Koch, βαθιά επηρεασμένος απ'το μυθιστόρημα "Illuminatus!" του Robert Anton Wilson, πιστεύει πως η συνωμοσία των Illuminati ελέγχει υποχθόνια όλο το κόσμο. Ο μυστικός τους κωδικός είναι ο αριθμός 23. 'Οταν πέθανε ο μισητός πατέρας- εκδότης δεξιάς εφημερίδας- του άφησε γερή κληρονομιά την οποία κατανάλωσε σε έξαλλα πάρτυ και στην αγορά ενός υπολογιστή Commodore. Στο μεγάλο συνέδριο του Chaos Computer Club (στο οποίο είναι καλεσμένος ο R.A.Wilson) γνωρίζει τον David και μαζί αρχίζουν να χακάρουν οτι χακάρεται. Μέσω ενός μικροέμπορα ναρκωτικών έρχονται σε επαφή με τη KGB. Σπάνε κωδικούς και εισβάλουν σε κρατικούς και στρατιωτικούς υπολογιστές του δυτικού ιμπερεαλισμού και δίνουν τις απόρρητες πληροφορίες στη Μόσχα έναντι αμοιβής. Στην αρχή όλα πάνε καλά και εύκολα όμως αργότερα η KGB ζητά πιο δύσκολους στόχους και ξενυχτάνε ενισχυμένοι με κοκαίνη για να τα καταφέρουν. Ο Karl μπλέκεται σε ένα κύκλο εθισμού, χρέους και παράνοιας- βλέπει παντού τους Ιλουμινάτοι και το 23 τους και από αναρχικός αγωνιστής που πολεμά το σύστημα καταντά ένας ναρκωμανής υπό κατάρρευση με διανοητικές διαταραχές που έγινε πιόνι των μυστικών υπηρεσιών που υποτίθεται οτι θα καταπολεμούσε. Παράλληλα ένας δημοσιοκάφρος ενδιαφέρεται να βγάλει λαβράκι και του προτείνει να δώσει ονόματα, να αποκαλύψει το σκάνδαλο και να μπει σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων.
Πολιτικό θριλερ επιστημονικής πραγματικότητας. Ψυχρός πόλεμος, πολιτική τρομοκρατία, δολοφονία Olof Palme, Gadhaffi, Tschernobyl, συνωμοσιολογία, cyberpunk και κατασκοπία στις απαρχές του ιντερνετ. Αναλυτικότατο και πυκνογραμμένο σενάριο, σωστό καστ, μια δόση από Trainspotting.1996 και στεγνή, σχεδόν ντοκιμαντερίστικη, αφήγηση της ιστορίας ενός εκ των διασημοτέρων χακερ παγκοσμίως. Η καλύτερη και άδικα άγνωστη ταινία για τον χακερισμό. Χαίρε Έρις!
23.επιπρόσθετη ιστορική υπεραξία αποκτά γιατί εδώ είναι και η μοναδική εμφάνιση του Robert Anton Wilson στο σινεμά.
23.μάντεψε πόσα reviews υπάρχουν για την ταινία μέχρι αυτή τη στιγμή στο imdb
23.ένας άλλος αριθμός εδω
23.Αποφένια (Apophenia) είναι η τάση του ανθρώπου να συνδέει φαινομενικά ασύνδετες πληροφορίες συντάσσοντας ένα έλλογο μωσαϊκό νοήματος.

King of New York (1990)

O μεγαλέμπορος ναρκωτικών Frank White αποφυλακίζεται και συναντιέται με την παλιά του συμμορία στη Νέα Υόρκη. Προσπαθεί να ξαναπάρει τα ηνία του υποκόσμου με απώτερο σκοπό να φτιάξει ένα νοσοκομείο για τους άπορους.
Μια παράξενη μοντέρνα εκδοχή του Robin Hood που απογοήτευσε κοινό και κριτικούς αλλά δικαιώθηκε απ'την home video αγορά και αναγνωρίστηκε σαν cult classic όπως συνηθίζετε με τις αντισυμβατικές ταινίες του Abel Ferrara (Ms. 45.1981, Bad Lieutenant.1992)
Ο Frank (Christopher Walken) είναι ελεύθερος ξανά και οι ισσοροπίες δυνάμεων θα αλλάξουν. Ηγείται μιας συμμορίας μαύρων και πλαισιωμένος απ'τις 3 ερωμένες του κινείται ανάμεσα σε πολυτελή ξενοδοχεία και κακόφημα κλαμπ. Τα χαμένα χρόνια στη φυλακή τον έκαναν ανελέητο και βιάζεται να ξαναγίνει Ο Βασιλιάς Της Νέας Υόρκης (ελλ.τίτλος). Εξολοθρεύει με σύντομες διαδικασίες τις ανταγωνιστικές μαφίες (κολομβιανή, ιταλική, κινέζικη) και κυριαρχεί στον υπόκοσμο, αλλά αυτή τη φορά θέλει να χρησιμοποιήσει την εξουσία του για κάτι καλό- να χρηματοδοτήσει ένα νοσοκομείο στην υποβαθμισμένη περιοχή της πόλης και γιατί όχι να "τρέξει" για δήμαρχος. Εμπόδιο στο όραμα του στέκεται μια ομάδα αδιάφθορων μπάτσων που θα χρησιμοποιήσουν άνομες μεθόδους για την εγκαθίδρυση του.

Μοναδικό ανάμεσα στα gangster films λόγω του ιδιότυπου χαρακτήρα του. Αν και στηρίζεται στους κώδικες του είδους, τους υπερβαίνει και γίνεται μια σύγχρονη τραγωδία που μιλά για έναν άνθρώπο που παλεύει να ανατρέψει το πεπρωμένο του με τον μοναδικό τρόπο που γνωρίζει και επιτρέπεται. Κινηματογραφημένο μόνο νύχτα σε μια παρακμιακή, διαφθερμένη, παρανοική, απειλητική Ν.Υ. όπου εξουσία, χρήμα, παρανομία και βία είναι αλληλένδετα και επιβιώνει μόνο ο πιο αδίστακτος. Άφθονο πιστολίδι, καταδιώξεις, υπαρξιακά, γκλαμουρίστικο gangsta lifestyle, πρώιμο hip hop soundtrack, πλούσιο καστ- David Caruso, Laurence Fishburne, Wesley Snipes, Steve Buscemi ενώ οι όποιες ατέλειες καλύπτονται κάτω απ'την ερμηνεία του υποβλητικού Christopher Walken.

1.Frank White είναι (όχι τυχαία) και ένα απ'τα ψευδώνυμα του Notorious B.I.G 
2.έρχεται ριμεικ με τον Puff Daddy (γελάμε)
3.ένας άλλος βασιλιάς εδώ

4.

4.bonus track 

The General (1998)

Η ζωή του Ιρλανδού ληστή Μάρτιν Καχίλ, τον οποίο σκότωσε ο IRA το 1994. Έζησε και έδρασε στο Δουβλίνο, έγινε θρύλος σαν σύγχρονος Ρομπέν των Δασών και έμεινε γνωστός ως ο Στρατηγός.

Ξεκινά από το τέλος, με τον θανάτο του Στρατηγoύ ένα πρωί έξω από το σπίτι του. Σε flashback παρακολουθούμε την έναρξη της καριέρας του σε μικρή ηλικία με μικροκλοπές για να βοηθήσει την πολυμελή οικογένεια του. Στην αποφυλάκιση του το μπλοκ του απειλείται με κατεδάφιση από το κράτος, απαντάει με μήνυση και κερδίζει μια άνετη οικία για την οικογένεια του. Τα διασημότερα χτυπήματα του, ανάμεσα σε διάφορες διαρρήξεις σε βίλες και ληστείες τραπεζών, είναι η ληστεία ενός χρυσοχοείου/φρούριο (που απέτυχε ο ΙΡΑ) και η κλοπή των έργων τέχνης από τη συλλογή κάποιου Sir (η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία της Ιρλανδίας). Όλα αυτά τα πραγματοποιεί με ακλόνιτο άλλοθι τους ίδιους τους μπάτσους, θερμό με τσάι μόνιμα ανα χείρας, θράσος, πειθαρχεία και τέλειο σχεδιασμό στη συνέλευση με τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας που μοιράζονται ισόποσα τα κλοπιμαία και έχουν (αυστηρά) κοινή καταγωγή. Με τεχνάσματα παρακωλύει τα δικαστήρια και βγαίνει πάντα αθώος προκαλώντας και ξεφτιλίζοντας τις αρχές, γεμίζοντας μίσος τους μπάτσους και κερδίζοντας την αγάπη του λαού σαν άλλος Ρομπέν. Κατα τ'άλλα ζει απλά και λαικά, με τις 2 του γυναίκες/αδερφές και τα παιδιά τους που γνωρίζουν τη δουλειά του. Είναι περήφανος για τον τρόπο ζωής του, φροντίζει πάντα τους δικούς του αλλά δεν χαρίζεται αν μυριστεί προδοσία, κοντράρεται με την εξουσία σε κάθε του βήμα, παίρνει το κρατικό επίδωμα, έχει χόμπι τα περιστέρια, και αποφεύγει την εφορία και την αναπόφευκτη διασημότητα. Τα πράγματα θα αλλάξουν ροή όταν οι δικοί του μπλέξουν με την πρέζα και όταν αναγκαστεί να συνεργαστεί με αντιπάλους του ΙΡΑ (UVF). Η πίεση από παντού είναι μεγάλη (μπάτσοι και δημοσιογράφοι περικυκλώνουν το σπίτι σε 24ωρη βάση), το τέλος κοντά, και οι προειδοποιήσεις του διοικητή της αστυνομίας που παραδόξως τον σέβεται, βγαίνουν αληθινές.
 Άνοδος και πτώση ενός θρύλου της παρανομίας από τον John Boorman (Point Blank.1967, Zardoz.1974). Καλύπτει την συμπάθεια του (αν και ο ίδιος είχε πέσει θύμα ληστείας του) πίσω από την αποστασιοποιηση και την ντοκιμαντερίστικη υφή που το χαρίζει το εξαίσιο ασπρόμαυρο και αμβλύνει τα γεγονότα (όπως είθισται) προς όφελος του ήρωα και της ιστορίας στα κλασσικά γκαγκστερικά πρότυπα με δράση, χιούμορ και εντυπωσιακές ληστείες. Ο Brendan Gleeson είναι φτυστός ο Καχίλ σε όψη και κίνηση και ο Jon Voight (Runaway Train.1985) έιναι πάντα ο Voight. Αλλιωμένη βιογραφία ενός λαικού ήρωα που έζησε και πέθανε με του δικούς του κανόνες, ταγμένος συνειδητά σε ένα ακύρηχτο πόλεμο "εμείς εναντίον Εκείνων".

1.Βρ.σκηνοθεσίας Κάννες
2.ρεμακε
3.Μια άλλη εντυπωσιακή ληστεία

4.

White Heat (1949)

Ένας ψυχωτικός κακοποιός, με απρόβλεπτες αντιδράσεις και πλήρως εξαρτημένος από τη μητέρα του, σχεδιάζει την πιο προσοδοφόρα ληστεία της καριέρας του. Όμως αγνοεί ότι κάποιος από τους συνεργάτες του τον φθονεί και ότι στη συμμορία έχει διεισδύσει ένας αστυνομικός.
Η θριαμβευτική επιστροφή του αγαπημένου κακού του κοινού James Cagney (The Public Enemy.1931) σε γκαγκστερικό ρόλο. Ένας από τους καλύτερους κακούς, στον καλύτερο του ρόλο, σε μια απ'τις σημαντικότερες ταινίες της κινηματογραφικής ιστορίας για πολιτιστικούς, ιστορικούς και αισθητικούς λόγους.
Ο Μεγάλος Αμαρτωλός (ελλ.τίτλος) δεν στράφηκε στο έγκλημα λόγω φτώχιας, άσχημων παιδικών χρόνων ή πολιτικής θέσης, απλά είναι διεστραμμένος ως το κόκκαλο, μεγαλομανής, βίαος, αδίστακτος, σαδιστής, αυτοκαταστροφικός, χωρίς αισθήματα για κανέναν πέρα από την μάνα του που λατρεύει παθολογικά και δεν δέχεται καμιά ειρωνεία πάνω σ'αυτό. Αυτή γνωρίζει και υποστηρίζει τη δράση του, και τον γαληνεύει μ'ενα σφηνάκι ουίσκι σε κάθε κρίση επιληψίας (κληρονομιά απ'τόν πατέρα που πέθανε στο τρελάδικο) με πρόποση -Στη Κορυφή Του Κόσμου.
Είναι ο Cody Jarrett, αρχηγός περιβόητης συμμορίας και ηγείται πολύνεκρης ληστείας τρένου. Όταν οι μπάτσοι  παρακολουθώντας την μάνα του ανακαλύπτουν τα ίχνη του, θα παραδωθεί για μια μικρή, ταυτόχρονη, ληστεία που δεν έκανε, και θα γλυτώσει τον θάλαμο αερίων. Στην φυλακή είναι ήδη σταρ. Γίνεται φίλος με τον μυστικό μπάτσο, που έχωσαν στο κελί του, όταν του σώζει τη ζωή απο εγκάθετο του Μεγάλου Εντ -δεξί του χέρι- που έχει σκοπό να του πάρει αρχηγεία, κλοπιμαία και γυναίκα. Η δαιμόνια μάνα του τα ξερνάει όλα και βάζει μπροστά σχέδιο απόδρασης και εκδίκησης. (Highlight 1-) Μαθαίνει, την ώρα του σισσιτίου, οτι σκότωσαν την μάνα του και (αυτοσχεδιαστικά) δέρνει τους πάντες. Τον στέλνουν στο ψυχιατρείο, παίρνει ομήρους τους γιατρούς και αποδρά με άλλους 3. Η γυναίκα του την γλυτώνει κατηγορώντας τον Εντ για την πισόπλατη δολοφονία της μάνας. Ετοιμάζεται για την μεγάλη ληστεία- εμπνευσμένη από τον Δούρειο Ίππο, ένα παραμύθι που του έλεγε η μάνα του. Θα μπουκάρει με τη συμμορία μέσα σε βυτιοφόρο σε αποθήκες πετρελαίου. Εκεί όμως τον περιμένουν άπειροι μπάτσοι. Σκοτώνει τους δικούς του που θέλουν να παραδωθούν και (Highlight 2-) εγκλωβίζεται στην κορυφή μιας δεξαμενής, παραλληρεί φωνάζωντας  Made it, Ma! Top of the world!, πυροβολεί αυθαίρετα παντού και ανατινάζεται. Spoiler Alert.
Γκαγκστερικό έπος (βασισμένο ελαφρώς σε αληθινά γεγονότα) σε σκηνοθεσία του Raoul Walsh με ασταμάτητη δράση, ανατροπές, προδοσίες, ίντριγκα, πιστολίδι, σουπερ badass Mαμάκια πρωταγωνιστή σε αξεπέραστο ρεσιταλ ερμηνείας, διαχρονικό σύμβολο του είδους, ανάμεσα στο Scarface(1983) και το Psycho(1960). Made it, Ma! Top of the world!

Sound of Noise (2010)

Μια ομάδα απο 6 drummers σχεδιάζει να κάνει 4 μεγάλες παράνομες συναυλίες που θα φέρουν το χάος στην πόλη. Τους καταδιώκει ο άμουσος αρχηγός της αντιτρομοκρατικής.

Η αρχή έγινε με το πολυβραβευμένο short - Music for One Apartment and Six Drummers.2001. 10 χρόνια μετά, η ίδια ομάδα επιστρέφει με μεγάλου μήκους επεκτείνοντας το ίδιο concept και το διαμέρισμα γίνεται ολόκληρη πόλη.

Το μουσικό αντάρτικο αποτελείται από την Sanna Persson και την παρέα της- 6 αποτυχημένοι, δεξιοτέχνες, παθιασμένοι και σνομπ drummers που αηδιασμένοι από το μουσικό κατεστημένο της πόλης βάζουν μπροστά το μεγάλο σχέδιο "Music for One City and Six Drummers". Επικίνδυνο, τρελό, παράνομο και θα αλλάξει το κοσμο. Aποτελείται απο 4 μέρη- 4 συναυλίες σε 4 διαφορετικά σημεία της πόλης, με μουσικά όργανα τα διάφορα αντικείμενα που υπάρχουν στον ιδιότυπο συναυλιακό χώρο. Το 1ο live έχει τίτλο "Doctor Doctor Give Me (Gas in My Ass)" και θα γίνει μέσα σε χειρουργείο με όργανα τον ασθενή/tv διασημότητα και τον εξοπλισμό του χειρουργείου. Το 2ο "Money 4 U Honey" θα γίνει σε τράπεζα με κοινό τρομοκρατημένους υπαλλήλους και πελάτες- "Nobody move! This is a gig! Just listen and nobody gets hurt". Το 3ο "Fuck the Music (Kill! Kill!)" είναι έξω από την όπερα, με όργανα μπουλτόζες και κομπρεσέρ και καταστρέφει τη μεγαλείωδη συναυλία του μαέστρου/αδερφός του μπάτσου και το 4ο "Electric Love" θα γίνει στις εγκαταστάσεις της δεη με δοξάρια και έγχορδα τα καλώδια υψηλής τάσης. Ο άτονος μπάτσος/το μαύρο πρόβατο μιας οικογένειας διακεκριμένων μουσικών, μισεί τη μουσική και θέλει μόνο ησυχία. Διώκει τους κουκουλοφόρους βάνδαλους μουσικούς με μοναδικό στοιχείο τον μετρονόμο που αφήνουν πίσω τους αλλά Πως να νικήσει κάτι που δεν μπορεί να αντιληφθεί?

Μουσική crime comedy χωρίς προηγούμενο και επόμενο. Πρωτότυπη, αυθεντική, απίστευτη και όμως αληθινή (95% αυτό που ακούς είναι αυτών που βλέπεις), επιμορφωτική, ευρηματική, εξωφρενική, πειραματική, πολιτική κατά βάθος, θορυβώδης και αστεία, από ανθρώπους που αγαπούν πολύ τη μουσική και για ανθρώπους  που αγαπούν πολύ τη μουσική.

1. Οι τίτλοι των συναυλιών είναι παρμένοι από το μανιφέστο The Art of Noises.1913 του ιταλού φουτουριστή Luigi Russolo  

2.

Juice (1992)

4 έφηβοι μεγαλώνουν στο Χάρλεμ της Ν.Υ. Η αθώα καθημερινή παραβατικότητα θα τους φέρει αντιμέτωπους με τον νόμο αλλά και μεταξύ τους όταν θα επιχειρήσουν μια ληστεία με αρνητικά αποτελέσματα.

Ο local DJ Q, ο ανύπαντρος πατέρας Raheem, ο χοντρούλης με το κασσετόφωνο μόνιμα ανα χείρας Steel, και ο σκληρός Bishop (Tupac Shakur) αποτελούν το Wrecking Crew. Η καθημερινότητα τους ξεκινά με κοπάνα απ'το σχολείο, γκομένισμα στο δρόμο, τσαμπουκάδες με την λατινοσυμμορία, στοιχήματα στο Street Fighter στο μπιλιαρδάδικο του Samuel Jackson, ξάφρισμα δισκάδικου, κυνηγητό με μπάτσους σε δρόμους και ταράτσες. Ένας φίλος, που μόλις αποφυλακίστηκε, πεθαίνει ληστεύοντας ένα μπαρ και γίνεται η αφορμή για τον θερμόαιμο wannabe gangsta Bishop να ωθήσει το crew στην παρανομία απαιτώντας σεβασμό, δύναμη και juise. Ο Q διαφωνεί- θέλει να πάρει μέρος σε διαγωνισμό scratch. Φτιάχνει το mixtape του κάτω από ένα τεράστιο πανό του Malcolm X (1992), το τσεκάρει η Queen Latifah στην audition και του δίνει μια θέση στο battle. Μετά το πετυχημένο του live set περνά στο 2ο γύρο και απρόθυμα φεύγει με το crew για ένοπλη ληστεία ψιλικατζίδικου. Εκεί ο Bishop, χωρίς λόγο, σκοτώνει τον ιδιοκτήτη και αργότερα, σε καβγά, τον Raheem. Τους συλλαμβάνουν στο club την ώρα που ο Q ανεβαίνει ράκος στα decks για το 2ο γύρο. Ξεγλιστρούν από τις ανακρίσεις χρησιμοποιώντας ως άλλοθι το διαγωνισμό και αργότερα πηγαίνουν στην κηδεία του Raheem. Ο Bishop τρελαίνεται και τώρα κυνηγά τους φίλους του πρίν αυτοί λυγίσουν και αποκαλύψουν το μυστικό τους.

 Film noir με teenagers ή coming of age crime hood drama ή κινηματογράφηση ενός unreleased storytelling rap του 2pac με συμπρωταγωνιστή τον ίδιο να ξεστομεί για πρώτη φορά "yeah, I am crazy, but you know what? I don’t give a fuck!" ή rapxloitation joint (με αφορμή το Boyz In The Hood.1991 και αφετηρία το Wild Style.1983) από τον Ernest R.Dickerson- υπερκαμεραμαν του Spike Lee (Do the Right Thing.1989, Summer ofSam.1999). Μια ρεαλιστική και ειλικρινές απεικόνιση της ζωής στο πολυτάραχο γκετο του Χάρλεμ μακριά απ'τις γκλαμουριές των videoclips- βία, αλητεία, σαπίλα, έγκλημα, οργή, απόγνωση, αγώνας για επιβίωση, αναζήτηση διεξόδου με κάθε τρόπο, βρωμόμπιτα, scrathing και ασταμάτητο hip hop soundtrack. 

1.η ταινίαρα που βλέπει ο 2pac είναι το White Heat.1949
2.