The Fourth Man (1983)

O Gerard διάσημος αμφιλεγόμενος ομοφυλόφιλος αλκοολικός συγγραφέας, εμμονικός με τον θάνατο και τη θρησκεία, βλέπει οράματα που τον προειδοποιούν για κάποιον επικείμενο κίνδυνο. Mετά απο διάλεξη φιλοξενείται απο την αινιγματική αισθητικό Christine, συνδεέται σεξουαλικά μαζί της και ερωτεύεται τον εραστή της. Αργότερα ανακαλύπτει οτι έχει χάσει 3 συζύγους κάτω απο μυστήριες συνθήκες και υποψιάζεται οτι προορίζεται για την θέση του τέταρτου ανθρώπου.

Τελευταία ταινία του Verhoeven στην Ολλανδία, κερδίζει την διεθνή αναγνώριση και φεύγει για το χολλυγουντ.Το γνώριμο προκλητικό του υφός ειναι και εδώ παρόν ,από τους τίτλους αρχής οπου μια αράχνη στήνει τον ιστό της στην σταυρωμένη μορφή του χριστού μέχρι και την τελική gore σκηνή, εμπλουτισμένο με θρησκευτικούς συμβολισμούς και βιβλικές αναφορές για να ξεγελάσει τους ολλανδούς κριτικούς που τον είχαν κατηγορήσει για φτηνό εντυπωσιασμό στις προηγούμενες ταινίες του.
"Αν πω αρκετές φορές την ιστορία, θα αρχίσω να την πιστεύω κι εγώ. Και αυτή, πιστεύω, είναι η ουσία των γραπτών μου.Ψεύδομαι την αλήθεια.Μέχρι που δεν ξέρω αν κάτι συνέβη πραγματικά, ή όχι.Τότε είναι που γίνεται συναρπαστικό. Αυτό που δημιουργεί κανείς απ'την πραγματικότητα...είναι απεριόριστα πιο ενδιαφέρον απ'την ίδια την πραγματικότητα" λέει ο Gerard (Jeroen Krabbé) στην διάλεξη.Η απόμακρη σαγηνευτική χήρα (Renée Soutendijk) δεν κάνει ξεκάθερες τις προθέσεις της, κινεί τα νήματα της υπόθεσης ενώ ταυτόχρονα μοιάζει θύμα σατανικών συμπτώσεων.Ο Verhoeven αποκρύπτει συνεχώς την αλήθεια από τον θεατή τοποθετώντας τον στο παρανοικό μυαλό του συγγραφέα που σιγά σιγά χάνει τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας καθώς οι συμπτώσεις και τα οράματα πληθαίνουν. Κάθε σκηνή της ταινίας έχει σχέση με το σεξ και το θάνατο όμως καταφέρνει να ισορροπεί μεταξύ αισθησιασμού και αγωνίας σε μια σκοτεινή ατμόσφαιρα μυστηρίου με έντονα χρώματα, χιτσκοκικές νύξεις και αρκετές σοκαριστικές και βλάσφημες σκηνές, ενώ αποτελεί ταυτόχρονα και ένα ειρωνικο σχόλιο στον καθολικισμό.

1.μοιάζει με prequel του Basic Instict (1992)
2.

Turkish Delight (1973)

O Έρικ είναι ένας χαρισματικός νεαρός γλύπτης που ζει στο Άμστερνταμ. Η ταινία διηγείται την θυελλώδη ερωτική του σχέση με την Όλγα.

Η πρώτη πετυχημένη ταινία του Verhoeven (προ-hollywood) και αυτή που έκανε γνωστό τον Rutger Hauer. Μεταφορά του διασημότερου ολλανδικού best seller , της ημιαυτογραφικής νουβέλας με τον ίδιο τίτλο του Jan Wolkers -ζωγράφος, γλύπτης, συγγραφέας, σύμβολο της σεξουαλικής επανάστασης των δεκαετιών 60-70.

Η ταινία ξεκινά με τον Έρικ (Rutger Hauer) να χτυπά στο κεφάλι κάποιον μέχρι θανάτου και μετά πυροβολεί μια γυναίκα στο κεφάλι. Είναι όνειρο. Ξυπνά, κολλά μια φωτογραφία γυναίκας στον τοίχο και αυνανίζεται. Βγαίνει στους δρόμους ψάχνοντας διαθεσιμες γυναίκες για σεξ και ύστερα σημειώνει τις επιτυχίες του στο σεξ-ημερολόγιο του... Αυτά στα πρώτα 5 λεπτά της ταινίας... Παρόλαυτα ειναι στοιχειωμένος απ'τον χωρισμό του με την Όλγα. Σε φλασμπακ παρακολουθούμε το ιστορικό της σχέσης τους και την σύγκρουση με την οικογένεια της Όλγας που πιστεύει πως ο Έρικ είναι αρκετά μποέμ για την κόρη τους. Ο χωρισμός θα έρθει με ένα υπέροχο ξέρασμα του Έρικ πάνω στο μικροαστικό οικογενειακό τους γλέντι και μπαίνει το δράμα όπου θα αποδειχθεί οτι ο Έρικ ήταν εξαρχής ο μόνος με αξιοπρέπεια.
Ο Verhoeven αποτυπώνει με τραχύ ρεαλισμό την σεξουαλική επανάσταση της εποχής, σατιρίζει τα ήθη των μικροαστών, τον συντηρητισμό και την πολιτικο-κοινωνική κατάσταση ενώ ταυτόχρονα μιλά για την αληθινή αγάπη και τον θάνατο. Πολύ γυμνό, πολύ σεξ, προβακατόρικο, ελευθεριακό, αστείο και σκληρό, βίαιο, καυβλωμένο, θρασύ, άξεστα ρομαντικό με λίγο σκατά και αίμα, ασυνήθιστο, απίστευτο και όμως αληθινό hardcore love story. Παρά την υπέρτατη σοκαριστική της διάθεση η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία και ψηφίστηκε το 1999 ως η καλύτερη ολλανδική ταινία του 20ου αιώνα, ο Hauer ως ο καλύτερος ολλανδός ηθοποιός και πρωτάθηκε για οσκαρ ξενόγλωσης ταινίας. Θα μπορούσε να λέγεται "το τελευταίο ταγκο στο Άμστερνταμ"

1.εργασία για υποτιτλιστες