Across 110th Street (1972)

Τρεις έγχρωμοι του γκέτο του Χάρλεμ κλέβουν τα χρήματα των λευκών μαφιόζων, σε μια ένοπλη ληστεία με πολλά θύματα. Δύο ντετέκτιβ, ένας παλιός λευκός και ένας φιλόδοξος έγχρωμος, ελπίζουν να τους βρουν πριν την Μαφία.
 Αντιπροσωπευτικό blaxploitation- είδος που άνθισε στις ηπα των 70ς. Χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες που κατεγράφαν την καθημερινότητα των γκετο και απευθύνονταν κυρίως στο αφρο- αμερικάνικο κοινό. Tο Χάρλεμ είναι το μεγαλύτερο γκέτο των μαύρων, μία από τις πιο διάσημοτερες υποβαθμισμένες περιοχές της Νέας Υόρκης,  συνώνυμη με την εξαθλίωση, την υψηλή εγκληματικότητα και τα ναρκωτικά. 

Η μαύρη μαφία διοικεί όλο το Χάρλεμ (όπλα, προστασία, ναρκωτικά,  πορνεία, τζόγος).  Η άσπρη μαφία διοικεί την μαύρη. Το Χάρλεμ είναι δική τους ανακάλυψη και αυτή η ληστεία πληγώνει το κύρος τους. Ο γαμπρός του Νονού (Anthony Franciosa), το παιδί για όλες τις δουλειές, αναλαμβάνει να βρει τα χρήματα και να τιμωρήσει παραδειγματικά τους υπαίτιους. Οι ληστές είναι λουμπεναριά που έλπιζαν να πιάσουν την καλή μ'ένα έξυπνο σχέδιο που πήγε στραβά και τώρα κρύβονται χωρίς έξοδο διαφυγής. 2 αταίριαστοι μπάτσοι αναλαμβάνουν την υπόθεση- ένας κουρασμένος, υπερόπτης, ρατσιστής, παλιοσχολίτης, ιταλο-αμερικάνος (Anthony Quinn) που παρά τα γεράματα του αρνείται να αποσυρθεί και ένας νεαρός, καριετερίστας, προοδευτικός, απόφοιτος κολεγίου αφρο-αμερικάνος (Yaphet Kotto). Η συνεργασία τους είναι σχεδόν αδύνατη. 

Αν και συγκαταλέγεται στα πρώιμα κλασσικά blaxploitation και εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το αγαπητό υποείδος (gangsters, pimps, Funk, εντυπωσιακές αμφιέσεις, διαπλοκή, διαφθορά, black power, κ.α.) καταφέρνει να ξεπερνά τα στενά όρια του, χαρις την αυθεντικότητα και την κινηματογραφική του αρτιότητα. Αναπαριστά ένα ακόμα μακελειό στην Πρωτεύουσα των γκετο, την σοκαριστική είδηση της ημέρας, την σχεση ρατσισμού-εθελοδουλείας-εκμετάλλευσης-αρχών, την παντοδυναμία του χρήματος και τον τρόπο λειτουργίας του κόσμου. Μηδενιστικό urban crime (αντι)buddy cop action thriller με ασταμάτητη δράση, ωμή βία σε όλα τα επίπεδα, πιστολίδι, κυνηγητά σε στενά/δρόμους/ταράτσες, super funky soundtrack από Bobby Womack και J.J. Johnson, δυνατές ερμηνείες, αγωνία, ανατροπές και ένταση από το πρώτο λεπτό μέχρι και το συγκλονιστικό φινάλε.

1. Ο δρόμος του τίτλου είναι το σύνορο μεταξύ Central Park και του Harlem. 

2. αλλα 2 σύγχρονα blaxploitation εδω και εδω

Juice (1992)

4 έφηβοι μεγαλώνουν στο Χάρλεμ της Ν.Υ. Η αθώα καθημερινή παραβατικότητα θα τους φέρει αντιμέτωπους με τον νόμο αλλά και μεταξύ τους όταν θα επιχειρήσουν μια ληστεία με αρνητικά αποτελέσματα.

Ο local DJ Q, ο ανύπαντρος πατέρας Raheem, ο χοντρούλης με το κασσετόφωνο μόνιμα ανα χείρας Steel, και ο σκληρός Bishop (Tupac Shakur) αποτελούν το Wrecking Crew. Η καθημερινότητα τους ξεκινά με κοπάνα απ'το σχολείο, γκομένισμα στο δρόμο, τσαμπουκάδες με την λατινοσυμμορία, στοιχήματα στο Street Fighter στο μπιλιαρδάδικο του Samuel Jackson, ξάφρισμα δισκάδικου, κυνηγητό με μπάτσους σε δρόμους και ταράτσες. Ένας φίλος, που μόλις αποφυλακίστηκε, πεθαίνει ληστεύοντας ένα μπαρ και γίνεται η αφορμή για τον θερμόαιμο wannabe gangsta Bishop να ωθήσει το crew στην παρανομία απαιτώντας σεβασμό, δύναμη και juise. Ο Q διαφωνεί- θέλει να πάρει μέρος σε διαγωνισμό scratch. Φτιάχνει το mixtape του κάτω από ένα τεράστιο πανό του Malcolm X (1992), το τσεκάρει η Queen Latifah στην audition και του δίνει μια θέση στο battle. Μετά το πετυχημένο του live set περνά στο 2ο γύρο και απρόθυμα φεύγει με το crew για ένοπλη ληστεία ψιλικατζίδικου. Εκεί ο Bishop, χωρίς λόγο, σκοτώνει τον ιδιοκτήτη και αργότερα, σε καβγά, τον Raheem. Τους συλλαμβάνουν στο club την ώρα που ο Q ανεβαίνει ράκος στα decks για το 2ο γύρο. Ξεγλιστρούν από τις ανακρίσεις χρησιμοποιώντας ως άλλοθι το διαγωνισμό και αργότερα πηγαίνουν στην κηδεία του Raheem. Ο Bishop τρελαίνεται και τώρα κυνηγά τους φίλους του πρίν αυτοί λυγίσουν και αποκαλύψουν το μυστικό τους.

 Film noir με teenagers ή coming of age crime hood drama ή κινηματογράφηση ενός unreleased storytelling rap του 2pac με συμπρωταγωνιστή τον ίδιο να ξεστομεί για πρώτη φορά "yeah, I am crazy, but you know what? I don’t give a fuck!" ή rapxloitation joint (με αφορμή το Boyz In The Hood.1991 και αφετηρία το Wild Style.1983) από τον Ernest R.Dickerson- υπερκαμεραμαν του Spike Lee (Do the Right Thing.1989, Summer ofSam.1999). Μια ρεαλιστική και ειλικρινές απεικόνιση της ζωής στο πολυτάραχο γκετο του Χάρλεμ μακριά απ'τις γκλαμουριές των videoclips- βία, αλητεία, σαπίλα, έγκλημα, οργή, απόγνωση, αγώνας για επιβίωση, αναζήτηση διεξόδου με κάθε τρόπο, βρωμόμπιτα, scrathing και ασταμάτητο hip hop soundtrack. 

1.η ταινίαρα που βλέπει ο 2pac είναι το White Heat.1949
2.

Black Dynamite (2009)

O ΒLACK DYNAMITE κυρήσει πόλεμο εναντίον των έμπορων ναρκωτικών παίρνοντας εκδίκηση για τον θάνατο του αδερφού του.

Ο Michael Jai White εμπνευστής, συν-σεναριογράφος, και πρωταγωνιστης κρατά την ταινία στα μπράτσα και το μουστάκι του και ο Scott Sanders σκηνοθετεί με μια super 8 δίνοντας την ακριβή αισθητική των αυθεντικών blaxploitation ταινιών. Μαζί μάζεψαν τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν ένα κλασσικό blaxploitation film και δημιούργησαν μια παρωδία μικρής παραγωγής με σεβασμό στις ταινιές που μεγάλωσε η γενιά τους τη δεκαετία του 1970.

Και έτσι παιρνούν από την ταινία αγαπημένα κλισέ του είδους όπως εντυπωσιακά κουστούμια, pimps, ναρκωτικά, αμάξια, πολιτικοί, beatches, επανάσταση, vietnam, εκδίκηση, έρωτας, μικρά κινέζικα μάτια, ορφανά, ο Kακός Λευκός, kung fu master, afro χτενίσματα, C.I.A., Νίξον, διάλογοι με ρίμες, μεγάλα όπλα, heavy shit, the MAN, ξύλο, ξύλο, ξύλο, ελληνική μυθολογία, της πουτάνας το κάγκελο μέχρι το finale να σου τινάξει τον εγκέφαλο. Μαζί σ'όλα αυτά και ένα καταπληκτικό soundtrack πιστό στον ήχο και το ύφος της εποχής μιας και ο Adrian Younge ξέθαψε καταπληκτικά library funk θέματα. Can u dig it?

Ευχαριστουμέ τον Χριστάρα που μας πρότεινε την ταινία
DYNAMITE!DYNAMITE!