Great Head Explosion Scene (12)

 

Rubber (2010)

The Thing (1982)

Ανταρκτική. Μια αποκομμένη ερευνητική ομάδα έρχεται αντιμέτωπη με ένα εξωγήινο ον που οικειοποιείται πλήρως τη μορφή και τη λειτουργία γήινων οργανισμών, τους χρησιμοποιεί ως ξενιστές και στη συνέχεια τους εξοντώνει.
 Παράδειγμα remake που ειναι καλύτερο απ'το πρωτότυπο (ψυχροπολεμικό The Thing From Another World.1951) ή μια πιο πιστή διασκευή της νουβέλας Who Goes There?(1938). Carpenter παλιακός. Ίσως η καλύτερη στιγμή της κινηματογραφικής του πορείας. Το πρώτο μέρος της άτυπης Τριλογίας της Αποκαλύψεως (Prince of Darkness.1987 και In the Mouth of Madness.1994). Θάφτηκε κάτω απο την επιτυχία του αριστουργήματος Blade Runner.1981 και από τον φιλικότερο Ε.Τ. 1981 με αποτέλεσμα να μην σημειώσει επιτυχία και η πρώτη συνεργασία του με μεγάλο στουντιο να είναι και η τελευταία. Παρολαυτά η αξία της έλαμψε γρήγορα ώστε σήμερα να κατέχει μια εκ των υψηλότερων θέσεων στο πάνθεον του κινηματογράφου επιστημονικής φαντασίας και φανταστικού.

  Το απεχθές oν φτάνει στο καταφύγιο με τη μορφή αθώου χάσκυ καταδιώκομενο από τρελαμένους νορβηγούς που σκοτώνονται πρίν δώσουν κάποια εξήγηση. Ανακαλύπτουν με το χειρότερο τρόπο, όταν το χάσκυ καταβροχθίζει τους σκύλους του καταφυγίου και μεταμορφώνεται σε τέρας, οτι πρόκειται για έναν πανέξυπνο εξωγήινο οργανισμό που μπορεί να αφομοιώσει βιολογικά οποιοδήποτε πλάσμα και να πάρει τη μορφή του. Ήταν θαμμένος στον πάγο για 100.000 χρόνια, και αφου ξεπάστρεψε το νορβηγικό καταφύγιο, βρίσκεται ανάμεσα τους και μπορεί να είναι οποισδήποτε από τα 12 μέλη της ομάδας. Οι ραδιοεποικοινωνίες έχουν καταρρεύσει προ πολλού λόγο χιονοθύελλας. Ο καθένας μπορεί να είναι η Aπομίμηση του, κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν και σταδιακά αποδεκατίζονται. Η ρουτίνα τους μετατρέπεται σε μάχη για τη ζωή αλλά και τη σωτηρία του πλανήτη μιας και αν το παραλίγο βραβείο Νόμπελ έρθει σε επαφή με πολιτισμό είναι ικανό να κυριεύσει το ανθρώπινο είδος σε 27.000 ώρες.
 Κεντρικός άξονας είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και το πως διαμορφώνονται κάτω από μια απροσδόκητη απειλή. Εμπνέεται από τους φόβους που έφερνε η σύγχρονη εποχή- ο διπλανός είναι εν δυνάμη serial killer, ο ιός του AIDS ανιχνεύεται μόνο με εξέταση αίματος, ο ατομικισμός γινόταν το νέο δόγμα και τα ufo ακόμα έρχονταν. Μια μικρογραφία της κοινωνίας, όλοι εναντίον όλων, έγκλειστοι στο πουθενά, αντιμέτωποι με ένα άγνωστο παντοδύναμο διαγαλαξιακό δολοφονικό εχθρό. Το τέρας βγαίνει από μέσα μας -μια αλλόκοτη απροσδιόριστη μορφή με διάσπαρτα παραμορφωμένα χαρακτηριστικά γήινων οργανισμών- πλοκάμια, έντερα, κοιλιά στόμα, ξεχειλωμένος κορμός, λίγδα, κεφάλι με πόδια αράχνης/Spider Head, μεταλλάσσεται σαν χαμαιλέοντας και σκοτώνει για την επιβίωση και κυριαρχία του. Ένα θαύμα των εφε της εποχής, το αγνό κακό στην φρικιαστικότερη μορφή του, τρομακτικό και αληθοφανέστερο από όποιο CGI εφέ. Η παγωμένη έρημος μοιάζει με απέραντη απόκοσμη φυλακή, μια κόλαση χωρίς διέξοδο, μεγεθύνει την απόγνωση των ηρώων κάνοντας το τέλος τους να μοιάζει αναπόφευκτο. Η αγωνία τους κυριεύει τον θεατή και τον κρατά καθηλωμένο στη θέση του καθώς το ερώτημα "ποιός είναι ο εξωγήινος" διατρέχει όλη τη διάρκεια μέχρι και το συγκλονιστικό, πεσιμιστικό, ανοιχτό σε ερμηνείες φινάλε. Άψογος πάλι ο Kurt Russell στο πρώτο ρόλο. Άψογη synth μουσική επένδυση από Ennio Morricone (η μόνη ταινία του Καρπεντερ που δεν έγραψε ο ίδιος την μουσική). Υπόθεση, δράση, ρυθμός, ένταση, αγωνία, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, gore, μυστήριο, παράνοια, τρόμος και φρίκη ισορροπούν ιδανικά προσφέροντας μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία. Διαχρονικό αξεπέραστο ιδιοφυές sci fi horror

0. ελλ. τίτλος Η Απειλή
1. μοναδική θηλυκή παρουσία- η φωνή του αρχαίου υπολογιστή που νικάει τον Russell στο σκάκι 

2. ακολούθησε το prequel The Thing (2011)

3.

The Wicker Man (1973)

 Θρησκόληπτος μπάτσος φθάνει στο νησί Summerisle για να ερευνήσει την εξαφάνιση ενός νεαρού κοριτσιού. Εκεί κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει την κοπέλα. Απ'τον λόρδο του νησιού μαθαίνει οτι οι κάτοικοι είναι παγανιστές και έρχεται αντιμέτωπος με τις θρησκευτικές τους δοξασίες και πρακτικές.

 Χαρακτηριστικό παράδειγμα cult classic ταινίας που σοδομίστηκε αρχικά από remake (με Nicolas Cage.2006) και αργότερα κατακρεουργήθηκε από τον ίδιο τον δημιουργό (Robin Hardy) με ένα ακόμα χειρότερο prequel (The Wicker Tree.2011) που ευτυχώς δεν είδε κανένας. Η σημαντικότερη βρετανική ταινία τρόμου όλων των εποχών (αν και δύσκολα θα μπορούσε να ταξινομηθεί), μια απο τις καλύτερες βρετανικές ταινίες, Ο Πολίτης Κέιν (1941) των ταινιών τρόμου, η καλύτερη ερμηνεία/ρόλος του Κρίστοφερ Λι για τον ίδιο, κ.α. Στον πυρήνα βρίσκεται η πάλη δύο δογματικά αντίθετων κουλτουρών.....

Ο αγνός ποιμένας του θεού, αντοικοινωνικός, πουριτανός, αρραβωνιασμένος, παρθένος, άκαμπτος μπάτσος (Edward Woodward) φτάνει στα "Σόδομα και Γόμορρα". Πίστη, παρθενιά και αντίληψη δοκιμάζονται στο ξεχασμένο απ'το χρόνο απομονωμένο χωριό που ευημερεί με πρωτόγνωρη ελευθεριότητα σε όλα τα επίπεδα, μακριά απο τα πρότυπα του δυτικού χριστιανικού κόσμου. Σεξουαλικά σκεύη στις βιτρίνες, σεξουαλική διεπαδαγώγιση στο σχολείο, αλλόκοτες ιατρικές πρακτικές, έξαλλα αλκοολικά γλέντια γερόντων, όργια στο δάσος, τελετές γυμνών κοριτσιών σε αρχαία μνημεία, γαιτανάκι, φυσιολατρεία, νεκροταφείο/ένα δέντρο σε κάθε τάφο. Κανείς δεν θέλει να τον βοηθήσει. Ξένος, ανεπιθύμητος, απελπισμένος και μόνος με ανίσχυρη εξουσία φτάνει στον ιδιοκτήτη του νησιού Christopher Lee (ω τι κόμη! Κόμη Δράκουλα) για εξηγήσεις. Αυτός τον προτρέπει να φύγει για να μην προσβληθεί απο τον επικείμενο εορτασμό της πρωτομαγιάς. Δεν φεύγει και θα γνωρίσει απο κοντά Το Καταραμένο Σκιάχτρο (ελλ.τίτλος), σαν τον προνομιούχο τρελό που θέλησε να γίνει βασιλιάς για μια μέρα.

Τρόμος στο κοινόβιο. Αλληγορία για τον θρησκευτικό φανατισμό. Ταξίδι στον Brave Old World. Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ. Επηρεασμένη απ'την χίππικη κουλτούρα, την συντηρητική κριτική σε αυτήν, τις διάφορες θρησκευτικές αιρέσεις της εποχής και το μακελειό της Οικογένειας Μάνσον. Αντιμετωπίζει την κάθε θρησκεία σαν όπιο, σαν ισχυρό παραισθησιογόνο μέσο χειραγώγησης των μαζών. Ξεκινά σαν Sherlock Holmes story, αποφεύγει φτηνά κλισε του είδους, δεν έχει αίμα, εντείνει το σασπενς με υπόγεια ένταση, ατμόσφαιρα μυστηρίου και ανατροπές, κάνει παύσεις για γυμνό, ειδωλολατρική εθνογραφία, υπέροχα τοπία και όμορφα φολκ τραγουδάκια (Paul Giovanni) και κορυφώνεται στο αξέχαστο και συγκλονιστικό φινάλε ανθολογίας. Ιδιοσυγκρασιακό αταξινόμητο αγέραστο αριστούργημα ανάμεσα στο arthouse και το mainstream, ορόσημο και μοναδική περίπτωση musical folk horror cultexploitation

1.πόσο κόπια είναι το φινάλε του Kill List (2011)

2.η σκηνή αποπλάνησης του μπάτσου από την bond girl-Britt Ekland είναι απ΄τις ομορφότερες ερωτικές σκηνές του παγκόσμιου κινηματογράφου

3.Michel Foucault: « To The Wicker Man είναι σαν ένα ξυπνητήρι, ένα ξυπνητήρι για να ‘ξυπνήσουμε’ από τον αέναο ‘ανθρωπολογικό ύπνο’ που μας διέπει, ξυπνητήρι που καίει και διαλύει τις λανθασμένες αντιλήψεις και προκαταλήψεις για την ‘ανθρωπότητα’ »
4.

Harold And Maude (1971)

 Ο 21χρονος μοναχικός γόνος πλούσιας οικογενείας Χάρολντ έχει εμμονή με το θάνατο. Γνωρίζει την 79χρονη εκκεντρική Μοντ σε μια κηδεία αγνώστου και μια παρέξενη φιλία θα αναπτυχθεί για να εξελιχθεί σε ένα ακόμα πιο παράξενο έρωτα.
 Ένας από τους πιο αλλόκοτους έρωτες στην ιστορία του κινηματογράφου. Μια μαύρη κωμωδία που αγνοήθηκε στην εποχή της, απέκτησε τεράστιο cult following και φιγουράρει σήμερα στις σημαντικότερες αμερικάνικες ταινίες του 20ου αιώνα για την πολιτιστική, ιστορική και αισθητική της αξία. Είναι η 2η δουλειά του Hal Ashby (The Last Detail.1973, Coming Home.1978, Being There.1979)

Ξεκινά κατάμαυρα- ο Χάρολντ (Bud Cort) σκηνοθετεί επιμελώς άλλη μια αυτοκτονία του. Στον ψυχολόγο λέει οτι αυτό που τον διασκεδάζει είναι να πηγαίνει σε κηδείες οδηγώντας την νεκροφόρα του. Η συντηρητική καταπιεστική μάνα του τον στέλνει στον στρατιωτικό θείο- μονόχειρα ήρωα πολέμου- να τον κάνει άντρα ο στρατός και οργανώνει συνοικέσια από τα οποία οι κοπέλες φεύγουν τρέχοντας. Η Μοντ (Ruth Gordon.Rosemary's Baby.1968)- συχνάζει σε κηδείες και αυτή. Αναρχική, ζωόφιλη, γυμνό μοντέλο, φυσιολάτρης με ακτιβιστικό παρελθόν. Μένει σε ένα εγκαταλειμμένο βαγόνι τρένου, "δανείζεται" αμάξια, αναζητά μόνιμα νέες εμπειρίες και ζει δίχως αύριο. Μαζί κάνουν βόλτες σε κατεδαφίσεις κτιρίων, σκουπιδότοπους, θερμοκήπια και νεκροταφία φυσικά. Ο νεαρός θανατολάγνος μαθαίνει τι είναι η ζωή και πως να τη ζήσει απο μια "αγέραστη" επιζήσασα του Άουσβιτσ.
Πατάει πάνω στις καινοτομίες που έφερε το The Graduate (1967) και το Easy Rider (1969) και με αφαιτερία την αποδοχή της διαφορετικότητας, σαρκάζει τον καθωσπεπισμό, την εξουσία και τον πλούτο, ξερνάει πάνω στο πατρίς/θρησκεία/οικογένεια και γίνεται ύμνος στη ζωή, την φύση και τον έρωτα. Μια ειλικρινής κραυγή αισιοδοξίας, στον απόηχο της έκρηξης της αντικουλτούρας, κόντρα στην απελπισία που έφερε ο πόλεμος του Βιετνάμ και ο αδίστακτος Νίξον. Το κλασσικό πλέον folk-rock soundtrack του Cat Stevens συνεισφέρει τα μέγιστα στο σύνολο. Ηighlight στιγμές -οι αυτοκτονίες, η μπατσοκαταδίωξη για χάρη ενός άρρωστου δέντρου, ο θείος και η μάπα του παπά όταν μαθαίνει τα νέα για το γάμο. Μπροστά από την εποχή του αντισυμβατικό ιδιόρρυθμο σκανδαλιστικό διαχρονικό στυλιζαρισμένο θαρραλέο off-beat romance/κοινωνική καταγγελία. Ξεκάθαρη επιρροή στον Wes Anderson (The Royal Tenenbaums.2001, The Life Aquatic with Steve Zissou.2004). Όλα όσα ονειρεύεται να είναι το σύγχρονο indie quirk comedy 

1.

House Of Games (1987)

Η Μάργκαρετ, επιτυχημένη ψυχίατρος και συγγραφέας, προσπαθώντας να βοηθήσει έναν χρεωμένο τζογαδόρο ασθενή της συναντά τον δανειστή του σε μια χαρτοπαιχτική λέσχη,  έρχεται σε επαφή με μια ομάδα απατεώνων και μυήται στον τρόπο ζωής τους.
Μετά από αρκετά πετυχημένα θεατρικά εργα και σενάρια ο Πούλιτζερικος David Mamet (Glengarry Glen Ross.1984, The Untouchables.1997, The Postman Always Rings Twice 1981, The Verdict.1982, American Buffalo.1996) παίρνει και την κάμερα στήνοντας ένα κόσμο απάτης με μοναδικό κανόνα "μην εμπιστεύσε κανέναν".
Η εργασιομανής, συντηρητική, ψυχαναγκαστική Μαργαρετ σταματά να ακούει τρελά όνειρα ασθενών, να κρατά σημειώσεις και να τις τοποθετεί σε ράφια- μπαίνει στην Λέσχη Της Απάτης (ελλ.τίτλος) για να ζήσει την δική περιπέτεια και ανακαλύπτει άγνωστες πτυχές της προσωπικότητα της. Εξαπατάται αρχικά, γοητεύτεται αργότερα και μπλέκεται σε μια απάτη μέσα σε μια μεγαλύτερη απάτη μέσα σε ακόμα μεγαλύτερη απάτη. Θα μάθει διάφορες κομπίνες από τον καλύτερο δάσκαλο (Joe Mantegna.The Godfather: Part III.1990), πως να κερδίζει και να εκμεταλλεύεται την εμπιστοσύνη ενός αγνώστου, μαθαίνει από πρώτο χέρι οτι "όλα είναι μπιζνες", ανακαλύπτει τα όρια της και τα αδιέξοδα της επιστήμης της ενώ παρακολουθεί και μελέτα το παιχνίδι της εμπιστοσύνης για το νέο της βιβλίο. Xώροι`βγαλμένοι από πίνακα του Edward Hopper, Μametism διάλογοι, θεατρικές ερμηνείες, χαρακτήρες για μελέτη και συνεχείς ανατροπές σε ένα Χιτσκοκικό ατμοσφαιρικό κλειστοφοβικό θριλερ μυστηρίου

1. 

Bad Timing (1980)

Βιέννη 1980. Μία νέα Αμερικανίδα μεταφέρεται ετοιμοθάνατη στο νοσοκομείο έπειτα από απόπειρα αυτοκτονίας με υπνωτικά χάπια. Ο ντεντεκτιβ που αναλαμβανει την υπόθεση υποπτεύεται και ανακρινει τον φίλο της, έναν αμερικάνο καθηγητή ψυχανάλυσης
  A sick film made by sick people for sick people ήταν ο χαρακτηρισμός που χαντάκωσε την ταινία αναφερόμενος σε ψιλοπράματα (λεκέδες σπέρματος, χειρουργεία και μια σκηνή βιασμού/κοντά στη νεκροφιλία).
  3,5  χαρακτήρες δωμούν την ταινία.... Η Milena (Theresa Russell)- απελευθερωμένη, αυθόρμητη, αυτοκαταστροφική και σέξι με έφεση στο αλκοόλ. Ο Aleχ (Art Garfunkel)- μετρημένος, εσωστρεφής, ζηλιάρης  με παράξενα μαλλιά, αδυνατεί να ελένξει τον απρόβλεπτο χαρακτήρας της και  προσπαθεί να ορίσει το μέλλον της σχέσης τους ενώ αυτή ζει μόνο για το τώρα. Δύο αντίθετοι χαρακτήρες οδηγούνται στην καταστροφή μέσω του ερωτικού τους πάθους. Υπάρχει μια τρύπα στην υπόθεση της αυτοκτονίας και ο επίμονος ντετέκτιβ (Harvey Keitel) στηριζόμενος στο κοινό του σημείο με τον ψυχαναλυτή (και οι 2 κατασκοπεύουν ζωές..."Οι άνθρωποι που ζουν μ' αυτού του είδους τη διαταραχή, αυτό το είδος ηθικού και σωματικού οχετού, την εξαπλώνουν γύρω τους σαν μεταδοτική νόσο. Είναι επικίνδυνα πλάσματα. Και για τον εαυτό τους αλλά και για τους άλλους") φτάνει την ανάκριση σε βάθος. Στην υπόθεση εμπλέκεται και ο κατά 30 χρόνια μεγαλύτερος σύζυγος της Milena που τον παράτησε για χάρη του Alex.

  Η τελευταία μεγάλη δουλειά του Nicolas Roeg (Performance.1970, Walkabout.1971, Don't Look Now.1973, The Man Who Fell to Earth.1976). Στον παρόντα χρόνο βλέπουμε την Milena στο χειρουργείο και την ανάκριση και με περίτεχνα -μη γραμμικά χρονικά- αμέτρητα φλασμπακ βλέπουμε την καταστροφική τους σχέση με φόντο την Βιέννη. Το ιστορικό ενός καταραμένου έρωτα, ψυχοσεξουαλικό δράμα, βρετανικό νεο νουαρ με αμφιλεγόμενους χαρακτήρες, δυνατές ερμηνείες, έντονη ατμόσφαιρα μυστηρίου, ουσιαστική χρήση της μουσικής και πρωτότυπη αφηγητική δομή.

1.H τελευταία καλή ταινία που έπαιξε η ερτ.

2.Γνωστό και ως: Bad Timing: A Sensual Obsession , Η Δύναμη της Σάρκας (ελλ.τιτλος) 

3.H λέξη Sick είναι ένας βαρύτατος και άδικος χαρακτηρισμός για την συγκεκριμένη ταινία. Εκεί που βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή της είναι στο ισπανικό In A Glass Cage/ Tras el cristal (1987) που κάνει το Salò, or the 120 Days of Sodom (1975) να μοιάζει με 70' soft porn

3.

Lifeboat (1944)

ΒΠΠ. Ατλαντικός. Ένα υπερωκεάνιο τορπιλίζεται από ναζιστικό υποβρύχιο. Σε μια σωστική λέμβο καταφεύγουν 8 ναυαγοί. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν μαζεύουν και έναν ναζί αξιωματικό του υποβρυχίου. 

Ολόκληρη ταινία μέσα σε μία βάρκα. Κατέχει το σπάνιο ρεκόρ της ταινίας με το μικρότερο κινηματογραφικό σκηνικό όλων των εποχών. Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα  του ALFRED HITCHOCK. 9 άτομα από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα - μια δημοσιογράφος μόδας, ένας αριστερός γυναικάς, ένας μηχανικός, μια νεαρή στρατιωτική νοσοκόμος, ένας δεξιός βιομήχανος, ένας τραυματισμένος ναυτικός, ένας θρησκευόμενος μαύρος υπηρέτης, μια μάνα που κρατά το νεκρό παιδί της και ο ναζι αξιωματικός- ένας αντιπροσωπευτικός μικρόκοσμος του πολέμου σε πλήρη αταξία στην μέση του πουθενά. Δυστάζουν αρχικά, αλλά τελικά αφήνουν κατά μέρος τις διαφορές τους και εμπιστεύονται την μοίρα τους στον ναζί (είναι θύμα και αυτός του ίδιου πολέμου και είναι ο μόνος που μπορεί να βρει διέξοδο). Πλήτουν περιμένοντας ένα φως στο τούνελ, ονειρεύουνται, νοσταλγούν, παίζουν χαρτιά, τσακώνονται, φλερτάρουν, παραληρούν, αγωνιούν και ελπίζουν ενώ στο τιμόνι βρίσκεται αυτός που τους πυρπόλησε. Χωρίς πυξίδα και με λιγοστά εφόδια, όλοι κόντρα με όλους και όλοι εναντίον της θάλασσας. Τόσο μικρό σκηνικό, τόσο απλό στόρυ, τόσα πολλά θέματα. Πολύπλευρο αντιφασιστικό δράμα χαρακτήρων, πειραματικό θρίλερ επιβίωσης με ανατροπές και σασπένς από τον ιδιοφυή βρετανό που πάντα συνδίαζε την υψυλή τέχνη με το κινηματογράφο της διασκέδασης και για τον οποίο έχουν γραφτεί τόσο πολλά βιβλία που ξεπεράσαν ακόμα και αυτά που έχουν γραφτεί για τον Μαρσέλ Προυστ, επαληθεύοντας την προφητεία του Φρανσουά Τρυφό

1.από τα εξυπνότερα cameo Του στο 0.24
2.Ο Χίτσκοκ όντας δυσαρεστημένος από την μουσική που έγραψε ο συνθέτης για την ταινία, προσπάθησε να αποτρέψει τη χρήση μουσικής θέτοντας στον συνθέτη το ερώτημα "Μα από που ακούγεται η μουσική στην μέση του ωκεανού;" για να λάβει την ακόλουθη απάντηση από το συνθέτη: "Ας μας εξηγήσει ο κύριος Χίτσκοκ που ακριβώς στέκεται η κάμερα στη μέση του ωκεανού και θα του πω από που ακούγεται η μουσική!"
3.

White Dog (1982)

Μία νεαρή ηθοποιός χτυπά με το αμάξι της ένα λευκό γερμανικό ποιμενικό. Φροντίζει  το σκυλί σπίτι της και σύντομα ανακαλύπτει πως είναι εκπαιδευμένο να επιτίθεται και να σκοτώνει αφροαμερικανούς. Πιστεύοντας πως αυτό μπορεί να αλλάξει, πηγαίνει το σκυλί σε δύο εκπαιδευτές.
Μια από τις τελευταίες ταινίες του γυρίσε ο Samuel Fuller. Πάντα αντισυμβατικός και ανεξάρτητος-πολύ πρίν αυτό γίνει καραμέλα- ξανακαταπιάνεται με το θέμα του ρατσισμού (βλ. Shock Corridor.1963) με μια ιστορία βασισμένη σε αληθινά περιστατικά. Ο σκύλος είναι "λευκός σκύλος"- εκπαιδευμένος από άσπρους να  επιτίθεται και να σκοτώνει μαυρους όπου και όποτε τους δει- μια παράδοση που κρατά απ'την εποχή της δουλείας όπου κυνηγούσαν τους σκλάβους φυγάδες και συνεχίστηκε για τους δραπέτες φυλακών. Την αντίστροφη εκπαίδευση του αναλαμβάνει ένας εκπαιδευτής ζώων του χόλυγουντ (Burl Ives-που έχει χάσει την δουλειά του λόγω της επιτυχίας του Star Wars.1977 και τα ζώα αντικαταστάθηκαν από ρομποτάκια) που  θεωρεί αδύνατη την αντεκπαίδευση του και ένας νέγρος (Paul Winfield) θηριοδαμαστής που το παίρνει προσωπικά ρισκάροντας τη ζωή του. Αν  δεν μεταεκπαιδευτεί σε 5 εβδομάδες, θα τον σκοτώσουν...
Ο ρατσισμός ως ασθένεια, ως αποτέλεσμα κακής παιδείας, θεραπεύεται ή όχι? Ένας αξιαγάπητος σκύλος την μια στιγμή, μια φονική μηχανή την άλλη. Ο  Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1931) σε killer animal movie πάνω στο ρατσιστικό τρόμο με μουσική από ENNIO MORRICONE και το ευθύ, ωμό, no bullshit κινηματογραφικό ύφος του B movie γίγαντα

1.cameo από HITCHCOCK....όταν η ηθοποιός πηγαίνει να συναντήσει στο νοσοκομείο μια συνάδελφο της και θύμα του σκύλου κρατά το ευαγγέλιο Truffaut-Hitchcock interview

2.