Sound of Noise (2010)

Μια ομάδα απο 6 drummers σχεδιάζει να κάνει 4 μεγάλες παράνομες συναυλίες που θα φέρουν το χάος στην πόλη. Τους καταδιώκει ο άμουσος αρχηγός της αντιτρομοκρατικής.

Η αρχή έγινε με το πολυβραβευμένο short - Music for One Apartment and Six Drummers.2001. 10 χρόνια μετά, η ίδια ομάδα επιστρέφει με μεγάλου μήκους επεκτείνοντας το ίδιο concept και το διαμέρισμα γίνεται ολόκληρη πόλη.

Το μουσικό αντάρτικο αποτελείται από την Sanna Persson και την παρέα της- 6 αποτυχημένοι, δεξιοτέχνες, παθιασμένοι και σνομπ drummers που αηδιασμένοι από το μουσικό κατεστημένο της πόλης βάζουν μπροστά το μεγάλο σχέδιο "Music for One City and Six Drummers". Επικίνδυνο, τρελό, παράνομο και θα αλλάξει το κοσμο. Aποτελείται απο 4 μέρη- 4 συναυλίες σε 4 διαφορετικά σημεία της πόλης, με μουσικά όργανα τα διάφορα αντικείμενα που υπάρχουν στον ιδιότυπο συναυλιακό χώρο. Το 1ο live έχει τίτλο "Doctor Doctor Give Me (Gas in My Ass)" και θα γίνει μέσα σε χειρουργείο με όργανα τον ασθενή/tv διασημότητα και τον εξοπλισμό του χειρουργείου. Το 2ο "Money 4 U Honey" θα γίνει σε τράπεζα με κοινό τρομοκρατημένους υπαλλήλους και πελάτες- "Nobody move! This is a gig! Just listen and nobody gets hurt". Το 3ο "Fuck the Music (Kill! Kill!)" είναι έξω από την όπερα, με όργανα μπουλτόζες και κομπρεσέρ και καταστρέφει τη μεγαλείωδη συναυλία του μαέστρου/αδερφός του μπάτσου και το 4ο "Electric Love" θα γίνει στις εγκαταστάσεις της δεη με δοξάρια και έγχορδα τα καλώδια υψηλής τάσης. Ο άτονος μπάτσος/το μαύρο πρόβατο μιας οικογένειας διακεκριμένων μουσικών, μισεί τη μουσική και θέλει μόνο ησυχία. Διώκει τους κουκουλοφόρους βάνδαλους μουσικούς με μοναδικό στοιχείο τον μετρονόμο που αφήνουν πίσω τους αλλά Πως να νικήσει κάτι που δεν μπορεί να αντιληφθεί?

Μουσική crime comedy χωρίς προηγούμενο και επόμενο. Πρωτότυπη, αυθεντική, απίστευτη και όμως αληθινή (95% αυτό που ακούς είναι αυτών που βλέπεις), επιμορφωτική, ευρηματική, εξωφρενική, πειραματική, πολιτική κατά βάθος, θορυβώδης και αστεία, από ανθρώπους που αγαπούν πολύ τη μουσική και για ανθρώπους  που αγαπούν πολύ τη μουσική.

1. Οι τίτλοι των συναυλιών είναι παρμένοι από το μανιφέστο The Art of Noises.1913 του ιταλού φουτουριστή Luigi Russolo  

2.

Juice (1992)

4 έφηβοι μεγαλώνουν στο Χάρλεμ της Ν.Υ. Η αθώα καθημερινή παραβατικότητα θα τους φέρει αντιμέτωπους με τον νόμο αλλά και μεταξύ τους όταν θα επιχειρήσουν μια ληστεία με αρνητικά αποτελέσματα.

Ο local DJ Q, ο ανύπαντρος πατέρας Raheem, ο χοντρούλης με το κασσετόφωνο μόνιμα ανα χείρας Steel, και ο σκληρός Bishop (Tupac Shakur) αποτελούν το Wrecking Crew. Η καθημερινότητα τους ξεκινά με κοπάνα απ'το σχολείο, γκομένισμα στο δρόμο, τσαμπουκάδες με την λατινοσυμμορία, στοιχήματα στο Street Fighter στο μπιλιαρδάδικο του Samuel Jackson, ξάφρισμα δισκάδικου, κυνηγητό με μπάτσους σε δρόμους και ταράτσες. Ένας φίλος, που μόλις αποφυλακίστηκε, πεθαίνει ληστεύοντας ένα μπαρ και γίνεται η αφορμή για τον θερμόαιμο wannabe gangsta Bishop να ωθήσει το crew στην παρανομία απαιτώντας σεβασμό, δύναμη και juise. Ο Q διαφωνεί- θέλει να πάρει μέρος σε διαγωνισμό scratch. Φτιάχνει το mixtape του κάτω από ένα τεράστιο πανό του Malcolm X (1992), το τσεκάρει η Queen Latifah στην audition και του δίνει μια θέση στο battle. Μετά το πετυχημένο του live set περνά στο 2ο γύρο και απρόθυμα φεύγει με το crew για ένοπλη ληστεία ψιλικατζίδικου. Εκεί ο Bishop, χωρίς λόγο, σκοτώνει τον ιδιοκτήτη και αργότερα, σε καβγά, τον Raheem. Τους συλλαμβάνουν στο club την ώρα που ο Q ανεβαίνει ράκος στα decks για το 2ο γύρο. Ξεγλιστρούν από τις ανακρίσεις χρησιμοποιώντας ως άλλοθι το διαγωνισμό και αργότερα πηγαίνουν στην κηδεία του Raheem. Ο Bishop τρελαίνεται και τώρα κυνηγά τους φίλους του πρίν αυτοί λυγίσουν και αποκαλύψουν το μυστικό τους.

 Film noir με teenagers ή coming of age crime hood drama ή κινηματογράφηση ενός unreleased storytelling rap του 2pac με συμπρωταγωνιστή τον ίδιο να ξεστομεί για πρώτη φορά "yeah, I am crazy, but you know what? I don’t give a fuck!" ή rapxloitation joint (με αφορμή το Boyz In The Hood.1991 και αφετηρία το Wild Style.1983) από τον Ernest R.Dickerson- υπερκαμεραμαν του Spike Lee (Do the Right Thing.1989, Summer ofSam.1999). Μια ρεαλιστική και ειλικρινές απεικόνιση της ζωής στο πολυτάραχο γκετο του Χάρλεμ μακριά απ'τις γκλαμουριές των videoclips- βία, αλητεία, σαπίλα, έγκλημα, οργή, απόγνωση, αγώνας για επιβίωση, αναζήτηση διεξόδου με κάθε τρόπο, βρωμόμπιτα, scrathing και ασταμάτητο hip hop soundtrack. 

1.η ταινίαρα που βλέπει ο 2pac είναι το White Heat.1949
2.

Slaughterhouse-Five (1972)

Ο Billy Pilgrim είναι μετέωρος στο χρόνο. Ταξιδεύει μπρος και πίσω στη ζωή του χωρίς να το ελέγχει. Την μια βρίσκεται αιχμάλωτος πολέμου στη Δρέσδη την περίοδο που βομβαρδίστηκε, την άλλη είναι μεσήλικας  οπτομέτρης και την άλλη βρίσκεται σε μια διάφανη σφαίρα στον πλανήτη Τραλφάμαντορ.

 Μεταφορά της, θεωρητικά, μη κινηματογραφίσιμης, ομότιτλης ημι-αυτοβιογραφικής νουβέλας του Kurt Vonnegut από τον George Roy Hill (Butch Cassidy and the Sundance Kid.1969, The Sting.1973)

Ξεκινά με τον, χαμένο στο χωροχρόνο, ήρωα να (ξανά)στέλνει γράμμα σε εκδότη εφημερίδας εξηγώντας την εξωπραγματική του κατάσταση. Τον περισσότερο καιρό βρίσκεται καθηλωμένος, καταχείμωνο, πίσω απ’τις γερμανικές γραμμές, τον πιάνουν αιχμάλωτο και τον μεταφέρουν στη Δρέσδη- το πιο ασφαλές μέρος μιας και δεν αποτελεί στρατιωτικό στόχο- που θα καταστραφεί ολοσχερώς από τον ανελέητο βομβαρδισμό των συμμάχων λίγο πριν το τέλος του Β.Π.Π. Φιλοξενείται στο Σφαγείο Νο5 (ελλ.τίτλος) συντροφιά μ’έναν καθηγητή, τον ορκισμένο εκδικητή του και άλλους 100 τυχερούς Αμερικανούς αιχμαλώτους πολέμου… Την άλλη στιγμή είναι βετεράνος μεσήλικας,  πετυχημένος επιχειρηματίας, παντρεμένος με μια χαζή  υπέρβαρη και πατέρας δυο παιδιών,  πρόεδρος του πεθερικού Lion Club, απολαμβάνει μια βαρετή ζωή μέχρι που τον απαγάγουν, μαζί με τον πανέξυπνο σκύλο του, εξωγήινοι από την 4^η διάσταση, και τον τοποθετούν σαν έκθεμα σε ένα κλουβί ζωολογικού κήπου στον πλανήτη Τραλφάμαντορ  όπου είναι υποχρεωμένος να ζευγαρώνει με την αγαπημένη του, επίσης απαχθείσα,  σταρλετ  του χολυγουντ σ’ ένα διαγαλαξιακό big brother show, πέρα από το πώς και το γιατί. Περνά για μια σκηνή από την παιδική του ηλικία και φτάνει μέχρι και τον θάνατο του  που έχει ζήσει πολλές φορές.

Σατιρικό  αντιπολεμικό mindfuck δράμα πάνω στην πλήρη αδυναμία του ανθρώπου να ελέγξει την μοίρα του. Η σουρεαλιστική διαδρομή μιας αιωρούμενης στο χρόνο οδύσσειας, όπου παρελθόν, παρόν και μέλλον χάνουν το νόημα τους και δένονται μ’ένα εξωφρενικό μοντάζ που πηδά απρόβλεπτα δεκαετίες, κράτη και πλανήτες. Διασχίζει ευρηματικά αναρίθμητες πλευρές της ανθρώπινης κατάστασης καθώς ο ήρωας βιώνει την φρίκη του πολέμου, την καθημερινότητα του καλού μικροαστού οικογενειάρχη για να καταλήξει σε μια  αιώνια φυλακή, μόνος με την γυναίκα των ονείρων του, στην άκρη του διαστήματος.

1.  Η πόλη της Δρέσδης - γνωστή από τους πλούσιους καλλιτεχνικούς και αρχιτεκτονικούς θησαυρούς της, αποκαλούνταν και ως Φλωρεντία του Έλβα - δεν αποτελούσε στρατηγικό στόχο κατά την περίοδο του Β.Π.Π. Ισοπεδώθηκε λίγο πριν το τέλος του πολέμου από βομβαρδισμό των συμμαχικών αεροπλάνων, αφήνοντας 135.000 νεκρούς αμάχους/ περισσότερους και από την Χιροσίμα.

2.Έρχεται νέα μεταφορά από Τσάρλι Κάουφμαν και  Γκιγιέρμο ντελ Τόρο

3.

Barfly (1987)

O Xένρι είναι ένας μόνιμα μεθυσμένος λούμπεν άσημος ποιητής. Σπαταλά την ζωή του γυρνώντας από μπαρ σε μπαρ.  Μια μέρα, σ’ένα από αυτά, θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί την αλκοολική  Γουάντα. Ταυτόχρονα τον καταδιώκει μια εκδότρια που υπόσχεται δόξα και πλούτη.

Ημιαυτογραφικό σενάριο του αμερικανού συγγραφέα Charles Bukowski, σε σκηνοθεσία του γάλλου Barbet Schroeder (More.1969) και του ολλανδού υπερκαμεραμαν Robby Müller (The American Friend.1977, RepoMan.1984, To Live and Die in L.A. 1985, Down by Law.1986). Γυρισμένη υπο την εποπτεία του ίδιου του Bukowski, σε παραγωγή της  Cannon films(!) και με παρουσίαση από F.F.Coppola.

Στους τίτλους αρχής η κάμερα περιπλάνιεται νύχτα σε δρόμους φτωχογειτονιών του Λ.Α.   Μπαίνει στο bar Golden Horn και βγαίνει σε ένα βρώμικο στενό όπου ο Χένρι (Mickey Rourke)- alter ego του Μπουκόφσκι- τρώει ξύλο για 3^η φορά από τον μισητό μπαρμαν (ο αδερφός του Σταλλόνε) και μένει ψόφιος στο έδαφος κάτω απ’ τα γέλια των υπόλοιπων αλλόκοτων θαμώνων. Είναι ο πιο περίεργος μπαρόβιος- άφραγκος, άνεργος, σακάτης, αυτοκαταστροφικός, υπερόπτης loser με ύφος αριστοκράτη και απέχθεια στο αμερικάνικο όνειρο. Το αντίθετο του καθωσπρεπισμού. Όταν μένει στην τρύπα του, πίνει ακούγοντας κλασσική μουσική απ’το ράδιο και γράφει ποίηση. Δεν τον έχει αγαπήσει ποτέ καμία. Γνωρίζει την μοναχική, αλκοολική, μισάνθρωπο Γουάντα (Faye Dunaway) που ζει με τις προμήθειες ενός πορνογερονταβά, δεν θέλει να ξαναερωτευτεί και θα τον παρατήσει αμέσως για όποιον άντρα την πλησιάσει με ένα μπουκάλι ουίσκι.  Συγκατοικούν.  Ανάμεσα τους μπαίνει η νεαρή, όμορφη, πλούσια, εκδότρια, που τον ανακάλυψε με βοήθεια ντέτεκτιβ, και  έχει γοητευτεί από τον ίδιο και την γραφή του.

Σαν κινηματογραφική μεταφορά ενός ανέκδοτου διηγήματος Tου. Μοναδικό στο είδος του κωμικό δράμα με προσχηματική πλοκή, ατμόσφαιρα αστικής παρακμής, ανηθικολογίες  περιθωριακών χαρακτήρων, ποητικούς μονόλογους,  αποτυχημένες συνεντέυξεις για δουλειά, δύσκολους έρωτες, εγκατάλειψη, πόνο, φτώχεια, χιούμορ, διάσπαρτα αυτοβιογραφικά στοιχεία, μαλλιοτραβήγματα μέσα σε ένα μοναδικό και γνήσιο κλίμα εύθυμης απόγνωσης γεμάτο τσιγάρα, ατάκες  και άπειρο αλκοολ.

1.Μικρή εμφάνιση του Μπουκόφσκι στο μπαρ της πρώτης συνάντησης

2.Το μυθιστόρημα Χόλιγουντ βασίζεται στις απίστευτες δοκιμασίες της κατασκευής της ταινίας,  μια καταγραφή της παράνοιας της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.

3.Ένας άλλος διακεκριμένος πότης.

4.Άλλος ένας άσημος ποιητής

5.

An American Hippie in Israel (1972)

  Ένας νεουρκέζος χίπις/απόστρατος του πολέμου στο Βιετνάμ,  γυρνώντας  τον κόσμο, φτάνει στο Ισραήλ. Εκεί θα βρει ομοϊδεάτες και μαζί τους θα προσπαθήσει να χτίσει μια μικρή χίπικη ουτοπία.

Η κινηματογραφική πενία της εποχής εξωθεί στην όλο και μεγαλύτερη αναζήτηση και ανάσυρση αυθεντικών στιγμών απ’το παρελθόν του σινεμά, ακόμα και αν αυτές αγγίζουν τα όρια του γελοίου. Μια οικειοθελώς χαμένη ταινία που δεν είδε κανείς στην εποχή της, ξεθάφτηκε και επαναπροβλήθηκε με τεράστια επιτυχία το 2013 στα μεταμεσονύχτια του Τελ Αβίβ και επανεκδόθηκε τιμητικά σε τριπλό digitally restored dvd με επεξεργασία που στοίχησε πολύ περισσότερο από την ίδια την παραγωγή. Είναι το μεγαλεπήβολο θρασύ d.i.y. όραμα ενός μικρού Ed Wood.1995, του one hit wonder (σενάριο/σκηνοθεσία/παραγωγή) Amos Sefer, να εισάγει το hippie lifestyle  στο αμόλυντο Ισραήλ,  επηρεασμένος από την έξαρση της αντι-κουλτούρας και την επιτυχία του Easy Rider.1969

Ξεκινά «ορθά» - οδοστρωτήρας ισοπεδώνει χωράφι γεμάτο λουλούδια  υπό τους ήχους πολυβόλων και εκρήξεων (βλ.Βιετνάμ). Ο ξυπόλητος χίπις με μούσια, καπέλο και προβιά, κατεβαίνει από το αεροπλάνο.  Κάνει οτοστόπ και τον παίρνει μια ηθοποιός με κάμπριο. Την βόλτα τους  διακόπτουν 2 ενοχλητικοί αινιγματικοί ασπρουλιάρηδες κουστουμαρισμένοι μουγκοί -σαν Εξωγήινοι- που τον ακολουθούν, για άγνωστους λόγους, σε ολόκληρο τον πλανήτη.  Τον προσκαλεί για καφέ στο σπίτι της, τις μιλά για τις φρικαλεότητες του πολέμου,  δεν θυμάται πόσους σκότωσε, αναρωτιέται το γιατί όλα αυτά και τελειώνει το 1o κήρυγμα του με το περιβόητο “Stop Pussing Bottons, FOOLS “. Σεξ. Η ηθοποιός θα τον βοηθήσει να βρει συντρόφους για μια ελεύθερη κοινωνία σε ένα τόπο μακριά από όλα αυτά.  Βρίσκουν ένα ζευγάρι, και μετά μια μεγάλη παρέα σε μια πλατεία. Παραλλάσσουν  χορευτικά σε δυάδες και φτάνουν σ’ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο στη παραλία. Τραγούδι, τσιγάρο, ποτό, χορός, άλλο ένα  κήρυγμα για ένα κόσμο χωρίς ρούχα και κυβερνήσεις. Freeee!!! Έμφανίζονται ξαφνικά οι 2 κακοί και σκοτώνουν τους πάντες με πολυβόλα (απίστευτοτατο! κατ)  εκτός από τα 2 πρώτα ζευγάρια  που κρύφτηκαν κάτω απ’τα πτώματα των συντρόφων τους. Άλλο ένα κήρυγμα και ευτυχισμένοι ταξιδεύουν για το νησί της αγάπης και ειρήνης. Τεράστιο road trip σε ερημιές. Beautiful!!! Κάνουν στάση για να αγοράσουν ένα πρόβατο από ένα παζάρι. Στον δρόμο Τον παίρνει ο ύπνος και βλέπει ένα άηχο ψευδοψυχεδελικό-σουρεαλιστικό γαλάζιο όνειρο σε ψεύτικο! Slow Motion! με ασύνδετες σκηνές αντιπολεμικού περιεχομένου και αυτόν να χτυπά με ένα τεράστιο σφυρί 2 ανθρωποειδή ρομπότ που παίζουν με μια σφαιρική σκακιέρα– η καλύτερη σκηνή της ταινίας. Beautiful!!! Στάση σε  σουπερμάρκετ για τροφή, αλκοόλ και βάρκα φουσκωτή. Τεράστιο road trip σε ερημιές. Freedom  ζητωκραυγάζουν φτάνοντας στο ξερονήσι.  Παιχνίδια στη θάλασσα, χορός, άλλο ένα κήρυγμα, σεξ. Το επόμενο πρωί η βάρκα έχει εξαφανιστεί. Παίρνει την ευθύνη πάνω Του και κολυμπά μέχρι την απέναντι όχθη για προμήθειες μέχρι που αναγκάζεται να επιστρέψει όταν εμφανίζονται Καρχαρίες (=σωσίβια). Οι άντρες μαζεύουν αχινούς και ψάχνουν λύση συζητώντας στα ακαταλαβίστικα για άπειρη ώρα σε διαφορετική γλώσσα (βλ.Πύργος της Βαβέλ)– η 2η καλύτερη σκηνή.  Απελπισία, αυτόματος πρωτογονισμός και εμφύλιος στον παράδεισο μεταξύ ζευγαριών. Στρατοπεδεύουν στις 2 άκρες του νησιού.  Στην επική μάχη για το πρόβατο, στο πολυσυζητημένο φινάλε, θα επικρατήσει ο Α χίπις. Ουρλιάζει από απελπισία καθώς βλέπει τους 2 παράξενους (που μαζί με τους καρχαρίες -Μάλλον- συμβολίζουν όλους τους λόγους που η ουτοπία είναι κάτι το αδύνατο) να τον παρακολουθούν από την απέναντι όχθη, να παίρνουν το κάμπριο και να φεύγουν. The End. Δεν υπάρχουν λόγια.  Sooo bad it’s good

1. Τίτλοι τέλους και τελικό wtf - “With special thanks: the government of Israel”