Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Night and the City (1950)

Ο Χάρυ Φάμπιαν θέλει να γίνει σπουδαίος και δεν τον ενδιαφέρει πως θα συγκεντρώσει χρήματα για να το πετύχει. H ευκαιρία θα βρεθεί όταν προσπαθήσει να πάρει τον έλεγχο των αγώνων επαγγελματικής πάλης του Λονδίνου και τότε θα βρεθεί αντιμέτωπος με το οργανωμένο έγκλημα της πόλης.
"Παρά το οτι στη δεκαετία του 50 το Χολλυγουντ απαιτούσε μια πιο εξωραισμένη δογματική διατύπωση των πολλών αρετών της αστικής τάξης, το νουαρ κατάφερε όχι μόνο να διατηρήσει ζωντανό τον προλεταριακό του πυρήνα αλλά και το πολιτικό κλίμα του την στιγμή της διαμόρφωσης του". Η πρώτη ταινία του -μαυρισμένο από τον μακαρθισμό- Jules Dassin - προ μελίνας- εκτός usa είναι μια κινηματογραφική περιήγηση στα θέματα του νουαρ με φόντο το σκοτεινότερο Λονδίνο - οργανωμένο έγκλημα, πορνεία, εκβιασμοί, χαφιέδες παντού, συμμορία ψευδοανάπηρων ζητιάνων, μπράβοι, στημένα παιχνίδια, κολόμπαρα, παλαιστές σε ένα ζωντανό σκοτεινό λαβύρινθο από φρεάτια κλιμακοστασίων, ομίχλη, σκιές, καπνισμένα στενά, γέφυρες, γιαπιά,...
Ο Φάμπιαν (Richard Widmark) -μικροαπατεώνας, τζογαδόρος, τρακαδόρος, κράχτης σε κλαμπ, με προφιλ επιτυχημένου επιχειρηματία, ικανότατος ψεύτης, υπερφιλόδοξος, αναξιόπιστος, "καλλιτέχνης χωρίς τέχνη", τα βγάζει πέρα μόνο με "μυαλό και κότσια"- για άλλη μια φορά βρίσκεται κυνηγημένος. Βρίσκει καταφύγιο στη φίλη του- τραγουδίστρια στο κλαμπ Silver Fox. Αυτή θέλει να τον προσγειώσει σε μια νορμάλ ζωή ενώ αυτός προσπαθεί να της κλέψει μερικά ψιλά. Αργότερα συνωμοτεί με την τσατσα αλλά και με τον αποκρουστικό γλυώδη άντρα της- ιδιοκτήτη του κλαμπ. Κερδίζει την συμπάθεια του παλαίμαχου έλληνα παλαιστή Γκρεγκόριους -εκπρόσωπο της ηθικής παλιάς σχολής και απογοητευμένο πατέρα. Σχέδιο του Φαμπιαν είναι να πάρει τον έλενχο των αγώνων πάλης και τον χρησιμοποιεί ως ασπίδα για την μαφία που διοικεί ο γιος του Κρίστο. Η φαινομενικά καλή του τύχη αρχίζει να ξεφτίζει όταν η απάτη ξεπεράσει τα όρια.Τότε θα βρεθεί επικυρηγμένος και κυνηγημένος από ολο τον υπόκοσμο του Λονδινου.
Επηρεασμένος απο τον εξπρεσιονισμό του Fritz Lang και την σκληρή αφηγηματική γραμμή του πρώιμου νουαρ, παρακολουθεί χαρακτηριστικούς τύπους της νύχτας δημιουργώντας μια τοιχογραφία της πόλης και αποκαλύπτει ένα κόσμο που σέρνεται αδιέξοδα στις προσταγές της μεταπολεμικής ελεύθερης αγοράς.  Aπαισιόδοξο,  κυνικό, αγέραστο, ατμοσφαιρικό, αρχετυπικό -αν και υπερβαίνει τα όρια του είδους-film noir (2οκλασσατο τότε είδος) που δεν εκτιμήθηκε από τους κριτικούς στην εποχής λόγω του μηδενιστικού χαρακτήρα και της μονοδιάστατης βρώμικης απεικόνησης του Λονδίνου. Γρήγορος ρυθμός, ανατροπές, ένταση, δράμα, εκπλήξεις, σασπένς, κυνηγητά, τρομερή σκηνή πάλης μεταξυ Γκρεγκόριους και Στραγκαλιστή, κορυφαίο φινάλε. Μια αποκαλυπτική προκλητική καυστική κριτική. Μια χλεπα σχόλιο για τους ρουφιάνους που κάρφωναν συντρόφους και φίλους στην επιτροπή του Μακάρθι. "Ένας νουαρ πρόλογος στην αντίληψη της μετανεωτερικής θεωρίας για την κρίσιμη σημασία του θεάματος (παλη, κλαμπ) σε μια παρακμάζουσα τάξη πραγμάτων ....όπου το κοινό μαθαίνει να ζητά την εμπορία εικόνων σκηνοθετημένου πάθους και όχι αυτό καθ'αυτό το πάθος... Ο Dassin- προ μελίνας- ηταν υπέρμαχος της μυθικής, προλεταριακής σύγκρουσης, που ήταν πανταχού παρούσα στη δίνη της αστικής ευταξίας, και το έργο του ήταν μια ανελέητη κριτική της ασημαντότητας και της βίας της καθημερινότητας..."

1.Το «κίνημα του μακαρθισμού» άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν ο Ψυχρός Πόλεμος φούντωνε ολοένα περισσότερο, με αποτέλεσμα ακροδεξιοί πολιτικοί των ΗΠΑ να δημιουργήσουν ένα κλίμα κομμουνιστικής φοβίας. Επικεφαλής του κινήματος ήταν ο γερουσιαστής Τζον Μακ Κάρθι ο οποίος με τη σιωπηρή συνεργασία των μεγάλων παραγωγών άρχισε να καλεί μάρτυρες για να αποδείξει την κομμουνιστική διείσδυση στο Χόλιγουντ. Θύματά του όσοι αρνούνταν να συνεργαστούν.Πολλοί αναγκάστηκαν να εργάζονται με ψευδώνυμο, κάποιοι έγραφαν για άλλους σεναριογράφους και κάποιοι αυτοεξορίστηκαν στην Ευρώπη .
2.Αμερικάνικο remake το 1992 με De Niro
3.τα "..." από το βιβλίο του Bryan Palmer Κουλτούρες της Nύχτας-νυχτερινές περιηγήσεις στις ιστορίες παράβασης από το μεσαίωνα μέχρι σήμερα....
4.

4 σχόλια:

  1. αυτο το προ μελίνας πολύ παίζει στο κείμενο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Exw polu nouar sto arxeio,alla dustixws den exw ksekinisei akomi na to tsekarw..exeis dei to Quicksand me nearo Mickey Rooney?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. den exo dei...
    terastio kefalaio to nouar me polla diamantia eftyxos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ανωνυμε,
    με ctrl+f διαπιστωνει κανεις πως ο προσδιορισμος "πολυ" δεν ειναι δοκιμος αναφορικα με την -προ μελινας-
    σημειωση, οπως και οτιδηποτε αν χρησιμοποιειται 2 φορες αναμεσα σε 1000 άλλα σημεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή