Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Napoleon Dynamite (2004)

(1η ατάκα)-Τι θα κάνεις σήμερα, Ναπολέων;-'Ο,τι γουστάρω!
Ο Ναπολέων ειναι ο μεγαλύτερος nerd που υπήρξε ποτέ. Ο master nerd. Ψηλός, αδύνατος με κόκκινο άφρο μαλλί και αγελαδίσιο βλέμμα, χοντρά γυαλιά και διαστημικές μπότες. Το αγαπημένο του ζώο είναι η λίγκρα -συνδιασμός τίγρης και λιονταριού με μαγικές ιδιότητες. Nάρκισσος, ψεύτης, ατσούμπαλος, αντικοινωνικότατος και πολύ καλός στο τόξο νίντζα. Προπονείται στον χορό. Tρώει αρκετό ξύλο συχνά. Θα βοηθήσει τον νεοφερμένο μεξικάνο Πεντρο, τον μοναδικό μαθητή με μουστάκι στο σχολείο, στην προεκλογική του καμπάνια για πρόεδρος του σχολείου, κόντρα στην cheerleader Σαμερ. Ο αδερφός του είναι πουρό νερντ, περνά τη μέρα του ψάχνοντας την αδελφή ψυχή σε chatrooms "Μ΄ αρέσει ο τρόπος που τα πυρόξανθα μαλλιά σου ανεμίζουν στον αέρα. Για μένα είναι σαν νανούρισμα. Περνάω δίπλα σου πετώντας ψηλά, σαν χαρταετός δεμένος σε κοντάρι." Η γιαγιά-φρικιό τους τσακίστηκε με τη γουρούνα στους αμμόλοφους και θα έρθει ο θείος Ρίκο να προσέχει αυτούς και το κατοικίδιο λάμα της. Ο θείος -πλασιε ταπερ και ενισχυτικών στήθους-είναι κολλημένος στο 1982, τότε που ο κοουτσ δεν τον έβαλε στον τελικό, δεν κέρδισαν το πρωτάθλημα και δεν έγινε επαγγελματίας παίχτης του ραγκμπι. Ονειρεύεται να γυρίσει πίσω στο χρόνο.
Το Napoleon Dynamite έχει όλα τα κλισε του είδους όμως δεν μοιάζει με καμία άλλη ανάλογη ταινία. Θα μπορούσε να ανήκει στη κατηγορία "high school comedies for those who don't like high school comedies" μαζί με τα Rushmore (1998) του Wes Anderson ,Welcome to the Dollhouse (1995) του Todd Solondz και το ιδιαίτερο χιουμορ της θυμίζει The Simpsons και South Park. Χωρίς ιδιαίτερη πλοκή, παρακολουθεί την αδιάφορη και βαρετή ζωή μιας κολλημένης στο χρόνο μικρής επαρχιακής πόλης μέσα απο την καθημερινότητα του μεγαλύτερου σπασίκλα της. Μια συρραφή απο σκετς με καρτουνίστικη αισθητική- ο Ναπολεων στο σχολικό λεωφορείο, στο μάθημα απαγγέλει την έκθεση του για το τέρας του λοχνες, μαθήματα αυτοάμυνας απο τον Ρεξ-ιδρυτή του ρεξ βο ντο, The Happy Hands Sign Language Club, τα βιντεακια με τις πάσες του θείου, η ντροπαλή φωτογράφος Deb, τα φουντούνια στην τσέπη, δουλειά στο κοτέτσι, τα ξαδερφια του Πεντρο, χρονομηχανή, η Λαφοντα(!), ο χορός στο τέλος, ο σουπερ γάμος μετά τα credits του τέλους-απείρου κάλους σκηνικά.
Ο Jon Heder ως Napoleon με την κίνηση, το βλέμμα, την φωνή και τις ατάκες του πήγε την νερντοτητα σε άλλα επίπεδα. Ο Napoleon είναι μοναδικό και καινοτόμο nerd-αδιαφορεί για το προφιλ του και την γνώμη των άλλων, δεν προσπαθεί να γίνει αρεστός, δεν ζητά αναγνώριση ή οίκτο, είναι εντάξει με τον ευατό του και πάντα κάνει οτι γουστάρει. H πρώτη ταινία των 25χρονων Jared και Jerusha Hess με μηδαμινό budget και άγνωστο κάστ ξεπέρασε τις προσδοκίες της και έγινε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του sundance festival, απέκτησε ισχυρό cult following (αλλά και αρκετούς haters), hipsterο t shirt - Vote for Ρedro, video game και πρόσφατα έγινε σειρά κινουμένων σχεδίων. GOSH!








2 σχόλια:

  1. Μπράβο, ωράια κριτική και πολύ καλή ταινία! Γουστάρω Πέντρο τρελά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ο θείος Ρίκο και το ρεξ βο ντο για μενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή